หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 600 ซื้อจากต่างประเทศ
บทที่ 600 ซื้อจากต่างประเทศ
โจวอี้ยินดีที่จะมอบสมุนไพรมูลค่ามากกว่าแปดพันล้านหยวนให้กับสำนักโอสถ! ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้วเขาก็เคยคิดที่จะเก็บพวกมันไว้บ้าง แต่เนื่องจากชายหนุ่มไม่มีเวลามากพอที่จะกลั่นยา เขาจึงล้มเลิกความคิดนี้ไป
ทว่าเท่านี้ก็นับว่าเพียงพอแล้ว!
สมุนไพรที่มีมูลค่ามากกว่าแปดพันล้านหยวนสามารถสกัดเป็นโอสถได้มากมาย
และแม้ว่าจะเหลือเพียงสิบเปอร์เซ็นต์ แต่ตัวเลขนี้ก็นับว่าเยอะมากแล้ว และมูลค่าของมันหลังจากกลั่นจนสำเร็จ อย่าว่าแต่แปดพันล้านหยวนเลย มันอาจจะได้มากถึงแปดหมื่นล้านหยวนเลยด้วยซ้ำ! ดังนั้นจึงนับว่าคุ้มค่ามาก!
นอกจากนี้ แม้ว่าสมุนไพรส่วนมากจะถูกมอบให้กับสำนักโอสถ แต่เขาก็ยังสามารถซื้อสมุนไพรได้อีก เพราะถึงจะรับปากกับเหลียงชิงไห่ว่าจะไม่ซื้อเพิ่ม แต่คำสัญญาที่ว่าก็จำกัดอยู่แค่ในประเทศจีนเท่านั้นนี่นา!
โลกนี้กว้างใหญ่มาก และสมุนไพรที่ว่าก็กระจายไปทั่วโลก!
เขาเชื่อว่าตราบใดที่มีเงิน เขาก็สามารถซื้อสมุนไพรจากต่างประเทศได้มากมายแน่นอน และราคามันก็คงไม่แพงกว่าในประเทศจีนแน่
“เหมิงเทียนอ้าว ไปพบใครบางคนที่ท่าเรือกับฉันที” โจวอี้โยนกุญแจรถไปให้เหมิงเทียนอ้าว แล้วนั่งลงที่เบาะหลัง
ขณะที่เหมิงเทียนอ้าวก็ขึ้นไปนั่งประจำที่ตำแหน่งคนขับ และเหลือบมองโจวอี้ผ่านกระจกมองหลัง วันนี้เขาได้ติดตามโจวอี้เกือบจะทั้งวัน ดังนั้นจึงพลอยได้พบกับผู้คนในสำนักโอสถไปด้วย
ซึ่งคนจากสำนักโอสถที่ว่านั้น เพียงแค่พวกเขาเหลือบมอง มันก็ทำให้เหมิงเทียนอ้าวรู้สึกขนลุกแล้ว!
“หัวหน้า ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม?” เหมิงเทียนอ้าวถามอย่างลังเลในขณะที่เขาขับรถออกจากโรงงาน
“ถามได้ ว่ามาเลย” โจวอี้ยิ้ม
“ผู้อาวุโสสำนักโอสถสองคนนั้น พวกเขาแข็งแกร่งไหม?”
“พวกเขามีอายุมากกว่าร้อยปีและแข็งแกร่งมากทีเดียว ดูเหมือนว่าอีกเพียงก้าวเดียวก็จะก้าวสู่ระดับผสานเต๋าแล้ว” โจวอี้กล่าวด้วยรอยยิ้มจาง ๆ
“…”
เหมิงเทียนอ้าวไม่รู้จะพูดอะไรต่อ แต่เขาก็แอบตื่นเต้นเช่นกัน!
เพราะชายผู้แข็งแกร่งทั้งสองต่างก็มองไปที่โจวอี้ราวกับว่าพวกเขากำลังมองดูเด็กน้อยด้วยความเอ็นดู ซึ่งนั่นหมายความว่าพวกเขาให้ความสำคัญกับโจวอี้มาก ถึงขนาดที่ว่าบางทีโจวอี้อาจกลายเป็นเจ้าสำนักโอสถคนต่อไปก็เป็นได้! ….และด้วยเหตุนี้ก็สามารถยืนยันได้ว่าทางเลือกของเขานั้นถูกต้องแล้ว!
ในจินหลิงมีท่าเรืออยู่แห่งหนึ่ง ทว่ามันก็เป็นเพียงท่าเรือในประเทศเท่านั้น ดังนั้นโจวอี้จึงต้องไปเซี่ยงไฮ้แทน เพราะที่นั่นเป็นท่าเรือขนส่งระหว่างประเทศที่ใกล้ที่สุด!
ณ ท่าเรือเซี่ยงไฮ้
เรือบรรทุกสินค้าขนาดใหญ่สองลำจอดอยู่ในท่าเรือราว ๆ ครึ่งชั่วโมงแล้ว
บนดาดฟ้าหัวเรือของเรือบรรทุกสินค้าลำหนึ่ง มีกลุ่มคนที่กำลังสูบบุหรี่กันในยามค่ำคืน และสายตาก็คอยสอดส่องฝูงชนที่อยู่บนฝั่งตลอดเวลา
ราว ๆ สิบวันที่แล้ว เขาได้รับโทรศัพท์จากโจวอี้
จากนั้น พวกเขาได้เดินทางไปยังหลายประเทศในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตามคำแนะนำของโจวอี้ และสั่งให้ผู้ติดตามออกไปกว้านซื้อสมุนไพรที่มาในปริมาณมากจนต้องบรรจุไว้ในเรือบรรทุกถึงสองลำ ซึ่งค่าใช้จ่ายทั้งหมดนี้ก็เกือบจะผลาญทรัพย์สมบัติของเขาที่สะสมมาหลายปีเลยทีเดียว
แต่เมื่อเขานึกถึงคำสัญญาของโจวอี้ หัวใจของเขาก็ร้อนรุ่มขึ้นมา
เงินคืออะไร?
เมื่อเทียบกับโอสถวิเศษที่รักษาได้ทุกอย่าง ไม่ว่าจำนวนเงินจะมากเท่าไหร่ มันก็ไม่อาจเทียบได้กับโอสถวิเศษ!
“ผู้อาวุโสถูฉาติดต่อมา บอกว่าวัตถุดิบที่ซื้อมากำลังบรรทุกลงเรือ จะให้ส่งมาเลยไหม?” ชายร่างใหญ่คนหนึ่งเดินเข้ามาถามเยี่ยป๋อซาง
“ยังก่อน ให้พวกเขาซื้อวัตถุดิบพวกนั้นต่อไป เอาไว้ให้มันเต็มเรือสองลำเมื่อไหร่ค่อยจัดส่งมาแล้วกัน” เยี่ยป๋อซางพูดด้วยท่าทางลังเลเล็กน้อย
“ผู้อาวุโสถูฉาบอกว่าพวกเขาลงเงินกับการสต็อกวัตถุดิบมากเกินไป และต้องการให้คุณจ่ายเงินมัดจำล่วงหน้าครับ” ชายร่างใหญ่ยิ้มอย่างขมขื่น
“ไอ้เวรนี่…”
เยี่ยป๋อซางโกรธและสาปแช่งออกมา อีกฝ่ายกลัวว่าเขาจะเชิดของหนีงั้นหรือ?
“พวกเขาต้องการเงินมัดจำเท่าไหร่?” เยี่ยป๋อซางถาม
“ร้อยล้านดอลลาร์”
“งั้นไปบอกเขาทีว่าเงินร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐจะถูกโอนเข้าบัญชีของเขาอย่างช้าที่สุดในอีกสามวัน แต่ห้ามหยุดซื้อสมุนไพรเด็ดขาด และอย่างมากในหนึ่งสัปดาห์จะต้องส่งสมุนไพรใส่เรือบรรทุกสินค้าสองลำมาให้ฉัน” เยี่ยป๋อซางกล่าวเสียงเข้ม
“ได้ครับ” ชายร่างใหญ่พูดจบก็เดินจากไป
เยี่ยป๋อซางโยนบุหรี่ลงทะเลแล้วนั่งขัดสมาธิลงกับพื้นเรือ
โจวอี้คิดว่าการซื้อสมุนไพรจากต่างประเทศเป็นทางเลือกที่ดี
แต่สิ่งที่ชายหนุ่มคนนั้นยังไม่เข้าใจก็คือ แม้ว่าสมุนไพรในหลายประเทศในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จะมีราคาถูก แต่ใช่ว่าการซื้อมาในปริมาณมาก ๆ จะไม่ก่อให้เกิดปัญหา เพราะการขนส่งโดยเรือบรรทุกสินค้าครั้งหนึ่งมีค่าใช้จ่ายไม่น้อย เพราะต้องใช้เงินราว ๆ เกือบหนึ่งพันล้านหยวน แล้วถ้าขนส่งพร้อมกันด้วยเรือสี่ลำล่ะ? ….ค่าใช้จ่ายก็จะเท่ากับสี่พันล้านหยวนเชียวนะ!
โจวอี้จะสามารถจ่ายขนาดนั้นได้จริงเหรอ?
เยี่ยป๋อซางส่ายหัว ทันใดนั้นเขาก็สังเกตเห็นใครบางคนที่ดูคุ้นเคยในหมู่ฝูงชนบนฝั่ง
เขาไม่รู้จักอีกฝ่าย แต่จำได้ชัดเจนว่าเคยพบกันที่ท่าเรือตอนที่ขนวัตถุดิบมาจากกรุงเทพฯ และตอนนี้คนคนนี้ก็มาปรากฏตัวที่นี่อีกครั้ง …เห็นได้ชัดว่าคนคนนี้กำลังตามเขา!
อีกฝ่ายเป็นใครกัน?
เยี่ยป๋อซางจุดบุหรี่สูบและมองออกไปนอกเรืออย่างเงียบ ๆ
ครู่ต่อมา เขาก็คลำหาโทรศัพท์มือถือและโทรหาโจวอี้
บนทางหลวงที่อยู่ห่างจากท่าเรือเซี่ยงไฮ้ราวยี่สิบกิโลเมตร เมื่อโจวอี้ได้ฟังคำพูดของเยี่ยป๋อซาง แววตาของเขาก็พลันเกิดประกายเย็นเยียบ
เพราะเขารู้สึกว่ามีเพียงสองเหตุผลที่เยี่ยป๋อซางกำลังถูกจับตามอง
หนึ่งคืออีกฝ่ายเป็นศัตรูของเยี่ยป๋อซาง และสอง …เป็นเพราะสมุนไพรพวกนั้น!
เมื่อตัดสินใจได้ ชายหนุ่มก็รีบวางสายและพูดเบา ๆ ว่า “เร่งความเร็ว พยายามไปให้ถึงก่อนเวลานัด”
“มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?” เหมิงเทียนอ้าวถาม
“มีคนแอบติดตามคนที่เราต้องไปพบ ดังนั้นก่อนที่จะไปพบเขา เราต้องจัดการคนคนนั้นซะ” โจวอี้กล่าว
“อีกฝ่ายเป็นผู้ฝึกยุทธ์?”
“ฉันก็ไม่แน่ใจ” โจวอี้ส่ายหัว
ทันใดนั้น…
ดูเหมือนเขาจะนึกอะไรบางอย่างออกและถามว่า “เหมิงเทียนอ้าว ถ้าฉันต้องการรับสมัครคนบางคนเพิ่ม แม้ว่าพวกเขาจะไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์ แต่ตราบใดที่พวกเขามีความแข็งแกร่งหรือทักษะพิเศษ นายพอจะมีวิธีไหม?”
“จะรับคนดีหรือคนไม่ดีล่ะ?” เหมิงเทียนอ้าวถามหลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง
“ไม่สำคัญว่าจะเป็นคนดีหรือคนเลวหรอกตราบใดที่พวกเขาติดตามฉันและหยุดทำชั่ว สิ่งที่ฉันต้องการมากที่สุดก็คืออีกฝ่ายต้องภักดีกับฉัน”
“มีอยู่นะ ที่ที่น่าจะตอบสนองความต้องการของคุณได้” เหมิงเทียนอ้าวกล่าวอย่างครุ่นคิด
“ที่ไหน?”
“คุก”
“คุก?” โจวอี้ดูประหลาดใจ
“ใช่ มีเรือนจำขนาดใหญ่ที่มีการควบคุมพิเศษทุกแห่งในต่างประเทศ และเรือนจำเหล่านั้นก็มีโควตาประหารทุกปี คุณน่าจะเคยเห็นคู่หมั้นของผมใช่ไหม เธอถูกซื้อตัวมาจากคุกเมื่อหลายปีก่อน” เหมิงเทียนอ้าวกล่าว
“เธอก่ออาชญากรรมอะไรมา และนายซื้อเธอมาจากคุกของประเทศไหน?”
“แอฟริกาใต้ โทษฆ่าคน” เหมิงเทียนอ้าวตอบ
“ข้อเสนอของนายน่าสนใจมาก แต่นักโทษที่ถูกซื้อตัวมาจากคุกจะภักดีเหรอ?” โจวอี้ถามด้วยความสงสัย
“ผมไม่รู้เกี่ยวกับคุกอื่นนะ แต่มันมีคุกอยู่แห่งหนึ่งที่นักโทษซึ่งทำอาชญากรร้ายแรงทั้งหมดถูกคุมขัง และสภาพแวดล้อมก็เหมือนกับนรกบนดิน ถ้าคุณซื้ออาชญากรจากที่นั่น พวกเขาจะชื่นชมคุณ และปฏิบัติต่อคุณเหมือนเป็นเจ้าชีวิตแน่ ๆ” เหมิงเทียนอ้าวกล่าว
“ที่ไหน?”
“แดนชำระเขตขั้วโลก”
“อยู่ที่ไหน?”
“ขั้วโลกเหนือ”
“…”
โจวอี้มองไปที่เหมิงเทียนอ้าวด้วยสายตาแปลก ๆ
มีคุกในขั้วโลกเหนืองั้นเหรอ?
และพวกเขาทั้งหมดต่างก็เป็นอาชญากรที่ทำความผิดร้ายแรง?
YOU MAY ALSO LIKE
