สู่วิถีอมตะ - บทที่ 931 พิษ

  ปางจางเหว่ยไม่อยากให้ของวิเศษสองชิ้นนี้หลุดมือไปจริงๆ ส่วนเรื่องชื่อเสียงที่เขาเพิ่งพูดถึงนั้น เขาคิดว่าเป็นเรื่องไร้สาระสิ้นดี ต่อให้

  คนๆ นี้จะรู้ว่ายาเม็ดปลุกพลังเซียนที่ราชวงศ์เย่สั่งมาจะมาถึงเมื่อไหร่ ก็ไม่เห็นเป็นไร

  คนๆ นี้เป็นเพียงเซียนมนุษย์ธรรมดา จะกล้าไปขโมยยาเม็ดนั้นที่เมืองหลวงของตระกูลเย่หรือ?

  มันเป็นไปไม่ได้เลย เว้นแต่ว่าคนๆ นี้จะหาเรื่องตายเสียเอง

  “ยาเม็ดนั้นจะมาถึงราชวงศ์เย่เมื่อไหร่?” เจียงผิงอันถาม

  “อีกหกร้อยยี่สิบห้าปีข้างหน้า กองบัญชาการจะส่งยาเม็ดปลุกพลังเซียนที่ราชวงศ์เย่สั่งมา” ปางจางเหว่ยกล่าว

  “ระบุวันได้ชัดเจนเลย”

  “เดี๋ยวข้าไปตรวจสอบดู”

  ปางจางเหว่ยหยิบกระดาษหยกข้อมูลออกมา ตรวจสอบตารางข้อมูลจากศาลาสมบัติโอสถ แล้วพูดอีกครั้งว่า “624 ปี 108 วัน”

  เจียงผิงอันปล่อยสิ่งประดิษฐ์อมตะในมือ “ขอบคุณ”

  “ยินดีครับ ความซื่อสัตย์เป็นสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับนักธุรกิจ”

  ปางจางเหว่ยใส่สิ่งประดิษฐ์อมตะทั้งสองชิ้นลงในกระเป๋าอย่างมีความสุข แม้ว่าสิ่งประดิษฐ์อมตะทั้งสองชิ้นนี้จะเป็นเพียงระดับมนุษย์อมตะ แต่ก็ดูดีทีเดียว และรวมกันแล้วสามารถขายได้มากกว่าห้าล้านคริสตัลอมตะ

  การได้ทรัพยากรมากมายเพียงแค่พูดไม่กี่คำนั้นคุ้มค่ามาก

  “ท่านอมตะผู้นี้มีโอสถใดที่ท่านต้องการซื้อหรือไม่? ข้าสามารถให้ส่วนลดได้”

  การให้ส่วนลดแก่ฝ่ายตรงข้ามเพื่อให้พวกเขาสามารถซื้อโอสถได้โดยยังคงได้กำไร

  เจียงผิงอันคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามว่า “ท่านมีโอสถใดที่สามารถวางยาพิษอมตะได้หรือไม่?”

  เมื่อครั้งที่เขายังเป็นมนุษย์ เขามีพรสวรรค์ในการดูดซับพิษ เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าพรสวรรค์นี้เพิ่มขึ้นตามระดับเซียนที่เพิ่มสูงขึ้นหรือไม่

  ถ้าหากเพิ่มขึ้น นั่นจะเป็นข่าวดีมากสำหรับเขา

  ปางจางเหว่ยตอบอย่างกระตือรือร้นว่า “แน่นอน พิษแบบนั้นมีอยู่จริง แต่โดยทั่วไปแล้วจะมีราคาแพงมาก ยิ่งพิษดี ราคาก็ยิ่งสูง บางชนิดมีราคาสูงกว่าวัตถุโบราณเสียอีก”

  เขาชื่นชอบลูกค้าที่ซื้อยาเม็ดราคาแพง ยิ่งลูกค้าใช้เงินมากเท่าไหร่ ค่าคอมมิชชั่นของเขาก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น

  “แนะนำพิษชนิดต่างๆ ที่คุณมี โดยเฉพาะอย่างยิ่งพิษที่สามารถฆ่าเซียนหรือส่งผลกระทบต่อเซียนโลกได้”

  ก่อนซื้อ เจียงผิงอันต้องการทำความเข้าใจคุณสมบัติของพิษเพื่อดูว่าชนิดใดเหมาะสม

  ปางจางเหว่ยเริ่มแนะนำว่า “ศาลาตำรับยาของเราจำหน่ายพิษที่ดีที่สุดสามชนิด”

  “อย่างแรกคือ ผงทำลายวิญญาณ เมื่อสูดดมเข้าไปแล้ว สามารถทำลายวิญญาณของผู้เชี่ยวชาญระดับเซียนมนุษย์ได้ มันออกฤทธิ์เร็ว แต่ข้อเสียคือใช้ยากและถูกปิดกั้นได้ง่าย”

  “อย่างที่สอง ยาเม็ดแปลงร่างอมตะ มันจะค่อยๆ สลายพลังอมตะภายในตัวผู้เชี่ยวชาญระดับมนุษย์อมตะ ทำให้พลังปราณอมตะของพวกเขาสลายไปและส่งผลต่อประสิทธิภาพในการต่อสู้”

  “ข้อดีของยาเม็ดนี้คือตรวจจับได้ยาก ยิ่งกินนานเท่าไหร่ พลังอมตะก็จะยิ่งสลายไปเร็วขึ้นเท่านั้น แม้กระทั่งส่งผลกระทบต่อผู้เชี่ยวชาญระดับดินอมตะ ข้อเสียคือไม่สามารถสร้างความเสียหายอย่างมีนัยสำคัญต่อศัตรูได้โดยตรง” “

  อย่างที่สาม น้ำพิษอมตะ นี่คือพิษพิเศษที่สามารถแทรกซึมเข้าไปในแก่นแท้ของมนุษย์อมตะได้โดยตรง ทำให้แก่นแท้ของพวกเขาแปดเปื้อน แม้จะไม่ถึงกับฆ่า แต่ก็จะส่งผลกระทบต่อแก่นแท้ของพวกเขา ทำให้เกิดอาการต่างๆ ตั้งแต่การหยุดชะงักไปจนถึงการลดลงของการฝึกฝน ข้อเสียคือยาแก้พิษส่วนใหญ่สามารถล้างพิษนี้ได้”

  “พิษทั้งสามชนิดนี้ขายดีที่สุด ท่านพอใจหรือไม่ สหายอมตะ? ถ้าไม่พอใจ ศาลาตำรับยาของเรายังมีพิษชนิดอื่นๆ อีก”

  “อย่างที่สอง ยาเม็ดแปลงร่างอมตะ ขอเลือกอันที่สองครับ”

  เจียงผิงอันเลือกโดยตรง

  เขาเลือกใช้พิษเพื่อช่วยเขาในการต่อสู้ พิษ

  ชนิดแรก [ผงทำลายวิญญาณ] โจมตีวิญญาณ กลไกของมันแตกต่างจากพิษทั่วไป ทำให้ไม่น่าจะเข้ากันได้กับพรสวรรค์ที่มีมาแต่กำเนิดของเขา และจึงไม่สามารถดูดซึมเข้าสู่ร่างกายได้

  พิษชนิดที่สาม [น้ำพิษอมตะ] ส่งผลต่อพรสวรรค์ในอนาคตของศัตรูเท่านั้น มันไม่มีผลโดยตรงในการต่อสู้ มี

  เพียงพิษชนิดที่สอง [ยาเม็ดแปลงร่างอมตะ] เท่านั้นที่สามารถลบล้างพลังอมตะของศัตรูได้ แม้ว่าจะไม่ทำร้ายศัตรูโดยตรง แต่มันก็ทำหน้าที่เป็นตัวช่วยในการต่อสู้

  เร่งการใช้พลังงานของศัตรูและลดเวลาการต่อสู้

  ที่สำคัญที่สุดคือ เขาไม่แน่ใจว่าพรสวรรค์ในการดูดซับพิษของเขายังคงอยู่หรือไม่ และการทดสอบด้วย [ยาเม็ดแปลงร่างอมตะ] จะไม่เป็นอันตรายต่อชีวิตของเขา

  พิษอีกสองชนิดนั้นอันตรายมาก

  “ยาแปลงร่างอมตะนี้มีราคาคริสตัลอมตะสี่ล้านห้าแสน ข้ามีความสัมพันธ์กับท่าน สหายอมตะ หากท่านต้องการซื้อ ข้าจะขายให้ท่านในราคา 4 ล้าน” ปางจางเหว่ยกล่าวอย่างใจกว้าง

  เจียงผิงอันรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยกับราคาของยาพิษ

  ไม่แปลกใจเลยที่อมตะหลายคนเลือกอาชีพสนับสนุนหลังจากบรรลุอมตะแล้ว หากพวกเขาไม่เรียนรู้ทักษะและต้องซื้อทรัพยากรเหล่านี้ทุกที่ พวกเขาจะต้องใช้คริสตัลอมตะมากมาย

  มหาศาล เจียงผิงอันรู้ว่าส่วนลดที่ชายคนนั้นกล่าวถึงอาจเป็นของปลอม แต่เขาก็ไม่ได้ต่อรอง เขาหยิบกำไลเก็บของออกมาวางบนโต๊ะ

  “นับดู 4 ล้านคริสตัลอมตะ”

  คริสตัลอมตะเหล่านี้และสิ่งประดิษฐ์อมตะจากก่อนหน้านี้ล้วนยึดมาจากศพของผู้ฝึกฝนจากราชวงศ์อมตะตระกูลเย่ ดังนั้นเขาจึงไม่รู้สึกผิดที่ใช้พวกมัน

  เพื่อให้ได้ยาปลุกพลังเซียนมาให้เจียงฉวน การใช้เงินเพียงเล็กน้อยในตอนนี้จึงไม่ใช่เรื่องใหญ่

  เจียงผิงอันตั้งใจแน่วแน่แล้วว่าจะแย่งชิงยาเม็ดนี้มาให้ได้เมื่อศาลาสมบัติยาได้ส่งมอบให้กับราชวงศ์เซียนตระกูลเย่เมื่อหกร้อยปีก่อน

  ส่วนวิธีการนั้น เขายังต้องศึกษาอย่างละเอียดถี่ถ้วน

  มีผู้ทรงอำนาจมากมายนับไม่ถ้วนในเมืองหลวงของตระกูลเย่ ด้วยจำนวนผู้ทรงอำนาจมากมายเช่นนี้ โอกาสที่จะได้ยาเม็ดนี้มาจึงแทบไม่มีเลย

  ถึงแม้จะไม่มีโอกาส เขาก็ยังจะลองดู

  เขาเป็นเพียงผู้สัญจรไปมาในห้วงเวลาและอวกาศนี้ ความตายเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่เจียงฉวนและคนอื่นๆ ยังคงอยู่ แม้ว่าห้วงเวลาและอวกาศนี้จะเป็นของปลอม แม้ว่าเขาจะมองไม่เห็นอนาคต เขาก็ยังต้องการให้คนที่เขารักมีความสุขที่นี่

  ภารกิจปัจจุบันของเขาคือการเพิ่มพลังให้ถึงขีดสุดก่อนที่ยาปลุกพลังเซียนจะมาถึงเมืองหลวงของตระกูลเย่

  ในเวลาอันสั้นเช่นนี้ การบรรลุถึงระดับเซียนโลกเป็นไปไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงต้องพัฒนาด้านอื่นๆ

  ปางจางเหว่ยจึงส่งวิญญาณเข้าไปในกำไลเก็บของเพื่อตรวจนับผลึกเซียนภายใน

  เมื่อบรรลุถึงระดับเซียนแล้ว วิญญาณของเขาทรงพลัง เจตจำนงของเขาสามารถครอบคลุมพื้นที่กว้างใหญ่ ทำให้เขาสามารถนับผลึกเซียนได้หลายล้านชิ้นอย่างรวดเร็ว

  เมื่อตรวจสอบจำนวนแล้ว ปางจางเหว่ยก็ยิ้มและรินชาให้เจียงผิงอัน

  “รอสักครู่ ข้าจะให้คนนำยาพิษมาให้”

  เขาหยิบยันต์สื่อสารขึ้นมาและสั่งให้คนนำ [ยาแปลงร่างเซียน] มา

  ให้ ไม่นานนัก สาวใช้ก็เข้ามาในห้องพร้อมกล่องสีดำที่มียันต์ผนึก

  สาวใช้วางกล่องลงบนโต๊ะแล้วออกไป

  ปางจางเหว่ยกล่าวกับเจียงผิงอันว่า “ยาที่ขายโดยสำนักตำรับยาของเรามีการรับประกัน คุณสามารถให้คนตรวจสอบสินค้าได้ หากพบว่าเป็นของปลอม คุณสามารถมาเรียกร้องค่าชดเชยจากเราได้สามเท่าของราคา”

  เจียงผิงอันยกกล่องขึ้นมาจ่อหน้า ฉีกยันต์ผนึกออก แล้วเปิดกล่อง

  เมื่อเห็นเช่นนั้น ปางจางเหว่ยก็ตกใจสุดขีด สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก เขาจึงเปิดใช้งานเกราะพลังงานทันทีเพื่อป้องกันตัวเองจากการรุกรานของพลังงาน

  ยิ่งมีความรู้เกี่ยวกับยามากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเคารพพิษมากขึ้นเท่านั้น

  ยาพิษที่สามารถส่งผลกระทบต่อผู้เชี่ยวชาญระดับเซียนล้วนมีกฎแห่งเซียนอันทรงพลังอยู่ แม้จะไม่ได้กินเข้าไป ก็ยังสามารถส่งผลกระทบต่อคนรอบข้างได้

  เมื่อเห็นปฏิกิริยาของปังจางเหว่ย เจียงผิงอันจึงปิดกล่องอีกครั้งและติดยันต์ผนึก

  “เอาล่ะ ตรวจสอบเสร็จแล้ว”

  เขาไม่สามารถบอกได้ว่ายาเม็ดนั้นเป็นของจริงหรือของปลอม แต่เขาสามารถตรวจสอบความถูกต้องได้จากปฏิกิริยาของอีกฝ่าย

  ใบหน้าของปังจางเหว่ยกระตุก ชายคนนี้ช่างไร้จริยธรรมจริงๆ ใช้วิธีการตรวจสอบแบบนี้

  เจียงผิงอันไม่พูดอะไรไร้สาระอีกต่อไป เก็บกล่องแล้วจากไป

  เขาอยากซื้อ [ยาเม็ดเซียน] ที่สามารถเร่งการฝึกฝนได้ แต่เขามีทรัพยากรเหลือน้อย

  เขาต้องการเก็บทรัพยากรเหล่านี้ไว้ซื้อวัตถุดิบเซียน กลั่นสิ่งประดิษฐ์เซียน แล้วนำไปแลกเป็นยาเม็ด

  หลังจากออกจากศาลาสมบัติโอสถ เจียงผิงอันก็เดินเล่นไปรอบๆ เมืองอีกาทอง ซื้อวัตถุดิบอมตะที่จำเป็น และเช่าภูเขาอมตะเพื่อตั้งรกรากอย่างไม่ตั้งใจ

  ยังมีเวลาอีกกว่าหกร้อยปีกว่าที่ [ยาปลุกพลังอมตะ] จะปรากฏขึ้น ในระหว่างนี้ เขาจำเป็นต้องเพิ่มความแข็งแกร่งให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

  “ฉันสงสัยว่าฉันยังสามารถดูดซับพิษได้อยู่ไหม”

  เจียงผิงอันเปิดใช้งานอาคมภูเขาอมตะ นั่งขัดสมาธิใต้ต้นไม้อมตะ และหยิบกล่องสีดำที่บรรจุ [ยาแปลงร่างอมตะ] ออกมา

  เมื่อตอนที่เขายังเป็นมนุษย์ เขาได้รับความสามารถในการใช้พิษโดยบังเอิญเพราะแมลงตัวหนึ่ง

  แต่ตอนนี้เขากลายเป็นอมตะแล้ว เขาไม่แน่ใจว่าพรสวรรค์นี้ยังคงอยู่หรือไม่

  เขาต้องลองหาคำตอบดู

  เขาฉีกผนึกบนกล่อง เปิดออก และยาเม็ดสีเขียวที่เปล่งแสงสีเขียวน่าขนลุกก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา กลิ่นเฉพาะตัวของมันลอยออกมา

  มองแวบแรกเป็นไปไม่ได้ที่จะบอกได้ว่าเป็นยาพิษ มันดูน่าหลอกลวงมาก

  เจียงผิงอันหยิบยาพิษขึ้นมาอย่างระมัดระวัง สูดดมกลิ่น แล้วค่อยๆ ขูดผงยาออกมาเล็กน้อยวางบนลิ้น

  เขาไม่กล้ากลืนยาพิษลงไปทั้งหมด เพราะหากเขาเสียความสามารถในการดูดซึมพิษชนิดนี้ ผลที่ตามมาจากการกลืนเพียงเม็ดเดียวจะร้ายแรงมาก