หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 704 โดนจีบ

บทที่ 704 โดนจีบ

ถังชงต้องการที่จะหลบหนี แต่สถานที่นี้เป็นเหมือนคุก มีคนมากมายคอยคุ้มกันอย่างแน่นหนาและยังมีกล้องวงจรปิดอีกมากมายหลายแห่ง

เขารู้สึกว่าต่อให้เขากลายเป็นยุง เขาก็คงไม่สามารถบินออกไปได้

เขาควรทำอย่างไร?

เขาจะต้องทนเจ็บแบบนี้ทุกวันจริง ๆ เหรอ?

เขาจะต้องอยู่ในนรกนี้ทุกวันจริง ๆ ใช่ไหม?

ครูฝึกอีกคนเดินเข้ามาจากข้างนอก จากนั้นชำเลืองมองคนอื่น ๆ แล้วเดินตรงไปหาครูฝึกหน้าดำแล้วพูดว่า “เจ้านายส่งคอมพิวเตอร์มาชุดหนึ่ง และครูอีกหลายคนที่เชี่ยวชาญด้านคอมพิวเตอร์ เขาต้องการให้เด็กทุกคนได้รับการอบรมเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ แม้ว่าพวกเขาอาจจะไม่ได้กลายเป็นผู้เชี่ยวชาญที่สุดด้านคอมพิวเตอร์ แต่พวกเขาก็จะต้องมีความรู้เรื่องนี้ให้ดีด้วย”

“การผสมผสานการฝึกยุทธ์และเทคโนโลยีจะทำให้พวกเขาแข็งแกร่งยิ่งขึ้น เจ้านายฉลาดจริง ๆ! จากนี้ไป เด็กทุกคนที่เราฝึกที่นี่จะกลายเป็นชนชั้นสูง” ครูฝึกหน้าดำหัวเราะ แต่หลังจากที่เขากวาดสายตาไปที่ถังชง เขาก็ตบหลังอีกฝ่ายอีกครั้งและพูดอย่างหงุดหงิดว่า “ยกเว้นหมอนี่ เขาไร้ประโยชน์”

“โห่ครูอะ ผมเก่งคอมฯนะ!” ถังชงตะโกนขึ้นทันที

“นายเนี่ยนะ? ตลกล่ะ!” ครูฝึกหน้าดำกล่าวอย่างดูถูก

“ผมเชี่ยวชาญด้านคอมพิวเตอร์จริง ๆ นะ โดยเฉพาะการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ แน่นอนว่าผมเป็นผู้เชี่ยวชาญในหมู่ผู้เชี่ยวชาญเลยด้วย ตอนที่ผมเรียนมหาวิทยาลัย ผมเป็นตัวแทนไปแข่งขันเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ระดับชาติ และได้รับรางวัลที่สองเลยนะจะบอกให้” ถังชงกล่าวอย่างโอ้อวด

“ฮ่า ๆ!”

“ถ้าครูสัญญากับผมว่าผมจะไม่ต้องแช่น้ำยานี่อีก ผมจะบอกความลับให้ฟัง” ถังชงกล่าว

“เชิญแช่ต่อไปเถอะ ฉันไม่สนใจความลับของนายหรอก”

“โห่ครู ผมกำลังบอกครูว่าผมเป็นแฮกเกอร์ที่ทรงพลังจริง ๆ นะ ถ้าไม่ใช่เพราะข้อจำกัดทางอินเทอร์เน็ต ผมคงดังเป็นพลุแตกไปแล้ว”

แฮกเกอร์?

ครูฝึกหน้าดำถึงกับตกใจ เขามาจากกองกำลังพิเศษและรู้ว่าความสามารถพิเศษด้านคอมพิวเตอร์นั้นทรงพลังเพียงใด

และแฮกเกอร์เหล่านั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่มีทักษะที่แข็งแกร่งมากยังสามารถสร้างความหายนะบนอินเทอร์เน็ตได้

“ครู ผมพูดจริงนะ ผมไม่ได้โกหก ผมไม่เพียงแต่เป็นแฮกเกอร์เท่านั้น แต่ยังรู้จักแฮกเกอร์ที่เก่งกาจสองสามคนอีกด้วย ครั้งหนึ่งเรา…”

“ครั้งหนึ่งอะไร” ครูฝึกหน้าดำถามด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนแปลงไป

“ผมพูดไม่ได้”

“จะพูดหรือไม่พูด!”

“ให้ผมสอนทักษะคอมพิวเตอร์ให้ทุกคนสิ! ผมรับประกันว่าจะฝึกอบรมกลุ่มผู้เชี่ยวชาญด้านคอมพิวเตอร์ให้ด้วย!” ถังชงตะโกน

“เอาไว้คุยกันทีหลัง เรื่องแบบนี้ต้องได้รับการอนุมัติจากเจ้านาย”

“ผม…”

ณ เย่เฉิง

ภายในห้องนอนใหญ่ที่แสนสะอาดและเป็นระเบียบเรียบร้อย อู๋ซินเยว่ตื่นขึ้นช้า ๆ จากการหลับใหล เธอยกมือขึ้นแตะหน้าท้องโดยสัญชาตญาณ

หัวใจของลูกชายของเธอเต้นแรงขึ้น

ลูกชายของเธอสบายดี

เยี่ยมมาก!

อู๋ซินเยว่ลุกขึ้นนั่งช้า ๆ และเมื่อเธอจ้องมองไปด้านข้าง เธอก็เห็นโจวอี้นั่งอยู่ที่เก้าอี้ข้างเตียง และส่งยิ้มให้เธอ

“นาย…ใครให้นายเข้ามา?” อู๋ซินเยว่ดุ

เธอนอนหลับสนิทมาก

ในฐานะผู้ฝึกยุทธ์ระดับบรรพจารย์ยุทธ์ เธอกลับไม่ได้สังเกตเห็นว่าโจวอี้เข้ามา

เมื่อนึกว่าโจวอี้นั่งอยู่ที่นั่นและคอยเฝ้าดูเธอหลับใหล ใบหน้าที่สวยใสของเธอก็แดงขึ้น ความรู้สึกเขินอายพลุ่งพล่านขึ้นมา

“ลุกขึ้นมากินข้าว ผมทำอาหารมาให้” โจวอี้พูดยิ้ม ๆ แล้วชี้ไปที่อาหารเช้าบนโต๊ะกลมเล็ก ๆ

โจวอี้ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ เขาเห็นอู๋ซินเยว่นั่งลงที่โต๊ะกลมเล็กด้วยความพึงพอใจ จากนั้นเขาพึมพำเบา ๆ ว่า “เราก็เคยร่วมเตียงกันมาแล้วแท้ ๆ ยังเขินอยู่อีกเหรอ?”

“นายพูดว่าอะไรนะ?” อู๋ซินเยว่ได้ยิน เธอพยายามระงับความเขินอายแล้วถามอีกฝ่าย

“อะแฮ่ม ผมบอกว่าวันนี้อากาศดีจัง หลังจากที่คุณทานอาหารและเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ผมจะพาคุณออกไปเดินเล่นข้างนอก เขาว่าช่วยให้คลอดง่ายนะ” โจวอี้หัวเราะ

“นายไม่กลับไปจินหลิงเหรอ?” อู๋ซินเยว่ถามพร้อมกับขมวดคิ้ว

“ไม่รีบ”

ความอยากอาหารของอู๋ซินเยว่เพิ่มขึ้นมากในระหว่างที่เธอตั้งครรภ์ ดังนั้นเธอจึงกินอาหารเช้าที่โจวอี้เตรียมไว้ให้เธอทั้งหมด

หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็ออกไปเดินเล่นภายในคฤหาสน์พร้อมกับโจวอี้และเซี่ยหลู่

“เจ้านาย สองคนนั้นกลับมาอีกแล้ว” หญิงวัยกลางคนเดินมาหาอู๋ซินเยว่และพูดด้วยความเคารพ

“ไล่พวกเขาไป” อู๋ซินเยว่พูดโดยไม่ต้องคิด

ขณะที่พูด สายตาของเธอก็เหลือบมองโจวอี้

“ถังหลินเฟิงและฉู่มู่เฟิงใช่ไหม? สองคนนี้ตื๊อจริง ๆ ซินเยว่ ฉันคิดว่าเธอปฏิเสธเขาเลยดีกว่า บอกไปเลยว่ากำลังท้อง จะได้เลิกยุ่งซะที!” เซี่ยหลู่บ่น

“แล้วทำไมไม่บอกว่ามีคนในใจแล้วซะเลยล่ะ” อู๋ซินเยว่กล่าวอย่างเฉยเมย

“ได้ ฉันจะไปบอกเขาเดี๋ยวนี้!” เซี่ยหลู่หันหลังแล้วเดินออกไปข้างนอกทันที

อู๋ซินเยว่ตกตะลึง สีหน้าของเธอเริ่มแปลกไป

โจวอี้ขมวดคิ้ว

เขาไม่ได้สนใจว่าฉู่มู่เฟิงจะจีบเซี่ยหลู่ แต่ความจริงที่ว่าถังหลินเฟิงมุ่งเป้าไปที่อู๋ซินเยว่นั้นเป็นสิ่งที่เขารับไม่ได้

เพราะถึงอย่างไรอู๋ซินเยว่ก็เป็นแม่ของลูกชายเขา

“ผมจะไปดูด้วย เผื่อว่าเซี่ยหลู่จะมีปัญหา” โจวอี้กล่าว

“นายเป็นห่วงเธอ กลัวเธอจะเสียเปรียบใช่ไหม?” อู๋ซินเยว่ถาม

“…”

ฝีเท้าของโจวอี้หยุดลง

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่งดงามของเธอ “เอาเลย! แต่อย่าเข้าไปใกล้เกินไปล่ะ เดี๋ยวปัญหาจะตกถึงนาย”

“อืม!” โจวอี้พยักหน้า

เซี่ยหลู่ออกไปแล้ว

เธอขึ้นมอเตอร์ไซค์เท่ ๆ ไม่แม้แต่จะสวมหมวกนิรภัย และรีบซิ่งออกจากประตูคฤหาสน์ไปทันที

“ตามเธอไป” โจวอี้ขึ้นรถชมวิวแบบเปิดโล่ง และพูดกับชายสวมถุงมือสีขาวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ

“ครับคุณโจว” ชายคนนั้นพยักหน้าด้วยความเคารพ

ตอนนี้ทุกคนในคฤหาสน์รู้ว่าอู๋ซินเยว่กำลังตั้งท้องลูกของโจวอี้ ดังนั้นในสายตาของพวกเขา เมื่อตำแหน่งของอู๋ซินเยว่ไม่สั่นคลอน คนที่สำคัญที่สุดรองลงมาก็คือโจวอี้

ที่เชิงเขา

รถออฟโรดสีดำและรถเก๋งคันหรูจอดอยู่นอกประตู ชายหนุ่มสองคนยืนเคียงข้างกัน แม้ว่าพวกเขาจะคุยกัน แต่ดูเหมือนพวกเขาจะไม่คุ้นเคยกันเอาเสียเลย

นอกจากนี้ เบื้องหน้าพวกเขายังมีชายร่างกำยำสี่คนยืนเอามือไพล่หลัง และมองดูพวกเขาอย่างระแวดระวัง

“ถังหลินเฟิง เรามาเดิมพันกันดีไหม?” จู่ ๆ ฉู่มู่เฟิงก็ถามด้วยรอยยิ้ม

“เดิมพันอะไร?” ถังหลินเฟิงขมวดคิ้ว

“มาดูกันว่าใครจะเอาชนะผู้หญิงที่ตัวเองชอบได้ก่อน ว่าไง?” ฉู่มู่เฟิงท้า

“แล้วเดิมพันด้วยอะไร?”

“หนึ่งร้อยแก่นผลึก”

“ได้เลย”

ทันใดนั้น มอเตอร์ไซค์เท่ ๆ คันหนึ่งก็แล่นไปตามถนนบนภูเขา

“ผู้หญิงของฉันมาแล้ว” ฉู่มู่เฟิงแสยะยิ้ม เตรียมจะออกไปพบเธอ แต่กลับพบบุรุษร่างกำยำทั้งสี่ชักดาบออกมาพร้อมกัน

“อยากตายใช่ไหม?” ใบหน้าของฉู่มู่เฟิงฉายความเย็นชา

“หากไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้านายของเรา คุณจะก้าวเท้าขึ้นไปบนภูเขาไม่ได้” ชายร่างกำยำคนหนึ่งพูดพร้อมกับถือดาบ

“คุณ…”

ฉู่มู่เฟิงพยายามระงับความโกรธ และเมื่อเขาเห็นเซี่ยหลู่ขี่มอเตอร์ไซค์มา เขาก็เปลี่ยนสีหน้าทันทีและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “หลู่หลู่ คุณมาหาผมใช่ไหม มีร้านอาหารเปิดใหม่ในเมืองด้วยนะ ผมจะพาคุณไปกินของอร่อย ๆ”

“ใครอยากไปกับคุณกันล่ะ ปากหมานักนะ!” เซี่ยหลู่ยืนข้างมอเตอร์ไซค์พลางกอดอกด่า

“คุณ…”

“อะไรนะ ‘คุณ’ ถึงแม้ว่าคุณจะเป็นอัจฉริยะการฝึกยุทธ์จากสำนักเต๋าตงจี แต่คุณก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะมาจีบฉันนะ มาทางไหนก็กลับไปทางนั้นซะ!” เซี่ยหลู่โบกมือไล่

“หลู่หลู่ ผมชอบคุณจริง ๆ ให้โอกาสผมนะ! ผมสัญญาว่าจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง…”

“ฉู่มู่เฟิง เราเป็นผู้ใหญ่กันแล้ว คุณหยุดตื๊อได้ไหม ฉันเคยพูดไปแล้วว่าฉันไม่สนใจคุณ” เซี่ยหลู่พูดอย่างเย็นชา

“ถ้าอย่างนั้นคุณสนใจใคร ใครจะให้ความสุขกับคุณได้มากกว่าผม” ฉู่มู่เฟิงถามอย่างโกรธเคือง

ใครน่ะเหรอ?

แน่นอนว่าต้องเป็น…

ท่าทีของเซี่ยหลู่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน แววตาของเธอดูเจ้าเล่ห์ เธอชี้ไปที่ถังหลินเฟิงและพูดว่า “ฉันชอบเขา และเขาก็มีคุณสมบัติที่จะจีบฉันด้วย”