หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 700 ลูกชาย

บทที่ 700 ลูกชาย

ภายในห้องนอนที่กว้างขวาง บนเตียงขนาดใหญ่อันเงียบสงบ

ใบหน้าของอู๋ซินเยว่ซีดเผือด เหงื่อไหลเต็มหน้าผาก

เธอรู้สึกเจ็บปวดที่ตาเป็นอย่างยิ่งราวกับไม่อาจหาทางรักษาได้

เธอรู้สึกได้ว่าพลังแห่งดวงดาวที่เธอได้เตรียมที่จะแปลงกำลังถูกดูดกลืนโดยทารกในครรภ์

เธอต้องการที่จะควบคุมมันแต่ก็ไม่อาจทำเช่นนั้นได้ เดิมทีการเต้นของหัวใจทารกในครรภ์นั้นแข็งแกร่งมาก แต่ตอนนี้เธอรู้สึกว่าอ่อนแอลงอย่างชัดเจน ราวกับว่าการเต้นของหัวใจนั้นอาจจะหยุดลงได้ทุกเมื่อ

ปัง!

ประตูห้องนอนถูกเปิดออก โจวอี้เดินเข้าไปด้านใน เพียงแวบแรกที่เขาได้เห็นอู๋ซินเยว่ก็รับรู้ได้ทันทีว่าเธอกำลังเจ็บปวดมาก

“นายมาทำอะไรที่นี่?”

เมื่ออู๋ซินเยว่เห็นโจวอี้ ความรู้สึกโกรธแค้นและเสียใจก็ผุดขึ้นมาทันที แม้เธอจะรู้สึกดีใจเมื่อได้ยินเสียงของโจวอี้ แต่เมื่อได้พบหน้าเขาอีกครั้งและนึกถึงสถานการณ์ที่ต้องเจอในปัจจุบันก็ทำให้เธอต่อต้านเขาอย่างรุนแรง “ฉันไม่อยากเจอนาย!”

“ซินเยว่…”

“ออกไป!” อู๋ซินเยว่กล่าวอย่างโกรธเคือง

โจวอี้ส่ายหัวเล็กน้อย

เมื่อมองไปยังอู๋ซินเยว่ผู้มีอารมณ์แปรปรวน เขาก็ไม่ได้รู้สึกโกรธเคือง แต่เดินไปข้างเตียงพร้อมกล่าวอย่างแผ่วเบา

“ถ้ามีอะไรไม่พอใจก็เอาไว้คุยกันทีหลังเถอะ สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้คือลูกของเรา คุณเองก็อยากให้ลูกปลอดภัยเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?”

“นาย…”

อู๋ซินเยว่เปิดปากราวกับต้องการจะเอ่ยบางสิ่ง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

โจวอี้จับข้อมืออู๋ซินเยว่อย่างเบามือ และเมื่ออีกฝ่ายพยายามดึงมือออก เขาก็เพิ่มพละกำลังและกล่าวว่า “ผมแค่จะตรวจชีพจรให้คุณ”

ชีพจรปั่นป่วน ลมปราณในเลือดล่องลอย แก่นแท้แห่งพลังวิญญาณคงที่ แต่พลังแห่งดวงดาวกลับเคลื่อนไหวอย่างอิสระ

“คุณรู้สึกถึงความแปลกประหลาดอะไรบ้างไหมตอนที่ปรับเปลี่ยนพลังแห่งดวงดาว?” โจวอี้ถาม

“มี!”

“มีอะไรผิดปกติ?”

อู๋ซินเยว่ไม่ตอบ เธอยกมือข้างหนึ่งขึ้นก่อนจะกำมือไว้แน่น และเมื่อเธอคลายมือออก ลูกบอลแสงสีเหลืองขนาดเท่าเล็บมือก็ลอยอยู่บนฝ่ามือของเธอ

พลังธาตุเหรอ?

นี่คือ… พลังธาตุดินเหรอ?

ในกระบวนการเปลี่ยนแปลงพลังงานที่แท้จริงในร่างกายให้กลายเป็นพลังแห่งดวงดาว อู๋ซินเยว่ได้ใช้พลังธาตุดินเป็นส่วนใหญ่อย่างนั้นเหรอ?

น้ำเป็นแหล่งกำเนิดของชีวิต และดินก็เป็นดั่งมารดาของสรรพสิ่งเช่นเดียวกัน ทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับร่างกายของอู๋ซินเยว่ในตอนนี้อาจเกี่ยวของกับธาตุดิน

“โจวอี้ ช่วยลูกด้วย ฉันแทบจะไม่รู้สึกถึงการเต้นของหัวใจลูกเลย” อู๋ซินเยว่พึมพำ

ช่วยชีวิต! เด็กในครรภ์จะต้องปลอดภัย!

โจวอี้จับชีพจรอีกครั้งอย่างเงียบงัน

เขาพบว่าสาเหตุที่ทำให้อัตราการเต้นของหัวใจทารกในครรภ์ช้าลงไม่ใช่เพียงเพราะอิทธิพลจากธาตุดินเท่านั้น แต่ยังเป็นผลจากพลังแห่งดวงดาวจำนวนมากที่หลอมรวมเข้ากับทารกในครรภ์

หากเป็นคนธรรมดาทั่วไป หลังจากที่พลังแห่งดวงดาวผสานเข้าสู่ร่างกายก็จะช่วยเพิ่มความแข็งแกร่ง และทำให้อวัยวะภายในดีขึ้น แต่ผลที่เกิดต่อทารกในครรภ์จะไม่เป็นเช่นนั้น!

หัวใจของเด็กเปราะบางเกินไป หากมีพลังแห่งดวงดาวเพียงน้อยนิดก็คงไม่เป็นอะไร แต่หากมีมากเกินไปก็จะส่งผลต่อทารกในครรภ์ และส่งผลต่อการเต้นของหัวใจด้วย

“คุณตัดพลังแห่งดวงดาวไม่ได้เลยเหรอ?” โจวอี้ถาม

“เรื่องนั้นอยู่นอกเหนือการควบคุมของฉัน”

โจวอี้เงียบไป

แน่นอนว่าเขามีวิธีการและหนทางในการรักษา แต่แม้จะเป็นเช่นนั้นก็เป็นวิธีการรักษาที่ส่งผลร้ายแรงต่ออู๋ซินเยว่

“นายช่วยได้ไหม?” อู๋ซินเยว่ถามด้วยความคาดหวัง

“ช่วยได้ แต่วิธีการรักษาของผมจะกลืนกินฐานการฝึกของคุณ และคุณจะไม่สามารถฝึกฝนได้อีกต่อไปจนกว่าจะคลอด” โจวอี้กล่าว

“ไม่เป็นไร ฉันไม่สนใจเรื่องนั้นอยู่แล้ว” อู๋ซินเยว่กล่าวอย่างหนักแน่น

“งั้น… เรามาเริ่มต้นกันเลย!”

เมื่อโจวอี้ตรวจสอบชีพจรของอีกฝ่าย เขาก็ค้นพบระยะเวลาเริ่มต้นตั้งครรภ์ซึ่งห่างจากช่วงเวลาที่เขามีเพศสัมพันธ์กับอู๋ซินเยว่ไม่นานนัก ดังนั้นเขาจึงค่อนข้างแน่ใจว่าเด็กในครรภ์เป็นลูกของเขา และเด็กคนนี้เป็นเด็กผู้ชาย

โจวอี้รักลูกสาวของเขามาก และถังเหมี่ยวเหมี่ยวก็เป็นดั่งแก้วตาดวงใจที่สำคัญมากกว่าชีวิตของเขาเอง

อย่างไรก็ตาม เขาอาศัยอยู่ในหมู่บ้านโจวเมี่ยวแห่งภูเขาชางหลางมาตั้งแต่ยังเล็ก ชาวบ้านส่วนใหญ่ที่อาศัยอยู่ที่นั่นมากกว่าครึ่งเป็นผู้อาวุโสจากสำนักโอสถที่เกษียณแล้ว

เขาเป็นคนดีมาตั้งแต่เด็ก เขาไม่เคยเกลียดชังหรือดูถูกลูกสาว แต่ก็ปรารถนาอยากได้ลูกชายไม่น้อย

แม้ในขณะที่กำลังอุ้มถังเหมี่ยวเหมี่ยวผู้เป็นลูกสาว เขาก็จินตนาการว่าจะต้องมีลูกชายให้ได้ในสักวันหนึ่ง และตอนนี้ความฝันของเขากำลังจะเป็นจริง

แต่สิ่งเดียวที่ทำให้เขารู้สึกกระอักกระอ่วนคือ หญิงที่ให้กำเนิดลูกชายของเขาไม่ใช่ถังหว่าน แต่เป็นอู๋ซินเยว่ หญิงที่เคยร่วมหลับนอนด้วยกันเพียงครั้งเดียว

“คุณคิดอะไรอยู่?” อู๋ซินเยว่ถามขึ้น

“ผมแค่สงสัยว่าลูกชายของผมจะหล่อเหมือนผมไหม?” หลังจากกล่าวจบ โจวอี้ก็ร้องในใจด้วยความเขินอาย จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นมองอู๋ซินเยว่และพบว่าดวงตาของเธอดูผิดปกติและพร่ามัว

เขาโล่งใจทันทีที่ได้เห็นสายตาของเธอ โจวอี้ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันที เขาไม่รู้สึกโกรธหรือต่อต้าน แต่ยังยอมรับว่าลูกในท้องเป็นลูกของตน

โจวอี้รู้สึกตื่นเต้นและทำอะไรไม่ถูกอยู่พักหนึ่ง แต่เขาก็ควบคุมตัวเองได้อย่างรวดเร็ว จากนั้นจึงหยิบกล่องไม้ที่มีเข็มเงินออกมาจากกระเป๋าเสื้อ เข็มเงินถูกปักลงบนจุดฝังเข็ม และเส้นไหมก็ถูกดึงออก เขาจำเป็นต้องสกัดพลังแห่งดวงดาวทั้งหมดในเส้นลมปราณของอู๋ซินเยว่ พร้อมทั้งขจัดมันออกจากร่างกายให้หมดสิ้น

แต่ในกระบวนการนี้ก็จำเป็นต้องได้รับความร่วมมือจากอู๋ซินเยว่ด้วย

“ซินเยว่ เนื่องจากคุณสูญเสียการควบคุมพลังแห่งดวงดาว จากนี้ผมจะเริ่มขับไล่พลังแห่งดวงดาวในเส้นลมปราณของคุณ วิธีการนี้อันตรายมาก คุณจะไม่สามารถโคจรพลังแห่งดวงดาวได้ และต้องระวังไม่ให้ปราณแก่นแท้ในร่างกายของคุณสัมผัสกับพลังของผม” โจวอี้เตือน

“อืม ฉันเข้าใจแล้ว” อู๋ซินเยว่ตั้งสมาธิทันทีและทำตามคำแนะนำของโจวอี้ เธอไม่ได้ฝึกฝนทักษะดาราสถิตมานาน และเนื่องจากเธอตั้งครรภ์ พลังแห่งดวงดาวในร่างกายของเธอจึงมีไม่มากนัก

โจวอี้ใช้เวลาอยู่นาน อีกทั้งยังใช้พลังงานอย่างมากในการใช้เข็มเงินช่วยเหลือเธอ

สี่ชั่วโมงผ่านไป

เมื่อโจวอี้นำร่องรอยสุดท้ายของพลังแห่งดวงดาวในเส้นลมปราณของอู๋ซินเยว่ออกมาได้ ร่างกายของเขาก็เกือบจะทรุดลง เสื้อผ้าเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ

อู๋ซินเยว่ก็ดูไม่ดีเช่นกัน ผิวพรรณของเธอซีดเซียวมากยิ่งขึ้น เหงื่อไหลลงมาตามใบหน้า ดูเหน็ดเหนื่อยเป็นอย่างมาก

“โจวอี้ ดูเหมือนจะมีปัญหาบางอย่างนะ” อู๋ซินเยว่กล่าวพลางขมวดคิ้ว

“ปัญหาการเต้นของหัวใจทารกในครรภ์เหรอ?” โจวอี้ถาม

“อืม ยังอ่อนอยู่มาก ฉันกลัวว่า…”

“ไม่ต้องกลัว ผมจะอยู่เคียงข้างและตรวจสอบสภาพร่างกายของคุณและลูกชายตลอดเวลา ผมจะเลี้ยงเด็กคนนี้เอง” โจวอี้กล่าวอย่างจริงจัง

“แต่อัตราการเต้นของหัวใจเขา…” อู๋ซินเยว่ลังเลที่จะพูด

“ไม่เป็นไร นั่นเป็นเพราะพลังแห่งดวงดาวจำนวนมากรวมตัวกันอยู่ในร่างกายเขา ทำให้หัวใจของเขาทำงานหนักเกินไป แต่หลังจากที่ปรับตัวได้ เขาก็จะไม่เป็นอะไร หลังกินข้าวแล้วคุณต้องกินยาด้วยนะ ตอนนี้หิวแล้วหรือยัง?”

โจวอี้ถามด้วยความโล่งอก

“อืม หิวนิดหน่อย” อู๋ซินเยว่กล่าวอย่างงุ่มง่าม

ทันใดนั้น ดูเหมือนว่าเธอจะพลันนึกบางอย่างขึ้นได้ จึงรีบกล่าวว่า “ไม่ได้ ฉันลืมไปเลยว่าผู้หญิงท้องไม่ควรทานยา ถ้าอย่างนั้นคุณแค่ขอให้ใครสักคนทำโจ๊กร้อน ๆ และไข่ต้มสองฟองให้ฉันก็พอแล้ว”

“ไม่เป็นไร! ยาจีนเป็นสารสกัดจากธรรมชาติ ไม่มีอันตราย คุณกินยาป้องกันการแท้งได้โดยที่ไม่กลัว แต่กลับไม่ไว้ใจยาที่ผมหลอมขึ้นมาเองงั้นเหรอ? คุณพักผ่อนอีกสักหน่อย ผมจะยกอาหารกับยามาให้”

“อืม!” อู๋ซินเยว่พยักหน้า

โจวอี้ยิ้มและลุกขึ้นเดินไปที่ประตู

“ลูกชายจริง ๆ เหรอ?”

อู๋ซินเยว่พึมพำขึ้นมาอย่างแผ่วเบาจากด้านหลัง