หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 1006 เจ็ดวันนองเลือด

จ้วงจิงหมิงไม่เคยคิดฝันมาก่อนเลยว่าวันหนึ่งเขาจะมาประสบอุบัติเหตุเรือล่มเช่นนี้ ในขณะนั้น เขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและพยายามดิ้นรนเพื่อหลุดพ้นจากวงล้อมหลายครั้ง แต่ความพยายามทั้งหมดก็ล้มเหลว

การสูญเสียแขนข้างหนึ่งส่งผลกระทบอย่างมากต่อความสามารถในการต่อสู้ของเขา

ความมั่นใจของเขาหายไปแล้ว

เขาถูกล้อมโจมตีอย่างราบคาบโดยหม่าเทียนฟู่และนักรบผู้ทรงพลังอีกแปดคน

แบล็กวินด์เต็มไปด้วยความสิ้นหวังเช่นกัน

เขาอยู่ในระดับปลายของขอบเขตนักรบรบ แต่คนที่โจมตีเขาทั้งสี่คนก็ล้วนเป็นนักรบที่แข็งแกร่งในระดับปลายของขอบเขตนักรบรบเช่นกัน ในเวลาไม่ถึงนาที เขาใช้กลวิธีและท่าไม้ตายสารพัด แต่เขาก็ยังได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างต่อเนื่องและอยู่ในสถานการณ์ที่ย่ำแย่แล้ว

ส่วนผู้เชี่ยวชาญจากสำนักลับอีกแปดคนนั้น ถูกฆ่าตายหมดแล้ว

“เรียก……”

โจวอี้เคลื่อนไหว ร่างที่รวดเร็วราวสายฟ้าแลบของเขารีบพุ่งเข้าใส่หน้าจวงจิงหมิงทันที ขณะที่จวงจิงหมิงหลบการโจมตีของหม่าเทียนฟู่ หอกสามง่ามก็ปรากฏขึ้นจากอากาศธาตุในมือของเขาแล้วแทงเข้าที่แขนขวาของจวงจิงหมิง

“ฮิฮิฮิ…”

เสียงอันน่าขนลุกและแหลมคมดังขึ้น และร่างลึกลับจากทะเลพรหมปรากฏขึ้นด้านหลังจวงจิงหมิง มือที่สวมถุงมือทองคำกดลงบนหลังของจวงจิงหมิงโดยตรง

ช่วงเวลานี้!

ร่างของจ้วงจิงหมิงสั่นเทา และขณะที่เขากระโจนไปข้างหน้า เขาก็คายเลือดออกมาเต็มปาก

“พัฟ พัฟ พัฟ…”

แสงดาบวาบผ่านร่างของจ้วงจิงหมิง ฉีกร่างเขาออกเป็นแปดชิ้น

“อ่า……”

แบล็กวินด์ ผู้ซึ่งกำลังถูกล้อมอยู่ไม่ไกลนัก ถูกดาบยาวแทงเข้าที่หัวใจ แขนซ้ายและขาขวาของเขาก็ถูกตัดขาดเช่นกัน เขาเสียชีวิตด้วยความเจ็บปวดและสิ้นหวัง

การต่อสู้ครั้งนี้กินเวลาสั้นมาก

อย่างไรก็ตาม การสังหารทั้งผู้เชี่ยวชาญระดับนายพลและผู้เชี่ยวชาญระดับทหารจากสำนักลับในเวลาเดียวกันนั้น ถือเป็นความสำเร็จที่น่าประทับใจอย่างยิ่ง

“หัวหน้าครับ รถบรรทุกทหารทั้งสี่คันนั้นบรรทุกทรัพยากรสำหรับการเพาะปลูกและเสบียงจำนวนมาก” เอลฟ์ดำปรากฏตัวขึ้นข้างๆ โจวอี้และพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำ

“ไม่เลว ไม่เลวเลย การฆาตกรรมและการวางเพลิงนำมาซึ่งความมั่งคั่งและเกียรติยศ คนโบราณพูดถูก” โจวอี้หัวเราะอย่างสนุกสนาน หลังจากตรวจสอบทรัพยากรสำหรับการฝึกฝนแล้ว เขาก็นำพวกมันทั้งหมดไปเก็บไว้ในพื้นที่เรือเงาของเขา

“หลังจากปฏิบัติการเสร็จสิ้นแล้ว ข้าจะแบ่งทรัพยากรการฝึกฝนทั้งหมดที่เราได้รับมาให้คนละ 50% โดยเราจะแบ่งกันอย่างเท่าเทียมกัน” โจวอี้กล่าวพร้อมกับรอยยิ้มขณะมองไปยังฝูงชนที่มารวมตัวกันรอบตัวเขา

กลุ่มคนกล่าวพร้อมชูกำปั้นและฝ่ามือขึ้น “ขอบคุณครับเจ้านาย”

โจวอี้กล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า “ทำลายหลักฐานทั้งหมด แล้วก่อนที่สมาชิกของสำนักลับจะทันได้ตอบโต้ ก็ทำลายฐานฝึกฝนอีกสองแห่งของพวกเขา รวมถึงองค์กรใต้ดินอีกสองแห่งที่พวกเขาให้การสนับสนุนอย่างลับๆ ด้วย”

“ใช่!”

เจ็ดวันถัดไป

โจวอี้และชายอีกยี่สิบเก้าคนอยู่ในภาวะคลุ้มคลั่งกระหายเลือด

ฐานลับของกลุ่มลัทธิซ่อนเร้นในประเทศต่างๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และองค์กรใต้ดินสองแห่งที่พวกเขาสนับสนุน ถูกทำลายล้างโดยกลุ่มนี้ ในระหว่างนั้น พวกเขายังฉวยโอกาสกำจัดองค์กรใต้ดินอีกแห่งหนึ่งด้วย

โจวอี้ไม่เคยฝันมาก่อนเลยว่าจะได้รับผลตอบแทนอันยิ่งใหญ่เช่นนี้

ทรัพยากรทางการเกษตรอุดมสมบูรณ์ เครื่องใช้ในครัวเรือนมากมาย เครื่องประดับทองและเงินจำนวนมหาศาล และความมั่งคั่งมหาศาล

อาณาจักรหัวเซี่ย มณฑลไห่ชิง

อำเภอฉีเหลียนเป็นเมืองเล็กๆ ที่อยู่ไม่ไกลจากเทือกเขาฉีเหลียน ชื่อของอำเภอมาจากที่ตั้งอยู่ใจกลางเทือกเขาฉีเหลียน ตั้งอยู่ทางเหนือของระเบียงเหอซี ซึ่งเป็นเส้นทางหลักของเส้นทางสายไหมโบราณ จึงได้ชื่อว่าเป็น “ประตูทางเหนือ” ของมณฑลชิงไห่

ชานเมืองของเทศมณฑล

คฤหาสน์ที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางภูเขาและป่าไม้ ยังคงสว่างไสวแม้ในยามค่ำคืน และคฤหาสน์ทั้งหลังก็อบอวลไปด้วยบรรยากาศอันศักดิ์สิทธิ์

อู๋ซิงไห่.

ผู้อาวุโสสูงสุดของสำนักลับมีอายุมากกว่าสองร้อยปีแล้ว และระดับการฝึกฝนของเขาอยู่ในระดับกลางของระดับแม่ทัพรบ ในโครงสร้างอำนาจของสำนักลับ เขาอยู่ในอันดับต้น ๆ สามอันดับแรก

ขณะนั้น เขานั่งตัวตรงบนเก้าอี้เท้าแขน ฟังรายงานจากคนทั้งสี่ที่อยู่ตรงหน้าด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

“ภายในเวลาเพียงเจ็ดวัน ฐานฝึกลับสามแห่งและองค์กรใต้ดินสองแห่งที่เกี่ยวข้องกับสำนักลับของเราถูกทำลายล้างไปโดยไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ ไว้เลย”

“ผู้อาวุโสลำดับที่สี่ จ้วง จิงหมิง หายตัวไป ผู้อาวุโสลำดับที่แปด กัวซู หายตัวไป ผู้อาวุโสลำดับที่สิบสี่ เฮยเฟิง หายตัวไป และผู้เชี่ยวชาญระดับนักรบอีกสิบสองคนก็หายตัวไปเช่นกัน จำนวนผู้สูญหายที่ต่ำกว่าระดับนักรบมีมากกว่า 1,200 คน”

“รายงานข่าวกรองที่เจ้าหน้าที่ของเราส่งไประบุว่า ศิษย์สำนักที่หายไปทั้งหมด รวมถึงสมาชิกภายนอกที่กำลังฝึกฝนอยู่ น่าจะถูกฆ่าตายหมดแล้ว”

“คาดว่าผู้เชี่ยวชาญจากสำนักต่างๆ ชุดที่สองที่รีบเดินทางมาจะมาถึงในคืนนี้ ส่วนข้อมูลข่าวกรองที่จะส่งกลับมาในภายหลังนั้น เรายังต้องรอต่อไป”

“นอกจากนี้ ยังมีผู้คนจำนวนมากจากอีกสามกลุ่มหลักของลัทธิได้ออกไปสืบสวนด้วยวิธีการต่างๆ เนื่องจากบุคคลเหล่านั้นมีอำนาจมากและที่อยู่ของพวกเขาก็ลึกลับเกินไป หลังจากที่พวกเขาออกจากดินแดนของจีนไปแล้ว ผู้ที่ติดตามพวกเขาก็ไม่สามารถติดตามพวกเขาได้อีกเลย”

“อย่างไรก็ตาม ผมคาดว่าผู้เชี่ยวชาญระดับนักรบเหล่านั้นบางส่วนที่เก็บตัวอยู่ก็อาจจะออกจากที่นั่นไปแล้วเช่นกัน”

เมื่อเกาซินเจี้ยนพูดจบ เขามองไปที่อู๋ซิงไห่ซึ่งมีสีหน้าไร้อารมณ์ และรู้สึกไม่สบายใจมากยิ่งขึ้น

เขารู้ว่าถึงแม้ผู้อาวุโสสูงสุดจะดูสงบ แต่ภายในใจน่าจะเต็มไปด้วยความโกรธ

ท้ายที่สุดแล้ว!

ทุกคนรู้ดีว่าฐานฝึกลับ 2 ใน 3 แห่งและองค์กรใต้ดิน 2 แห่งที่ถูกทำลายไปนั้น ก่อตั้งขึ้นโดยผู้อาวุโสสูงสุดด้วยตนเอง ซึ่งท่านได้ทุ่มเทความพยายามอย่างมากให้กับพวกมัน

“มีอะไรอีกไหม?” อู๋ซิงไห่ถามอย่างไม่แยแส

“ยังมีอีกสถานการณ์หนึ่ง หลังจากที่องค์กรใต้ดินในนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม ซึ่งเป็นเครือข่ายของสำนักลับของเราถูกกวาดล้างไปแล้ว องค์กรใต้ดินอีกแห่งหนึ่งที่นั่นก็ถูกกวาดล้างไปด้วยเช่นกัน” เกา ซินเจียนกล่าว

“องค์กรใต้ดินนั้นเกี่ยวข้องอะไรกับเรา?”

“มันไม่สำคัญหรอก”

“ไม่เป็นไรใช่ไหม?” อู๋ซิงไห่ถามพลางหรี่ตาลง

“ใช่! ทั้งสององค์กรใต้ดินต่างรู้ถึงการมีอยู่ของกันและกัน แต่ไม่มีฝ่ายใดริเริ่มที่จะยั่วยุอีกฝ่าย คุณอาจพูดได้ว่าพวกเขาต่างอยู่กันอย่างเงียบๆ” เกา ซินเจี้ยน กล่าว

“สืบสวน! ค้นสถานที่เหล่านั้นให้ทั่ว! หาให้เจอว่าใครเป็นคนทำ!” อู๋ซิงไห่กล่าวอย่างเย็นชา

“ใช่!”

เกาเจี้ยนซินพยักหน้าอย่างรีบร้อน และเมื่อเห็นอู๋ซิงไห่โบกมือให้ เขาก็รีบออกจากห้องไปพร้อมกับอีกสามคน

สักครู่ต่อมา

เสียงสิ่งของแตกกระจายดังมาจากห้องนั้น

เมื่อได้ยินเช่นนั้น อู๋เจี้ยนซินและคนอื่นๆ จึงรีบออกไปเร็วขึ้น

ตอนนี้.

ภายในห้อง อู๋ซิงไห่ไม่แสดงท่าทีโกรธเคืองใดๆ กลับกัน เขายิ้มแย้มแจ่มใส

“น่าสนใจจัง นี่มันน่าสนใจจริงๆ”

“กองกำลังที่สามารถทำลายฐานฝึกลับสามแห่งและองค์กรใต้ดินสองแห่งได้ภายในเวลาเพียงเจ็ดวัน ย่อมเป็นสิ่งที่น่าหวาดกลัวอย่างยิ่ง”

“หากไม่ใช่สำนักใหญ่ในวงการศิลปะการต่อสู้โบราณของจีนที่ลงมือ ก็ต้องเป็นกองกำลังติดอาวุธต่างชาติที่มีอำนาจมหาศาลอย่างแน่นอน”

“ทำได้ดี!”

“เส้นเมริเดียนที่หนึ่ง ที่สาม และที่ห้า ได้รับความเสียหายอย่างหนัก และความสามารถในการยับยั้งเส้นเมริเดียนที่สองและที่สี่นั้นไม่เพียงพออีกต่อไปแล้ว ขณะนี้พวกมันอยู่ในสภาวะสมดุล”

“แต่ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นแรงประเภทไหน”

“ถ้าเรารู้ความจริง ฉันก็ไม่รังเกียจที่จะให้ของขวัญชิ้นใหญ่เพิ่มอีก!”

“ประตูที่ซ่อนอยู่?”

“ฮ่า… พวกมันน่าจะหายไปตั้งแต่หกสิบหรือเจ็ดสิบปีก่อนแล้ว ไอ้พวกสารเลวจากสามตระกูลนั้น… พวกมันสมควรตายทั้งหมด!”

“ท่านผู้นำนิกาย ท่านบรรพบุรุษ…”

“ทำไมต้องเป็นสุนัข?”