หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 370 ไฟราคะ

บทที่ 370 ไฟราคะ

ร้อน?

โจวอี้ตกตะลึง จากนั้นพยักหน้าเงียบ ๆ

เขารู้สึกเย็นที่ผิวกาย แต่ภายในร่างกายของเขากลับร้อนขึ้นเรื่อย ๆ โดยเฉพาะที่ท้องส่วนล่างของเขาซึ่งมันร้อนราวกับกำลังเดือด

“คุณเองก็รู้สึกร้อนด้วยเหรอ?” โจวอี้ถามด้วยความสงสัย

“อืม!” อู๋ซินเยว่พยักหน้าเล็กน้อย เธอมองโจวอี้ด้วยสายตาแปลก ๆ แต่มันก็เป็นเพียงแวบเดียวเท่านั้น

“ที่นี่แปลกมาก เรารีบหาทางออกไปสมทบกับทุกคนข้างนอกกันเถอะ” โจวอี้กังวลว่างูหลามจะรีบออกจากช่องแคบกลางภูเขาและโจมตีทุกคนที่อยู่ข้างนอก โดยเฉพาะเรือยอร์ชซึ่งทอดสมออยู่ไม่ไกลจากชายหาด

ลูกสาวสองคนของเขาอยู่บนเรือลำนั้น!

ทว่าผนังถ้ำนั้นลื่นมาก ทั้งสองคนพยายามกระโดดขึ้นไปเกาะและไต่ขึ้นไป แต่กลับไม่ได้ผลเลยสักนิด อย่างดีที่สุดก็คือพวกเขาไต่ขึ้นไปได้หลายสิบเมตรแล้ว แต่ก็ยังตกลงไปในสระน้ำเย็นเช่นเดิม

หลังจากพยายามอยู่หลายครั้ง ทั้งคู่ก็รู้สึกหมดหนทาง

เมื่อหนีออกไปทางด้านบนไม่ได้ พวกเขาจึงต้องเดินไล่ไปตามผนังถ้ำเพื่อหาทางออก อย่างไรก็ตาม เมื่อเดินไปได้พักใหญ่ก็ต้องผิดหวัง เพราะผนังถ้ำไม่มีรอยแยกหรือช่องให้มุดลอดออกไปได้เลย และคราบไขมันบนผนังถ้ำก็เคลือบอยู่เต็มไปหมด พวกเขาใช้ความพยายามอย่างมากกว่าที่จะสามารถเจาะรูขนาดเท่ากำปั้นบนผนัง ซึ่งเมื่อเจาะเข้าไป พวกเขาจึงรู้ว่ามันมีแต่ชั้นหินแข็งทั้งหมด

“ฉันจะถูกขังอยู่ที่นี่ไม่ได้!” ใบหน้าของอู๋ซินเยว่กลายเป็นสีแดงมากขึ้นเรื่อย ๆ และความร้อนในร่างกายของเธอที่พุ่งขึ้นสูงอย่างต่อเนื่องนั้นมันทำให้การหายใจของเธอไม่เสถียร

ยิ่งไปกว่านั้น เธอรู้สึกว่าความปรารถนาพิเศษกำลังกัดกร่อนจิตสำนึกของเธออยู่ตลอดเวลา ทำให้เธอมีแรงกระตุ้นที่จะ… ต้องการผู้ชาย

“ตอนนี้เราสามารถเจาะรูบนกำแพงได้แล้ว ตราบใดที่เราอดทนและเจาะเพิ่มขึ้นไปเป็นเส้นตรง ผมเชื่อว่าเราจะสามารถใช้รูที่เจาะเป็นจุดรั้งให้เราไต่ขึ้นไปด้านบนได้ไม่ช้าก็เร็ว เร็วเข้า มาช่วยกัน”

โจวอี้กล่าว แต่ตอนนี้ดวงตาของเขาแดงขึ้นเรื่อย ๆ

ความร้อนในร่างกายของเขาทวีความรุนแรงมากขึ้นจนผิวกายเริ่มแดง และการเปลี่ยนแปลงนี้อยู่นอกเหนือการควบคุมของเขาโดยสิ้นเชิง

อู๋ซินเยว่มองไปที่ดวงตาของโจวอี้ และแรงกระตุ้นบางอย่างของเธอก็แข็งแกร่งยิ่งขึ้น

ทันใดนั้น เธอก็เพิ่งนึกบางอย่างขึ้นมาได้ ซึ่งมันอาจเป็นผลพวงต่อสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอ

พิษฤดูใบไม้ผลิ!

งูหยิน มีผลโดยตรงกับอารมณ์ทางเพศ

งูหลามมังกรตัวนั้นคืองูหยินชนิดหนึ่งที่มีหยินที่แข็งแกร่ง

อู๋ซินเยว่เดาว่าควันสีแดงอ่อน ๆ ที่เกิดขึ้นในช่องแคบกลางภูเขาก่อนหน้านี้น่าจะเป็นก๊าซที่ปล่อยออกมาจากงูหลามมังกร ซึ่งมันมีฤทธิ์เป็นยากำหนัดที่รุนแรงมาก แม้แต่อาจารย์ของเธอซึ่งเป็นคนที่แข็งแกร่งและมีจิตใจที่แน่วแน่ที่สุดก็คงไม่สามารถต้านทานผลกระทบของมันได้เช่นกัน

“แย่ที่สุดเลย!”

อู๋ซินเยว่กัดปลายลิ้นของเธอเพื่อพยายามฟื้นคืนสติ

“เกิดอะไรขึ้น?” โจวอี้ถาม

“คือ…” อู๋ซินเยว่ต้องการบอกโจวอี้ แต่เธอก็กลืนคำพูดนั้นลงคอไป

ทันใดนั้น เธอก็มองไปที่สระน้ำเย็น จากนั้นเธอก็กระโดดลงไปในสระน้ำเย็นนั้นทันที

ความเย็นที่กัดกินดูเหมือนจะดับความปรารถนาในใจของเธอได้บ้าง แต่เธอก็ทนกับความเย็นนี้ได้ไม่เท่าไหร่ สุดท้ายก็ต้องกระโดดออกจากสระหลังจากลงไปแช่ได้แค่ราวสิบวินาทีเท่านั้น

แววตาของโจวอี้เป็นประกายเมื่อเห็นการกระทำของอู๋ซินเยว่ เขากระโดดลงสระโดยไม่ลังเล

หนาว!

นี่มันเย็นสุด ๆ!

เขาแช่อยู่ได้ไม่นานเช่นกัน สุดท้ายก็รีบกระโดดออกจากสระ

อีกด้านหนึ่ง เฉินซานและเซี่ยหลู่ต่อสู้กับงูหลามมังกรอย่างดุเดือด ถ้าจะพูดให้ถูกก็คือพวกเขาพยายามเอาตัวรอดจากงูหลามมังกรเสียมากกว่า มีหลายครั้งที่พวกเขาเกือบจะถูกงูหลามมังกรตัวนี้กลืนลงท้อง

“หนีกันเร็วเข้า ฉันจะทนไม่ไหวแล้ว!” เซี่ยหลู่หน้าแดง เมื่อครู่เธอรอดจากการที่ถูกงูหลามรัดตัวมาได้อย่างหวุดหวิด ก่อนจะหันหลังวิ่งหนีไปไกล

เฉินซานไม่ลังเลเลยสักนิดเมื่อได้ยินคำพูดนี้ เขาวิ่งเร็วยิ่งกว่าเซี่ยหลู่ซะอีก!

“เอาไป!”

จู่ ๆ เฉินซานก็ขว้างขวดหยกไปให้เซี่ยหลู่

“นี่คืออะไร?!” เซี่ยหลู่ตะโกนถามเสียงดัง

“โอสถนภาเยือกแข็ง มันสามารถแก้พิษได้!” เฉินซานตอบ

ล้างพิษ?

เซี่ยหลู่ดีใจขึ้นมาทันที ตอนนี้เธอรู้ตัวแล้วว่าเธอถูกพิษฤดูใบไม้ผลิเล่นงาน และมันก็เกี่ยวข้องกับควันสีแดงที่งูหลามมังกรปล่อยออกมา

ระหว่างที่เธอวิ่งหนี เธอดึงจุกขวดออกมาเทโอสถนภาเยือกแข็งสองเม็ดใส่ปากและกลืนทันที

ทันใดนั้น ราวกับมีน้ำเย็นจัดราดลงบนกองไฟที่ลุกโชนอยู่ในร่างกายของเธอ

เมื่อความร้อนในร่างกายของเธอหายไป เธอจึงรู้สึกโล่งใจ และมองไปยังเฉินซานที่วิ่งอยู่ข้างหน้าด้วยความรู้สึกขอบคุณ

งูหลามมังกรไม่ได้ไล่ล่าพวกเขาอีก

มันเลื้อยกลับไปบนยอดเขาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะนอนขดตัวอยู่ที่นั่น หัวอันใหญ่โตของมันชูขึ้น ส่งเสียงที่คล้ายกับมังกรร้อง

ทว่าหากมีใครสังเกตดวงตาของมัน คนคนนั้นจะสามารถรับรู้ได้ว่ามีความกลัวแฝงอยู่ในดวงตาของมัน

ภายในถ้ำใต้ดิน

โจวอี้และอู๋ซินเยว่เปียกปอนไปทั้งตัว ความรู้สึกเย็นเสียดแทงไปทั่วร่าง แต่พวกเขารู้สึกมีความสุขเล็กน้อยเมื่อพบว่าน้ำในสระเย็นสามารถระงับความร้อนในร่างกายของพวกเขาได้

“ช่วยกันเถอะ ขุดผนังถ้ำต่อไป พยายามหนีออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด” โจวอี้กล่าว

“อืม!”

ทั้งสองคนกระโดดขึ้นไปเกาะผนังถ้ำ รั้งมือข้างหนึ่งเข้ากับรูที่พวกเขาเพิ่งเจาะ และใช้อาวุธที่ตัวเองมีอยู่แทงเข้าไปที่ตำแหน่งผนังถ้ำเหนือหัวของพวกเขา เพื่อเจาะรูที่สูงขึ้นไปอีก

หลังจากเจาะอยู่หลายครั้ง ทั้งสองก็เกือบจะหยุดลงพร้อมกัน

พวกเขารู้สึกว่าไฟราคะในร่างกายปะทุขึ้นอีกครั้ง และพลังของมันยิ่งกล้าแกร่งมากกว่าเดิม

“รีบลงไปในสระน้ำเย็น!” โจวอี้ตะโกน

ตู้ม…

ตู้ม…

พวกเขากระโดดลงไปในสระเย็นและปล่อยให้ความเย็นของน้ำดับไฟราคะในร่างกายของพวกเขา

เมื่อพวกเขากระโดดขึ้นจากสระน้ำเย็นอีกครั้ง พวกเขาก็รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย แต่ความเย็นของน้ำทำให้ร่างกายของพวกเขาสั่นสะท้าน

“ขุดต่อไป!”

โจวอี้ถือดาบและกระโดดขึ้นไปเกาะผนังถ้ำอีกครั้ง

ขุดได้สามครั้งแล้ว!

รอบนี้เขาใช้ดาบในมือขุดรูได้แค่สามครั้งเท่านั้น และไฟราคะที่รุนแรงยิ่งขึ้นก็ปะทุขึ้นในร่างกายของเขา ซึ่งทำให้เขาต้องกระโดดลงไปในสระน้ำเย็นอีกครั้งเพื่อดับไฟราคะด้วยความช่วยเหลือจากน้ำในสระที่เย็นจัด

อู๋ซินเยว่เองก็เช่นกัน

แต่เมื่อครั้งนี้พวกเขาขึ้นมาจากสระ อู๋ซินเยว่ก็ดูเหมือนจะตระหนักถึงบางสิ่ง เธอจ้องมองไปยังสระน้ำเย็นและพูดว่า “มันรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ทุกครั้งเลย ฉันรู้สึกว่าแท้จริงแล้วความเย็นของน้ำในสระไม่ได้ช่วยอะไรเราเลย แต่มันยิ่งเหมือน…เติมเชื้อไฟ”

โจวอี้ได้ยินแล้วก็ตระหนักถึงปัญหานี้ได้ทันที

“เวรเอ๊ย!” สีหน้าของเขาดูย่ำแย่

อู๋ซินเยว่สูดหายใจเข้าลึก แววตาที่สดใสของเธอมองไปยังใบหน้าของโจวอี้ เธอเงียบไปสักพักจากนั้นจึงตัดสินใจถามขึ้นมาว่า “คุณ…อยากมีอะไรกับฉันไหม?”

“ผมมีภรรยาและลูกแล้ว!” โจวอี้เข้าใจความคิดของอู๋ซินเยว่ แต่เขาทำได้เพียงส่ายหัวและปฏิเสธออกไป

“ก็แค่หลังจากนี้เราทำตัวเป็นเหมือนคนแปลกหน้าก็ได้ไม่ใช่เหรอ?” อู๋ซินเยว่ถามพลางกัดฟัน

“ผม…”

“เอาตามนี้! ไม่ว่าวันนี้จะเกิดอะไรขึ้น เราจะเป็นคนแปลกหน้าต่อกัน หรือไม่ก็ไม่ต้องเจอกันอีกตลอดชีวิต!” อู๋ซินเยว่รวบรวมความกล้าขึ้นมา และด้วยการขับเคลื่อนของความปรารถนาที่สุดแสนจะรุนแรง เธอจึงค่อย ๆ ถอดเสื้อผ้าออก

“ไม่! คุณอู๋ เราน่าจะมีวิธีอื่น!” โจวอี้รีบตะโกนหยุดเธอ