หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 337 นรีเวชวิทยา

บทที่ 337 นรีเวชวิทยา

“หนูไม่เชื่อหรอกว่าภรรยาของโจวอี้อะไรนั่นจะดีมากไปกว่าหนู!” เซี่ยเสี่ยวเวยพูดด้วยความหงุดหงิด

ป้าซุนหัวเราะอย่างหัวเสียกับคำพูดของหลานสาว

ตอนนี้ในช็องเซลิเซ่ ลานติง วิลล่า มีใครไม่รู้บ้างว่าภรรยาของโจวอี้คือถังหว่านซึ่งเป็นนักร้องชื่อดัง?

ถังหว่านยอดเยี่ยมรึเปล่างั้นเหรอ?

ต่อให้คนที่มีสมองน้อยที่สุดก็ยังรู้ว่านอกจากถังหว่านจะสวยแล้วยังเก่งอีกด้วย ก่อนหน้านี้ถังหว่านเลี้ยงดูลูกสาวด้วยตัวคนเดียว และยังสามารถทำให้หน้าที่การงานของเธอเจริญรุ่งเรืองได้อีกต่างหาก ผู้หญิงแบบนี้หาได้ง่ายที่ไหนกัน?

หลานสาวปากกล้าของฉันกล้าเอาตัวเองไปเทียบกับถังหว่านได้ยังไง? รู้จักคำว่าอายบ้างไหม?

“เสี่ยวเว่ย หลานรู้ไหมว่าภรรยาของโจวอี้คือใคร?”

“หนูไม่รู้ และไม่อยากรู้” เซี่ยเสี่ยวเวยพ่นลมหายใจอย่างขุ่นเคือง

“ดี ดี เธอมันดีจริง ๆ!” ป้าซุนไม่ต้องการพูดกับหลานสาวของเธออีกต่อไป

เซี่ยเสี่ยวเวยเองก็ไม่ต้องการพูดถึงหัวข้อนี้อีก ดังนั้นเธอจึงเพิ่มระดับเสียงเพลงที่เธอเปิดจากโทรศัพท์มือถือของเธอ ฟังเพลงใหม่จากไอดอลที่เธอชอบแล้วฮัมเพลงตาม

ทว่าทันใดนั้น!

สีหน้าของเธอพลันเปลี่ยนไป เพราะเธอพบผู้หญิงสองคนที่กำลังเดินเข้ามาไม่ไกล

ผู้หญิงที่เดินนำหน้ามานั้นสวยมาก เธอสวมหมวก แว่นกันแดดสีเข้ม และยังมีผ้าพันคอ ทั้งหมดนี้ทำให้ดูดีมีสไตล์มาก ส่วนเด็กสาวที่เดินตามหลังมาดูขี้เหร่เล็กน้อย

เซี่ยเสี่ยวเวยจ้องมองโดยไม่ละสายตา แม้ว่าผู้หญิงที่กำลังเดินเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ จะสวมหมวกและแว่นกันแดดปกปิดใบหน้า แต่เธอก็ยังรู้สึกคลับคล้ายคลับคลา ทว่าก็ยังนึกไม่ออกว่าอีกฝ่ายเป็นใคร

แท้จริงแล้วผู้มาเยือนคือหลิวเสวียนเสวี่ยน

ในขณะเดียวกันหลิวเสวียนเสวี่ยนก็สังเกตเห็นว่าเซี่ยเสี่ยวเวยที่อยู่ข้างหน้าเธอกำลังจ้องมองมาที่เธอ เธอจึงยิ้มให้เล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าให้อีกฝ่ายแล้วเดินผ่านไปยังอีกฝั่ง

หลิวเสวียนเสวี่ยนเห็นโจวอี้กำลังสนทนากับชายหญิงหลายคน เธอจึงเดินเข้าไปหาโจวอี้ ถอดแว่นกันแดดบนใบหน้าออกแล้วเผยรอยยิ้ม “หมอโจว เราเจอกันอีกแล้ว”

“หลิวเสวียนเสวี่ยน ทำไมคุณมาเร็วจัง?” โจวอี้ถามด้วยความประหลาดใจ

“อันที่จริง ตอนที่ฉันโทรหาคุณ ฉันก็ใกล้จะมาถึงแล้วล่ะ แต่ฉันไม่กล้ารบกวนโดยไม่ได้รับอนุญาตจากคุณก่อน” หลิวเสวียนเสวี่ยนหัวเราะ

“เข้าใจแล้ว” โจวอี้ยิ้ม จากนั้นเขาก็ตะโกนบอกลูกสาวทั้งสองคนของเขาที่เล่นอยู่ไม่ไกล “เสี่ยวรุ่ย เหมียวเหมี่ยว วันนี้พ่อมีแขก เรากลับเร็วสักหน่อยได้ไหมลูก?”

“ได้ค่ะ”

“ไปกันเถอะ ไปกันเถอะ!”

ถังเสี่ยวรุ่ยและถังเหมียวเหมี่ยวจูงมือกันทันที

หลิวเสวียนเสวี่ยนมองไปที่เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ สองคนที่วิ่งอยู่ข้างหน้าเธอและถามอย่างอยากรู้อยากเห็นว่า “คุณโจว พวกเธอคือ…”

“ลูกสาวของผมเอง” โจวอี้ยิ้ม “เสี่ยวรุ่ย เหมียวเหมี่ยว นี่คือหลิวเสวียนเสวี่ยนเพื่อนของพ่อกับแม่ ลูก ๆ เรียกเธอว่าป้าได้”

“สวัสดีค่ะป้าหลิว!” เด็กหญิงตัวน้อยทั้งสองทักทายอย่างสุภาพ

“สวัสดี พวกเธอน่ารักจังเลย!” หลิวเสวียนเสวี่ยนคิดว่าโจวอี้และถังหว่านมีลูกสาวคนเดียว แต่กลับกลายเป็นว่ามีถึงสองคน โชคดีที่เธอนำของขวัญติดมือมาให้มากมาย

ทันใดนั้น เธอก็หยิบกล่องของขวัญหลายกล่องมาจากผู้ช่วยของเธอและมอบให้ถังเหมียวเหมี่ยวและถังเสี่ยวรุ่ย

“ไปกันเถอะ! ไปคุยกันที่บ้าน”

ไม่ไกลกันนัก

เซี่ยเสี่ยวเวยมองไปที่หลิวเสวียนเสวี่ยนซึ่งถอดแว่นกันแดดออกแล้ว และปากของเธอก็อ้าค้าง เธอยกแขนขึ้นและขยี้ตาเพื่อให้แน่ใจว่าเธอตาไม่ฝาด ผู้หญิงคนนั้นเป็นดาราใหญ่… หลิวเสวียนเสวี่ยน..

เธอมาได้ยังไง?

แล้วเธอรู้จักโจวอี้ได้ยังไง?

แถมยังมาพร้อมกับของขวัญอีกต่างหาก

ทันใดนั้น เซี่ยเสี่ยวเวยก็จำบทสนทนาที่เธอเพิ่งคุยกับป้าของเธอได้ เธอรีบไปหาป้าซุนซึ่งอยู่ไม่ไกล ก่อนจะดึงป้าของเธอออกมาแล้วถามด้วยสีหน้าสับสน “หนูเห็นดาราใหญ่หลิวเสวียนเสวี่ยนมาที่นี่ เธอรู้จักกับโจวอี้ด้วยเหรอ?”

“หลิวเสวียนเสวี่ยน? เธอกำลังพูดเรื่องอะไร ภรรยาของโจวอี้คือถังหว่าน! ไม่ใช่หลิวเสวียนเสวี่ยนที่เป็นดาราใหญ่!” ป้าซุนพูดอย่างโกรธเคือง

“ฮะ? ป้ากำลังพูดถึงถัง…”

“ถังหว่านไง! ทำไมเธอถึงหัวบื้อแบบนี้ เห็นเหมียวเหมี่ยวที่อยู่ข้าง ๆ โจวอี้ไหม? เหมียวเหมี่ยวคือลูกสาวแท้ ๆ ของโจวอี้และถังหว่าน!”

“หนู…” เซี่ยเสี่ยวเวยถึงกับพูดไม่ออก

ถังหว่านเป็นไอดอลและนักร้องคนโปรดของเธอ

และเมื่อครู่นี้เธอก็กำลังฟังเพลงใหม่ของถังหว่าน!

ทันใดนั้น เซี่ยเสี่ยวเวยก็จำสิ่งที่เธอเพิ่งคุยกับป้าของเธอได้ ตอนแรกเธอไม่เชื่อว่าภรรยาของโจวอี้นั้นจะดีไปกว่าเธอ

ดีกว่างั้นเหรอ?

เธอรู้สึกมั่นใจในตัวเองมาก และคิดว่ามีผู้หญิงส่วนน้อยที่ดีกว่าเธอ

ทว่าเมื่อเทียบกับถังหว่านแล้ว… เธอไม่สามารถเทียบกับถังหว่านได้เลย!

ใบหน้าของเซี่ยเสี่ยวเวยร้อนฉ่าด้วยความอับอายจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี

โจวอี้ปล่อยให้ลูกสาวทั้งสองเล่นอยู่ที่ห้องนั่งเล่นส่วนตัว

เขาพาหลิวเสวียนเสวี่ยนและผู้ช่วยของอีกฝ่ายขึ้นไปคุยที่ห้องหนังสือบนชั้นสอง

“ยินดีต้อนรับสาวสวย!” นกแก้วที่อยู่ในห้องหนังสือพูดขึ้น

“ว้าว ช่างเป็นนกแก้วที่สวยงามจริง ๆ แถมยังพูดได้ด้วย” หลิวเสวียนเสวี่ยนถึงกับประหลาดใจ

“สวยแต่ไร้สมอง!” นกแก้วกล่าวต่อ

หลิวเสวียนเสวี่ยนแสดงสีหน้าโง่งมทันที

นี่ฉันถูกนกแก้วดูหมิ่นงั้นเหรอ?

หลิวเสวียนเสวี่ยนยังพบว่าสายตาของนกแก้วตัวนี้… ดูเหมือนกำลังดูถูกเธออยู่จริง ๆ

ไอ้นกแก้วตัวนี้มันอะไรกัน?

โจวอี้ยิ้ม “คุณหลิว อย่าไปสนใจมันเลย”

มุมริมฝีปากของหลิวเสวียนเสวี่ยนกระตุกอยู่สองสามครั้ง ในที่สุดเธอก็หันกลับไปหาโจวอี้และนั่งลงที่ด้านหน้าอีกฝ่าย

“มาเลย ผมจะวัดชีพจรให้คุณก่อน แล้วคุณก็เล่ามาได้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น”

“ฉัน…” หลิวเสวียนเสวี่ยนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นมือออกไปราวกับตัดสินใจได้แล้ว เธอถามด้วยเสียงแผ่วเบาว่า “หมอโจว อันที่จริงฉันรู้แล้วว่าฉันเป็นอะไร ที่ฉันมาหาคุณครั้งนี้ก็เพราะอยากจะถามว่าคุณรักษาไวรัส HPV [1] ได้ไหม?”

“HPV?”

โจวอี้ตกตะลึง จากนั้นแววตาของเขาก็แปลกไปเล็กน้อย

นี่เป็นการรักษาด้านนรีเวชวิทยา?

หลิวเสวียนเสวี่ยนรู้ว่าตัวเองต้องได้รับการรักษาทางนรีเวช แต่เธอกลับมาที่บ้านของเขาเนี่ยนะ?

เธอกำลังคิดอะไรอยู่?

หลิวเสวียนเสวี่ยนรู้สึกอับอาย แต่เธอยังคงพูดด้วยความอดกลั้น “หมอโจว ฉันไปตรวจที่โรงพยาบาลมาแล้วและพบว่าเป็นไวรัส HPV ที่มีความเสี่ยงสูง ฉันรักษามาเกือบหนึ่งปีแล้วและใช้สารพัดวิธีมาแล้ว แต่มันก็ไม่หายสักที ฉันก็เลย…”

ขณะที่เธอพูด เธอก็ก้มหน้าลง

เธอรู้ว่าไวรัสตัวนี้มาจากแฟนเก่าของเธอที่เลิกกันไปปีกว่าแล้ว

“แค่ก ๆๆ!” โจวอี้ไออยู่สองสามครั้งและยิ้มออกมา “คุณไม่ต้องรู้สึกอายหรอก ผมเป็นหมอและได้เจอกับโรคทุกชนิดมาแล้ว อันที่จริงการติดเชื้อไวรัส HPV ไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับบางคน ขอแค่เพียงดูแลร่างกายให้แข็งแรงอยู่ตลอดก็สามารถทำให้มันหายไปได้โดยไม่ต้องดูแลอะไรเป็นพิเศษ แต่…”

“แต่อะไร?” หลิวเสวียนเสวี่ยนถามอย่างเร่งรีบ

“แต่คุณเป็นคนประเภทที่มีความเสี่ยงสูง…จำเป็นต้องได้รับการรักษาอย่างถูกต้อง เพราะยิ่งปล่อยไว้นาน โอกาสที่จะกลายเป็นมะเร็งปากมดลูกก็จะยิ่งมากขึ้น แต่แน่นอนว่าไวรัสนี้ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับผมที่จะรักษา ผมจะเขียนใบสั่งยาให้คุณ หลังจากนี้คุณก็ไปซื้อยาตามที่ผมเขียนให้ เอากลับไปต้มกินซะ และใส่ใจกับสุขอนามัยให้มากขึ้น แค่นั้นก็ไม่มีปัญหาแล้ว” โจวอี้หัวเราะ

“ต้องใช้เวลานานแค่ไหนในการรักษา?”

“การรักษาแบ่งเป็นสองคอร์ส คอร์สละสิบวัน และเว้นช่วงสิบวันแล้วค่อยกินยาต่อ ทั้งหมดคงต้องใช้เวลาหนึ่งเดือน”

“เยี่ยมเลย!” หลิวเสวียนเสวี่ยนอุทานอย่างตื่นเต้น

โจวอี้ยิ้มออกมา จากนั้นก็เขียนใบสั่งยาให้หลิวเสวียนเสวี่ยน ทว่าจู่ ๆ เขาก็ถามขึ้นมาว่า “ในแวดวงบันเทิง… ดูเหมือนว่าจะมีคนชื่อเดียวกับคุณใช่ไหม?”

“คุณหมายถึง… หลิวเสวียน?”

“ใช่ คนนั้นแหละ!”

“ชื่อของเธอคือสองคำ ส่วนฉันคือสามคำ” หลิวเสวียนเสวี่ยนอารมณ์ดีขึ้นมาแล้ว เธอจึงยิ้มและพูดว่า “หลิวเสวียนแก่กว่าฉันประมาณสี่หรือห้าปีนี่แหละ เธอเข้าวงการเร็วกว่าฉันราว ๆ เจ็ดแปดปี ทุกคนก็เลยเรียกเธอว่าหลิวเสวียนใหญ่ และเรียกฉันว่าหลิวเสวียนน้อย จะว่าไปแล้วการที่ฉันมีชื่อเสียงขึ้นมาได้ทุกวันนี้ ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะเธอนั่นแหละ”

“อ้อ…”

[1] ( Human Papilloma Virus ) หรือโรค HPV เป็นโรคที่เกิดจากการติดเชื้อไวรัสที่สามารถกระตุ้นให้เกิดโรคมะเร็งในระบบสืบพันธุ์ได้ พบบ่อยในเพศหญิง จัดอยู่ในกลุ่มโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ที่สามารถติดต่อได้หลายช่องทาง ไม่ว่าจะเป็นทางปากช่องคลอด ทวารหนัก หรือการสัมผัสเชื้อโดยตรง