หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 999 พาภรรยาและลูกสาวไปต่างประเทศ

เราจะรับมือกับการเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดฝันในอนาคตได้ก็ต่อเมื่อเราวางแผนล่วงหน้าเท่านั้น

โจวอี้รู้สึกเร่งรีบอยู่เสมอ อยากแข็งแกร่งขึ้นและมีพลังมากพอที่จะปกป้องคนที่เขารักในอนาคต

ดังนั้น!

เขาเป็นคนที่กระตือรือร้นอยู่ตลอดเวลาและทุ่มเทอย่างเต็มที่

“ข้าบอกได้เลยว่าพวกเจ้าไม่ใช่กำลังที่แข็งแกร่งที่สุดภายใต้การบังคับบัญชาของข้า แต่ข้าหวังว่าพวกเจ้าจะกลายเป็นกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดรอบตัวข้าในอนาคต” โจวอี้กล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

“หัวหน้าครับ พลังที่คุณพูดถึงนั้น มาจากสำนักยาใช่ไหมครับ?” หลี่เทียนโฉวกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยมั่นใจนัก

“ฮิฮิ”

โจวอี้อมยิ้มเล็กน้อย หันไปมองประตู แล้วพูดด้วยรอยยิ้มจางๆ ว่า “เชิญเข้ามาได้เลย ทั้งสองคน”

วูช! ​​วูช!

ในชั่วพริบตาเดียว ร่างลึกลับสองร่างก็ปรากฏขึ้นข้างๆ โจวอี้

ในชั่วพริบตา ผู้คนทั้งสิบหกคนในห้องประชุมก็ลุกขึ้นยืน พวกเขามองไปยังคนทั้งสองด้วยความไม่เชื่อ หัวใจเต้นเร็วขึ้น

“หม่าเทียนฟู่?”

“ทะเลภารตะ”

หลี่เทียนโฉวกระซิบชื่อของคนทั้งสองออกมา

ใช่!

พวกเขาเดินทางมาจากเกาะหวู่หยินมายังมาเทียนฟู่และทะเลโบโรพร้อมกับเยโบซัง

พวกเขาทั้งหมดเคยต่อสู้กับเผ่าพันธุ์ต่างดาวในโลกถ้ำมาก่อน ดังนั้นพวกเขาจึงรู้ถึงพลังอันมหาศาลของทะเลพรหมและทักษะในการใช้เวทมนตร์วูดูที่น่าสะพรึงกลัว แต่พวกเขารู้จักแทบทุกอย่างเกี่ยวกับหม่าเทียนฟู่

ในขณะนั้น พวกเขาสัมผัสได้ถึงออร่าที่แผ่ออกมาจากหม่าเทียนฟู่

นั่นคือรัศมีของแม่ทัพนักรบ

“หัวหน้า ผมไม่คิดว่าจะได้เจอเพื่อนเก่ามากมายขนาดนี้ ดูเหมือนว่าพลังของเราจะเพิ่มมากขึ้นอีกนะครับ” หม่าเทียนฟู่เหลือบมองทุกคนแล้วพูดด้วยรอยยิ้มจางๆ “ผมเองก็จินตนาการไม่ออกเหมือนกันว่าอีกสิบหรือยี่สิบปีข้างหน้าเราจะแข็งแกร่งและมีอุปกรณ์ครบครันขนาดไหน”

“ฮิฮิ!”

โจวอี้ยิ้มและมองไปที่ทุกคนพลางกล่าวว่า “ทุกคน จำไว้ว่า ถ้าพวกท่านเดินตามข้า ในอนาคตพวกท่านจะไม่ต้องต่อสู้เพียงลำพัง แน่นอนว่าถึงแม้ตอนนี้พวกท่านจะแข็งแกร่งมากแล้ว แต่ข้าเชื่อว่าในอีกสิบหรือยี่สิบปีข้างหน้า จะมีเหล่านักรบผู้เชี่ยวชาญจำนวนมากที่สามารถต่อสู้เคียงข้างพวกท่านได้ และจะมีนักรบผู้เชี่ยวชาญอีกมากมายที่จะร่วมต่อสู้เคียงข้างพวกท่านด้วย”

ทุกคนหันไปมองโจวอี้ สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนเป็นจริงจังเป็นครั้งแรก

ก่อน!

ทุกคนต่างรู้สึกว่าโจวอี้กำลังโกหก

พวกเขาทุกคนรู้สึกว่าหากปราศจากการสนับสนุนจากสำนักแพทย์ โจวอี้คงไม่มีอำนาจมากนัก

แต่ตอนนี้พวกเขารู้แล้วว่าพวกเขาคิดผิด

นอกจากหม่าเทียนฟู่แล้ว แม้แต่ปีศาจเฒ่าที่น่าสะพรึงกลัวอย่างพระพรหมก็ยังปรากฏตัวเคียงข้างโจวอี้ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากที่พวกเขาจะจินตนาการได้ว่ามีบุคคลทรงอำนาจอีกมากมายซ่อนตัวอยู่รอบตัวโจวอี้

“เอี๊ยด…”

ประตูถูกผลักเปิดออก และเย่ป๋อซังก็เดินเข้ามาจากข้างนอก

เขามองไปรอบ ๆ ทุกคน จากนั้นก็ยิ้มให้โจวอี้แล้วพูดว่า “เจ้านายครับ มงแตญมาแล้ว”

“ให้เขาเข้ามา!” โจวอี้กล่าว

จากนั้น มงแตญก็เดินเข้ามาในห้องประชุม

เมื่อเขาเห็นฝูงชนตรงหน้า เขาก็ตกใจเล็กน้อย จากนั้นก็ยิ้มและพูดว่า “เจ้านายครับ ดูเหมือนผมจะมาผิดเวลา ทำไมเจ้านายไม่ไปทำงานก่อนล่ะครับ แล้วผมจะมารายงานความคืบหน้าให้ทราบทีหลัง”

“ไม่ต้องหรอก ที่จริงแล้วฉันมีเรื่องจะคุยกับคุณ” โจวอี้กล่าวพร้อมรอยยิ้ม

“ว่าไง?”

“นับจากวันนี้เป็นต้นไป พวกเขาคือพวกเดียวกับเราแล้ว หลังจากงานเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่ในวันมะรืนนี้ ผมจะพาพวกเขาไปพักสักระยะหนึ่ง เมื่อเรากลับมา คุณสามารถจัดการให้พวกเขาทำงานเป็นครูสอนศิลปะการต่อสู้ที่โรงเรียนนานาชาติหลงหยวนได้” โจว อี้ กล่าว

“พวกเขา?”

มงแตญตกตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ยว่า “เจ้านายครับ นี่มันเป็นการเสียเปล่าความสามารถไปหน่อยไหมครับ ถ้าผมจำไม่ผิด พวกเขาควรจะเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับนักรบไม่ใช่เหรอครับ เราจะให้พวกเขาสอนเด็กๆ จริงๆ หรือครับ?”

“ระดับการฝึกฝนของคุณอยู่ที่ระดับไหน?” โจวอี้ถาม

“ระดับทหารรบ”

“ท่านไม่ได้สอนเด็กเหล่านั้นหรือ?” โจวอี้ถามอีกครั้ง

“นี้……”

โจวอี้ชี้ไปที่หม่าเทียนฟู่และป๋อหลัวไห่ แล้วกล่าวว่า “พวกเขาสอนเด็กมากกว่าเด็กที่โรงเรียนนานาชาติหลงหยวนเสียอีก”

รอยยิ้มบนใบหน้าของมองแตญหายไป เขาพยักหน้าเงียบๆ และกล่าวว่า “ผมเข้าใจ”

จากนั้นโจวอี้ก็หันไปมองทุกคนอีกครั้งแล้วถามว่า “พวกคุณยินดีปฏิบัติตามข้อตกลงของผมหรือไม่?”

“เต็มใจ.”

ทุกคนพยักหน้าตอบรับด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย

หากการได้เห็นหม่าเทียนฟู่และโบโรไห่ก่อนหน้านี้ทำให้พวกเขาตกใจแล้ว การได้เห็นเย่โบซางและเมิ่งเทียนอ้าวในตอนนี้ยิ่งทำให้พวกเขามั่นใจมากขึ้นว่าโจวอี้มีอำนาจอื่นๆ อยู่รอบตัวเขา

ท้ายที่สุดแล้ว!

หม่าเทียนฟู่และโบโรไห่แข็งแกร่งกว่าพวกเขา และพลังฝึกฝนของเย่ปซางและเมิ่งเทียนหนัวก็ไม่ด้อยไปกว่าพวกเขา

พวกเขาตระหนักว่าโจวอี้มีพลังอำนาจมากกว่าที่พวกเขาคาดคิดไว้

นี่ไม่ได้หมายถึงระดับการฝึกฝนส่วนบุคคล แต่หมายถึงพลังวิชาการต่อสู้โบราณที่โจวอี้ครอบครองอยู่

สองวันต่อมา

งานเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่ของตระกูลโจวเป็นงานใหญ่โต มีญาติมิตรและเพื่อนฝูงมาร่วมงานกันอย่างคับคั่ง ไม่เพียงแต่พ่อค้าผู้มีชื่อเสียงและร่ำรวยจากเมืองหนานจิงเท่านั้นที่มาร่วมงาน แต่ยังรวมถึงผู้ทรงอิทธิพลที่สุดด้วย

ที่จริงแล้ว โจวอี้มีจุดประสงค์อื่นในการจัดงานเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่ครั้งนี้ นั่นคือเพื่อให้ญาติและเพื่อนๆ รู้ว่าเขากลับมาแล้ว

สามวันหลังจากงานเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่ โจวอี้ก็เดินทางไปไห่โข่ว

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้อยู่ในไห่โข่วเป็นเวลานาน หลังจากอยู่ได้เพียงสองวัน เขาก็ไปพักที่เซินเจิ้นอีกหนึ่งวัน ก่อนจะรีบกลับไปยังหนานจิง ที่ซึ่งเขาได้พบกับถังว่านและลูกสาวของเธอ

การเดินทางครั้งนี้

นอกจากเหมยหลานที่อยู่บ้านดูแลบ้านแล้ว คนอื่นๆ อีกหลายคนก็เดินทางไปกับโจวอี้และภรรยา

ตัวอย่างเช่น Chenshan Yinghong, Granny Tianzhu และพี่สาว Boluomo และ Wuya Wuwa แม้แต่ Zhou San และ Zhou Jiu ก็มาด้วย

ในเวลาเดียวกัน

โบโรไห่, หม่าเทียนฟู่, เย่ป๋อซาง และเมิ่งเทียนอ้าว พร้อมด้วยเซี่ยฟานและผู้เชี่ยวชาญระดับนักรบอีกสิบหกคน เดินทางออกจากประเทศจีนด้วยเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวอีกลำหนึ่ง

แสงแดดส่องสว่างทั่วเกาะไซปันในตอนเที่ยง

หลังจากออกจากสนามบิน รถหรูทั้งหกคันก็เดินทางมาถึงโรงแรมเกอร์สันรีสอร์ทอย่างรวดเร็ว

“ที่รัก โรงแรมรีสอร์ทแห่งนี้ดูเงียบเหงาจังเลย!” ถังว่านซึ่งนั่งอยู่ข้างโจวอี้ที่เบาะหลังพูดขึ้นขณะมองออกไปนอกหน้าต่างก่อนที่รถจะหยุดสนิทเสียอีก

“พื้นที่นั้นถูกเคลียร์เรียบร้อยแล้ว” โจวอี้กล่าวพร้อมรอยยิ้ม

“เคลียร์พื้นที่?”

“ใช่แล้ว โรงแรมแห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเราแล้ว ผู้ที่บริหารจัดการหลักก็คือลูกน้องที่ผมไว้ใจอย่างตู่คู” โจวอี้กล่าวพร้อมรอยยิ้ม

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ถังว่านก็รู้สึกตกใจอยู่เงียบๆ

ก่อนหน้านี้โจวอี้ได้โอนทรัพย์สินจำนวนมากให้เธอ รวมถึงสินทรัพย์ถาวรเหล่านั้น แต่เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าโจวอี้จะมีธุรกิจในต่างประเทศ

ไม่นานนัก รถยนต์หกคันก็มาจอดหน้าประตูวิลล่าหลังหนึ่งในป่า

ตู่กู่ซึ่งรออยู่นานแล้ว เดินออกมาเปิดประตูรถด้วยตัวเอง เมื่อเห็นถังว่านก็ตกใจเล็กน้อย จากนั้นก็รีบเดินอ้อมไปอีกด้านแล้วเปิดประตูรถเช่นกัน

“เจ้านาย ในที่สุดท่านก็มาถึงแล้ว” ตู่คูรู้สึกตื่นเต้นมากที่ได้เห็นโจวอี้

“นานแล้วนะที่เราไม่ได้เจอกัน ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม?” โจวอี้ถามพร้อมกับรอยยิ้ม

“เยี่ยมเลย” ตู่กู่กล่าวพร้อมรอยยิ้ม

“ทูคู ขอแนะนำให้รู้จัก นี่คือภรรยาของฉัน ถังว่าน นี่คือลูกสาวคนโตของฉัน โจวเหมี่ยวเหมี่ยว และนั่นคือลูกสาวคนเล็กของฉัน โจวซื่อซี่” โจวอี้กล่าวพร้อมรอยยิ้ม

“สวัสดีครับ คุณเจ้าของบ้าน สวัสดีคุณหนูทั้งสองครับ” ตู่กู่กล่าวอย่างรีบร้อน

“สวัสดีค่ะ” ถังว่านพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม