หวนคืนสู่วันสิ้นโลกด้วยระบบวิวัฒนาการ - บทที่ 750 การตั้งใจทำดีกลับกลายเป็นเรื่องเลวร้าย

บทที่ 750

การตั้งใจทำดีกลับกลายเป็นเรื่องเลวร้าย

หลังจากที่เสวี่ยมู่หยางอธิบายเหตุการณ์ ทุกคนต่างก็ไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้กันแน่ เนื่องจากเฉินเทียนเซิงไม่อยู่ ดังนั้นจึงต้องให้หลงเหยียนตัดสินใจ ทุกคนจึงหันไปมองหลงเหยียนเพื่อรอฟังความเห็นของเขา

หลงเหยียนคิดพิจารณาอย่างรอบคอบ แล้วจึงกล่าวว่า

“เหลือเวลาอีกประมาณ 1 ชั่วโมงก่อนการรบ”

“ถ้าอย่างนั้น เราก็ฟังดูว่าสายลับนี้มีข่าวสารอะไรมาบ้าง เพราะเป็นเรื่องที่ผู้นำไม่ได้ตั้งใจทำ แต่ด้วยความสามารถอันยอดเยี่ยมของผู้นำ บางทีปีศาจนี้อาจจะนำข้อมูลที่มีประโยชน์มาให้เราก็เป็นได้”

ทุกคนต่างก็สนใจในตัวปีศาจที่อ้างว่าเป็นสายลับ จึงรีบแจ้งไปยังค่ายฝึกทหารภาคตะวันตกเฉียงเหนือให้จัดการสอบสวนเปิดเผยต่อสาธารณะ

ไม่นานนัก ปีศาจก็ถูกนำมาลงจอดที่ลานจอดยานบินของค่ายฝึกทหาร

ทหารกองหนุนที่เตรียมพร้อมก็รีบล้อมรัดและเล็งปืนไปที่ปีศาจอย่างเข้มงวด

“ตามมานี่”

ภายใต้สายตาของทุกคน ปีศาจถูกนำตัวเข้าไปในห้องสอบสวนของค่ายฝึกทหาร

ผู้บัญชาการชั่วคราวทุกคนอยู่ในที่นั้น และมีท่าทีเป็นปรปักษ์กับปีศาจ

ปีศาจแสดงตัวอย่างสบายใจ ตั้งแต่ลงจอดก็ยกธงแดงดาวห้าแฉกขึ้นสูง และคำนับทุกคนด้วยคำว่า “พวกเราเป็นคนของเรา อย่าตื่นเต้นไปเลย ข้าไม่ได้เป็นภัยคุกคาม!”

“เล่ามาสิว่าเจ้าคือใคร และทำไมถึงอ้างว่าเป็นสายลับของพวกเรา”

ปีศาจไม่ปิดบังอะไร และเริ่มเล่าประวัติของตัวเองอย่างคล่องแคล่ว

“ข้าเคยเป็นนักศึกษาแลกเปลี่ยนจากฮ่องกง ถูกทิ้งไว้ในยุโรปหลังจากเกิดวิกฤตโลกสิ้นสุด และหลังจากที่พวกเจ้าไปช่วยเหลือคนของเราในยุโรป ข้าก็ถูกสั่งให้อยู่ในยุโรปเป็นสายลับ เพื่อสืบข่าวสาร”

ตรงกับที่เสวี่ยมู่หยางเล่า นี่เป็นเรื่องที่เฉินเทียนเซิงทำโดยไม่ตั้งใจ และเป็นช่องโหว่ที่เปิดไว้

หลงเหยียนพูดอย่างเสียดสี

“แล้วคุณกลับไปอยู่ฝ่ายปีศาจทำไม”

“ไม่ไม่ ข้าไม่ได้ไปเป็นปีศาจด้วยความสมัครใจ” ปีศาจรีบอธิบาย

“หลังจากที่พวกเจ้าช่วยคนของเราในยุโรปได้ ประมาณไม่กี่เดือนต่อมา มีชาวจีนคนหนึ่งชื่อกู่จุน ปรากฏตัวในยุโรป เขามาเร็วเหมือนสายฟ้า และล้มล้างอำนาจของพวกแวมไพร์ในยุโรป”

“และเขาก็บังคับให้พวกเราต้องกินคนเพื่อเปลี่ยนเป็นปีศาจ และบอกว่าพวกเราถูกแผ่นดินแม่ทอดทิ้ง แต่ถ้ามาอยู่ข้างเขา สุดท้ายก็จะสามารถกลับไปฆ่าคนในประเทศของเราจนทุกคนต้องเสียใจที่ทอดทิ้งพวกเรา”

“ในตอนนั้น พวกเราก็ไม่มีทางเลือกอื่น ถ้าไม่กิน ก็จะถูกกินเอง ดังนั้นข้าจึงกลายเป็นปีศาจ แต่ข้ายังคงเป็นคนจีนในใจ ข้าสาบานว่าจะจงรักภักดีตลอดไป ทั้งฟ้าและดิน เป็นพยาน”

ผู้บัญชาการชั่วคราวทุกคนนิ่งเงียบไป

แต่ในวิหารทองคำกลับเกิดความสับสนวุ่นวายขึ้น

ที่ว่ากู่จุนที่หายสาบสูญมานานกลับกลายเป็นผู้นำของปีศาจในยุโรป นับเป็นข่าวที่ทำให้ทุกคนตกตะลึง

“ให้ถามเขาว่ามีข่าวสารอะไรมาบ้าง”

ในห้องสอบสวน ผู้ที่มีตาข้างเดียวได้รับข้อความเสียงนั้น และใช้การไอเพื่อปกปิดความอึดอัด แล้วกล่าวว่า

“กู่จุนเป็นชาวจีน ที่เป็นอาชญากรของชาติ เรารู้ดีว่าเขานำพาปีศาจตะวันตกมา แต่ลองเล่าข่าวลับที่เราไม่รู้ให้ฟังซิ”

“มีอยู่มากมายเลย!”

ปีศาจตระหนกตกใจ จึงเล่าสิ่งที่มันรู้ทั้งหมดออกมา

เช่น:

– มีพันธมิตรระหว่างเผ่าปีศาจยุโรปและปีศาจสีขาวในอเมริกา ที่ร่วมกันโจมตีประเทศจีน

– ปีศาจทั้งหมดมีจำนวน 8,719 ตัว โดยมีระดับความสามารถเฉลี่ยอยู่ที่ระดับ 7 และปีศาจสีขาวในอเมริกาเป็นกลุ่มที่มีกำลังรบแข็งแกร่งที่สุด

– “ปีศาจสีขาว” หรือที่เรียกว่า “ผู้ครองความมืด” มีความสามารถไม่ชัดเจน แต่มีผู้ใต้บังคับบัญชา 2 คน คือ พลเอกเอ็ดเวิร์ด และพลเอกแดเนียล

ผู้ที่มีตาข้างเดียวไม่อดทนและแทรกขึ้นมาว่า

“สิ่งที่เจ้าพูดนั้น เราก็รู้มานานแล้ว ฟานซินหยาง ก็ถูกฆ่าไปแล้ว และผู้ครองความมืดก็กำลังเผชิญหน้ากับผู้นำของเรา ในมหาสมุทรแปซิฟิก เจ้าลองเล่าข่าวลับที่เราไม่รู้ให้ฟังดีกว่า”

“เอ่อ…”

ปีศาจขยับตัวเนือยๆ และลังเลอยู่นาน ก่อนที่จะถามอย่างระมัดระวัง

“ทางยุทธวิธีการโจมตีด้วยระเบิดซอมบี้และขีปนาวุธนิวเคลียร์ระยะไกล เจ้ารู้จักหรือไม่?”

ทุกคนตกใจ

“เจ้าลองเล่าต่อไป”

เห็นว่าทหารเกราะดำทั้งหลายเริ่มจริงจัง ปีศาจจึงถอนหายใจโล่งอก

“ข้ากลัวมาก ถ้าเจ้าก็รู้เรื่องนี้อยู่แล้ว ต้องมีคนกลับมาก่อนข้าแน่”

“เล่ามาให้ตรงไปตรงมา!”

เมื่อถูกตำหนิ ปีศาจจึงรีบเล่าอย่างจริงจัง

“ระเบิดซอมบี้คือกลยุทธ์ที่ฟานซินหยางคิดขึ้น โดยจะให้ซอมบี้โจมตีก่อน แล้วจึงยิงขีปนาวุธนิวเคลียร์ครอบคลุมทั่วประเทศ เพื่อกดดันพวกเจ้า ในขณะที่ให้กองทัพปีศาจเข้าโจมตี”

…

ในวิหารทองคำ

เมื่อทุกคนฟังจบการบรรยายอย่างตั้งใจ ความเงียบสงบเกิดขึ้นในวิหารทองคำที่กว้างใหญ่ ทำให้เกิดเสียงหายใจเฮือกเฮือกขึ้น

หลงเหยียนเร่งรีบพูดว่า:

“รีบถามเขาว่า จุดยิงขีปนาวุธนิวเคลียร์อยู่ที่เมืองใด!”

…

ในห้องสอบสวน

ผู้มีตาข้างเดียวรับข้อความแทนหลงเหยียน เพื่อสอบถามข้อมูลเพิ่มเติม

ปีศาจมีข้อมูลที่มีประโยชน์ จึงนั่งยกขาพร้อมกับยกตัวเองขึ้น และพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา:

“บอกพวกเจ้าก็ได้ แต่หลังจากนั้น ข้าต้องกลับไปยุโรป พวกเจ้าต้องปฏิบัติต่อข้า ผู้มีคุณูปการเช่นนี้ด้วยความเมตตา และไม่ทำร้ายข้า”

“ไม่มีปัญหา เราปฏิบัติต่อผู้มีคุณูปการเสมอ”

ปีศาจยิ้มอย่างพอใจ

“เอาแผนที่มา!”

เมื่อแผนที่เสมือนจริงปรากฏขึ้น ปีศาจก็ควบคุมและขยายภาพ จากนั้นชี้ไปที่สองจุด พร้อมกับบอกว่า:

“จุดยิงหนึ่งอยู่ที่ไซบีเรีย อีกจุดหนึ่งอยู่ที่เมืองดูไบ ซึ่งเป็นเมืองที่หรูหราที่สุดในโลก!”

…

ในวิหารทองคำ

หลังจากยืนยันสองจุดยิงแล้ว เจิ้งเหว่ยก็เริ่มอภิปรายว่าควรส่งใครไปแก้ไขวิกฤตนิวเคลียร์

ด้วยสงครามใหญ่ทั้งสี่ด้านกำลังรุนแรง และสงครามในภาคตะวันตกเฉียงเหนือใกล้จะเริ่ม ทำให้ขาดแคลนกำลังพล จึงไม่มีคนที่จะส่งไป

นอกจากนี้ ยังมีภัยคุกคามจากระเบิดซอมบี้ ซึ่งยิ่งน่ากลัวมากขึ้น

“ติดต่อกับแผนกเทคโนโลยี ให้คุณหมินเสวี่ยศึกษาออกแบบระบบป้องกันสำหรับชุดเกราะรบในสนาม เพื่อไม่ให้ถูก EMP รบกวน มิฉะนั้นจะมีผู้เสียชีวิตอย่างมหาศาล!”

หลงเหยียนอยู่ข้างๆ กำลังส่งข้อความถึงปู่ของเขา หลงซู เพื่อยืนยันว่า:

“ปู่ ขอให้ท่านนำกำลังรบทั้งหมดของตระกูลไปยังเมืองดูไบทันที เพื่อป้องกันการยิงขีปนาวุธนิวเคลียร์!”

หลังจากส่งคำสั่งไปแล้ว เขาก็หันไปตะโกนบอก:

“ผมส่งสี่ตระกูลใหญ่ไปยังเมืองดูไบ ส่วนไซบีเรีย พวกคุณจะส่งใครไปกัน?”

“ผมจะไปเอง!”

เสียงของเกอเสี่ยวเทียนดังขึ้น และคนอื่นๆ ก็รีบเสนอตัวตามมา

ในขณะนั้น ไม่มีใครเกรงกลัวความตาย แต่ต่างอยากไปสู้ในแนวหน้า

ขณะที่ทุกคนในสำนักบัญชาการกำลังอภิปรายกันอย่างไม่หยุดหย่อน ก็มีเสียงของเด็กสาวสวี่หวานชิวดังขึ้นจากวิหารทองคำ

“ฉันคือสวี่หว่านชิว ฉันอยู่บนยานอวกาศ”เกิดใหม่” การรบในภาคตะวันตกเฉียงเหนือสิ้นสุดแล้วหรือ มีใครบาดเจ็บหรือไม่ ตอบฉันหน่อย!”

ทุกคนมองหน้ากัน แล้วก็ตัดสินใจร่วมกัน

จึงเห็นว่าสวี่หว่านชิว เป็นคนที่เหมาะสมที่สุดที่จะไปยังไซบีเรีย