หวนคืนสู่วันสิ้นโลกด้วยระบบวิวัฒนาการ - บทที่ 713 โลกใต้ดิน
บทที่ 713
โลกใต้ดิน
เฉินเทียนเซิง ไม่ลังเลเลย ก้าวไปข้างหน้า และกระโดดลงไปในรูที่มังกรดินชอนไชขึ้นมา
“อ๊ะ ผู้นำ คุณจะทำอะไร?”
ทีมผู้มีพลังพิเศษอยากจะห้ามไว้ แต่ก็มาไม่ทัน จึง ก็รีบกระโดดตามลงไปในรูนั้นด้วย
หลงเหยียน และน้องสาวก็ช้ากว่าครึ่งก้าว เห็น เฉินเทียนเซิง กระโดดลงไปในรูใต้ดิน พวกเขาก็แม้จะยังไม่เข้าใจ แต่ก็รีบตามกระโดดลงไปด้วย
“ตึก”
เมื่อเฉินเทียนเซิง ลงจากที่สูง เขาพบว่าตัวเองอยู่ท่ามกลางโพรงใต้ดินที่มีหลายทางเชื่อมต่อกัน ซึ่งเต็มไปด้วยรากไม้ที่เลื้อยพันกันอย่างสลับซับซ้อน เป็นเสมือนโลกใต้ดินแห่งหนึ่ง
ชัดเจนว่า โลกใต้ดินนี้ เคยเป็นระบบระบายน้ำเสียและท่อระบายน้ำทิ้งของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ในอดีต แต่ปัจจุบันถูกครอบครองโดยสัตว์กลายพันธุ์ที่เป็นมังกรดิน กลายเป็นพระราชวังใต้ดินของมัน
“ตึก ตึก”
ผู้มีพลังพิเศษคนอื่นๆ ก็ตามมาถึงจุดนั้นทันที
“ท่านผู้นำ คุณลงมาโดยไม่ได้บอกกล่าวเราก่อน?”
เฉินเทียนเซิง ตอบกลับไปอย่างสบายๆ
“ผมจำเป็นต้องบอกพวกคุณก่อนหรือ?”
“เอ่อ…”
ทีมผู้มีพลังพิเศษก็เข้าใจเจตนาของเขา ไม่จำเป็นต้องบอกกล่าวทุกครั้ง เมื่อผู้นำต้องการทำอะไร
“อย่ายืนนิ่งอยู่อย่างนั้น เราลงมาแล้ว ก็ต้องหาทางแก้ปัญหาการปนเปื้อนกัมมันตรังสีในเขตห้ามเข้าให้ได้เลย”
“ตามคำสั่ง”
โดยไม่ต้องรอคำสั่งจากเฉินเทียนเซิง ทีมผู้มีพลังพิเศษก็แยกย้ายกันไปตามโพรงต่างๆ เพื่อค้นหาสาเหตุ
เฉินเทียนเซิง ใช้ระบบสแกนของตน เปิดฟังก์ชันสแกน และพบว่า บริเวณใต้ดินนี้เป็นพื้นที่อันตรายที่มีรังสีสูงมาก ค่ารังสีในดินยังเกินมาตรฐานอย่างมาก
“ตึก ตึก”
หลงเหยียนและน้องสาวก็ตามมาถึงจุดนั้นในที่สุด
หลงหลิง บ่นอุบอิบ
“ทำไมต้องเสี่ยงอย่างนี้ด้วย?”
หลงเหยียน เดินเร็วมาหาเฉินเทียนเซิง และถามอย่างสุภาพ
“ท่านผู้นำ คุณต้องการแก้ปัญหาอันตรายในเขตห้ามเข้าใช่หรือไม่?”
“ถ้าเราไม่ลงมาแก้ไข ก็คงไม่มีประโยชน์อะไร”
เฉินเทียนเซิง ตอบกลับไปอย่างเรียบง่าย
“เมื่อมีสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ระดับ 8 ปรากฏอยู่ในเขตห้ามเข้า เราก็ไม่สามารถปล่อยให้มันอยู่ที่นั่นต่อไปได้ ไม่เช่นนั้นจะกลายเป็นอันตรายร้ายแรงได้”
หลงเหยียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงตอบว่า
“ท่านมีเหตุผล แต่การแก้ปัญหานี้ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย”
เฉินเทียนเซิง มองหลงเหยียนด้วยสายตาเย็นชา แล้วจึงสั่งการผ่านระบบ
“แจ้งให้ทุกคนในเกาะสวรรค์ทราบ ให้รีบส่งน้ำยาขจัดรังสีและสารดูดความชื้นทั้งหมดที่มีอยู่ในคลังมายังเมืองไป่เยว่”
หลังจากสั่งการแล้ว เขาก็มองไปที่หลงเหยียน
“คุณไปรับสิ่งของเหล่านั้นด้วย”
“รับทราบ”
หลงเหยียน ไหว้ลาและหันกลับไป แม้จะอยากจะดึงน้องสาวหลงหลิง ไปด้วย แต่หลงหลิง ก็ไม่สนใจความตั้งใจดีของพี่ชาย
“ฉันไม่ไปหรอก เป็นการผจญภัยที่น่าตื่นเต้นมาก ฉันยังเล่นไม่พอ”
เมื่อเห็นหลงหลิง ติดตามเฉินเทียนเซิง อย่างใกล้ชิด เหมือนเป็นหนอนตามหลัง หลงเหยียน ก็แค่ถอนหายใจแล้วเดินจากไป
เฉินเทียนเซิง ถือขวานรบสำรวจในเขตโพรงใต้ดินที่ซับซ้อนเหมือนเขาวงกต ขณะที่หลงหลิง ก็ติดตามอย่างใกล้ชิด แสดงให้เห็นว่าเธอมีความสนใจในทุกสิ่งรอบตัว
ต้องยอมรับว่า ภายใต้การปนเปื้อนรังสีในระยะยาว โพรงใต้ดินแห่งนี้มีหินและพืชผิดปกติหลายชนิด ส่องแสงสีเขียวอย่างงดงาม
“ดอกไม้ดอกนี้เป็นอะไร สีเขียวสวยมาก”
เฉินเทียนเซิง เดินผ่านไป ขณะที่สแกนโพรงอยู่
“ดูสวยแต่อย่าไปแตะ ระวังมันกัดเธอนะ”
“มันจะกัดคนด้วยหรือ เป็นไปได้หรือ?”
หลงหลิง มีความอยากรู้อยากเห็นมาก เธอสนใจในสิ่งแปลกใหม่ทุกอย่าง
เฉินเทียนเซิง ก็รู้สึกอ่อนใจกับพฤติกรรมของเธอ เขารู้ดีว่าโพรงใต้ดินแห่งนี้อันตรายแค่ไหน แต่หลง หลิง กลับไม่ค่อยให้ความสำคัญ เขาจึงสงสัยขึ้นมา
“หลงหลิง เธอยังใช้ระบบนิบิรุที่ผมให้เปิดใช้งานอยู่ใช่ไหม?”
“อืม ฉันมีระบบอยู่ ทำไมล่ะ?”
เฉินเทียนเซิง ขมวดคิ้ว
“เปิดระบบสแกนตรวจสอบสภาพแวดล้อมรอบตัวเธอซิ”
หลงหลิง ฟังคำสั่งอย่างเชื่อฟัง และเมื่อสแกนดอกไม้ตรงหน้า
“ดอกไม้กลายพันธุ์ พืชปนเปื้อนรังสี อันตราย…”
เสียงเตือนดังขึ้นบ่อยครั้ง ทำให้หลงหลิง ตกใจรีบถอยห่าง
“ดอกไม้นี่อันตรายขนาดนี้เลยหรือ?”
“ก็ใช่สิ”
เฉินเทียนเซิง หันหลังเดินจากไป พลางบ่นอุบ
“เพิ่งรู้รึไง!”
โพรงใต้ดินมีความซับซ้อนเหมือนเขาวงกต เลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาไปมา
ทีมผู้มีพลังพิเศษอื่นๆ ก็ได้เข้าไปในพื้นที่ลึกลับของ โพรงแล้ว และมีการรายงานผลตลอดเวลา
“พบไข่สัตว์กลายพันธุ์”
“พบแอ่งน้ำเสียปนเปื้อนรังสี”
เฉินเทียนเซิง ก็ให้คำตอบแบบเดียวกันทุกครั้ง
“ทำลายให้เกลี้ยง”
เมื่อเดินทางผ่านอุโมงค์ใต้ดินที่ยาวและโค้งเลี้ยว ยิ่งเดินลึกเข้าไป ระดับรังสีก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้น รุนแรงจนแม้แต่การสวมชุดเกราะป้องกันก็ยังรู้สึกถึงมลพิษในอากาศที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ในกลุ่มมีผู้มีพลังพิเศษด้านน้ำหลายคน ระดับ 5 ซึ่งสามารถสร้างน้ำแข็งได้ ช่วยให้อุณหภูมิในอุโมงค์ใต้ดินลดลง
“ผู้นำ”
ผู้มีพลังพิเศษเห็น เฉินเทียนเซิง จึงทยอยทักทายและแสดงความเคารพ
“พบสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์หรือไม่?” เฉินเทียนเซิง ถาม
“ยังไม่พบ แต่การติดตามพลังงานผิดปกติระบุว่า สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์น่าจะหลบหนีไปยังบริเวณศูนย์กลางของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์”
พูดจบก็เกิดการสั่นสะเทือนเล็กน้อยในโลกใต้ดิน มีฝุ่นผงร่วงหล่น ตามมาด้วยการสั่นสะเทือนที่รุนแรงขึ้น จนทำให้ยืนไม่มั่นคง และมีพื้นที่หลายแห่งเกิดการถล่มทลายลงอย่างกว้างขวาง
“ผู้นำ คุณได้ยินไหม เกิดเหตุร้ายแล้ว รีบออกจากใต้ดินมาเถอะ!”
มีเสียงร้องเรียกอย่างตื่นตระหนกจากช่องทางการสื่อสารของกองสนับสนุน
“มีมังกรขนาดยักษ์พวยพุ่งออกมาจากปล่องของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ ขนาดใหญ่กว่าที่พบก่อนหน้านี้หลายเท่า และมีจำนวนมาก พวกมัน…ชิ-ชิ”
มีเสียงรบกวนรุนแรงในช่องทางการรายงาน
ตามมาด้วยเสียงดังโครมครามจากเหนือพื้นดิน เป็นเสียงระเบิด
“โครม โครม”
ตามมาด้วยคลื่นระเบิด ทำให้อาคารพังทลายลงมาบนพื้นดิน และก่อให้เกิดแผ่นดินไหวครอบคลุมพื้นที่กว้าง
“รีบออกไป!”
เฉินเทียนเซิง รีบสั่งการ แต่ก็สายไปแล้ว
พื้นดินเริ่มทรุดตัว ทำให้ทีมผู้มีพลังพิเศษเกือบทั้งหมดถูกฝังอยู่ในอุโมงค์ใต้ดิน
ในเวลาวิกฤต เฉินเทียนเซิง รีบใช้พลังพิเศษธาตุดิน เพื่อช่วยให้ทุกคนรอดพ้นจากการถูกฝังอยู่ใต้ดิน
…
บนพื้นดิน
ในปล่องของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ใหญ่แห่งอ่าวตะวันออก มีมังกร 9 ตัวขนาดยักษ์กำลังกระพือปีกบินวนอยู่ ทุกตัวมีขนาดใหญ่มหึมา และน่ากลัวที่สุดคือ พวกมันสามารถพ่นคลื่นพลังงานออกมาได้
เมื่อมันยิงคลื่นพลังงาน ก็ทำให้อาคารพังทลายและพื้นดินยุบตัวลง ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างมาก
บางตัวยังสามารถพ่นสายฟ้าออกมาได้ ประสานกับเมฆและหมอกในท้องฟ้า ทำให้บริเวณนั้นเกิดพายุฟ้าคะนอง
ฟ้าผ่าถูกยานบิน รบกวนสัญญาณ ทำให้อุปกรณ์สื่อสารทั้งหมดเสียหายอย่างสมบูรณ์
“ตืด ตืด ได้ยินไหม?”
หยานเจิ้งห่าวยังพยายามติดต่อกับหัวหน้า เฉินเทียนเซิง แต่ไม่ว่าจะเรียกอย่างไร ก็แต่ได้ยินเสียงรบกวนรุนแรงในช่องสัญญาณ
“อย่างนี้ไม่ดีเลย!”
เมื่อเห็นเมืองด้านล่างถูกทำลายลงเกือบครึ่งหนึ่ง หยานเจิ้งห่าว รู้สึกเร่งรีบและหงุดหงิด
หากหัวหน้า เฉินเทียนเซิง เกิดอะไรขึ้น เขาจะไม่มีวันให้อภัยตัวเองได้เลย
“ยังยืนอยู่ทำไม ยิงเลย ยิงให้แรงๆ!”
นักบินพร้อมแล้ว
“ชาร์จพลังเสร็จสิ้น”
“ปืนใหญ่พร้อมยิง”
“ล็อกเป้าหมายสำเร็จแล้ว”
“ยิง!”
หยานเจิ้งห่าวออกคำสั่ง ทำให้ยานขนส่ง “ลี่เจียง” ปล่อยลำแสงเลเซอร์พลังนิวเคลียร์พุ่งตรงไปยังปล่องของเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์
YOU MAY ALSO LIKE
