หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 640 ฉันแค่ล้อเล่น

บทที่ 640 ฉันแค่ล้อเล่น

เช้าวันรุ่งขึ้น

รถยนต์หรูห้าคันเข้ามาในเกอร์สัน ฮอลิเดย์ วิลล่า และจอดที่หน้าวิลล่าที่โจวอี้พักอยู่

โจวอี้เฝ้าดูผู้คนกว่าสิบกว่าคนออกมาจากรถทั้งห้าคันอย่างเงียบ ๆ ที่หน้าต่างชั้นสอง

“หัวหน้า คนที่มากับปิแอร์ แดนเดรคือคาโต้ ทาคาสะ หัวหน้าองค์กรใต้ดินคนเดียวบนเกาะไซปัน” ถูกูกระซิบกับโจวอี้

“แข็งแกร่งไหม?” โจวอี้ถาม

“ไม่ครับ ถ้าคุณต้องการ ผมจะพาเขาออกไปและถอนรากถอนโคนองค์กรใต้ดินที่เขาควบคุม” ถูกูกล่าวอย่างมั่นใจ

“หึหึ!”

โจวอี้มองไปที่ปิแอร์ แดนเดร

จากข้อมูลที่เยี่ยป๋อซางให้มา เขารู้ว่าเกาะซ่อนหมอกเป็นเกาะส่วนตัวของปิแอร์ แดนเดร เศรษฐีจากประเทศ Y

อย่างไรก็ตาม ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา การเงินของเศรษฐีผู้นี้ไม่ค่อยดีนัก การลงทุนของเขาในประเทศ Y ขาดทุนยับ และเขาเต็มใจที่จะขายเกาะซ่อนหมอกเพื่อระดมทุนและแก้ไขปัญหาทางธุรกิจในปัจจุบันของเขา

ทันใดนั้น สายตาของโจวอี้ก็จับจ้องไปที่บอดี้การ์ดข้าง ๆ ปิแอร์ แดนเดร

ผู้ฝึกยุทธ์?

ผู้ฝึกยุทธ์เริ่มหาง่ายขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?

นักธุรกิจทั่วไปจะมีผู้ฝึกยุทธ์หลายคนอยู่รอบตัวเขาได้ไง?

โจวอี้นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็พูดขึ้นว่า “ในเมื่อคาโต้ ทาคาสะรู้จักนายก็อย่าเพิ่งโผล่มา ฉันจะคุยกับแดนเดรก่อน”

“ครับ!”

ถูกูพยักหน้าด้วยความเคารพ

ครู่ต่อมา

โจวอี้ก็ได้พบกับปิแอร์ แดนเดร และคาโต้ ทาคาสะที่ชั้นหนึ่ง

“คุณแดนเดร ยินดีต้อนรับการมาเยือนนะครับ” โจวอี้ทักทายอย่างกระตือรือร้น

“คุณเป็นใคร?”

“ผมชื่อโจวอี้ มาจากจีน เป็นคนที่จะซื้อเกาะซ่อนหมอกของคุณ” โจวอี้กล่าวด้วยรอยยิ้ม

“คุณโจว ผมรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้พบคุณ ประเทศทางตะวันออกที่ลึกลับย่อมมีคนที่มีความสามารถมากมาย” ปิแอร์ แดนเดรพูดเป็นภาษาจีนแทนภาษาอังกฤษ

“คุณแดนเดร ภาษาจีนของคุณดีมาก ดีจนผมประหลาดใจเชียวล่ะ” โจวอี้หัวเราะ

“ไม่ต้องแปลกใจ ผมคุ้นเคยกับดินแดนตะวันออกลึกลับอย่างจีน อันที่จริงปู่ของผมรู้จักประเทศจีนดีมาก ๆ เพราะเขาเคยอาศัยอยู่ที่นั่นเกือบสิบปี” ปิแอร์ แดนเดรพูดด้วยรอยยิ้ม แต่รอยยิ้มของเขามีแววขี้เล่น

“ปู่ของคุณทำธุรกิจในจีนเหรอ?” โจวอี้ถาม

“ไม่ ไม่ ไม่ เขาแค่ปล้น… โอเค โอเค ผมยอมรับว่าเขาทำธุรกิจในจีน ครอบครัวของเรายังมีของเก่าของจีน ซึ่งว่ากันว่าเป็นสมบัติล้ำค่าในวัง” ปิแอร์ แดนเดรยักไหล่และพูดด้วยท่าทีสบาย ๆ

สีหน้าของโจวอี้ดูเย็นชาไปครู่หนึ่ง

โจร?

ก่อนการล่มสลายของราชวงศ์ชิง โจรเหล่านั้นได้ขโมยของเก่าไปมากมาย

“มาคุยเรื่องเกาะซ่อนหมอกกันเถอะ! คุณมาที่นี่เพื่อขายเกาะซ่อนหมอก และผมก็สนใจเกาะนั้น งั้นเรามาคุยกัน” โจวอี้กล่าว

“เดี๋ยว!”

คาโต้ ทาคาสะมองโจวอี้ด้วยสายตาเย็นชา “แกอ้างว่ามาจากจีน ดังนั้นแกต้องเป็นนักธุรกิจจากจีนใช่ไหม? แกทำบริษัทอะไร? มีหัวนอนปลายเท้ามั้ย?”

“อย่าเสือก” โจวอี้ตอบโต้

“ไอ้เวร! รู้มั้ยว่าเกาะไซปันนี่ถิ่นใคร! ปากดีแบบนี้เดี๋ยวได้เป็นอาหารฉลามแน่!” คาโต้ ทาคาสะตะโกนด้วยความโกรธ

“ถ้าไม่อยากตายก็เก็บปากไว้กินข้าวเถอะ!” โจวอี้ตะคอกอย่างเย็นชา

“มึง…”

ใบหน้าของคาโต้ ทาคาสะซีดลง แต่แล้วเขาก็นึกถึงบางสิ่งขึ้นมาได้ เขาตะคอกใส่โจวอี้อย่างเย็นชา จากนั้นหันไปมองที่ปิแอร์ แดนเดร และพูดว่า “คุณแดนเดร ดูเหมือนเขาต้องการคุยกับคุณ ผมหวังว่าคุณจะขายเกาะซ่อนหมอกได้อย่างราบรื่นนะ ขอให้มีการเจรจาที่ดีล่ะ”

หลังจากพูดจบ เขาก็หันหลังกลับและเดินออกไปข้างนอก

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง

เขาก็กดหมายเลขโทรศัพท์ของถูกู หลังจากที่อีกฝ่ายตอบมา เขาก็แสดงรอยยิ้มบนใบหน้าและพูดว่า “พี่ถูกู ผมเองนะคาโต้ ทาคาสะไง จำผมได้มั้ย คุณอยู่ที่ไหน? ผมอยู่ในเกอร์สันวิลล่าของคุณ…อะไรนะ…ไม่มีปัญหา ผมจะไปที่นั่นทันที”

หลังจากวางสาย คาโต้ ทาคาสะก็หันมองไปที่วิลล่า ก่อนจะหัวเราะเยาะสองสามครั้ง เขานั่งอยู่ในรถและขับไปที่อาคารสำนักงานของวิลล่าอย่างรวดเร็ว

ในไม่ช้าเขาก็เห็นถูกู

หลังจากกอดกันอย่างมีความสุข คาโต้ ทาคาสะก็ได้รับเชิญเข้าไปในห้องประชุม

“คาโต้ มีสุภาษิตจีนโบราณกล่าวไว้ว่า ‘ไม่มีเรื่องร้อนใจไม่ถ่อไปวัด’ จู่ ๆ นายมาหาฉันแบบนี้ แปลว่ามีธุรกิจดี ๆ ที่นายอยากร่วมมือกับฉันใช่ไหม?” ถูกูยิ้มและสูบบุหรี่อย่างเพลิดเพลิน

“ใช่ งานใหญ่เลย” คาโต้ ทาคาสะยิ้ม

“พูดมา” ถูกูเลิกคิ้วขึ้น

“เกาะซ่อนหมอก นายรู้จักเกาะส่วนตัวนั่นใช่ไหม? ปิแอร์ แดนเดร เจ้าของเกาะแห่งนั้นเคยไปเกาะไซปันมาแล้ว จำได้ว่าเราเคยไปดื่มด้วยกัน” คาโต้ ทาคาสะกล่าว

“แน่นอน ฉันจำเขาได้” ถูกูกล่าว

“ชายชราคนนั้นกำลังวางแผนที่จะขายเกาะแห่งหมอก เขาพบผู้ซื้อแล้วล่ะ คนคนนั้นเข้าพักที่วิลล่าของนาย ฉันเองก็คิดว่าเกาะซ่อนหมอกเป็นสถานที่ที่ดี มันไม่ควรเป็นของคนเหล่านั้นหรือถูกซื้อจากคนจีน” คาโต้ ทาคาสะหัวเราะเยาะ

“หมายความว่าไง?” ถูกูถามขึ้น

“จับแดนเดรเป็นตัวประกัน ฆ่าไอ้เจ๊กนั่นซะ แล้วเราก็บังคับให้แดนเดรขายเกาะซ่อนหมอกให้เราถูก ๆ สุดท้ายเราก็จะฆ่าเขาเหมือนกัน ว่าไง? คิดว่าเราปิดจ็อบได้มั้ย” คาโต้ ทาคาสะถามด้วยความมั่นใจ

เขารู้จักนิสัยของถูกู

ผู้ชายคนนี้ดูใสซื่อมือสะอาดและทำธุรกิจที่ถูกกฎหมาย แต่ถูกูเคยอยู่ในโลกมืดของตะวันตก มือของเขาเปื้อนเลือด และแน่นอนว่าเขาเต็มใจที่จะร่วมมือกับคาโต้ ทาคาสะด้วยเงินหลายร้อยล้านดอลลาร์

“ฉันทำไม่ได้” รอยยิ้มของถูกูหายไป เขาส่ายหัวช้าๆ

“นายไม่…เดี๋ยวนะ หมายถึงอะไร? กลัว? มีอะไรบนเกาะไซปันที่นายต้องกลัว” คาโต้ ทาคาสะ มองถูกูอย่างเหลือเชื่อ

“นายได้ยินไม่ผิด ฉันกลัว ถ้าแค่จัดการกับแดนเดรน่ะ ฉันไม่มีปัญหา แต่ฉันหันดาบใส่เจ้านายไม่ได้ เพราะฉันยังอยากเห็นดวงอาทิตย์ในวันพรุ่งนี้” ถูกูกล่าว

เจ้านาย?

ผู้ชายคนนั้นชื่อโจวอี้ ชายคนที่มาจากประเทศจีน?

เกิดอะไรขึ้น?

คาโต้ ทาคาสะค่อย ๆ ยืนขึ้น มองถูกูด้วยท่าทางสงสัย

แปะ…

ถูกูตบมือหนึ่งครั้ง หลายร่างปรากฏขึ้นในห้องประชุม พวกเขาเปล่งกลิ่นอายฆ่าฟันที่รุนแรง และลมหายใจที่กดขี่ของพวกเขาทำให้ คาโต้ ทาคาสะและคนของเขาหน้าซีด

ผู้ฝึกยุทธ์!

คนเหล่านี้เป็นผู้ฝึกยุทธ์!

เป็นไปได้ว่าพวกเขาล้วนเป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี!

“ถูกู คุณหมายความว่ายังไง?” คาโต้ ทาคาสะถามอย่างโกรธเคือง

“ความหมายก็ชัดเจนนะ! ถ้าแกอยากฆ่าเจ้านายของฉัน ฉันเองก็ต้องฆ่าแก!” ถูกูยิ้มสดใสอีกครั้งและพูดกับคนเหล่านั้น “ทุกคน ทำให้เขาสลบไปซะ! ฉันคิดว่าเจ้านายของเราเต็มใจที่จะจัดการเขาเองนะ”

“ฮ่า ๆ!”

มีไม่กี่คนที่เคลื่อนไหวในทันที เกือบจะไม่เปิดโอกาสให้คาโต้ ทาคาสะต้านทานได้ และทำให้เขาและคนสนิทของเขาหลายคนหมดสติไป

ถูกูกดโทรศัพท์แล้วพูดออกไปสองสามคำ จากนั้นวางโทรศัพท์ลงหลังจากได้รับคำสั่งของโจวอี้และปลุกคาโต้ ทาคาสะด้วยตัวเอง

“ถูกู เราเป็นเพื่อนกัน คุณทำกับผมแบบนี้ไม่ได้” คาโต้ ทาคาสะกระโดดขึ้นและตะโกนใส่ถูกูด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธ

“เอาล่ะเพื่อน ฉันแค่ล้อเล่น ฉันอยากลองดูว่านายกับพวกมีพลังสักแค่ไหน” ถูกูยิ้มแล้วจุดบุหรี่สูบ

“ล้อเล่นงั้นเหรอ?”คาโต้ ทาคาสะงุนงงเล็กน้อย