หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 635: มาสู้กัน

บทที่ 635: มาสู้กัน

เมื่อเหมิงเทียนอ้าวมาหาโจวอี้ในใจของเขามีความกลัวเพิ่มขึ้น

ในสายตาของเขา การเป็นศิษย์ส่วนตัวของเจ้าสำนักโอสถเป็นตัวตนที่มีเกียรติ แต่ตอนนี้มันแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

กลุ่มคนภายใต้การควบคุมของโจวอี้ล้วนเป็นนักฆ่าที่โหดเหี้ยม หากโจวอี้ต้องการทำความชั่ว เพียงแค่อาศัยคนเหล่านี้เพียงอย่างเดียวอาจทำให้เกิดความวุ่นวายในทุกประเทศ

“เจ้านาย มีปัญหา” เหมิงเทียนอ้าว กล่าว

“มีปัญหาอะไร?”

“พวกเขามีความต้องการทางวัตถุ เช่น บุหรี่และเหล้าดี ๆ เนื้อA5 บางคนขอผู้หญิงด้วยซ้ำ” เหมิงเทียนอ้าวกล่าวด้วยรอยยิ้มขมขื่น

“จัดให้พวกเขา” โจวอี้กล่าวอย่างเฉยเมย

“มีอีกครับ…”

“อะไรอีก”

“พวกเขาอยากฆ่าคน พวกเขาต้องการระบาย” เหมิงเทียนอ้าวกล่าว

โจวอี้เงียบลง

เขาซื้อคนเหล่านี้ออกมาและจะไม่ปล่อยให้พวกเขากระทำการโดยประมาทหรือฆ่าโดยไม่เลือกหน้า

อย่างไรก็ตาม!

พวกเขาถูกกดขี่อยู่แดนชำระขั้วโลกนานเกินไป เสียงคำรามสองสามคำคงไม่เพียงพอที่จะระบายความคับข้องใจได้ทั้งหมด

ดังนั้น…

โจวอี้คิดอยู่สองนาที และมีการตัดสินใจอยู่ในใจแล้ว

“ให้ทุกคนไปรวมกันข้างนอกวิลล่านี้ ในเมื่อพวกเขาต้องการระบาย ฉันจะหาทางให้พวกเขาทำเช่นนั้น” โจวอี้พูดอย่างเย็นชา

“ทางไหนครับ?” เหมิงเทียนอ้าวถาม

“ไปจัดการซะ เดี๋ยวก็รู้” โจวอี้โบกมือ

ไม่กี่นาทีต่อมา

ทั้งยี่สิบแปดคนมารวมตัวกันที่สนามเล็ก ๆ ด้านนอกวิลล่า สภาพจิตใจของพวกเขาดูเหมือนจะไม่ค่อยดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเขาสังเกตเห็นโจวหงเย่ที่อยู่ข้างโจวอี้ กว่าครึ่งมีสีหน้าเปลี่ยนไป

พวกเขาดื้อด้าน แต่พวกเขาเคารพผู้แข็งแกร่ง

การแสดงครั้งก่อนของโจวหงเย่ทำให้พวกเขายอมรับและหวาดกลัวด้วย

“เจ้านายผมมีเรื่องจะบ่น” ไทแรนโนซอรัสเดินไปที่ด้านหน้าของฝูงชน ชี้ไปที่โจวหมิงอวี้ซึ่งกำลังสูบบุหรี่อยู่ และพูดขึ้นว่า “เขามีบุหรี่ให้สูบ ทำไมเราไม่มีให้สูบล่ะ ดูเจ้านายปฏิบัติกับเจ้าบ้านั่นต่างออกไปจากเรา เราอยากรู้ว่าทำไม”

“อยากรู้ก็เข้ามา” โจวอี้พูดอย่างเฉยเมย

“ผมสู้ผู้หญิงข้างคุณไม่ได้ แต่คุณ…” ไทแรนโนซอรัสแสดงความดูถูก

“มาสู้กัน”

โจวอี้เดินไปข้างหน้าสองสามก้าว ยกมือขึ้นและกวักเรียกไทแรนโนซอรัส

“เจ้านาย ไม่ต้องกังวล ผมจะไม่ฆ่าคุณแน่” ไทแรนโนซอรัสแสดงรอยยิ้มที่น่ากลัว เขาวิ่งไปข้างหน้าโจวอี้ทันที ในขณะที่หมัดขนาดเท่าหม้อของเขาชกตรงไปที่ใบหน้าของโจวอี้ และทันใดนั้นมีดปอกผลไม้ก็ปรากฏขึ้นในมืออีกข้างของเขา แทงเข้าที่หน้าอกของโจวอี้ในเวลาเดียวกัน

“หึ…”

โจวอี้แสดงรอยยิ้มที่เย็นชา ร่างกายของเขาขยับห่างออกไปเกือบหนึ่งเมตรในทันที จากนั้นก็รัวหมัดเป็นปืนกลใส่ไทแรนโนซอรัส

เขาไม่แสดงความเมตตา

เขายังใช้พลังอักษรสองตัว ด้วยความรุนแรงของแต่ละหมัดมันทำให้ไทแรนโนซอรัสซึ่งแข็งแกร่งเทียบได้กับระดับบรรพจารย์ยุทธ์ขั้นต้นแสดงสีหน้าหวาดกลัวบนใบหน้า

ข้อนิ้วของไทแรนโนซอรัสหักและมีดปอกผลไม้ในมือกระเด็นออกไปไกล

ในเวลาเพียงเจ็ดหรือแปดวินาที ไทแรนโนซอรัสโดนชกไปอย่างน้อยสี่สิบหรือห้าสิบหมัด และในที่สุด ร่างของเขาก็กระเด็นปลิวไปเหมือนว่าวสายป่านขาด

“แค่นี้เอง?”

ร่างที่น่ากลัวของโจวอี้ตามไปปรากฏตัวต่อหน้าไทแรนโนซอรัสในพริบตาก่อนจะถามว่า “ด้วยความแข็งแกร่งเท่าหางอึ่งเช่นนี้ นายไปเอาความมั่นใจที่ไหนมาพูดใหญ่โตต่อหน้าฉัน?”

ไทแรนโนซอรัสไม่มีคำพูดที่จะตอบโต้

เขารู้ว่าโจวอี้เป็นผู้ฝึกยุทธ์ แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าความแข็งแกร่งของโจวอี้จะน่ากลัวขนาดนี้

คนที่เหลืออีกยี่สิบเจ็ดคน ยกเว้นเซียวเต้าจื่อที่เงียบอยู่เสมอ ทุกคนต่างมีสีหน้าเปลี่ยนไป

พวกเขาตกใจแน่นอน

เพราะเช่นเดียวกับไทแรนโนซอรัส พวกเขารู้แค่ว่าโจวอี้เป็นผู้ฝึกยุทธ์ และไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะมีพลังที่แข็งแกร่งเช่นนี้ตั้งแต่อายุยังน้อย

ก่อนหน้านี้พวกเขายอมจำนนไปงั้น

แต่ตอนนี้พวกเขายอมจำนนจากก้นบึ้งของหัวใจอย่างแท้จริง

คนแกร่ง!

มีคุณสมบัติที่จะเป็นเจ้านายที่แท้จริงของพวกเขา

“มีใครอยากจะสู้กับฉันอีกไหม หรือจะเข้ามาพร้อมกัน?” โจวอี้ถามอย่างเย้ยหยัน

“สู้!”

ทุกคนก้าวไปข้างหน้าพร้อมกัน

พวกเขาสู้หนึ่งต่อหนึ่งกับโจวอี้ไม่ได้ แต่ด้วยจำนวนที่มากมาย พวกเขาจะไม่ลองสู้ได้อย่างไร?

โจวหมิงอวี้ยืนอยู่บนขอบของจัตุรัส หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ

เขารู้ว่าโจวอี้เป็นศิษย์ของสำนักโอสถ และแข็งแกร่ง แต่เขาไม่เคยคาดคิดว่าโจวอี้จะทรงพลังขนาดนี้

อย่างไรก็ตาม โจวอี้กำลังจะต่อสู้กับคนมากกว่า 20 คนโดยลำพัง แถมสิ่งที่เกิดขึ้นต่อมาทำให้เขาตกตะลึงและรับไม่ได้

ไม่รวมเซียวเต้าจื่อ ทั้ง 26 คนนั้น คนอ่อนแอที่สุดที่สามารถต่อกรกับปรมาจารย์ขั้นต้นได้ พวกเขารวมตัวกันโจมตีโจวอี้แบบพร้อม ๆ กัน

จากมุมมองของโจวอี้มันเหมือนกับเสือที่เข้าฝูงแกะและเข่นฆ่าไปทั่ว

สิบนาทีต่อมา

โจวอี้ยืนอย่างภาคภูมิอยู่ใจกลางสนาม ใบหน้าของเขาซีด ทว่าในขณะนี้รอบ ๆ ตัวเขามีแต่คนบาดเจ็บ

หนึ่งต่อยี่สิบหก

โจวอี้ชนะ

“ถ้าต่อไปอยากระบายก็มาเจอกันได้ รับประกันว่าจัดหนักถึงเนื้อถึงกระดูก” โจวอี้พูดด้วยรอยยิ้มพร้อมกับเขย่าข้อมือของเขา

มีความเงียบอยู่ครู่หนึ่ง

พวกเขาพ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิง แม้ว่าบางคนจะไม่ได้ใช้กระบวนท่าสังหาร แต่พวกเขาก็ยอมจำนนอย่างสมบูรณ์

จากนั้นโจวอี้ยกมือขึ้นและชี้ไปที่โจวหมิงอวี้แล้วพูดอย่างเด็ดขาดว่า “พวกนายไม่ต้องรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจว่าฉันปฏิบัติต่อเขาดีกว่าพวกนาย เพราะเขาคือปู่ของฉัน! ปู่ที่มีสายเลือดเดียวกัน! สำหรับชายเสียสติที่พวกนายกล่าวถึงก่อนหน้านี้ เขาเป็นพ่อของฉัน บิดาผู้ให้กำเนิดของฉัน!”

ทันใดนั้น ไทแรนโนซอรัสก็ตกตะลึง

คนกว่ายี่สิบคนตกตะลึง

แม้แต่เฉินซานและเหมิงเทียนอ้าวซึ่งยืนอยู่ไม่ไกลก็แสดงสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

“จำไว้ ถ้าใครกล้าเรียกพ่อฉันว่าคนบ้าอีก ฉันจะตัดลิ้นมันคนนั้นโยนไปเป็นอาหารหมา ส่วนใครก็ตามที่กล้าทำให้ปู่ของฉันขุ่นเคือง ฉันจะส่งมันกลับไปยังแดนชำระขั้วโลกและขอให้ผู้คุมดูแลเป็นพิเศษ ได้ยินไหม!” โจวอี้ตะโกน

“รับทราบ!”

ใบหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปอย่างมากขณะที่พวกเขาก้มศีรษะและตอบ

ให้ตายพวกเขาก็ไม่กลับไปสถานที่นรกนั้นหรอก

โจวอี้พยักหน้าด้วยความพึงพอใจและพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม “หลังจากนี้จะมีบุหรี่ เหล้า และเนื้อสัตว์คุณภาพดีส่งถึงวิลล่าของพวกนายและพวกนายยังสามารถเพลิดเพลินกับพื้นที่พักผ่อนของวิลล่า อาบน้ำร้อน ไปว่ายน้ำ หรือหาคนมานวดให้ก็ได้ พูดง่าย ๆ ว่าสนุกได้ตามใจชอบ และถ้าอยากได้อะไรเพิ่มเติมก็บอกถูกูเจ้าของโรงแรมได้เลย”

“อย่างไรก็ตาม ฉันมีกฎของฉันเช่นกัน ในเมื่อพวกนายมีชีวิตใหม่และทำงานให้ฉันในอนาคต พวกนายก็ต้องฟังฉัน หากไม่ได้รับอนุญาตจากฉัน พวกนายจะฆ่าคนตามใจไม่ได้ และพวกนายไม่มีสิทธิ์บังคับให้คนอื่นทำอะไรให้ทั้งนั้นรวมถึงผู้หญิงที่จะถูกจ้างมาให้ความสุขพวกนายด้วย”

“จากวันนี้ไป พวกนายจะมีเงินเดือนหนึ่งล้านดอลลาร์ต่อปี และจะได้รับทรัพยากรการฝึกฝนและผลประโยชน์อีกมากมาย”

“อย่างไรก็ตาม ฉันอยากให้พวกนายทุกคนควบคุมตัวเองไว้เสมอ”

“ใครกล้าฆ่าคนบริสุทธิ์ ฉันจะฆ่าคน ๆ นั้นด้วยมือของฉันเอง”

“ใครบังอาจรังแกผู้อ่อนแอ ฉันจะคน ๆ นั้นกลับไปยังแดนแดนชำระขั้วโลก”

“ใครก็ตามที่สร้างความวุ่นวายในพื้นที่ของเราเองหรือรังแกพวกเดียวกัน ฉันจะหักแขนขาของคน ๆ นั้นและโยนให้อาหารฉลามกิน”

“พวกนายได้ยินทุกอย่างชัดเจนใช่ไหม?”

คำพูดสุดท้ายของโจวอี้เกือบจะคำรามออกมา

“รับทราบ!”

เสียงของฝูงชนก็ดังขึ้นอย่างมากเช่นกัน

พระเดชพระคุณของโจวอี้นั้นได้ผลมากสำหรับพวกเขา

ในช่วงเวลานี้เองที่พวกเขาค้นพบว่าเจ้านายคนใหม่ของพวกเขาคือคนจริง