หวนคืนสู่วันสิ้นโลกด้วยระบบวิวัฒนาการ - บทที่ 410 กลับสู่เจียงเฉิง

บทที่ 410

กลับสู่เจียงเฉิง

เฉินเทียนเซิง ลงจากรถ และเมื่อเครื่องลงจอด ก็เหยียบอะไรบางอย่างที่ทำให้เท้าของเขาเกือบลื่น

เขานั่งยองๆ ลงไปตรวจสอบและพบปลอกกระสุนปืนอยู่ในหญ้ารก ไม่เพียงเท่านั้น พื้นที่รอบๆ หญ้ายังเต็มไปด้วยปลอกกระสุน ซึ่งทั้งหมดซ่อนอยู่ใต้วัชพืช

เฉินเทียนเซิงยืนขึ้นอย่างเคร่งขรึมและมองไปรอบ ๆ ด้วยความสับสน

เขตทหารเจียงเฉิงถูกซอมบี้บุกรุกหรือเปล่า?

เฉินเทียนเซิงแทบไม่เชื่อผลลัพธ์ต่อหน้าต่อตา เขาก้าวไปข้างหน้าด้วยความระมัดระวัง บางครั้งต้องเผชิญกับการโจมตีจากหนูกลายพันธุ์ แต่เขาโจมตีพวกมันอย่างรวดเร็วด้วยมีดขว้าง

ในสนามเด็กเล่น เต็นท์ที่เสียหายกระจัดกระจายและถูกทิ้งร้าง ปัจจุบันปกคลุมไปด้วยตะไคร่น้ำที่รก

สนามฝึกมีโครงกระดูกเหลืออยู่เพียงบางส่วนและไม่สมบูรณ์บนพื้น

หนูกลายพันธุ์จำนวนนับไม่ถ้วนรีบวิ่งผ่านกระดูกสีขาว ล้อมรอบเฉินเทียนเซิงในทันที

“เมี้ยว~”

ดำสนิทกระโดดออกมาและขู่ใส่หนูกลายพันธุ์

ในฐานะศัตรูธรรมชาติ พวกหนูกลายพันธุ์กระจัดกระจายด้วยความตื่นตระหนก

เฉินเทียนเซิงยังคงก้าวไปข้างหน้าอย่างงุนงง

“สิ่งนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร? มันจะถูกทำลายเช่นนี้ได้อย่างไร? เกิดอะไรขึ้นกับเขตทหารเจียงเฉิง?”

เฉินเทียนเซิงมีความผูกพันเป็นพิเศษกับเขตทหาร เจียงเฉิง อย่างแรก เขาเติบโตในเจียงเฉิง และอย่างที่สอง เขาใช้ชีวิตธรรมดาๆ เป็นเวลาสิบปีในการจำลองเขตทหารเจียงเฉิง

ไม่ว่าผู้รอดชีวิตในโลกแห่งความเป็นจริงจะมองเขาอย่างไร เขาก็มีความเชื่อมโยงทางอารมณ์กับเจียงเฉิงอย่างไม่อาจลบเลือนได้ เฉินเทียนเซิงทนไม่ไหวที่จะเห็นเขตทหารถูกทำลาย และนี่คือผลลัพธ์ที่เขาไม่อยากเชื่อน้อยที่สุด

“มันเป็นไปไม่ได้ สิ่งนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร? เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

เขาเดินไปรอบ ๆ ด้วยความสับสนตะโกนเสียงดัง

“ดำสนิท หยุดเล่นเหลวไหลแล้วอธิบายให้ฉันฟังเร็วๆ สิ! เกิดอะไรขึ้นที่นี่?”

ดำสนิทยังคงยุ่งอยู่กับการโจมตีหนูกลายพันธุ์ โดยไล่ตามหนูที่หลบหนีไปทุกทิศทาง มันหยุดชั่วครู่และตอบอย่างไม่ใส่ใจว่า

“ฉันจะรู้ได้อย่างไรว่าเกิดอะไรขึ้น นายถามผิดคนแล้ว”

เฉินเทียนเซิงจึงถามว่า

“ในช่วงสิบปีของชีวิตจำลองในภาพลวงตา เขตทหารเจียงเฉิงควรจะเผชิญกับการโจมตีของซอมบี้ในปีที่สามของวันสิ้นโลก นี่เป็นเพียงปีที่สอง เหตุใดจึงถูกทำลาย?”

ดำสนิทเยาะเย้ย

“ในชีวิตจำลองสิบปีของนาย นายเป็นเพียงเศษขยะที่ไร้ประโยชน์ บางทีนายอาจเปลี่ยนแปลงบางสิ่งบางอย่าง ณ จุดหนึ่ง ส่งผลให้ผลลัพธ์เบี่ยงเบนไป ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ที่การโจมตีของซอมบี้จะเกิดขึ้นก่อนหน้านี้”

“หมายความว่าไม่มีผู้รอดชีวิตเหลืออยู่เหรอ?”

ดำสนิทมองไปทางเมฆหมอก

“ที่นี่ต้องมีผู้รอดชีวิต หากสถานที่แห่งนี้ถูกทิ้งร้างโดยสิ้นเชิง ด่านทดสอบก็คงไม่เปิดอยู่ เห็นไหมว่าทางเข้าทุกที่ต้องใช้พลังงานอย่างน้อย 300 ต่อวันเพื่อให้ยังคงใช้งานได้”

“ฉันหวังว่าจะมีคนรอดชีวิต ช่วยฉันค้นหาเบาะแส” เฉินเทียนเซิงสั่ง

ในขณะที่ควบคุมยานพาหนะ เฉินเทียนเซิงเปิดใช้งานการรับรู้ทางจิตของเขา แต่ภายในระยะการรับรู้ของเขา ไม่มีร่องรอยของสิ่งมีชีวิตใด ๆ

หลังจากการประเมินสั้นๆ ดำสนิทส่ายหัวเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ภายในรัศมีสิบกิโลเมตรไม่มีสิ่งมีชีวิต เราควรมุ่งหน้าเข้าไปในเมืองหรือไม่?”

เฉินเทียนเซิงรีบวิ่งไปที่ป้อมปราการเคลื่อนที่โดยไม่ลังเลใจ เขาและดำสนิทขึ้นรถ สตาร์ทเครื่องยนต์แล้วเร่งความเร็วออกไป

ทางหลวงที่มุ่งสู่เจียงเฉิงถูกทิ้งร้างมาเป็นเวลานาน โดยมีหญ้าสูงอยู่ริมถนน ในป่าที่ไม่ได้รับการดูแลจากการแทรกแซงของมนุษย์ ต้นไม้เติบโตอย่างอุดมสมบูรณ์ทำให้เกิดภาพลวงตาของการเติบโตในหนึ่งศตวรรษในเวลาเพียงหนึ่งปี

“อย่ากังวล ดูเส้นทางบนถนนสิ มันบ่งบอกว่ามียานพาหนะผ่านถนนสายนี้บ่อยครั้ง” คำพูดของ ดำสนิททำหน้าที่เป็นเครื่องเตือนใจ เฉินเทียนเซิง

แม้ว่าทางหลวงจะร้างไปนานแล้ว แต่ถนนยางมะตอยก็ยังคงปกคลุมไปด้วยตะไคร่น้ำและวัชพืช แต่มีรอยยางชัดเจนแสดงว่ามีรถสัญจรในเส้นทางนี้บ่อย เมื่อติดตามเส้นทางเหล่านี้ พวกเขามั่นใจว่าจะพบผู้รอดชีวิตในเขตทหารเจียงเฉิง

ข้อมูลเชิงลึกของ ดำสนิท ทำให้ เฉินเทียนเซิง มั่นใจ และเขามุ่งเน้นไปที่การขับรถตามรอยยาง

ทางหลวงของเจียงเฉิงรกร้าง แต่รอยยางยังคงมองเห็นได้ ซึ่งหมายความว่ามียานพาหนะผ่านไปมา ตราบใดที่พวกเขาติดตามเส้นทางเหล่านี้ พวกเขามีแนวโน้มที่จะพบผู้รอดชีวิตในเขตทหารเจียงเฉิง

ดำสนิทสังเกตเห็นความวิตกกังวลของ เฉินเทียนเซิง และแนะนำว่า “จริงๆ แล้วมีวิธีอื่น คุณสามารถตรวจสอบกระดานรายชื่อของผู้ชื่นชมในระบบได้ ผู้ที่เสียชีวิตจะถูกลบออกจากกระดาน และแคชของระบบสามารถบอกคุณได้ว่าใครเสียชีวิต”

เฉินเทียนเซิงดำเนินการระบบอย่างรวดเร็ว เปิดกระดานรายชื่อของผู้ชื่นชม และด้วยความช่วยเหลือของดำสนิทเขากรองรายชื่อผู้เสียชีวิตออก

โชคดีที่แม้ว่าจะมีรายชื่อผู้เสียชีวิตมากกว่าแสนราย แต่ส่วนใหญ่ชื่นชม เฉินเทียนเซิง ด้วยคะแนนความภักดีน้อยกว่า 10% กล่าวอีกนัยหนึ่ง คนเหล่านี้ไม่ได้ใกล้ชิดกับเขามากนัก

เฉินเทียนเซิง มุ่งเน้นไปที่การขับรถ ขณะที่ ดำสนิทช่วยในการคัดกรอง พวกเขาระบุรายชื่อผู้เสียชีวิตจากเจียงเฉิงได้อย่างรวดเร็ว

“เสร็จแล้ว นี่เป็นข่าวดี ผู้เสียชีวิตส่วนใหญ่เป็นพลเรือน แม้ว่านักรบบางคนก็ตายไปเช่นกัน แต่คนสำคัญยังมีชีวิตอยู่”

เฉินเทียนเซิงหันหัวแล้วพูดว่า “ขอฉันดูหน่อย”

“ระวังถนน!”

เขาปรับโฟกัสอย่างรวดเร็ว โดยจับตาดูถนนอันมืดมิดข้างหน้า

ดำสนิทไม่ได้รบกวน เฉินเทียนเซิง และยังคงตรวจสอบรายชื่อผู้รอดชีวิตต่อไป

“โอ้ เจิ้งเหว่ยยังมีชีวิตอยู่ สวัสดีเพื่อน! เฉิงหยูก็ยังมีชีวิตอยู่ ลูกศิษย์ที่ดีสองคนของคุณคือหลัวหลงและหลัวเฟิงก็อยู่ที่นี่เช่นกัน และนักศึกษาเหล่านั้น ความภักดีต่อคุณยังคงอยู่ 100% ตราบใดที่ เมื่อคุณปรากฏตัว คุณจะได้รับการสนับสนุนอย่างไม่เปลี่ยนแปลง!”

แม้ว่า เฉินเทียนเซิง จะไม่พูด แต่เขาก็มีความคิดที่ชัดเจนในใจ

เจียงเฉิงมีฐานมากกว่าหนึ่งฐาน มียุ้งฉางด้วย แม้ว่าฐานทัพเขตทหารจะถูกทำลาย ตราบใดที่ยุ้งฉางยังคงสภาพสมบูรณ์ บุคลากรหลักอาจจะรอดชีวิตและไม่ถูกกวาดล้าง

ขับรถไปทางชานเมืองยุ้งฉาง การเดินทางนั้นยาวนาน แต่ก็ไม่พบความล่าช้าตลอดทาง หลังจากนั้นประมาณสองชั่วโมง เวลา 04:10 น. พวกเขาก็ข้ามภูเขา และอาณาเขตของยุ้งฉางก็ปรากฏให้เห็น

ขณะที่ เฉินเทียนเซิง ขับรถอย่างตั้งใจ จู่ๆ ก็มีวัตถุปรากฏบนกระจกหน้ารถด้านหน้ารถ

“นั่นอะไร?”

เมื่อตรวจดูอย่างใกล้ชิด ก็มีโดรนลอยอยู่ในน่านฟ้าเหนือตัวรถ

“มันเป็นโดรนสอดแนมขั้นสูง!”

ขณะที่เฉินเทียนเซิงพึมพำกับตัวเอง ทันใดนั้นก็มีเสียงสัญญาณเตือนดังขึ้นจากทิศทางของยุ้งฉางในระยะไกล ดังก้องไปทั่วบริเวณ

“ระวัง!”