หวนคืนสู่วันสิ้นโลกด้วยระบบวิวัฒนาการ - บทที่ 617 พิธียกย่องประจำปี

บทที่ 617 พิธียกย่องประจำปี

นำโดย หวังอาหยาง ทีมงานแสดงความเคารพอย่างเคร่งขรึมต่อพิธีต้อนรับครั้งยิ่งใหญ่ ซึ่งทำให้หลายคนซาบซึ้งใจอย่างสุดซึ้ง

หยางเซวี่ย สวมชุดรบที่โดดเด่นและมีตราหน่วยบินอยู่บนหน้าอกของเธอ เดินเข้ามาหากลุ่มและทำความเคารพอีกครั้ง

“ฉันมาที่นี่เพื่อพาคุณกลับบ้าน”

การทักทาย การจับมือ การพูดคุยเล็กๆ น้อยๆ และการอำลากระบวนการที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีกสำหรับแต่ละคน

“มันไม่มีอะไรจริงๆ” โม่เจี้ยนชูตั้งข้อสังเกต ท่าทางประหลาดใจอย่างแท้จริงกับการปฏิบัติอันเคร่งขรึม เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะได้รับเกียรติเช่นนี้

“ในทางกลับกัน” พวกเขาตอบ “คุณมีส่วนสนับสนุนการสำรวจอวกาศของมนุษย์อย่างโดดเด่น และเราซาบซึ้งในความพยายามของคุณ”

โม่เจี้ยนชูรู้สึกท่วมท้นกับการต้อนรับอันยิ่งใหญ่ เกินคำบรรยาย

“พาพวกเขาเดินเล่นก่อน เราจะโคจรรอบโลกหนึ่งครั้งแล้วจึงมุ่งหน้ากลับ”

นำโดยทหารเกราะดำ บุคลากรฐานดวงจันทร์ได้รับการเยี่ยมชมโครงสร้างภายในของยานรบทั้งหมด

แม้ว่าพื้นที่อยู่อาศัยจะถูกห่อหุ้มด้วยเปลือกโลหะหนาที่อยู่ลึกเข้าไปในตัวยานก็ตาม

ป้อมปืนของยานแต่ละลำมีการติดตั้งโพรงสังเกตการณ์ และเมื่อยืนอยู่ในห้องโดยสารจำลอง รู้สึกเหมือนถูกรวมเข้ากับยานรบ โดยสังเกตทุกมุมได้ 360 องศาโดยไม่มีจุดบอด

“นี่มันเหลือเชื่อจริงๆ!” บุคลากรฐานดวงจันทร์อุทานขณะที่พวกเขายืนอยู่ในห้องโดยสารจำลอง ประหลาดใจกับจักรวาล

ยานโอลีฟโคจรรอบโลก ไม่เพียงแต่ไปรับลูกเรือเท่านั้น แต่ยังปฏิบัติภารกิจพิเศษที่ยังอยู่ในขั้นตอนการทดสอบอีกด้วย

–

เมืองไป่เยว่

ซุนเฉียนฮุยเดินไปมาโดยมีวิทยุอยู่ในมือ และยกมันแนบหูเธอเป็นครั้งคราวโดยหวังว่าจะได้ยินเสียงใดๆ

“ซ๊าซซซซซ~”

ทันใดนั้น เสียงคงที่ก็ดังขึ้นจากวิทยุ

ซุนเฉียนฮุยหยุดอย่างรวดเร็ว และกดวิทยุแนบหูเธออย่างตั้งใจ

“โอลีฟ ทดสอบความถี่ 17 รับสัญญาณได้ไหม?”

“ซ๊…ซา”

หลังจากเกิดความนิ่งและรอสักครู่:

“โอลีฟ ทดสอบความถี่ 168 รับสัญญาณได้ไหม?”

ซุนเฉียนฮุยสังเกตความแตกต่างระหว่างสองความถี่อย่างรวดเร็วและส่งข้อมูลผ่านระบบ

เธอหันไปหาเพื่อนร่วมงานแล้วตะโกนว่า:

“เราทำได้แล้ว! แจ้งฐานทัพทุกประเทศ วันปีใหม่ ออกอากาศได้ทั่วประเทศ!”

“ไชโย!”

เสียงเชียร์ดังออกมาจากพนักงาน

–

เกาะสวรรค์

เมื่อได้รับความถี่สัญญาณ หมินจื้อหลง นักวิชาการอัจฉริยะก็ใช้คอมพิวเตอร์ควอนตัมทันทีเพื่อคำนวณความถี่สัญญาณสำหรับแต่ละเขตสงครามทั่วประเทศ และจัดส่งไปทั่วประเทศทันที

“พวกเรา ลองคิดดูว่าเราควรเตรียมรายการอะไรไว้ล่วงหน้าเพื่อว่าในวันปีใหม่ คนของเราทุกคนจะได้ได้ยินเสียงออกอากาศ!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า…”

ขณะที่พวกเขาพูดติดตลก

ยานรบ โอลีฟทะลุผ่านก้อนเมฆ รูปร่างมหึมาของมันค่อย ๆ เข้าใกล้ราวกับว่าท้องฟ้าและโลกกำลังพลิกกลับ

“พัฟ~”

เครื่องขับดันต้านแรงโน้มถ่วงทำงานเต็มที่ ทำให้ยานรบตกลงมาได้ช้าลง

ทุกคนเงยหน้าขึ้นมองด้วยความประหลาดใจกับความมหัศจรรย์ทางวิศวกรรมของพวกเขา จริงๆ แล้ว ในเวลาเพียงไม่กี่วัน พวกเขาก็สามารถสร้างยานอวกาศระดับยานรบขนาดมหึมาเช่นนี้ได้ อนาคตจะเป็นอย่างไรนั้นใครๆ ก็คาดเดาได้

ยานอวกาศลงจอดที่ท่าเรือริมทะเล เครื่องยนต์ต่อต้านแรงโน้มถ่วงยังคงทำงานอยู่ เมื่อประตูยานรบเปิดออก คนแรกที่ลงจากเรือคือผู้ที่อาศัยอยู่ที่ฐานดวงจันทร์เป็นเวลานาน พวกเขาได้รับการต้อนรับจากชาวเกาะสวรรค์ด้วยพิธีดังกล่าว ซึ่งทำให้พวกเขาประหลาดใจอีกครั้ง

“พ่อ!”

โม่เฉียงบุกฝ่าฝูงชน และรีบไปหาโม่เจี้ยนชู

“ลูกชาย!”

โม่เจี้ยนชูก้าวไปข้างหน้า อุ้มลูกชายของเขาเข้าไปกอด

“เจ้าตัวแสบตัวน้อย ลูกสูงขึ้นมากแล้ว”

นำโดย จ้าวซือหรุน ทีมมาถึงเพื่อทักทายเหล่าฮีโร่ด้วยการทักทายง่ายๆ และการพูดคุยเล็กๆ น้อยๆ ก่อนที่จะติดตามพวกเขาเข้าไปใน ห้องโถง ของ เกาะสวรรค์

ฝูงชนนับพันรวมตัวกันสร้างฉากอันงดงาม

“ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ วันนี้เราเฉลิมฉลองการคัดเลือกผู้ทุ่มเทรายเดือนของ สตาร์ไฟร์และรางวัลผู้มีส่วนร่วมประจำปีประจำปีของเรา”

“ในฐานะเจ้าภาพ ผมรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้มอบรางวัลให้กับผู้ที่มีผลงานดีเด่น ขอให้เราเดินหน้าพิธีต่อไป ขอต้อนรับสมาชิกทุกท่านจากฐานดวงจันทร์สู่เวที”

เสียงปรบมือดังกึกก้องต้อนรับสมาชิกฐานดวงจันทร์บนแท่น

แต่ละคนได้รับรางวัล รางวัลการอุทิศกลุ่มประจำปีพร้อมด้วย ตราเกียรติยศ และตำแหน่งผู้บุกเบิกดวงจันทร์

จากนั้นจึงได้มีการแจกรางวัลผลงานดีเด่นประเภทบุคคล หลายคนได้รับเกียรติ และไม่มีข้อยกเว้น ใครก็ตามที่มีส่วนสนับสนุนความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ก็ได้รับการยอมรับเป็นพิเศษ

ครอบครัวกงได้รับรางวัลมากมาย ลูกสาวรางวัล ความเป็นผู้นำที่ดีที่สุด, ส่วนพ่อ กงเซียงเทียน จากผลงานด้านชีววิทยา และเขายังได้รับรางวัล รางวัลเกียรติยศนักชิม อีกด้วย

วัตถุประสงค์ของรางวัลเหล่านี้คือเพื่อกระตุ้นให้สมาชิก สตาร์ไฟร์ร่วมกันต่อสู้เพื่อความยิ่งใหญ่

พิธีดำเนินไปจนถึงเวลา 17.00 น. หลังจากนั้นก็ถึงเวลาเฉลิมฉลองปีใหม่ การรวมตัวของครอบครัว หรือการสังสรรค์กับเพื่อนฝูง การทำเกี๊ยว การทำอาหาร และแสงสว่างอันสนุกสนานของบ้านเรือนนับพันหลัง

ไม่ใช่แค่บนเกาะสวรรค์เท่านั้น แต่ในเมืองใหญ่ๆ ทั่วประเทศ ฉากต่างๆ ก็มีความสุขไม่แพ้กัน

สตาร์ไฟร์เทคโนโลยีลงทุนมหาศาลในการจัดหา เพื่อให้แน่ใจว่ามีธัญพืช ผัก เนื้อกระป๋อง เพียงพอในฤดูหนาว ใครบ้างจะไม่ทานเกี๊ยวสำหรับปีใหม่?

–

ครอบครัวโม่บนเกาะสวรรค์

ครอบครัวโม่กำลังยุ่งอยู่กับการทำเกี๊ยว โม่เฉียงลังเลก่อนที่จะพูด และพ่อของเขาสัมผัสได้ถึงพฤติกรรมที่ผิดปกติของลูกชาย จึงสนับสนุนเขาอย่างตรงไปตรงมา:

“พูดความในใจออกมา”

“พ่อครับ ผมหลงรักผู้หญิงคนหนึ่ง แต่ผมกลัวเกินกว่าจะสารภาพกับเธอ!”

“ถ้าลูกชอบเธอ จงไปหาเธออย่างกล้าหาญ อย่าลืมว่าพ่อของลูกคือผู้บุกเบิกดวงจันทร์ ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่คุณไม่คู่ควร!”

“เธอชื่อ สวี่หว่านชิว เธอเป็นน้องภรรยาของผู้นำ และเป็นหนึ่งในแปดหัวหน้าหน่วยแห่ง สตาร์ไฟร์!”

“ใครนะ?”

โม่เจี้ยนชู ตกตะลึง ความสนใจของลูกชายไม่ใช่แค่เด็กผู้หญิงเท่านั้น แต่ยังเหมือนกับการก้าวไปสู่จุดสูงสุดที่ผ่านไม่ได้

–

ครอบครัวกง

กงเซียงเทียน กลับมาจากห้องแล็บพร้อมกับผักสดหลายชนิด มอบให้ภรรยาอย่างร่าเริง

“ที่รัก วันนี้ทักษะการทำอาหารของคุณจะได้แสดงแล้ว!”

กงหมินเสวี่ยรีบหยิบถุงผักสดมาหนึ่งถุง แล้วโบกมือขณะที่เธอพูดว่า:

“ขอบคุณค่ะพ่อ หนูไม่รบกวนเวลาของพ่อกับแม่แล้ว!”

คุณนายกงโต้กลับด้วยความหงุดหงิดว่า

“ยัยตัวแสบ ปีใหม่นี้ลูกจะทำอะไรอีก?”

“หนูกำลังจะไปวิหารทองคำเพื่อฉลองปีใหม่กับลุง”

กงหมินเสวี่ยไม่ใช่คนเดียวที่มีแผนเช่นนี้ จักรพรรดินี มู่เจียงหรงพร้อมด้วยซิงลี่ยาถือกระป๋องเนื้อต่างๆ หลายร้อยกระป๋องขณะที่พวกเขาเตรียมสำหรับการถ่ายทอดสดเทศกาล

หลังจากกล่าวอำลาทีมของเธอแล้ว หยางเซวี่ย ก็ ขี่มอเตอร์ไซค์บินหนีออกจากยานรบ ซึ่งจากนั้นก็ขึ้นไปปฏิบัติภารกิจออกอากาศปีใหม่

ก่อนอื่นเธอหยิบเครื่องดื่มต่างๆ ที่เก็บไว้ที่บ้านก่อนจะมุ่งหน้าตรงไปยังหมอกเสมือนจริง

จ้าวซือหรุน ถือหม้อทองแดงและวิ่งตะโกนกลับไปหา ซุนเฉียนฮุย:

“เร็วเข้า ถ้าเราช้า ทุกคนจะต้องรอเรา!”

ซุนเฉียนฮุยถือถุงถ่านโบกมือและตะโกน:

“ฉันวิ่งเร็วกว่านี้ไม่ได้แล้ว ไปก่อนเลย ฉันจะตามไปเร็วๆ นี้!”

ขณะเดียวกัน ณ วิหารทองคำ

เฉินเทียนเซิงวางบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปสองถ้วยลง ยื่นหนึ่งถ้วยให้เฉิงหยู

“รสไก่เห็ด คัดสรรมาเพื่อคุณโดยเฉพาะ!”

เฉิงหยูตอบทั้งน้ำตา:

“ผู้นำเฉิน มันเป็นวันปีใหม่ คุณให้ผมหยุดสักวันไม่ได้เหรอ?”

“โปรแกรมเมอร์มีวันหยุดด้วยเหรอ กินให้อิ่มแล้วกลับไปทำงาน ไม่ต้องห่วงนะพี่ชาย คืนนี้ผมจะอยู่กับคุณ!”

“แต่ผมไม่อยากให้คุณอยู่ ฉันอยากฉลองปีใหม่กับผู้หญิง ไม่ใช่ผู้ชายตัวใหญ่อย่างคุณ!”