หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 626 อาตาฟู

บทที่ 626 อาตาฟู

หมีขั้วโลกสีขาวราวหิมะหยุดลงเบื้องหน้าโจวอี้และคนอื่น ๆ ราวยี่สิบเมตร จากนั้นมันจึงนั่งลงบนหิมะและหลับตาลงอย่างเชื่องช้า

อะไรเนี่ย?

โจวอี้เต็มไปด้วยความสงสัย ขณะที่เฉินซานและเหมิงเทียนอ้าวเต็มไปด้วยความสับสน

พวกเขารู้สึกได้ว่าพฤติกรรมของหมีขั้วโลกนี้ค่อนข้าง… หยิ่งยโส

ใช่แล้ว!

หมีขั้วโลกตัวนี้กำลังดูถูกพวกเขามาก

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา มันได้เห็นมนุษย์จำนวนมากเดินทางมาเยือนที่นี

ทว่าคนส่วนใหญ่ที่เดินทางมาต่างถูกมันขับไล่ หรือไม่ก็กลายเป็นอาหารอันโอชะในท้องของมัน

เช่นเดียวกับตอนนี้ที่มันได้พบกับคนอีกกลุ่มหนึ่ง

โดยปกติแล้วมนุษย์ที่มันเคยเจอพวกคนสูงอายุมักจะแข็งแกร่ง ในขณะที่คนหนุ่มสาวล้วนอ่อนแอ

หลังจากได้เจอมนุษย์รูปแบบนี้ซ้ำ ๆ มันก็ได้เรียนรู้ที่จะตัดสินความแข็งแกร่งของบุคคลจากรูปร่างหน้าตา

โจวอี้เดินเข้าไปหาหมีขั้วโลกด้วยความสงสัย หลังเดินเข้าไปเพียงไม่กี่เมตร เขาพบว่าหมีขั้วโลกลืมตาขึ้นอีกครั้ง ส่งเสียงคำรามลั่นใส่เขาในทันที

“แกคิดจะหยุดพวกเราอย่างงั้นเหรอ?” โจวอี้เอ่ยถาม

หลังกล่าวจบ เขามองเห็นหมีขั้วโลกพยักหน้าเพื่อตอบกลับ

ฟังรู้เรื่องด้วยเหรอ?

โจวอี้ขมวดคิ้วพลางกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เฉินซาน ไปถลกหนังมันออก นำอุ้งเท้าหมีมาให้ฉัน ฉันจะนำกลับไปทำอุ้งเท้าหมีตุ๋นน้ำซอสให้เหมียวเหมี่ยวและเสี่ยวรุ่ย

“โฮก…”

หมีขั้วโลกเข้าใจในคำพูดของโจวอี้และคำรามลั่น จากนั้นมันพุ่งเข้าหาโจวอี้ในทันที

ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ!

เฉินซานชักดาบออกมาทันที ปราณดาบปรากฏขึ้นฟันผ่านร่างขนาดใหญ่ของหมีขั้วโลก มันล้มลงกับพื้นอย่างรุนแรง ความคิดห้วงสุดท้ายของมันคือแทบไม่เชื่อว่าตัวมันจะถูกฆ่าง่ายดายแบบนี้ ไม่สิมันไม่อยากจะเชื่อว่าคนเหล่านี้จะกล้าสังหารมัน

ผู้คนหลายสิบของแดนชำระเขตขั้วโลกเฝ้าดูอยู่ไม่ไกล ทุกคนล้วนแสดงสีหน้าประหลาดใจ

หมีขั้วโลกตายแล้วเหรอ?

มันถูกฆ่าโดยคนเหล่านี้เหรอ?

คนพวกนี้บ้าไปแล้วหรืออย่างไร?

มันเป็นสัตว์เลี้ยงของสัตว์ประหลาดเฒ่านั่นเชียวนะ! คนเหล่านี้กล้าดียังไงถึงสังหารมัน พวกเขาอยากตายในสภาพศพไม่สมประกอบใช่ไหม?

ห่างออกไปทางทิศใต้ราวสองหรือกิโลเมตร คู่สามีภรรยาวัยชราแสดงสีหน้าตกตะลึง

พวกเขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าเฉินซานจะบ้าบิ่นถึงเพียงนี้ กล้าฆ่าสัตว์สัตว์เลี้ยงตัวโปรดของสัตว์ประหลาดเฒ่าคนนั้นโดยที่ไม่รู้เรื่องราวอะไรเลยได้ยังไง?

“จบสิ้นแล้ว ฉันแน่ใจว่าห้าคนนี้จะต้องตายอย่างแน่นอน” ชายชราพึมพำ

“ใช่! หมีขั้วโลกตายแล้ว สัตว์ประหลาดเฒ่านั่นจะต้องคลั่งอย่างแน่นอน” หญิงชราพยักหน้าด้วยความเห็นอกเห็นใจ

เป็นไปตามคาด!

สิ้นเสียงกล่าวของทั้งสอง เสียงคำรามแห่งความโกรธเกรี้ยวดังมาจากระยะไกล วินาทีต่อมา ชายหัวโล้นในชุดทักซิโด้สีขาวปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าร่างของหมีขั้วโลก

เขาเป็นชายผิวดำ

เส้นเลือดบนหน้าผากที่แวววาวของเขากระตุกอย่างรุนแรง พลังในร่างปะทุออกมาเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ร่างกำยำของเขาเปลี่ยนแปลงด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ความสูงของเขาเพิ่มขึ้นราวห้าถึงหกเซนติเมตร และความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นถึงสองเท่า

“ใครฆ่ามัน!?”

“ไม่ เรื่องนั้นไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว!”

“ไม่ว่าใครจะเป็นคนฆ่ามัน ทุกคนที่นี่จะต้องถูกฝังไปพร้อมกับมัน!”

ดวงตาของอาตาฟูเปลี่ยนเป็นสีแดง แขนขวาของเขายื่นออกไปด้านข้างโคจรพลังควบแน่นเกล็ดหิมะจำนวนนับไม่ถ้วนก่อตัวเป็นขวานยักษ์ในมือเขา

ขวานยักษ์ขาวดุจหิมะโปร่งแสงแผ่พลังไปโดยรอบ

“ทุกคนต้องตาย!”

อาตาฟูยกขวานขนาดใหญ่ในมือขึ้น จากนั้นจึงกระโดดขึ้นไปบนอากาศสูงสิบเมตรก่อนจะพุ่งตัวลงมาฟาดขวานในมือใส่โจวอี้และพรรคพวก

“เขาแข็งแกร่งมาก!”

โจวอี้ขมวดคิ้วจ้องมองไปยังอีกฝ่ายโดยคิดว่าชายผู้นี้อาจเป็นบุคคลที่ขวางทางในด่านที่สาม ครั้งนี้เขาไม่ปล่อยให้เฉินซานหรือคนอื่น ๆ ลงมือแทนอีกต่อไป แต่เหวี่ยงไม้เท้าหัวมังกรในมือปะทะเข้าใส่อีกฝ่ายแบบซึ่งหน้า

มังกรมายาพุ่งออกจากหัวไม้เท้าในมือโจวอี้

หิมะสีขาวจำนวนมากถูกรวบรวมด้วยพลังแห่งดวงดาวและผสานเข้ากับวิญญาณแห่งมังกร

อักษร ‘เพิ่ม’ ถูกเรียกใช้: เสริมพลังจากความว่างเปล่า

อักษร ‘รวม’ ถูกเรียกใช้: กลืนกินไร้สิ้นสุด

โจวอี้ใช้พลังจากอักษรทั้งสองอีกครั้งในเวลาเดียวกัน พลังของเขาเพิ่มขึ้นหลายเท่าในชั่วพริบตา พลังแห่งดารารวมไปถึงพลังอื่น ๆ อีกหลายรูปแบบถูกถ่ายเทไปยังมังกรน้ำแข็ง

“โฮก!”

เสียงคำรามของมังกรดังลั่น คลื่นอากาศระเบิดออกจนเกิดเป็นพายุหมุนรัศมีหนึ่งกิโลเมตร ผู้ที่ยืนอยู่ภายในรัศมีสองกิโลเมตรรู้สึกได้ถึงแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัว พวกเขาถอยหลังกลับในทันที

“ตูม!”

ขวานน้ำแข็งยักษ์และมังกรน้ำแข็งยาวหลายสิบเมตรกัน แรงระเบิดแผ่ออกไปไกลมากกว่าสิบเมตร

เคร๊ง…

รอยแตกนับไม่ถ้วนกระจายไปทั่วร่างของมังกรน้ำแข็ง กรงเล็บอันแหลมคมทั้งสองของมันหักลงในทันที

สีหน้าของอาตาฟูเต็มไปด้วยความโกรธเคือง

พลังอันน่าสะพรึงกลัวของมังกรน้ำแข็งของโจวอี้ทำให้เขาหวั่นเกรงจนต้องถอยหลังกลับกลางอากาศ ขวานยักษ์ในมือเขาแตกเป็นเสี่ยง แรงปะทะรุนแรงจนถึงขนาดทำให้เขาแขนชา ความรู้สึกเสียวซ่านยังคงปรากฏชัด

“ผู้อาวุโส ถ้าคุณต้องการจะฆ่าผม คุณก็ต้องเตรียมพร้อมที่จะถูกฆ่าเช่นกันนะ”

“แม้แกจะแข็งแกร่งมาก แต่ฉันมั่นใจว่าสามารถฆ่าแกได้ในท้ายที่สุด!”

“ตอนนี้ผมคิดว่าคุณพร้อมที่จะถูกฆ่าแล้ว”

“ใช่ไหม?”

ร่างของโจวอี้ลอยขึ้นกลางอากาศอีกครั้ง จากนั้นเขาเหวี่ยงไม้เท้าในมือออกไป กรงเล็บอันแหลมคมทั้งสองของมังกรน้ำแข็งก็ฟื้นตัวขึ้น ขณะโจวอี้กำลังเคลื่อนไหวเข้าใกล้อาตาฟู มังกรน้ำแข็งก็ทำตัวราวกับว่ามันมีชีวิตและสติสัมปชัญญะ มันหันหน้าไปยังอาตาฟู ปล่อยกรงเล็บอันแหลมคมและฟาดหางของตนอย่างรุนแรง พยายามกัดอีกฝ่ายด้วยฟัน…

อาตาฟูตกตะลึงในทันที

เขาพบว่าความรุนแรงในการระเบิดพลังของฝ่ายตรงข้ามนั้นแข็งแกร่งกว่าตน

หากยังคงต่อสู้เช่นนี้ เขาอาจไม่สามารถสังหารศัตรูได้ และอาจเป็นฝ่ายที่ต้องตายด้วยน้ำมือของฝ่ายตรงข้ามด้วยซ้ำ

“สังหารดารา…”

อาตาฟูกระอักเลือดออกมาเต็มปาก ขวานน้ำแข็งในมือเขาแปดเปื้อนจนกลายเป็นสีแดง

ขวานยักษ์เปล่งแสงราวกับว่ามีไฟลุกท่วมในขณะนี้

เขาต่อสู้กับมังกรน้ำแข็งหลายร้อยครั้งในชั่วพริบตา

ห่างออกไปไม่กี่กิโลเมตร ผู้ชมมากมายนับสิบต่างแสดงสีหน้าเหลือเชื่อ

เดิมทีพวกเขาคิดว่าเฉินซานที่สามารถฆ่าหมีขั้วโลกได้อย่างง่ายดายนั้นทรงพลัง แต่ตอนนี้พวกเขาตระหนักได้ว่าความแข็งแกร่งของเฉินซานนั้นยังด้อยกว่าชายหนุ่มผู้นั้นอยู่หลายขุม

ห่างออกไปทางทิศใต้ในระยะเพียงไม่กี่กิโลเมตร

คู่สามีภรรยาวัยชราคิดว่าโจวอี้จะต้องถูกสังหารในที่สุด แต่ฉากการต่อสู้เบื้องหน้าทำให้พวกเขาได้รู้ว่า พวกเขาคิดผิดและเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่

ชายหนุ่มผู้นั้นแข็งแกร่งมาก

เขาต่อสู้กับอาตาฟูและแทนที่จะเสียเปรียบ เขากลับได้เปรียบอาตาฟูอย่างรุนแรง

“หยุด! สิบล้านดอลลาร์ตกลงไหม?” อาตาฟูตะโกนใส่โจวอี้หลังจากรับมือการโจมตีล่าสุดของมังกรน้ำแข็งได้สำเร็จ

“ฉันไม่เคยจ่ายเงินให้กับปัญหาที่สามารถแก้ไขได้ด้วยกำลัง” โจวอี้เย้ยหยันแล้วเริ่มการโจมตีที่ดุดันมากขึ้น ราวกับว่าเขาจะไม่หยุดจนกว่าจะสังหารฝ่ายตรงข้ามได้

“ไม่ใช่โว้ย! ฉันจะจ่ายให้กับนาย!” อาตะฟูตะโกน

จ่ายให้ฉัน?

ชายร่างกำยำผู้มีความแข็งแกร่งเทียบได้กับระดับบรรพจารย์ยุทธ์ยอมจ่ายเงินเป็นจำนวนมากเพื่อให้เขายุติการต่อสู้จริง ๆ เหรอ?

ฉันได้ยินไม่ผิดใช่ไหม?

ในที่สุดโจวอี้ก็หยุดโจมตี สั่งให้มังกรน้ำแข็งกลับมาพันรอบตัวเขา เขาจ้องไปยังชายชราที่อยู่เบื้องหน้าพลางกล่าว “ผมไม่ต้องการเงินของคุณ แต่ผมต้องการให้คุณช่วยพูดคุยกับเจ้าหน้าที่สูงสุดของแดนชำระเขตขั้วโลก เพียงบอกว่าผมต้องการเจรจาข้อตกลงกับเขา และหวังว่าเขาจะปรากฏตัว”

“นายมาเพื่อซื้อตัวนักโทษเหรอ?” อาตาฟูเอ่ยถาม

“ถูกต้อง!”

“ในเมื่อนายไม่ต้องการเงินสิบล้านดอลลาร์ ฉันจะช่วยติดต่อเขาให้ ส่วนเขาจะต้องการพบนายหรือไม่นั้น ไม่ใช่สิ่งที่ฉันสามารถตัดสินใจได้” อาตาฟูกล่าว

“โอเค เรื่องนั้นฉันรู้ดี” โจวอี้กล่าว

“เอาเป็นว่า… เฮ้ย! สังหารไอ้พวกเวรนี่ให้ฉันเดี๋ยวนี้!” พูดได้ครึ่งประโยคทันใดนั้นจู่ ๆ อาตาฟูก็หันไปตะโกนที่ด้านหลังก่อนจะยิ้มอย่างชั่วร้ายให้กับโจวอี้และคนอื่น ๆ