หวนคืนสู่วันสิ้นโลกด้วยระบบวิวัฒนาการ - บทที่ 222 ซอมบี้ที่ถูกจัดระเบียบ

บทที่ 222

ซอมบี้ที่ถูกจัดระเบียบ

รถบรรทุกดัดแปลงได้ผสานรวมเทคโนโลยีมากมาย โดยเฉพาะคอมพิวเตอร์ทางการทหาร ซึ่งสามารถเชื่อมต่อกับดาวเทียมและตรวจสอบแผนที่ได้ตลอดเวลา เพื่อเชื่อมต่อป้อมปราการกับดาวเทียม สิ่งที่ขาดหายไปตอนนี้คือจานดาวเทียม

รายการนี้หาได้ไม่ยาก จานสัญญาณดาวเทียมที่ใช้รับสัญญาณโทรทัศน์เป็นเรื่องธรรมดาในชีวิตประจำวัน

เฉินเทียนเซิงกำลังวางแผนที่จะเชื่อมต่อกับดาวเทียมเพื่อพยายามแฮ็กเข้าสู่ระบบการทหาร และผ่านช่องทางภายในการป้องกันประเทศ เพื่อตรวจสอบที่อยู่ปัจจุบันของสวี่หว่านชิง

ในไม่ช้า เขาก็พบทุกสิ่งที่ต้องการ แม้กระทั่งร้านขายโทรศัพท์มือถือจากนั้นก็สั่งให้ถอย

“เร็วเข้า วิ่ง!”

เฉินเทียนเซิงไม่ได้วางแผนที่จะช่วยสาวๆ จัดของ แต่การปรบมือเพื่อเชียร์พวกเธอยังเป็นสิ่งจำเป็น

“เร็วเข้า เร็วเข้า…”

ผู้หญิงสองคน คนหนึ่งตัวใหญ่ คนหนึ่งตัวเล็ก วิ่งหอบอย่างหายใจ รองเท้าส้นสูงของ กงหมินเสวี่ย เกือบจะหัก

หลังจากกลับไปที่รถ เฉินเทียนเซิงก็สตาร์ทรถทันที กดคันเร่งลงไปที่พื้น แล้วรีบออกจากแมคโดนัลด์ กลับเข้าสู่ถนน ชนทุกอย่าง อย่างแรงเพื่อเปิดทาง

“ดำสนิท รถคันนี้สามารถขับเองได้หรือไม่”

“เป็นไปไม่ได้ คุณยังไม่ได้ปลดล็อคเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ขั้นสูง หากคุณต้องการขับรถ คุณต้องทำเอง”

เฉินเทียนเซิงไม่สนใจ เพราะรถทนต่อการชนได้ และตราบใดที่ไม่มีสิ่งกีดขวางที่ไม่สามารถผ่านได้ เขาก็สามารถชนผ่านไปเรื่อยๆ

ขณะนี้เขาทำงานหลายอย่างพร้อมกัน มือข้างหนึ่งจับพวงมาลัย อีกข้างควบคุมระบบ เขาพยายามดัดแปลงรถขณะขับรถ

“ดูดซับตัวรับสัญญาณเสาอากาศดาวเทียม เปิดตัวแก้ไข”

เขาเลือกมุมที่เหมาะสมบนหลังคารถและติดตั้งเครื่องรับเสาอากาศดาวเทียม ขั้นตอนสุดท้ายคือการเชื่อมต่อกับคอมพิวเตอร์ของรถ

ผู้หญิงสองคนที่อยู่ข้างหลังเขา คนหนึ่งตัวใหญ่คนหนึ่งตัวเล็ก กำลังตรวจสอบอาหารที่พวกเธอนำกลับมา แลกเปลี่ยนสิ่งของโปรดของพวกเธอ ราวกับว่าพวกเธอกำลังแบ่งของที่ปล้นมา

“ดำสนิท ดูสิ ฉันมีปลากระป๋อง คุณต้องการไหม”

สวี่หว่านชิว เขย่ากระป๋องในมือของเธอ และ ดำสนิท ก็กระโดดลงมา สูดดมมัน และยังเอาหน้าถูมือของ สวี่หว่านชิว อีกด้วย

กงหมินเสวี่ย เดินไปที่ด้านคนขับแล้ววางกล่องลง

“ลุง นี่สำหรับคุณ”

เฉินเทียนเซิง รู้สึกประหลาดใจที่เห็นมันเป็นกล่องมีดโกน และมองดูกงหมินเสวี่ยอย่างงงงวยมากขึ้น

“คุณน่าจะโกนตั้งนานแล้วนะ มันดูไม่เรียบร้อยและไม่สวยเลย ฉันไม่รู้ว่าเราจะอยู่ด้วยกันนานแค่ไหน เพราะฉะนั้น ให้คุณดูหล่อดีกว่า ฉันจะได้มองอย่างสบายใจ ”

หลังจากที่เธอเขย่าแล้ว เธอก็หันศีรษะแล้วกลับไปลูบคลำแมวกับสวี่หว่านชิว

“ดำสนิท ดูนี้สิ”

ขณะที่กำลังกินปลากระป๋อง สวี่หว่านชิว ก็หยิบตัวชี้เลเซอร์ที่เธอพบในห้างสรรพสินค้าออกมา และมีจุดสีแดงปรากฏขึ้นข้างกระป๋องปลา

“เหมียว”

แมวก็คือแมว มันเป็นธรรมชาติของมัน และมันไล่ตามจุดสีแดงบนพื้น แม้ว่าจะเป็นเทพในร่างกายของแมว แต่มันก็ไม่สามารถควบคุมธรรมชาติที่ประทับทางพันธุกรรมของมันได้

ซอมบี้เดินเตร่อยู่นอกรถ ในขณะที่ภายในรถเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความสุข

เฉินเทียนเซิงขับรถไปพร้อมกับวางแผนการเชื่อมต่อเครือข่าย โดยมีผู้หญิงสองคนที่อยู่ข้างหลังเขาเล่นอยู่กับดำสนิท

ในไม่ช้า ป้อมปราการเคลื่อนที่ก็มาถึงบริเวณที่พลุกพล่านที่สุด นั่นคือจัตุรัสประชาชน และไม่ไกลจากสถานีรถไฟเมืองชุน ซึ่งเป็นศูนย์กลางอันหนาแน่นของพื้นที่ซอมบี้

“หยุดเล่น ได้แล้ว ทั้งสองคนนั่งลงและเงียบๆ รัดเข็มขัดนิรภัยซะ!”

เฉินเทียนเซิงรู้สึกถึงอันตรายและรีบตะโกน ผู้หญิงสองคนถึงกับผงะ กงหมินเสวี่ย ตอบสนองอย่างรวดเร็ว โดยคว้า สวี่หว่านชิง แล้วรีบนั่งลงบนเก้าอี้โซฟา และรีบคาดเข็มขัดนิรภัย

ดำสนิทพุ่งไปทางเบาะคนขับแล้วทรุดตัวลงข้างเขา

“ฉันเป็นพระเจ้า เป็นพระเจ้าผู้มีอำนาจทุกอย่าง และพวกเขาก็กล้าปฏิบัติต่อฉันแบบนี้ เหมียว!”

เฉินเทียนเซิงอดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ย

“พระเจ้าผู้น่าสงสาร รีบช่วยฉันตรวจสอบ มีอันตรายอยู่ใกล้ๆ หรือไม่ ฉันรู้สึกไม่ดี!”

“เหมียว.”

ดำสนิทตอบอย่างเกียจคร้าน “ฉันสัมผัสได้ถึงการปรากฏตัวของซอมบี้กลายพันธุ์ระดับ 5 ใกล้ ๆ ฉันขอแนะนำให้คุณอ้อม มันได้ครอบครองพื้นที่นี้มาเป็นเวลานาน และมันจะลำบากหากคุณบุกเข้าไปในอาณาเขตของมัน”

“ฉันเกรงว่ามันสายเกินไปแล้ว!”

น้ำเสียงของเฉินเทียนเซิงเฉิงเข้มขึ้นในขณะที่เขาหันศีรษะไปมองออกไปนอกหน้าต่าง

“ตุบ”

มีการเคลื่อนไหวบนหลังคารถ ซอมบี้กระโดดขึ้นไปด้านบน และอีกหลายตัวพร้อมที่จะกระโดด ทั้งหมดนี้ดูเหมือนจะอยู่ในระดับที่สองหรือสาม

“ตุบ ตุบ”

ซอมบี้บนหลังคาเริ่มทุบซันรูฟอย่างดุเดือด

ซอมบี้ที่ชาญฉลาดดังกล่าวจะต้องได้รับคำสั่งให้โจมตีด้วยเจตนาเฉพาะ

“ออกไปจากรถของฉัน!”

เขาหมุนพวงมาลัยอย่างรวดเร็ว และป้อมปราการเคลื่อนที่ซิกแซกไปตามถนน โยนซอมบี้ออกจากหลังคา

ซอมบี้พร้อมที่จะกระโจนเข้าหารถ และ เฉินเทียนเซิง รีบหลบหลีกเพื่อหลีกเลี่ยงพวกมัน แต่บางตัวก็ยังตกลงบนหลังคาโดยมุ่งเป้าไปที่ซันรูฟด้วยความดุร้าย

“พวกแกนี่มันตื้อจริงๆ!”

เฉินเทียนเซิงสาปแช่งด้วยความโกรธและตะโกน:

“กงหมินเสวี่ย มาขับรถ ฉันจะออกไปจัดการกับซอมบี้พวกนี้”

“แต่ฉันขับรถไม่เป็น!”

เฉินเทียนเซิงตะโกนว่า “คุณไม่จำเป็นต้องรู้วิธี แค่จับพวงมาลัยไว้และอย่าชนเข้ากับอาคาร แค่นั้นเอง อย่าหยุด แค่ขับไปข้างหน้าก็พอ!”

“ตกลง.”

กงหมินเสวี่ย ปลดเข็มขัดนิรภัยของเธออย่างไม่มั่นคงและเดินไปข้างหน้าอย่างสั่นเทา เมื่อเธอไปถึงที่นั่งคนขับ เฉินเทียนเซิงก็กระโดดขึ้นเพื่อเปลี่ยนที่กับเธอ

“ไปขับรถไป”

ขณะที่ กงหมินเสวี่ย นั่งอยู่บนเก้าอี้นวดหนังสุดหรูและจับพวงมาลัย เธอก็อดไม่ได้ที่จะอุทาน:

“นี่มันสบายเกินไปแล้ว”

เฉินเทียนเซิงไม่ได้ใส่ใจเธอเลย แต่กลับปล่อยการโจมตีทางจิตซึ่งเป็นคลื่นสั่นสะเทือน ทำให้ซอมบี้ที่ทุบหลังคาซันรูฟมึนงงไปชั่วขณะ

เขาเปิดซันรูฟแล้วกระโดดออกไป เหวี่ยงขวานอย่างดุเดือด

“พวกแกทุกตัวไปลงนรกซะ!”

“ฉับ ฉับ ฉับ”

ซอมบี้ทั้งสามตัวบนหลังคาถูกเจาะจนตาย เลือดของพวกมันกระเด็นและศพตกลงไปใต้รถ ในไม่ช้าก็ถูกกลุ่มที่ไล่ตามเหยียบย่ำและบดขยี้

จากนั้น เฉินเทียนเซิงก็มองไปข้างหน้า ความรู้สึกถึงอันตรายเริ่มใกล้เข้ามามากขึ้น บนเลนจักรยานทั้งสองด้านของถนน มีซอมบี้ระดับสองและสามจำนวนนับไม่ถ้วนวิ่งอยู่พวกมันพยายามจะแซงและล้อมยานพาหนะ

“ ไอ้สัตว์ประหลาด จะไปตายที่ไหนก็ไปสิวะ!” เฉินเทียนเซิงตะโกนใส่พวกมัน

ทันใดนั้น สิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาก็ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าถนน เป็นซอมบี้ตัวสูงที่สูงกว่า 2 เมตรและมีร่างอ้วนพุ่งเข้ามาหาพวกเขา

มันพยายามใช้ร่างอันมหึมาเพื่อหยุดรถหุ้มเกราะ ใครก็ตามที่ขับรถอาจกลัวที่จะหักเลี้ยวหรือเหยียบเบรก แต่ กงหมินเสวี่ย ไม่รู้ว่าจะขับอย่างไร เมื่อเห็นร่างใหญ่พุ่งเข้าหากระจกหน้ารถ เธอก็กลัวมากจึงเอามือทั้งสองปิดหน้า

จากนั้นซอมบี้ตัวใหญ่ก็ชนเข้ากับหน้ารถทำให้รถสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และซอมบี้ระดับ 3 ก็กระเด็นออกไป

“ไปลงนรกซะ!”

เฉินเทียนเซิงใช้ประโยชน์จากแรงผลักดันในการเหวี่ยงขวานของเขา และด้วยแสงสีม่วงอันสง่างาม เขาฟันทะลุซอมบี้ระดับสามโดยตรง มันระเบิดเหมือนลูกโป่ง เลือดที่แข็งตัวกระเซ็นและเนื้อเน่าเปื่อยไปทั่วกระจกหน้ารถ ทำให้มองไม่เห็นถนนข้างหน้าโดยสิ้นเชิง

“เวรแล้ว!”

เฉินเทียนเซิงสาปแช่งด้วยความโกรธ เขารีบย้ายไปที่ด้านหน้าของรถ และหยิบขวดน้ำแร่ออกมาจากกระเป๋าเป้อวกาศของเขา เขาบิดฝาออกและกำลังจะเทมันเพื่อทำความสะอาดเลือด

แต่เพียงนั้น ข้างหน้า 100 เมตร ก็มีซอมบี้ระดับสามเรียงเป็นแถวเรียงกันเป็นแถว เบียดเข้าหากัน แยกกรงเล็บออก และพุ่งเข้าหารถ