หวนคืนสู่วันสิ้นโลกด้วยระบบวิวัฒนาการ - บทที่ 336 มอบความไว้วางใจให้กับคุณ

บทที่ 336

มอบความไว้วางใจให้กับคุณ

เฉินเทียนเซิง พยักหน้าไปทาง สวี่หว่านชิว ด้านนอก “อย่างที่คุณทราบ เธอเป็นน้องภรรยาของฉัน ฉันมาที่เมืองหลวงเพื่อตามหาพี่สาวของเธอ ภรรยาของฉัน”

“เฮอะ” ซุนเฉียนฮุยหัวเราะอย่างเหน็บแนม “แล้วไงล่ะ?”

ซุน เชียนฮุย กล่าวต่อว่า “ฉันขอแนะนำให้คุณเลิกตามหาเธอ ในช่วงที่โลกาวินาศเริ่มปะทุขึ้น แม้ว่าเธอจะไม่กลายเป็น ซอมบี้ แต่มีโอกาสที่เธอจะไม่บริสุทธิ์ผุดผ่องอีกต่อไป วันสิ้นโลกผ่านมาเป็นเดือนแล้ว ผู้หญิงที่พึ่งพาตนเองได้อย่างแท้จริงและพึ่งพาตนเองได้เหมือนฉันนั้นยังมีอยู่ไม่มาก ขอบอก ฉันไม่กลัวที่จะพูดตรงๆ หลังจากวันนี้ คุณจะไม่มีโอกาสอีกต่อไป คุณต้องคิดใหม่”

เฉินเทียนเซิง รู้สึกขบขันอย่างแท้จริงกับความตรงไปตรงมาของ ซุนเฉียนฮุย “ฉันเข้าใจนิสัยของคุณ และฉันรู้ว่าคุณน่าเชื่อถือ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมฉันถึงอยากฝากน้องภรรยาของฉันให้คุณดูแล”

“ทำไมคุณถึงไม่เข้าใจฉันเลย” ซุนเฉียนฮุยเริ่มวิตกกังวล

“คุณไร้เดียงสาจริงๆ หรือแกล้งทำ?” เธอถามด้วยความหงุดหงิด “แฟนของคุณควรจะดีกว่าฉัน แต่ถึงเธอจะสวย เธออาจจะไม่สะอาดอีกต่อไป คุณควรจะเชื่อฉันเมื่อฉันพูดว่า…”

ก่อนที่เธอจะพูดจบประโยค เฉินเทียนเซิงก็หยิบขวดเซรุ่มเสริมประสิทธิภาพออกมาจากกระเป๋าเสื้อโค้ตของเขาแล้ววางลงบนโต๊ะ

การกระทำนี้ขัดจังหวะคำพูดของซุนเฉียนฮุยทันที เฉินเทียนเซิงกล่าวต่อ “ลองพิจารณาการทำธุรกรรมนี้กัน ผู้คุ้มกันเป็นเวลา 1เดือน นี่คือการชำระเงินล่วงหน้าของคุณ”

ในขณะที่พูด เฉินเทียนเซิงวางเซรุ่มที่ปรับปรุงแล้วขวดแล้วขวดเล่าบนโต๊ะจนกระทั่งเขาวางขวดลงสิบขวด

“เยอะโคตร!” ซุนเฉียนฮุยอุทานด้วยความประหลาดใจ

ซุนเฉียนฮุยต้องการให้เฉินเทียนเซิงอยู่ไม่เพียงเพราะเขามีความแข็งแกร่งและความกล้าหาญเท่านั้น แต่ส่วนใหญ่เป็นเพราะเขาสามารถผลิตเซรุ่มเสริมเกรด 2 ขึ้นมาได้โดยไม่ตั้งใจ เซรุ่มเหล่านี้หายากและมีคุณค่าโดยไม่มีราคาตลาด

แท้จริงแล้ว การเคลื่อนไหวของ เฉินเทียนเซิง มีชัยเหนือ ซุนเฉียนฮุย อย่างสมบูรณ์

“เมื่อฉันกลับมา เธอจะได้อีก 10 ขวด แล้วเราจะหารือเรื่องนี้ต่อไป คำถามคือคุณจะตกลงหรือไม่” เฉินเทียนเซิงกล่าว

“ฮิฮิ ฉันจะไม่เกรงใจล่ะนะ” ซุนเฉียนฮุยพูดด้วยรอยยิ้ม ร่าเริง หยิบขวดแล้วขวดเล่าแล้วตรวจดู

เฉินเทียนเซิงบรรลุเป้าหมายแล้ว ตะโกนเรียกเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ “หว่านชิว มานี่!”

ทันทีที่เขาพูดอย่างนั้น ดำสนิท ก็กระโดดเข้าไปในอ้อมแขนของ เฉินเทียนเซิง

“เร็วเข้าฉีดเซรุ่มเธอซะ แล้วช่วยฉันแก้แค้นหน่อย ฉันทนเธอไม่ไหวแล้ว!” เฉินเทียนเซิง เหลือบมอง ดำสนิท ข้าง ๆ แล้วถามในใจว่า นายแน่ใจเกี่ยวกับเรื่องนี้หรือไม่ โดยการฉีดเซรุ่มของหว่านชิง เข้าไปใน หว่านชิวจะมีผลข้างเคียงหรือไม่”

“ฉันแน่ใจอย่างแน่นอน แม้ว่าอัตราความสำเร็จของผู้อื่นจะเป็นเพียงร้อยละหนึ่งเท่านั้นเนื่องจากความไม่เข้ากันของสายเลือด แต่ก็ร้อยละหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์สำหรับพี่น้องที่มีสายเลือดเดียวกัน หลังจากฉีดเข้าไปในตัวเธอแล้ว ฉันสามารถสาบานกับสวรรค์ได้ว่าหว่านชิวจะพัฒนาอย่างแน่นอน และเธอจะได้รับความสามารถเพิ่มเติมด้วยซ้ำ” ดำสนิทกล่าวอย่างมั่นใจ

จากนั้น สวี่หว่านชิว ที่ยังคงกระเด้งไปมาก็รีบวิ่งไป “พี่เขย คุณเรียกหาฉันหรือเปล่า”

ดำสนิทรีบซ่อนตัวอยู่ข้างหลังเฉินเทียนเฉิงด้วย ความตกใจ ตัวสั่นด้วยความกลัว

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เฉินเทียนเซิง ก็ตัดสินใจเชื่อใจดำสนิท เขาหยิบเซรุ่มออกมา จับสวี่หว่านชิวแล้วนั่งลง

“นี่คือยาวิวัฒนาการที่จะทำให้เธอกลายเป็นผู้วิวัฒนาการ” เขากล่าว

ดวงตาของ สวี่หว่านชิว เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความสุข “จริงเหรอพี่เขย ในที่สุดคุณจะให้ฉันกลายเป็นมนุษย์พันธุ์ใหม่แล้วเหรอ?”

เฉินเทียนเซิงรีบเตือนว่า “อย่าตื่นเต้นเกินไป คุณควรรู้ว่ากระบวนการวิวัฒนาการนั้นเจ็บปวดมาก”

“ฉันอยากวิวัฒนาการ ฉันอยากวิวัฒนาการ!” สวี่หว่านชิว ไม่สนใจเกี่ยวกับผลที่ตามมา เธอเกาะแขนของ เฉินเทียนเซิง และเริ่มแสดงท่าทีบูดบึ้งราวกับว่าเธอจะร้องไห้ถ้าเขากล้าเปลี่ยนใจ

“เอาล่ะ ตราบใดที่เธอไม่กลัวความเจ็บปวด” เฉินเทียนเซิงกล่าว

ขณะที่เขากำลังจะฉีดยา ซุนเฉียนฮุยก็เดินออกมาพร้อมกับถาด

“หืม เซรุ่มเบอร์ 7 มีแผนจะฉีดเข้าไปในสาวน้อยเหรอ?” เธอถาม.

“ใช่” เฉินเทียนเซิงตอบ

หลังจากการฆ่าเชื้อและการเตรียมการทั้งหมดเสร็จสิ้น ขณะที่เขากำลังจะฉีดยา สวี่หว่านชิวรู้สึกประหม่าจึงหันหน้าไปทางด้านข้างตัวสั่นด้วยความกลัว

ซุนเฉียนฮุยวางถาดลงแล้วเดินเข้าไปกอดสวี่หว่านชิว แสดงความอิจฉา “นี่คือเซรุ่มวิวัฒนาการเกรด 2 ที่มีมูลค่ามากกว่า 200 แกนคริสตัล ฉันคิดว่าคุณจะใช้มันเพื่อตัวคุณเอง แต่กลับกลายเป็นว่ามันเพื่อเธอ”

ในขณะที่ซุนเฉียนฮุยกำลังพูด เฉินเทียนเซิงก็ฉีดยา สวี่หว่านชิว และหญิงสาวก็รู้สึกไม่สบายใจทันที กล้ามเนื้อของเธอกระตุก หัวของเธอสั่น และเธอก็ตัวแข็งทื่อ กลิ้งไปบนพื้น

เฉินเทียนเซิง ได้เตรียมการไว้ล่วงหน้า และในช่วงเวลาเดียวกันกับการวิวัฒนาการของเธอ เขาได้นำน้ำแร่ออกมาป้อนให้เธอ เขาไม่หยุดจนกว่า สวี่หว่านชิว จะหยุดดิ้นรนและหมดสติไปโดยสิ้นเชิง

ซุนเฉียนฮุย กำลังยุ่งอยู่กับการดูแล สวี่หว่านชิว โดยอุ้มเธอเข้าไปในห้องนอน เธอมองไปที่เด็กสาวที่หมดสติและปาดเหงื่อเย็นๆ แล้วพูดว่า “ฉันได้ยินมาว่าวิวัฒนาการขั้นสูงนั้นเจ็บปวดอย่างไม่น่าเชื่อ ดูเหมือนว่าจะเป็นเรื่องจริง โชคดีที่ฉันไม่ใช่ผู้วิวัฒนาการขั้นสูง”

หลังจากพูดจบเธอก็ปิดประตูอย่างระมัดระวังแล้วออกจากห้อง

เฉินเทียนเซิง กำลังดื่มผงโปรตีนและถาม ซุนเฉียนฮุย เมื่อเธอออกมาว่า “เธอหลับอยู่หรือเปล่า?”

“ใช่” ซุนเฉียนฮุยตอบ

ซุนเฉียนฮุยก็มากินและตักผงโปรตีนเข้าปากของเธออย่างกระตือรือร้นเหมือนโจ๊ก

เฉินเทียนเซิงวางชามลง เช็ดปากแล้วพูดว่า “ฉันจะฝากงานดูแลเธอไว้ให้คุณ ก่อนที่ฉันจะไป ฉันจะทิ้งบางอย่างไว้ให้คุณ”

หลังจากพูดแล้วเขาก็เดินไปที่หน้าต่าง ซุนเฉียนฮุยไม่ได้สนใจมันมากนักและยังคงกินผงโปรตีนอย่างเต็มที่

เฉินเทียนเซิงแกล้งทำเป็นหยิบกล่องเสบียงจากรถแล้วอุ้มเข้าไปในยิม เดินไปมาหลายสิบครั้ง โดยกองเสบียงไว้บริเวณหน้าต่าง

“พระเจ้า เนื้อกลายพันธุ์ มีอาวุธปืนและกระสุนมากมาย บิสกิตและน้ำทั้งหมดนี้?”

เมื่อเฉินเทียนเซิงกลับมาเป็นครั้งสุดท้าย เขาเห็น ซุนเฉียนฮุย คุ้ยกล่องและตู้ในกองเสบียงและพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องประหลาดใจ

เฉินเทียนเซิงวางปืนไรเฟิลลงแล้วพยักหน้า “สิ่งของเหล่านี้ควรจะคงอยู่สำหรับคุณและคุณสองคนเป็นเวลาหนึ่งเดือน”

“รอเดี๋ยว” ซุนเฉียนฮุยขัดจังหวะอย่างเร่งรีบ “ก่อนที่เราจะพูดถึงที่ที่คุณได้รับเสบียงเหล่านี้ ฉันอยากรู้ว่าคุณกำลังวางแผนที่จะไปที่ไหน พระราชวังเหรอ อย่าไร้สาระ ไม่ใช่แค่ใครก็ตามที่สามารถเข้าไปในพระราชวังได้!”

ซุนเฉียนฮุยลากเฉินเทียนเซิงไปที่แผนที่อย่างเร่งด่วนและชี้ไปที่ถนนวงแหวนที่สองด้วยสีหน้าจริงจัง “หนึ่งเดือนหลังจากการปะทุของวันสิ้นโลก ถนนวงแหวนรอบแรกก็ถูกกำจัดซอมบี้ทั้งหมดออกไปแล้ว ในเดือนที่สอง ถนนวงแหวนรอบสองทั้งหมดก็ถูกเคลียร์จนหมดเช่นกัน นั่นหมายถึงเมืองหลวงในปัจจุบัน ถนนวงแหวนรอบสองทั้งหมด เขตทหารที่จำกัดไว้สำหรับพลเรือน”

“คนในวังระมัดระวังเรื่องความปลอดภัยมาก ถนนวงแหวนรอบสองทั้งหมดเป็นเขตหวงห้าม ไม่ว่าจะเป็นซอมบี้หรือมนุษย์ ใครก็ตามที่เข้ามาใกล้โดยไม่มีเหตุผลจะถูกยิงเพราะเป็นอันตรายต่อความปลอดภัย ดังนั้น คุณจะเข้าใกล้ถนนวงแหวนรอบสองไม่ได้”

เฉินเทียนเซิงมองออกไปนอกหน้าต่าง และท้องฟ้าก็มืดลงแล้ว

“ฉันอยากไปในที่ที่ฉันต้องการ ไม่มีใครควบคุมฉันได้ในโลกนี้”

“ฉันทำสิ่งนี้เพื่อประโยชน์ของตัวคุณเอง ทำไมคุณถึงดื้อรั้นขนาดนี้” ซุนเฉียนฮุยเริ่มกังวล เธอเดินไปมาและพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังมากขึ้น “ไม่ว่าจะเป็นก่อนหรือหลังวันสิ้นโลก คุณเป็นผู้ชายคนเดียวที่ฉันชอบ ตอนนี้เมื่อคุณต้องการไปพบกับความตายของคุณ ฉันก็ไม่สามารถเพิกเฉยได้ คุณลองพิจารณาดูอีกครั้งไม่ได้เหรอ?”

แต่เมื่อซุนเฉียนฮุยหันกลับมา เธอก็ไม่พบสิ่งใดนอกจากความว่างเปล่า เฉินเทียนเซิง หายตัวไปแล้ว ซึ่งหมายความว่าคำสารภาพจากใจของเธอ ไม่มีใครได้ยิน