หวนคืนสู่วันสิ้นโลกด้วยระบบวิวัฒนาการ - บทที่ 717 การต่อสู้อย่างดุเดือด

บทที่ 717

การต่อสู้อย่างดุเดือด

ฟานซินหยางตะโกนด้วยความโกรธ

จู่ๆ ก็มีสมาชิกกองกำลังผู้มีพลังพิเศษในชุดเกราะดำกว่าร้อยคนปรากฏตัวจากทุกทิศทาง ปล่อยพลังพิเศษของตนออกมาเพื่อเฝ้าระวัง เหมือนกับภาพของเหล่าเทพแปดองค์ข้ามทะเล ทำให้ฟานซินหยางรู้สึกตกใจ

“ถึงแม้จะทำให้ฉันโกรธ แต่ยายใหญ่คนนี้จะต้องฆ่าแกให้ได้ในวันนี้!”

สวี่หว่านชิวโผล่ออกมาจากช่องโหว่ ท้าทายฟานซินหยางที่อยู่ในสภาพที่เหนื่อยล้า

ร่างกายของฟานซินหยางสั่นเทิ้ม เพราะความโกรธ เส้นเลือดปูดโปนที่หน้า ใบหน้าบิดเบี้ยว ดวงตาแดงก่ำเหมือนจะพ่นไฟออกมา

ในความโกรธอย่างรุนแรง สิ่งของทั้งหมดในพื้นที่ร้างนั้นก็สั่นไหวไปตามพลังจิตของเธอ

“ฉันก็รู้วิธีควบคุมสิ่งของด้วยพลังจิตเหมือนกัน!”

สวี่หว่านชิวก็ใช้พลังจิตอันแกร่งกล้าควบคุมสิ่งของเช่นกัน เพื่อต่อสู้กับฟานซินหยาง

“ปัง”

“แกร่ง”

ในโรงงานร้าง เหล็กกล้าทั้งหมดแตกหัก บิดเบี้ยว ลอยอยู่ในอากาศ

ผู้ที่คุ้นเคยกับการควบคุมสิ่งของด้วยพลังจิต ก็จะเห็นได้ว่านี่คือการต่อสู้ของสองพลังจิต

ฟานซินหยางใช้พลังสุดกำลังควบคุมเหล็กกล้าทั้งหมดจากเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์มาใช้ป้องกันตัวเอง

ขณะที่สวี่หว่านชิวกลับพยายามกดดันไม่ให้ ฟานซินหยางทำได้

เหมือนกับการแข่งขันกันดึงมือ ใครมีแรงมากกว่าก็จะชนะ

ภายใต้การต่อสู้ของสองพลังจิตวิญญาณ เหล็กกล้าที่ลอยอยู่ในอากาศก็เริ่มบิดเบี้ยว แตกหัก และถูกบีบอัดจนกลายเป็นก้อนเล็กๆ ทั่วไป

“เป็นไปไม่ได้!”

ฟานซินหยางใช้พลังสุดกำลัง หน้าแดงก่ำด้วยความประหลาดใจปะปนกับความไม่เชื่อ เกือบจะเอ่ยจากเสียงกรอด

“ฉันยังไม่ได้ใช้ความสามารถเต็มที่เลย!”

สวี่หว่านชิวยื่นมือออกไปอีกข้าง เหล็กกล้าที่ลอยอยู่ในอากาศก็ปรับทิศทางและพุ่งเข้าใส่ฟานซินหยาง

“เป็นไปไม่ได้! ฉันคือ…”

“เธอคือขยะเท่านั้น!”

“ตึก ตึก ตึก…”

จากด้านหลังของฟานซินหยาง ต้าเตาผู้มีพลังด้าน ความมืดก็ปรากฏตัวขึ้นและโจมตีหลังของเธออย่างรวดเร็ว แต่ทุกครั้งที่ฟันลง ก็เหมือนกับการฟันเหล็กกล้า เกิดประกายไฟ แต่กลับไม่สามารถทะลุผิวหนังที่แข็งแกร่งของเธอได้

“ไสหัวไป!”

ฟานซินหยางหันมาตะโกนด้วยพลังจิต ส่งคลื่นกระแทกพุ่งไปยังดาบที่ถูกยกขึ้นมาตั้งแต่ด้านหลัง ทำให้ดาบนั้นถูกเหวี่ยงออกไปไกลหลายสิบเมตร

เมื่อเพื่อนร่วมทีมเห็นเช่นนั้น

“อย่ายืนนิ่งอยู่อย่างนั้น ไปฆ่ามันซะ!”

ลัวหลงตะโกนขึ้นมา แล้วเป็นคนแรกที่ปล่อยพลังไฟพุ่งเข้าใส่

ส่วนคนอื่นๆ ก็ตามมาเช่นกัน มีการปล่อยพลังพิเศษมากมายหลากสีสันพุ่งเข้าใส่ฟานซินหยาง

“ตายซะเถอะ!”

สวี่หว่านชิวก็ใช้โอกาสนี้เพิ่มพลังพิเศษออกไป เหล็กกล้าที่ลอยอยู่ในอากาศก็พุ่งเข้าใส่ฟานซินหยางด้วยความเร็วสูง

“ไม่ไม่ไม่!”

“ฟูม ฟูม ฟูม”

พลังพิเศษมากมายถูกปล่อยใส่ฟานซินหยางในรัศมี 2 เมตร แต่ก็ถูกกำแพงป้องกันด้านจิตวิญญาณของเธอขัดขวางไว้

แม้ว่าพลังพิเศษเหล่านั้นจะแรงมาก จนทำให้เหล็กกล้าที่ใกล้ฟานซินหยางถูกเผาจนแดงระเรื่อ และบางส่วนก็ถูกหลอมละลายกลายเป็นหยดน้ำเหล็กหยดลงมา

“พวกแก มนุษย์ต่ำช้า พวกแกฆ่าฉันไม่ได้…”

“ฟูม”

ฟานซินหยางพูดจบ ก็มีเสียงระเบิดดังขึ้นอย่างกะทันหัน

ก่อนหน้านี้ยังดูเหมือนจะเอาชนะไม่ได้ แต่ตอนนี้กลับเป็นการระเบิดที่ไม่คาดคิด

เหมือนกับเพิ่งจะยอมแพ้ในการดึงมือกัน

เสียงระเบิดนั้นทำให้สวี่หว่านชิวเกือบจะล้มลงไป

บริเวณที่ฟานซินหยางยืนอยู่ ถูกระเบิดทำให้เป็นหลุมกว้าง 4 เมตร มีควันหนาทึบ แต่ไม่เห็นร่องรอยของฟานซินหยาง

“เธออยู่ที่ไหน?”

สมาชิกหน่วยงานเร่งเข้าไปตรวจสอบบริเวณขอบหลุม

“ไม่นะ เธอคงไม่ถูกระเบิดให้เป็นเศษเหล็กไปแล้ว ใช่ไหม?”

แต่พอพูดจบ สมาชิกหน่วยงานก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ดี เหมือนถูกมัดเท้าไว้

มีแรงดึงกลับลงไปในหลุม

เว่ยจงเทา ซึ่งเพิ่งจะช่วยสวี่หว่านชิวลุกขึ้น ก็ตะโกนไปพร้อมกัน

“อันตราย!”

ในพริบตา สมาชิกทั้ง 4 คนก็หายไปจากที่นั่น

เพื่อนร่วมทีมรีบวิ่งไปที่ขอบหลุม มองลงไปก็เห็นน้ำเสียนิวเคลียร์สีเขียวเต็มไปหมด และสมาชิกทั้ง 4 คนก็ตกลงไปในน้ำเสียนั้น ขณะที่ฟานซินหยางก็หัวเราะคิกคักอย่างน่ากลัว

“ไปตายซะทุกคน!”

น้ำเสียนิวเคลียร์เริ่มพุ่งขึ้นมา ถูกควบคุมด้วยพลังจิตกลายเป็นมังกรน้ำพุ่งเข้ามาทางปากหลุม

“หนี!”

เว่ยจงเทา รีบผลักสวี่หว่านชิวออกไป แต่กลับถูกน้ำเสียนิวเคลียร์พุ่งออกมาเหมือนน้ำพุ่งขึ้นจากพื้นดิน แล้วกระจายไปทั่วทุกคน

“ซิ่ว ๆ”

น้ำเสียนิวเคลียร์มีความเป็นพิษสูงมาก เมื่อหยดลงบนเกราะสีดำก็จะกัดกร่อนเกราะภายในเวลาไม่นาน ปล่อยกลิ่นเหมือนเหล็กกำลังเผาไหม้ ทำให้หายใจลำบาก

แม้แต่ผู้ที่สวมเกราะอย่างเข้มงวด ก็ยังถูกสารกัมมันตรังสีในอากาศที่ปนเปื้อนทำให้ไอจนหอบหืด

“จับมันให้แข็งเป็นน้ำแข็ง!”

ผู้ใช้พลังน้ำรีบใช้พลังพิเศษของตน แช่น้ำเสียนิวเคลียร์ที่กระจายอยู่ให้เป็นน้ำแข็ง และมีคนพยายามแช่เสาน้ำให้แข็งเป็นน้ำแข็งด้วย

“ปั๊บ ปั๊บ ปั๊บ”

ก้อนน้ำแข็งกัมมันตรังสีร่วงลงมาบนพื้น ชั่วขณะยังไม่มีความกัดกร่อน แต่ก็มีความเป็นพิษสูง

“พวกเราทุกคนไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

สวี่หว่านชิวลุกขึ้นจากพื้น มองไปรอบ ๆ ด้วยความตื่นตระหนก แล้วบ่นด่าว่า

“มันก็เพียงแค่ยักษ์ ทำไมถึงจัดการยากขนาดนี้?”

สวี่หว่านชิวเพิ่งจะลงไป ก็ถูกเว่ยจงเทาดึงกลับมา

“กัปตัน อย่าไปทำอะไรเสี่ยง!”

เว่ยจงเทาถอดเกราะป้องกันแขนของตนออก

“เว่ยจงเทา นายบ้าไปแล้ว นายจะถูกมลพิษกัมมันตรังสีปนเปื้อน!”

“ไม่มีวิธีอื่น นอกจากทำแบบนี้ พลังไฟฟ้าของฉันจะได้ออกมาอย่างเต็มที่”

พูดจบ เว่ยจงเทาก็ใช้หมัดฟาดลงบนเสาน้ำแข็งกัมมันตรังสี ทำให้มันแตกออก แล้วก็ยืนตรงกับฟานซินหยาง ที่อยู่ด้านล่าง

“กัปตัน ถ้าฉันมีอะไรไม่คาดคิดเกิดขึ้น จงจำไว้ว่า ต้องตั้งใจเรียนหนังสือนะ!”

“แม้ฉันจะไม่ชอบนาย แต่อย่าไปทำอะไรเสี่ยงเลย!”

สวี่หว่านชิวอยากจะขัดขวาง แต่เว่ยจงเทาก็กระโดดลงไปแล้ว

ด้านล่าง

ฟานซินหยางเตรียมพร้อมแล้ว จะพ่นน้ำเสียนิวเคลียร์อีกครั้ง เมื่อเว่ยจงเทากระโดดลงมา

เสาน้ำพุ่งขึ้น ปะทะกับเว่ยจงเทาตรงหน้า

“ปัง ปัง ปัง”

กระแสไฟฟ้าแรงมากไหลลงไปตามน้ำ แม้แต่ ฟานซินหยางที่ควบคุมวัตถุด้วยพลังจิตก็ยังอ่อนแอต่อธาตุไฟฟ้า ซึ่งก็คือจุดอ่อนของเธอ และเป็นเหตุผลที่สวี่หว่านชิว กลัวเว่ยจงเทามากที่สุด

กระแสไฟฟ้าแรงมากไหลลงไปในน้ำเสียนิวเคลียร์ ทะลุทะลวงเข้าไปในร่างกายฟานซินหยางในทันที

“ปั๊บ”

กระแสไฟฟ้า 100,000 โวลท์ ทะลุทะลวงทุกการป้องกัน เข้าไปในอวัยวะภายในของฟานซินหยาง ทำให้เธอชั่วครู่หมดสติไป

“ปั๊บ”

เว่ยจงเทาตกลงไปในสระน้ำเสียนิวเคลียร์ และจมลงไปในทันที แต่กระแสไฟฟ้ากลับยิ่งแรงขึ้น

ฟานซินหยางค่อย ๆ ฟื้นจากแรงกระแสไฟฟ้าที่กระหน่ำ ต่อสู้กับความชาของร่างกาย พยายามหนีออกจากสระน้ำเสียนิวเคลียร์

ก่อนหน้านี้ที่ถูกดึงลงมา 4 คน ก็กล้าหาญพุ่งเข้าไปจับกุมฟานซินหยาง ไม่ยอมปล่อยให้เธอหลบหนี

“ออกไปให้หมด!”

ฟานซินหยางใช้พลังจิตผลักพวกเขาออกไป แต่ยังไม่ทันวิ่งหนี ก็ถูกมือที่มีกระแสไฟฟ้าผ่านไปจับข้อเท้าไว้ ทำให้ถูกกระแสไฟฟ้าแรงสาดเข้าไปทั่วร่าง

“อ๊า!”

จากการถูกไฟฟ้าทำให้ฟานซินหยางสับสน และพลังจิตก็ไม่สามารถควบคุมได้

สระน้ำเสียนิวเคลียร์กลายเป็นคลื่นน้ำกระเพื่อม กระแสไฟฟ้าที่ถูกพันธนาการด้วยพลังจิตก็แผ่กระจายไปทั่ว ทำให้วัตถุโลหะทั้งหมดในบริเวณนั้นถูกดึงเข้ามา เกิดเป็นเสียงดังปรื่อ ๆ ไปทั่ว

ความรุนแรงของเหตุการณ์ ทำให้เกิดฝุ่นควันมาก ประกายไฟฟ้าพุ่งกระจายไปทั่ว สร้างความวุ่นวายอย่างสุดขีด

ด้านบน

สวี่หว่านชิวและคนอื่น ๆ นอนมองจากปากทางเข้าไป ด้วยความตะลึงงัน

“ปล่อยฉันไป! ทุกคนปล่อยฉันไป!”

สวี่หว่านชิวกำลังดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง ถ้าไม่ใช่เพื่อนร่วมทีมกำลังจับเธออยู่ เธอคงจะกระโดดลงไปสู้กับ “ยักษ์กินคน” แล้ว

แต่ทีมงานก็ไม่ยอมปล่อยเธอ กลับยืนยันจับเธอไว้ด้วยการกอดรวมตัวกัน ไม่ให้เธอไปช่วยเหลือ

ลัวเฟิงซึ่งเป็นหัวหน้าชั่วคราว ตะโกนออกมา

“ผู้ใช้พลังน้ำรีบไปช่วยแช่น้ำเสียนิวเคลียร์ให้กลายเป็นน้ำแข็งเร็ว ๆ!”

ผู้ใช้พลังน้ำต่างหาจุดที่เหมาะสมแล้วใช้พลังพิเศษของตน ทำให้น้ำเสียนิวเคลียร์ที่กำลังเดือดพล่านค่อย ๆ กลายเป็นน้ำแข็ง จนกระทั่งแข็งตัวสนิท

“ออกไปให้หมด!”

“ปั๊บ”

สวี่หว่านชิวระเบิดพลังออกมา ผลักให้เพื่อนร่วมทีมที่กำลังกอดจับเธออยู่ถูกผลักออกไปหมด แล้วก็กระโดดลงไปทันที