สู่วิถีอมตะ - บทที่ 809 ขอบคุณส ำหรับสมบัติเซียน
ถำนเฉิงพบว่ำปรำณของตนถูกกลืนกินอย่ำงต่อเนื่อง ก็ตระหนัก
ว่ำมิอำจต่อสู้ยืดเยื้อได้
เขำดึงร่ำงหลบจำกเจียงผิงอัน สองมือขยับวำด หิมะน ้ำแข็งปลิด
ปลิวกลำงเวหำ อุณหภูมิรอบข้ำงร่วงดิ่ง
เพียงชั่วประเดี๋ยวสั้น ๆ ก้อนผลึกน ้ำแข็งก็ก่อตัวกลำงสุญตำ
ครอบตัวเจียงผิงอันและถำนเฉิงไว้ภำยใน
ก้อนผลึกน ้ำแข็งนี้แช่แข็งกระทั่งมิติ ต่อให้ใช้อ ำนำจเคลื่อนย้ำย
มิติก็ยังหมดหวังหนีพ้น
“เป็นเกียรติของเจ้ำแล้วที่ได้ตำยด้วยสมบัตินี้ ข้ำเตรียมมันไว้
ส ำหรับยอดฝีมือระดับเซียนปฐพีเลยนะ”
ว่ำพลำง ถำนเฉิงก็น ำบุปผำน ้ำแข็งสีชำดซึ่งมีลักษณะคล้ำย
ดอกบัวออกมำดอกหนึ่ง ปรำณเยือกแข็งจำกมันดูจะแช่แข็งสรรพสิ่ง
ในหล้ำ ขณะเดียวกันก็แผ่กลิ่นคำวเลือดคละคลุ้งดุจโลหิตไหลเวียน
อยู่ภำยใน
“บงกชโลหิตเยือกแข็ง” ยำมเจียงผิงอันเห็นมัน ดวงตำของเขำก็
หรี่ลงน้อย ๆ จ้องมองบงกชน ้ำแข็งในมือถำนเฉิง
“รู้จักมันด้วยหรือ”
ถำนเฉิงประหลำดใจเล็กน้อย ผู้รู้จักสมบัติเช่นนี้มีอยู่ไม่มำกนัก
เหตุที่เจียงผิงอันรู้จักสิ่งนี้ก็เพรำะอวิ๋นเหยำประเคนข้อมูล
เกี่ยวกับแร่และวัตถุดิบต่ำง ๆ ให้เขำมำกมำย เพื่อให้เป็นกำรสะดวก
แก่กำรสร้ำงอำวุธของเขำ
บงกชโลหิตเยือกแข็งนี้เป็นวัตถุดิบหำยำกในกำรสร้ำงศำสตรำ
เซียนธำตุน ้ำแข็ง เงื่อนไขกำรเกิดตำมธรรมชำติโหดหิน จะต้องเป็น
สถำนที่เย็นเฉียบ ขณะเดียวกันก็ต้องรดเลี้ยงด้วยโลหิตเซียน และใช้
เวลำแสนปีกว่ำจะเติบโต
ปกติแล้ว บงกชโลหิตเยือกแข็งจะเบ่งบำนตำมสมรภูมิโบรำณ
ส ำนักนักหลอมอำวุธมำกมำยต้องกำรสมบัติเซียนเช่นนี้ และเพื่อลด
ปัญหำ พวกเขำจึงเพำะเลี้ยงมันเอง
นอกจำกใช้หลอมอำวุธ สิ่งนี้ยังมีพลังยิ่งใหญ่ในตัว เมื่อจ่ำย
ปรำณเข้ำไปก็สำมำรถระเบิดมันให้แช่แข็งทุกสิ่งได้ หำกยอดฝีมือ
ขอบเขตเซียนปฐพีทั่วไปไม่ทันตั้งตัว ก็จะถูกแช่แข็งยำกหลุดพ้น
กล่ำวได้ว่ำ กระทั่งยอดฝีมือระดับเซียนปฐพีมำกมำยยังหันกำย
เผ่นหนียำมเห็นสิ่งนี้
ถำนเฉิงจ่ำยปรำณเข้ำสู่บงกชโลหิตเยือกแข็งพลำงถอยจำก
เจียงผิงอันอย่ำงระแวง ป้องกันมิให้อีกฝ่ำยขัดขวำงเขำ
แต่ถำนเฉิงก็ต้องรู้สึกพิกลเมื่อเห็นว่ำเจียงผิงอันไม่โจมตี ทั้งยัง
ปลดตรวนประกำศิต ท ำเพียงมองเฉย ๆ
“เจียงผิงอันท ำอะไรอยู่? รู้จักบงกชโลหิตเยือกแข็งแท้ ๆ แต่ไฉน
จึงไม่หยุดข้ำ? มองหำโอกำสหนีอยู่หรือ? แต่ท ำไมเขำจึงเก็บตรวน
ประกำศิต ไม่ดูดซับพลังของข้ำต่อเพื่อลดจ ำนวนพลังที่ข้ำจะจ่ำยให้
บงกชโลหิตเยือกแข็ง จะได้ลดพลังกำรระเบิดของบงกชโลหิตเยือก
แข็งลง?”
พฤติกรรมประหลำดของเจียงผิงอันท ำให้ถำนเฉิงงุนงงยิ่งนัก แต่
เขำก็ยังจ่ำยพลังเข้ำสู่บงกชโลหิตเยือกแข็งอย่ำงบ้ำคลั่ง
ไม่ว่ำเจียงผิงอันจะมีจุดประสงค์อะไร ขอเพียงจ่ำยปรำณจ ำนวน
มำกเข้ำไป ระเบิดบงกชโลหิตเยือกแข็งนี้ได้ เจียงผิงอันก็จะแน่นิ่ง
เพรำะพรสวรรค์พิเศษของถำนเฉิง เขำสำมำรถท ำตัวกลมกลืน
กับน ้ำแข็งได้ ยำมถูกแช่แข็ง เขำก็จะไม่เดือดร้อนบำดเจ็บ
ครู่ต่อมำ เจียงผิงอันมองถำนเฉิงจ่ำยพลังเกือบทั้งหมดในตัวเข้ำ
สู่บงกชโลหิตเยือกแข็ง ในที่สุดก็เอ่ยปำก
“ขอบคุณส ำหรับสมบัติเซียนที่เตรียมไว้ให้ แถมอุตส่ำห์จ่ำยพลัง
ให้มันด้วย ข้ำชอบมันมำกเลย แต่แม้จะขอบคุณเจ้ำมำก แต่เจ้ำมี
ส่วนท ำร้ำยศิษย์พี่หญิง เจ้ำเลยต้องตำย”
ถำนเฉิงเห็นท่ำทีกร่ำงก ำแหงของเจียงผิงอันก็ยิ้มเย้ย “เจ้ำเอำ
ควำมมั่นใจที่ใดมำจึงพูดเช่นนี้? คิดจริง ๆ หรือว่ำจะฉวยบงกชโลหิต
เยือกแข็งจำกเซียนผู้นี้ได้? ปีกเทวะของเจ้ำเร็วมำกก็จริง แต่ไม่มีทำง
มำประชิดเซียนผู้นี้จนฉวยบงกชโลหิตเยือกแข็งได้ในพริบตำหรอก
ไปตำยซะ!”
ขณะนั้น ถำนเฉิงก ำลังจะจุดชนวนระเบิดบงกชโลหิตเยือกแข็ง
แต่แล้วก็ต้องผงะเมื่อพบว่ำแขนของเขำหำยไปพร้อม ๆ กับบงกช
โลหิตเยือกแข็ง!
นอกจำกนั้น เจียงผิงอันยังมำปรำกฏตรงหน้ำเขำแล้ว!
ม่ำนตำของถำนเฉิงหดตัวเฉียบพลัน
เป็นไปได้เช่นไร!
ต่อให้อีกฝ่ำยเป็นเซียนมนุษย์ ต่อให้มีปีกเทวะยังไม่มีทำงไวได้
เพียงนี้ เขำไม่เห็นด้วยซ ้ำว่ำอีกฝ่ำยลงมือยำมใด!
เหมือนกำลเวลำกระตุกหำยไปเสี้ยวหนึ่ง!
ถำนเฉิงรับรู้ไม่ผิด กำลเวลำกระตุกหำยไปครู่หนึ่งจริง ๆ
อ ำนำจกำลเวลำมิเพียงย้อนกำลได้ แต่ยังเร่งได้ด้วย
เจียงผิงอันใช้อ ำนำจกำลเวลำท ำให้ดูเหมือนเขำยังพูดอยู่กับที่
ทว่ำแท้จริงพุ่งตัว เร่งเวลำขึ้นหนึ่งอึดใจ
ก่อนถำนเฉิงจะทันจุดชนวนบงกชโลหิตเยือกแข็ง เขำก็ฉวย
บงกชโลหิตเยือกแข็งไป
อ ำนำจกำลเวลำเป็นเหมือนวิชำต้องห้ำม และยังเป็นหนึ่งในไพ่
ตำยสูงสุดของเขำ มิใช้ออกมำเว้นแต่จ ำเป็นเกินทน
และสถำนกำรณ์ยำมนี้ เขำก็จ ำต้องใช้อ ำนำจกำลเวลำ หำไม่
แล้ว บงกชโลหิตเยือกแข็งจะระเบิด เขำจะมิอำจทนมันได้ไหว
ถำนเฉิงไม่ทันตั้งตัว เจียงผิงอันก็ออกหมัดท ำลำยล้ำงกระบวน
ท่ำที่สำม ‘ไร้จ ำนน’ ซึ่งแตกต่ำงจำกกำลก่อน ครั้งนี้เมื่อเขำใช้หมัด
ท ำลำยล้ำง เขำก็ใช้ ‘คัมภีร์ตัดชีวิต’ ออกมำควบคู่ ฉำบหมัดด้วยจิต
สังหำรสีเลือดอันชวนขนลุก
เมื่อฝึกฝน ‘คัมภีร์ตัดชีวิต’ ทุกครั้งที่สังหำรบุคคลร่วมขอบเขต
พลังท ำลำยล้ำงก็จะเพิ่มขึ้นเล็กน้อย เมื่อฆ่ำคนข้ำมขั้น จิตสังหำรก็จะ
ยิ่งทวีแกร่ง
เขำเข่นฆ่ำศัตรูอยู่ในโลกใบน้อยของรำชินีปีศำจมำสิบปี
ประหำรเผ่ำปีศำจเกินนับถ้วน หลังจำกออกมำก็ฆ่ำเดนเซียนหลำย
คนไปกับเซียนมนุษย์อีกหนึ่ง เพิ่มพลังโจมตีของเขำหลำยต่อหลำย
ทบ กระทั่งในจิตสังหำรสีเลือดยังมีกฎเต๋ำเซียนพล่ำนประสำน
ตู้ม!
หนึ่งหมัดอันบรรจุโทสะของเจียงผิงอันกระแทกใส่ร่ำงของถำน
เฉิง จิตสังหำรกระจำยทั่วทิศ ร่ำงของอีกฝ่ำยสลำยตัวเป็นคลื่นวำรี
ขนำดใหญ่โดยพลัน
“เจ้ำส ำนัก! ช่วยด้วย!!”
ถำนเฉิงร้องขอควำมช่วยเหลืออย่ำงขวัญผวำ พลังส่วนใหญ่
ของเขำถูกจ่ำยให้บงกชโลหิตเยือกแข็งไปเมื่อครู่ ด้วยคิดว่ำจะ
จัดกำรเจียงผิงอันได้ด้วยบงกชโลหิตเยือกแข็ง
คิดไม่ถึงเลยว่ำเจียงผิงอันจะฉวยบงกชโลหิตเยือกแข็งของเขำ
ไป!
ขณะนี้ในตัวเขำเหลือพลังเพียงหนึ่งเสี้ยว ในทะเลโลหิตแห่งนี้
เขำไร้หนทำงประชันเจียงผิงอันได้
หำกสถำนกำรณ์ด ำเนินต่อเช่นนี้ เขำได้ตำยแน่ ๆ
เขำจึงทิ้งศักดิ์ศรีร้องขอควำมช่วยเหลือ
เหล่ำเซียนในจุลภพเทพโบรำณได้ยินเสียงร้องขอควำม
ช่วยเหลือก็พำกันหันขวับมำมองทะเลโลหิต หัวใจเต้นกระเพื่อม
รุนแรง
“เกิดอะไรขึ้น? ศึกเริ่มไม่ทันไร ไฉนถำนเฉิงร้องขอควำม
ช่วยเหลือแล้ว?”
“ไฉนคลื่นพลังของถำนเฉิงจึงอ่อนแอลงได้เพียงนี้?”
“เกิดอะไรขึ้นในทะเลโลหิตกันแน่?”
เซียนทั้งหลำยล้วนตกใจ เมื่อบรรลุขอบเขตเซียนมนุษย์ ควำม
ปรำรถนำอยำกตำยเป็นสิ่งที่เติมเต็มได้ยำกยิ่ง โดยหลักแล้ว ศึก
เซียนระดับเดียวกันต้องใช้เวลำเป็นเดือน ๆ ขณะที่เซียนระดับสูงสุด
อำจใช้เวลำเป็นล้ำน ๆ ปี
แต่ศึกนี้เพิ่งเริ่ม ถำนเฉิงก็ร้องขอควำมช่วยเหลือแล้ว เรื่องส ำคัญ
ที่สุดคือ คู่ต่อสู้ของเขำยังไม่บรรลุเซียน!
ถำนเฉิงเป็นหัวกะทิสูงสุดในขอบเขตเซียนมนุษย์ แม้พลังโจมตี
จะมิได้เด่นล ้ำ แต่ด้วยพรสวรรค์ของเขำ ระดับฝีมือเอำตัวรอดจึงเป็น
เลิศในขอบเขตเซียนมนุษย์
แต่กลับถูกเจียงผิงอันเล่นงำนจนร้องขอควำมช่วยเหลือ!
เจียงผิงอันผู้นี้เป็นสัตว์ประหลำดหรือ?
ทั้งเซียนจำกส ำนักเซียนเทียนหลำนและส ำนักเซียนอวี่หวงล้วน
รู้สึกเหลือเชื่อ
ส ำนักเซียนเทียนหลำนก็อยำกเข้ำไปช่วยคน แต่พวกเขำก็ถูก
เหล่ำเซียนจำกส ำนักเซียนอวี่หวงขัดขวำง มิอำจปลีกตัวกันได้
ทะเลโลหิตอันชวนขวัญผวำซัดสำด ตรวนประกำศิตรัดตัวถำน
เฉิงลำกสู่ก้นบึ้งทะเลโลหิต ขณะที่เจียงผิงอันโจมตีพลำงสูบพลังบน
ตัวถำนเฉิงอย่ำงต่อเนื่อง
ไม่กี่วันต่อมำ เจียงผิงอันยืนบนทะเลโลหิต เส้นผมพลิ้วไสวกลำง
สุญตำ กวำดตำจ้องมองยอดฝีมือจำกส ำนักเซียนเทียนหลำน
“ยอดฝีมือขอบเขตเซียนมนุษย์ ก็แค่นี้เอง”
หัวใจของเซียนมนุษย์มำกมำยสั่นสะท้ำน
พวกเขำสัมผัสปรำณของถำนเฉิงไม่ได้แล้ว หรือก็คือถำนเฉิง
ตกตำยไปแล้ว!
ใช้เวลำเพียงไม่กี่วันก็สังหำรยอดฝีมือขอบเขตเซียนมนุษย์ได้
ควำมเร็วอันน่ำสะพรึงกลัวนี้ท ำให้พวกเขำขนลุกขนพอง
เหตุที่เซียนอย่ำงพวกเขำแข็งแกร่งนั้นก็เพรำะพลังชีวิตอันแข็ง
กล้ำ แม้จะเหลือเพียงโลหิตสักหยดก็ยังมีโอกำสคืนชีพ จึงไร้ควำม
กลัวตำยในศึกร่วมระดับ แต่ยำมนี้ มีหนึ่งบุคคลท ำลำยสมดุลนี้ลง
เจ้ำนี่ไปเรียนวิชำใดมำไม่รู้ ถึงกับกลืนกินเซียนได้ พลังต่อสู้ของ
เขำในยำมจบศึกมิเพียงไม่ถดถอย ยังเพิ่มพูนมหำศำลยิ่งกว่ำเก่ำ จะ
เทียบชั้น ‘คัมภีร์มำรกลืนสวรรค์’ ในต ำนำนได้รอมร่อ!
หำกเป็นเช่นนี้ต่อไป หำกเซียนปฐพีไม่ปรำกฏ ใครจะฆ่ำเขำได้?
บำงทีในแดนดินระดับสูงสุดอำจยังมีอัจฉริยะร่วมขอบเขตบำงคน
ฆ่ำเจียงผิงอันได้ แต่พวกเขำส ำนักเซียนเทียนหลำนไม่มีแน่นอน
เจียงผิงอันกล่ำวถำมโอวหยำงหงอวิ้นเสียงเย็น “พวกเจ้ำ
เคลื่อนย้ำยศิษย์พี่หญิงของข้ำไปไว้ที่ใด หำกไม่พูด ข้ำจะล้ำงยอด
ฝีมือขอบเขตเซียนมนุษย์ของพวกเจ้ำส ำนักเซียนเทียนหลำนให้
เกลี้ยง!”
เสียงอันเย่อหยิ่งสะท้อนในใจเซียนมนุษย์ทุกนำม ก่อให้เกิดแรง
สะท้ำนสะเทือนยิ่งใหญ่
มีเพียงเจียงผิงอันที่กล้ำก ำแหงได้เช่นนี้ และมีเพียงเขำที่
แข็งแกร่งพอจะท ำได้
YOU MAY ALSO LIKE
