หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 381 สิ้นสุดวันหยุด

ช็องเซลิเซ่ ลานติง วิลล่า

ถังหว่านเพิ่งกลับมาจากข้างนอกและยังไม่ได้ถอดเสื้อขนเป็ดของเธอออก ฝนตกที่ปรอย ๆ ทำให้ผมของเธอเปียกและเริ่มรู้สึกหนาว

หลังจากเปิดวิดีโอคอลแล้วเธอก็มีท่าทีตกใจ

ฉากหลังแบบนี้…

เป็นเรื่องจริงงั้นเหรอ?

โจวอี้พาลูกสาวทั้งสองคนไปเที่ยวที่ลู่เฉิงจริง ๆ?

ถังหว่านจ้องมองคนที่อยู่ในวิดีโอคอล จากนั้นก็ส่ายหัว ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

‘ฉันอยู่ทางนี้หนาวจะตาย แต่พวกเขาสามคนกลับไปเที่ยวสนุกสนานกันอย่างอบอุ่นเนี่ยนะ!’

หาดทราย แสงแดด น้ำมะพร้าว เสื้อแขนสั้น

“แม่? พี่เสี่ยวรุ่ย นั่นแม่เหรอ?” ถังเหมียวเหมี่ยวถือลูกมะพร้าวที่ถูกเปิดแล้วและกำลังดูดน้ำมะพร้าวด้วยหลอด หลังจากเห็นถังหว่านในวิดีโอคอล เธอก็ร้องออกมาอย่างมีความสุขทันที “แม่จ๋า ที่นี่สบายมากเลย! แม่กลับถึงบ้านแล้วเหรอ? วันหยุดมาเที่ยวกับเหมียวเหมี่ยวไหม? เราเพิ่งลงจากเรือยอร์ช…”

“เหมียวเหมี่ยว แม่ยุ่งนิดหน่อย แม่กลับมาวันนี้เพื่อพักผ่อนน่ะ แล้วพรุ่งนี้จะไปทำงานต่อ เอาไว้แม่มีวันหยุดยาวเมื่อไหร่ แม่จะพาลูกไปเที่ยวแน่นอน” ถังหว่านมีสีหน้าเศร้าสร้อยเล็กน้อย ช่วงนี้เธอต้องยุ่งกับการถ่ายทำละคร และต้องร่วมกิจกรรมโปรโมทอัลบั้มใหม่จนเวียนหัว

แต่เธอคิดถึงลูกสาวของเธออยู่ทุกวัน

“แต่เหมียวเหมี่ยวคิดถึงแม่”

“แม่ก็อยากอยู่กับเหมียวเหมี่ยวเหมือนกัน อีกไม่นานโรงเรียนอนุบาลของลูกก็จะปิดเทอม และเมื่อถึงตอนนั้น งานของแม่ก็จะเสร็จพอดีเหมือนกัน แม่จะอยู่บ้านเล่นกับเหมียวเหมี่ยวทุกวันเลย ตกลงไหม?”

“อื้ม…” ถังเหมียวเหมี่ยวพยักหน้าแต่เริ่มหลั่งน้ำตา

ถังหว่านมองลูกสาวของเธอที่มีน้ำตานองหน้า เธอรู้สึกปวดใจขึ้นมาทันที

“โจวอี้ พรุ่งนี้เหมียวเหมี่ยวกับเสี่ยวรุ่ยมีเรียน วันนี้คุณจะกลับมาไหม?” ถังหว่านถาม

“เอ่อ… กลับ” โจวอี้ตอบ

เขารู้สึกหมดหนทางเล็กน้อย เขาอยากจะลาให้ลูกสาวอีกสองวัน แต่เนื่องจากถังหว่านกลับบ้านมาแล้ว พวกเขาจึงไม่สามารถอยู่เล่นที่ลู่เฉิงได้อีก

“ว่าแต่คุณจองตั๋วเครื่องบินกลับมาจินหลิงแล้วหรือยัง? คุณจะกลับมาถึงกี่โมง? ฉันจะได้ไปรับพวกคุณที่สนามบิน” ถังหว่านถามอย่างเร่งรีบ

“ผมยังไม่ได้จองตั๋วเลย รอก่อนนะ ถ้าเสร็จแล้วผมจะส่งข้อมูลเที่ยวบินให้คุณ”

“ตกลง!”

จากนั้นการโทรก็สิ้นสุดลง

โจวอี้จองตั๋วเสร็จก็ส่งข้อมูลเที่ยวบินให้ถังหว่าน

จากนั้นเขาก็มองไปที่หลินเหยียนและลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายจึงพูดขึ้นว่า “คุณหลิน เราจะกลับไปที่โรงแรมเพื่อเก็บสัมภาระ คุณช่วยสั่งอาหารทะเลให้เราและส่งด่วนไปที่เมืองจินหลิงได้ไหม?”

คุณโจวจะกลับไปแล้วเหรอ?

หลินเหยียนรู้สึกผิดหวัง แต่เธอก็ยังพยักหน้าฝืนแสดงสีหน้ามีความสุข

โจวอี้บอกที่อยู่ให้แก่หลินเหยียน จากนั้นก็โอนเงินหลายหมื่นหยวนให้อีกฝ่าย

15.45 น. เที่ยวบินของโจวอี้ไปถึงสนามบินจินหลิง

โจวอี้จูงมือลูกสาวทั้งสองคน ในขณะที่เฉินซาน อิงหง เยี่ยป๋อซาง และหานโหรวเดินตามมากันมาเป็นพรวน พวกเขาเห็นถังหว่านและซุนเหมิงกำลังรออยู่ที่ลานจอดรถ

“แม่!”

ถังเหมียวเหมี่ยวผละจากมือของโจวอี้และกระโดดไปหาถังหว่านด้วยความดีใจ

ถังหว่านอ้าแขนออกและอุ้มถังเหมียวเหมี่ยวไว้ในอ้อมอก จากนั้นเธอก็จูบลงบนดวงหน้าสีชมพูของลูกสาวอย่างแรง แล้วเงยหน้าขึ้นพลางยื่นมือไปหาถังเสี่ยวรุ่ย

“แม่!” ถังเสี่ยวรุ่ยรีบเดินไปหาถังหว่านแล้วสวมกอดเธอเช่นกัน

อันที่จริงแล้วถังเสี่ยวรุ่ยยังไม่ได้มีความรู้สึกกับถังหว่านสักเท่าไหร่ เพราะเธอเห็นถังหว่านเพียงไม่กี่ครั้ง

แต่เธอก็ยังสัมผัสได้ว่าแม่ใหม่คนนี้ดีกับเธอมาก

เวลานี้มีหลายร่างปรากฏขึ้นในบริเวณใกล้เคียง

โจวอี้และคนอื่น ๆ เห็นคนกลุ่มใหม่ที่ปรากฏขึ้น และถังหว่านซึ่งกำลังอุ้มลูกสาวสองคนก็เห็นเช่นกัน

โจวอี้ส่ายหัวให้ถังหว่านแล้วเดินไปหาพวกเขา

“สวัสดีค่ะ คุณโจว” ผู้นำคือหญิงงามวัยกลางคนในชุดสูท ข้างหลังเธอมีชายสามคนและผู้หญิงอีกหนึ่งคน ทุกคนสวมชุดสูทและเสื้อเชิ้ตสีขาวด้านใน

“คุณเป็นใคร?” โจวอี้ถาม

“ฉันชื่อจางหม่านเยว่ หัวหน้าทีมตรวจสอบที่หนึ่งของมณฑลเจียงซู ภูมิภาคจีนตะวันออก ทันทีที่รู้ว่าคุณกำลังกลับมา เราก็รีบมาที่นี่ทันทีค่ะ” จางหม่านเยว่ส่งเอกสารและพูดด้วยความเคารพว่า “นี่คือเอกสารสำหรับการเช่าเกาะในทะเลจีนใต้ เอกสารนี้คุณต้องเซ็นอยู่หลายจุดเพื่อยืนยันสักหน่อยนะคะ”

“ได้!” โจวอี้รับเอกสารมาและเซ็นชื่ออยู่หลายครั้งภายใต้การแนะนำของจางหม่านเยว่ และปิดท้ายด้วยการประทับลายนิ้วมือของเขา

“คุณโจว เรายังต้องลงทะเบียนให้พวกเขาด้วย คุณต้องการที่จะเป็นผู้ค้ำประกันของพวกเขาไหมคะ?” จางหม่านเยว่ชี้ไปที่เยี่ยป๋อซางและหานโหรว เห็นได้ชัดว่าข้อมูลของบุคคลทั้งสองได้รับการตรวจสอบโดยคณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลงเรียบร้อยแล้ว

“ใช่!” โจวอี้พยักหน้าอย่างใจเย็น

“กรุณาเซ็นด้วยค่ะ” จางหม่านเยว่ส่งเอกสารให้อีกฉบับ

โจวอี้เซ็นชื่อและถามว่า “ในอนาคต พวกเขาสามารถเดินทางในจีนได้อย่างอิสระใช่ไหม?”

“ตราบใดที่พวกเขาไม่ได้ทำสิ่งใดที่ละเมิดกฎหมายของจีน หรือรบกวนความสงบสุขของสังคมทั้งสองโลก พวกเขาสามารถเดินทางได้อย่างอิสระด้วยการรับประกันของคุณ! อย่างไรก็ตามพวกเขาจำเป็นต้องส่งรายงานให้แก่คณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลงทุกครั้งก่อนเดินทางเข้าและออกประเทศในแต่ละครั้ง” จางหม่านเยว่อธิบาย

“ไม่มีปัญหา ขออภัยที่ทำให้คุณต้องลำบากมาที่นี่ด้วยตัวเอง” โจวอี้กล่าวอย่างสุภาพ

“นี่คือสิ่งที่เราควรทำอยู่แล้วค่ะ หากคุณไม่มีคำสั่งใด ๆ อีก ถ้าอย่างนั้นเราขอตัวก่อนนะคะ” จางหม่านเยว่กล่าวลา

“อืม!”

โจวอี้มองตามหลังพวกเขาและหันมามองเยี่ยป๋อซางและหานโหรว

“ขอบคุณเจ้านาย!”

พวกเขาประสานมือแล้วเอ่ยพร้อมกัน

พวกเขาเคยต้องการตั้งรกรากในจีน แต่กลับถูกขับไล่ตั้งแต่แรกเริ่ม ตอนนี้เมื่อมีโจวอี้เป็นผู้ค้ำประกันแล้ว พวกเขาก็ไม่ต้องกังวลอีกต่อไป

ถังหว่านยืนอยู่ไม่ไกล เธอมองโจวอี้และคนอื่น ๆ ด้วยความสงสัย

เธอสัมผัสได้ราง ๆ ว่าโจวอี้คงจะไปทำอะไรมาเมื่อเร็ว ๆ นี้ จึงทำให้เขารู้จักผู้คนมากขึ้นเรื่อย ๆ และดูลึกลับมากขึ้น

โจวอี้เดินกลับไปหาถังหว่านและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เสี่ยวหว่าน ผมขอแนะนำให้รู้จัก เฉินซาน อิงหง ส่วนสองคนนี้คือเยี่ยป๋อซางและหานโหรว จากนี้ไปพวกเขาจะอยู่ที่จินหลิงกับเรา”

“ขอฝากตัวด้วยครับอาจารย์ป้า!” เฉินซานและอิงหงประสานมือด้วยความเคารพ

“ขอฝากตัวด้วยนะครับนายหญิง!” ส่วนเยี่ยป๋อซางและหานโหรวก็กล่าวด้วยความเคารพเช่นกัน

ถังหว่านตกตะลึง

อย่างไรก็ตาม เธอพยักหน้าให้กับคนทั้งหมด จากนั้นจึงปล่อยลูกสาวทั้งสองของเธอลงพื้นและดึงโจวอี้ไปด้านข้าง “เกิดอะไรขึ้น ทำไมพวกเขาถึงเรียกคุณว่าเจ้านาย? คุณกำลังทำธุรกิจอะไรอยู่?”

“พวกเขาล้วนเป็นผู้ฝึกยุทธ์ และเพราะพวกเขาคิดว่าการเรียกผมว่าคุณโจวนั้นดูห่างเหินเป็นทางการเกินไป ดังนั้นพวกเขาจึงเรียกผมว่าเจ้านาย” โจวอี้ยิ้มแล้วพูดว่า “ผมพาเหมียวเหมี่ยวและเสี่ยวรุ่ยไปที่ลู่เฉิงครั้งนี้ได้พบกับสิ่งที่น่าสนใจ ผมพบเหมืองแร่โดยบังเอิญ แต่ผมได้มอบเหมืองแร่นั้นให้กับอาจารย์และเหล่าผู้อาวุโสไปแล้ว ซึ่งตอนนี้พวกผู้อาวุโสของสำนักผมกำลังขุดกันอยู่”

“เอกสารที่คุณเซ็นก่อนหน้า…”

“มันเป็นแค่การเช่าเกาะ ซึ่งเหมืองแร่ก็อยู่บนเกาะนั้น” โจวอี้อธิบาย

ถังหว่านจึงเข้าใจในทันที

เช่าเกาะ

ถังหว่านคิดว่ามันน่าตื่นเต้นดีเหมือนกัน

เธอรู้ว่าในต่างประเทศนั้น พวกคนรวย ๆ บางคนจะทุ่มเงินมหาศาลเพื่อซื้อเกาะแล้วเปลี่ยนมันเป็นสวรรค์ส่วนตัวที่เอาไว้ใช้พักผ่อนหย่อนใจ

“คุณสามี การเช่าเกาะอาจจะยังไม่ดีพอ จากนี้คุณต้องทำงานหนักให้เยอะ ๆ เพื่อที่ในอนาคตเราจะได้ซื้อเกาะส่วนตัวในต่างประเทศได้ เวลาไปเที่ยวเราจะไปพักผ่อนที่นั่น คุณจะเป็นเจ้าของเกาะ ส่วนฉันจะเป็นภรรยาของเจ้าของเกาะ!” ถังหว่านคล้องแขนของโจวอี้แล้วยิ้มออกมา

“ฮ่า ๆ เป็นความคิดที่ดี!” โจวอี้หัวเราะออกมา