หวนคืนสู่วันสิ้นโลกด้วยระบบวิวัฒนาการ - บทที่ 532 การต่อสู้ระหว่างมนุษย์กับฉลาม

บทที่ 532 การต่อสู้ระหว่างมนุษย์กับฉลาม

ฉลามตัวนี้มีขนาดมหึมา อัตราการตายใต้น้ำนั้นถือว่าไม่มีใครเทียบได้

ไม่ต้องพูดถึงสิ่งอื่นใด แค่การป้องกันของฉลามเพียงอย่างเดียวก็น่ากลัวแล้ว เมื่อหมัดของ เฉินเทียนเซิงฟาดลงบนฉลาม มันทำให้มือของเขาสั่นอย่างเจ็บปวด แต่ดูเหมือนว่าฉลามจะไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ

สิ่งสำคัญที่ควรทราบคือ เฉินเทียนเซิงอยู่จุดสูงสุดของลำดับที่ 5 มีความแข็งแกร่งมาก หมัดของเขาสามารถทำลายหินและทำลายรถถังหุ้มเกราะได้อย่างง่ายดาย ความจริงที่ว่าหมัดของเขาไม่สามารถเจาะแนวป้องกันของฉลามได้ แม้จะคำนึงถึงความสามารถในการกันน้ำก็ตาม เป็นสิ่งที่คาดไม่ถึงเลย

ชั่วครู่หนึ่ง ขณะที่หมัดตกลงไปที่หัวของฉลาม ฉลามก็ฟาดฟันอย่างแรง และเหวี่ยง เฉินเทียนเซิงออกไป

เขายังคงจับฟันของฉลามซึ่งยาวเท่ากับแขนของเขา เฉินเทียนเซิงรู้สึกว่าผมของเขาตั้งชัน

หลังจากหลุดพ้นจากเฉินเทียนเซิง ฉลามก็ส่ายหัวเพื่อปรับทิศทางและพุ่งเข้าหาเขาด้วยความเร็วสูง เข้าถึงเขาในพริบตา

“อึก!”

ความคิดเดียวในใจของเฉินเทียนเซิงถูกขัดจังหวะด้วยการถูกโจมตีโดยตรงของฉลาม

พลังมหาศาลโจมตีเขา วิ่งจากหน้าอกไปทางหลัง ทำให้เขารู้สึกราวกับว่าอวัยวะภายในทั้งหมดของเขาแตกสลาย

นั่นไม่ใช่จุดสิ้นสุดของมัน หลังจากการปะทะ ฉลามก็ใช้แส้หางอันใหญ่โตของมัน พร้อมด้วยคลื่นน้ำทะเล โจมตีด้วยความเร็วสูง

เฉินเทียนเซิงมีเวลาเพียงเปิดใช้งานร่างทองคำอมตะของเขา

เขารู้สึกเหมือนลูกฟุตบอลถูกหางฉลามเตะออกไป และหมุนตัวจนสับสน

นี่เป็นการต่อสู้ที่มีความหมายครั้งแรกของ เฉินเทียนเซิงกับสัตว์ทะเล ก่อนหน้านี้เขารังแกเพียงปลาและกุ้งตัวเล็กเท่านั้น ซึ่งไม่มีสิ่งใดที่ใกล้เคียงกับสัตว์กลายพันธุ์ลำดับที่หนึ่งด้วยซ้ำ

อย่างไรก็ตาม ฉลามตัวนี้มีพลังมาก จากความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของมัน อย่างน้อยก็มีพลังของสัตว์กลายพันธุ์ระดับห้า และด้วยบัฟที่เหนือชั้นที่มันมีอยู่ใต้น้ำ เฉินเทียนเซิง คิดจะฆ่ามันง่ายๆก็เหมือนฝันกลางวัน

“ออกไป อย่ามา!”

เมื่อรู้ว่าเขาไม่สามารถเอาชนะมันได้ เฉินเทียนเซิงก็รีบว่ายขึ้นสู่ผิวน้ำ เมื่อเห็น หยางเซวี่ย พยายามเข้ามาช่วยเหลือเขา เขาก็รีบแจ้งให้เธอล่าถอย

ความเร็วของฉลามนั้นเหลือเชื่อมาก ไปถึงเฉินเทียนเซิงในพริบตาและทำให้เกิดการชนกันอย่างดุเดือดอีกครั้ง ตามมาด้วยแส้หางของฉลาม เฉินเทียนเซิง ผู้น่าสงสารถูกโจมตีสองครั้งติดต่อกัน ยิงไปที่ผิวน้ำเหมือนลูกบอล

ด้วยแรงกระตุ้นของฉลาม เขาพุ่งออกจากน้ำจากความลึกหลายสิบเมตรในพริบตาเดียว น่าเสียดายที่เขาถูกขับออกจากทะเลอย่างรุนแรง

“แค่ก แค่ก โคตรเจ็บ”

เฉินเทียนเซิง ไอซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาไม่คิดว่าฉลามในทะเลจะน่ากลัวขนาดนี้หลังจากกลายพันธุ์

หลังจากปล่อยออกจากทะเลแล้ว พลังยังคงผลักเขาขึ้นไปบนท้องฟ้า บินไปไกลกว่าสิบเมตรก่อนที่จะเริ่มตกลงมา

นี่แสดงให้เห็นถึงพลังอันมหาศาลของการกระแทก

ขณะที่เขาเริ่มหล่น ทันใดนั้นฉลามก็กระโดดขึ้นจากน้ำ เปิดกรามที่กว้างของมัน ตั้งใจจะกลืนเฉินเทียนเซิงทั้งตัว

“รนหาที่ตาย!”

เมื่อเห็นฉลามพยายามเล่นกับเขาในขณะที่เขาร่วงลง เฉินเทียนเซิงก็โกรธจัดอย่างฉุนเฉียว

“เกราะต่อสู้ แปลงร่าง!”

เขารีบหยิบนาโนคิวบ์ออกมาจากพื้นที่ของระบบอย่างรวดเร็ว ในชั่วพริบตา ชั้นเกราะนาโนแข็งก็ปกคลุมทั่วทั้งร่างกายของเขา

เมื่ออุปกรณ์ต้านแรงโน้มถ่วงทำงานอยู่ที่เท้าของเขา เฉินเทียนเซิงที่ล้มลงก็รักษารูปร่างของเขาให้คงที่ โดยลอยอยู่กลางอากาศ

ฉลามยังคงเข้ามาหาต่อไปโดยไม่รู้ถึงอันตราย

เมื่อระยะห่างน้องลง เฉินเทียนเซิงแทบจะมองเห็นขวานรบสีดำติดอยู่ระหว่างฟันของฉลาม

“ตาย!”

โซนิคบูมดังขึ้นรอบๆ เฉินเทียนเซิง ขณะที่เขาเร่งความเร็วขึ้น โดยเคลื่อนตัวไปใต้ฉลามโดยตรง

“ตาย!”

ด้วยพลังทั้งหมดของเขา หมัดของ เฉินเทียนเซิงฉีกไปในอากาศ ทำให้เกิดเสียงบูม

เมื่อกระแทกไปที่ท้องของฉลาม คลื่นกระแทกก็กระจายไปทุกทิศทุกทาง ทำให้น้ำกระเด็นไปรอบๆ ตัวของฉลาม

ฉลามคงไม่เคยจินตนาการมาก่อนว่าหากอยู่ในน้ำแล้วไม่มีใครสามารถเอาชนะมันได้ มันสามารถถูกมนุษย์ต่อยอย่างเจ็บปวดได้เมื่อออกจากทะเล

ฉลามน้ำหนักหลายตัน พลังของมันลดลงเมื่อมันกระโดด ดูเหมือนว่าจะถอยกลับลงมา

แต่ภายใต้หมัดอันทรงพลังของ เฉินเทียนเซิงมันก็ถูกส่งขึ้นไปหลายเมตรอีกครั้ง

เฉินเทียนเซิงไม่ได้วางแผนที่จะปล่อยฉลามกลับคืนสู่ทะเล เมื่อมันปรากฏออกมา ก็ถึงเวลาที่จะทนต่อความโกรธของเขา

“มาลองชิมอีกหมัด!”

เครื่องกระตุ้นแรงโน้มถ่วงที่เท้าของ เฉินเทียนเซิงทำให้เขาขยับ

ชกครั้งแล้วครั้งเล่า เขาส่งฉลามให้บินสูงขึ้นเรื่อยๆ สู่ท้องฟ้า

ก่อนหน้านี้ เฉินเทียนเซิงถูกฉลามเด้งไปมาเหมือนลูกบอล แต่ตอนนี้บทบาทกลับตรงกันข้าม โดยฉลามกลายเป็นลูกบอลของเฉินเทียนเซิงอย่างไม่ต้องสงสัย

“ตุบ ตุบ ตุบ…”

หมัดของเขาเร็วมากจนทิ้งภาพติดตาไว้ หมัดแต่ละหมัดปลดปล่อยพลังเต็มที่ของเขา ด้วยความแข็งแกร่งมากกว่า 500 เทียบเท่ากับแรงกระแทกนับหมื่นตัน ไม่ใช่แค่ฉลาม แม้แต่อาคารก็ถูกทำลายลงโดยเฉินเทียนเซิง

ต้องบอกว่าฉลามมีความยืดหยุ่นอย่างไม่น่าเชื่อ โดยสามารถต่อยได้หลายสิบครั้งในหนึ่งวินาทีและยังมีชีวิตอยู่

หากฉลามมีสติปัญญา มันก็จะไม่เชื่อว่านี้คือพลังของมนุษย์

อาจเสียใจด้วยซ้ำว่าทำไมมันถึงกระโดดขึ้นจากน้ำมาเพื่อแสวงหาความตายในระหว่างนั้น

หลังจากต่อยหลายร้อยครั้ง เฉินเทียนเซิงก็เข้าใกล้เมฆแล้ว

เขารักษารูปร่างให้มั่นคง และมองไปรอบๆ เพื่อค้นหาเกาะเล็กๆ ที่เขาเคยอยู่ใกล้มาก่อน โดยควบคุมเครื่องบินต้านแรงโน้มถ่วงให้วางตำแหน่งเหนือหัวฉลามอย่างรวดเร็ว มือข้างหนึ่งจับฟันของมัน และอีกมือหนึ่งถือด้ามขวาน

“ออกไป!”

เขาเหวี่ยงฉลามเป็นวงกลมในอากาศ จากนั้นปล่อยมัน ส่งผลให้มันดิ่งลงสู่เกาะ โดยใช้เวลาประมาณหนึ่งนาทีจึงจะตกลงไป

ฉลามก็ตกลงมาและกระแทกพื้นอย่างรุนแรง

“นี่สิ…สิ่งที่ควรเป็น”

เฉินเทียนเซิงปัดฝุ่นออกจากมือของเขา ขอบคุณสำหรับการตอบสนองอย่างรวดเร็วใต้น้ำ ไม่เช่นนั้นเขาอาจจะกลายเป็นอาหารฉลามในวันนี้

“หัวหน้า คุณโอเคไหม?”

หยางเซวี่ย รีบวิ่งไปบนมอเตอร์ไซค์บินได้ของเธอ

“ฉันสบายดี.”

เฉินเทียนเซิง ปีนขึ้นไปบนมอเตอร์ไซค์ ปิดระบบบินต้านแรงโน้มถ่วง แล้วชี้ว่า:

“ไปเกาะกินหูฉลามกันเถอะ”

ฉลามตัวนี้มีความยาวกว่าสิบเมตรและหนักหลายร้อยตัน นอนอยู่บนชายหาด แทบไม่มีชีวิตเลย มีลักษณะคล้ายเรือเกยตื้น

เมื่อเฉินเทียนเซิงเข้าใกล้ ฉลามก็พยายามเคลื่อนไหว แม้ในน้ำนั้นไม่มีใครเอาชนะได้ มันทำอะไรไม่ถูกเมื่ออยู่บนบก การดิ้นรนของมันไร้ประโยชน์

เฉินเทียนเซิงเหยียบครีบอันใหญ่โต

“ยังไม่ตายเหรอ? นี่คือพันธุ์อะไร?”

หยางเซวี่ย ติดตาม เฉินเทียนเซิงวนรอบฉลามแล้วส่ายหัว:

“หลังจากวันสิ้นโลก ทุกสายพันธุ์ได้กลายพันธุ์ไปแล้ว ไม่สามารถบอกได้ว่าฉลามตัวนี้เคยเป็นสายพันธุ์อะไรมาก่อน”

“ราวกับว่าคุณจะรู้ว่ามันคือพันธุ์อะไร”

เฉินเทียนเซิงพูดพึมพำกระทืบหัวฉลาม

“ยืดหยุ่นได้ใช่ไหมล่ะ? ตอนนี้เป็นไง!”

ด้วยการดูถูกแต่ละครั้ง เขาก็กระทืบเท้าลงไปอีกครั้ง ฉลามดิ้นรนแต่ไม่เกิดประโยชน์ใดๆ ไม่สามารถหลีกหนีชะตากรรมของการถูกมนุษย์เหยียบย่ำได้

หยางเซวี่ย พูดแทรกทันที:

“ปรากฏว่านี่คือฉลามเสือกลายพันธุ์ ซึ่งมีพลังระดับห้า”

เฉินเทียนเซิงมองไปที่ หยางเซวี่ย แล้วถามว่า:

“คุณรู้ได้อย่างไร?”

“ระบบสามารถสแกนและระบุสายพันธุ์และความแข็งแกร่งได้”

เฉินเทียนเซิงหัวเราะอย่างขมขื่นโดยลืมเกี่ยวกับคุณลักษณะนี้

ไม่น่าแปลกใจที่เขาลืม ก่อนหน้านี้เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสัตว์กลายพันธุ์มักจะเป็นดำสนิทเสมอเพื่อช่วยระบุระดับและสายพันธุ์ ตอนนี้ เมื่อ “ผู้ช่วย” คนนั้นกลายเป็นมาสคอต เฉินเทียนเซิงก็ไม่คุ้นเคยที่ไม่ได้รับความช่วยเหลือนี้อยู่ครู่หนึ่ง

“เป็นเช่นนั้นเหรอ? ขอฉันตรวจสอบหน่อย”