หวนคืนสู่วันสิ้นโลกด้วยระบบวิวัฒนาการ - บทที่ 755 พลังของการระเบิดนิวเคลียร์

บทที่ 755

พลังของการระเบิดนิวเคลียร์

ในเมืองทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่ เมืองนี้ไม่มีซอมบี้อยู่เลย ฝูงซอมบี้ได้มาถึงสนามรบแล้ว โดยขณะนี้กำลังบุกทะลวงแนวเขตแดนและเข้าร่วมในการปะทะอันขมขื่นและสิ้นหวังกับกองกำลังเกราะดำ

ที่ด้านบนสุดของตึกระฟ้า ราชาปีศาจจี้โหยวรอข่าวบางอย่างอย่างกระวนกระวายใจ นายพลเอ็ดเวิร์ดแห่งปีศาจขาวเดินไปมา ขณะที่ปีศาจตัวอื่นๆ ก็เอียงคอเช่นกัน ดูเหมือนกำลังรอข้อความอยู่

น่าเสียดาย เมื่อเหล่าปีศาจผู้ส่งสารกลับมา พวกเขาก็มีแต่ข่าวร้ายเท่านั้น

“ฝ่าบาท ราชาปีศาจ ทีมเปิดตัวที่ดูไบถูกกำจัดไปหมดแล้ว!”

“ฝ่าบาท ไม่มีการตอบกลับจากไซบีเรีย เราสงสัยว่า…”

“ปัง!”

ทันใดนั้น จี้โหยว ก็ฟาดฟันโจมตีปีศาจผู้ส่งสารและส่งพวกมันกระเด็นไป

“คนโง่ไร้ประโยชน์! หากล้มเหลวในภารกิจสำคัญเช่นนี้ พวกคุณทุกคนไร้ความสามารถ!”

นายพลเอ็ดเวิร์ดยังเยาะเย้ยว่า “เจ้าไร้ความสามารถจริงๆ เป็นผู้นำกลุ่มคนโง่ และยังกล้าวิพากษ์วิจารณ์ผู้อื่น!”

“เจ้าพูดอะไร?”

จี้โหยว รู้สึกโกรธ

“ข้าพูดไม่ถูกเหรอ?”

“เจ้าอยากต่อสู้ใช่ไหม!”

ฝ่ายปีศาจทั้งสองกลุ่มเป็นพันธมิตรกัน เห็นได้ชัดว่าเกือบจะเกิดการทะเลาะวิวาทกันเต็มที่

“ราชา ใจเย็น ๆ นี่ไม่ใช่เวลาสำหรับความขัดแย้งภายใน” ราชินีปีศาจเฉินหมานพยายามชักชวน แต่นี่ก็เหมือนกับการจุดชนวน

“ปัง!”

ด้วยความโกรธเกรี้ยวของเขา ราชาปีศาจจี้โหยวตบราชินีปีศาจโดยตรง ทำให้เธอกระเด็นไป

“นังผู้หญิงเลวทราม เข้าข้างคนนอกจริงๆ! หลังจากที่ข้าฆ่าพวกเขาแล้ว ข้าจะต้องจัดการเจ้าให้สิ้นซาก เจ้าคนทรยศ เนรคุณ!”

เขาพุ่งตัวขึ้นไปในอากาศ พุ่งชนนายพลเอ็ดเวิร์ดลงจากอาคารโดยตรง

ปีศาจทั้งสองร่วงหล่นอย่างรวดเร็วในอากาศ และฟาดฟันกันที่ใบหน้าของกันและกัน

“ตุบ!”

ปีศาจทั้งสองกระแทกพื้น ทำลายพื้นผิวด้วยแรงกระแทก

แต่การต่อสู้ยังไม่สิ้นสุด ในขณะที่ฝ่ายปีศาจทั้งสองยังคงต่อสู้กันอย่างดุเดือด โดยมุ่งมั่นที่จะต่อสู้จนตัวตาย

ขณะที่กลุ่มปีศาจหลักสองกลุ่มกำลังทะเลาะกัน เสียงคำรามดังสนั่นก็ดังก้องไปทั่วท้องฟ้าเหนือเมฆที่ปกคลุม

การต่อสู้หยุดชั่วคราวขณะที่ปีศาจทั้งหมดเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า

ที่นั่น ปรากฏอย่างแผ่วเบาจากเมฆ มียานอวกาศขนาดมหึมา ซึ่งเป็นยานระหว่างดวงดาวขนาดมหึมา

“นั่นมันอะไรวะ?”

ฝ่ายที่ทำสงครามต่างก็หยุด จ้องมองขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยความไม่เชื่อ

ทันใดนั้น มีบางสิ่งตกลงมาจากที่สูง ตกลงมาทีละตัวเหมือนเกี๊ยวตกลงมาแทบเท้าของปีศาจ

เมื่อตรวจสอบอย่างใกล้ชิด พวกมันคือหัวปีศาจ – กระโหลกปีศาจมากกว่าร้อยตัว

“ใครก็ตาม ทำลายพวกมันซะ!” ราชาปีศาจจี้โหยวคำราม ออกคำสั่ง ชี้ไปที่ท้องฟ้า

ขณะที่ปีศาจกำลังจะขึ้นสู่ท้องฟ้าเพื่อโจมตี…

รูปร่างที่มืดมนมากขึ้นปรากฏขึ้นจากเมฆปกคลุม

เมื่อสังเกตอย่างระมัดระวัง มันเป็นร่างเล็กๆ ในชุดเกราะสีดำ ลอยอยู่ในอากาศ ล้อมรอบด้วย…ขีปนาวุธจำนวนนับไม่ถ้วน

ใช่แล้ว หัวรบนิวเคลียร์หลายร้อยลูกอัดแน่นอยู่ในท้องฟ้าใต้ชั้นเมฆ – ภาพที่เห็นทำให้ปีศาจทั้งหมดตกตะลึง

บนท้องฟ้าเบื้องบน ทันใดนั้นเสียงของ สวี่หว่านชิวก็ดังขึ้น พลังจิตของเธอขยายออกไปเพื่อเข้าถึงปีศาจทั้งหมด

“พวกแกจะยอมจำนนไหม”

เหล่าปีศาจมองหน้ากัน โดยลืมคำสั่งของ จี้โหยว ที่จะโจมตีไปชั่วขณะ ทั้งหมดนี้ถูกคุกคามจากการปรากฏตัวของผู้บังคับบัญชาของหญิงสาวคนนี้ ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าเด็กสาวที่ดูบอบบางคนนี้จะเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการแสดงพลังนี้

“ใครยอมจำนนตาย โจมตีและทำลายเธอซะ!”

จี้โหยวออกคำสั่งอีกครั้ง และในที่สุดพวกปีศาจก็กางปีกปีศาจของพวกมันออกและขึ้นไปบนท้องฟ้า โดยตั้งใจที่จะกำจัดร่างในชุดเกราะสีดำที่แปลกประหลาดและอธิบายไม่ได้นี้

“ฮึ่ม ถ้าไม่ยอมแพ้ก็ตายซะ!”

สวี่หว่านชิวโบกมือของเธอ และหัวรบนิวเคลียร์หลายร้อยหัวที่ล้อมรอบเธอก็ร่วงหล่นลงมาราวกับดาบคมกริบมุ่งหน้า สู่เมือง

“แม่ง!”

ปีศาจไม่กล้าหาญเท่านักรบเกราะดำ เมื่อเห็นขีปนาวุธนิวเคลียร์หลายร้อยลูกพุ่งเข้าหาพวกมัน ปีศาจจึงกระจัดกระจายและหนีไปโดยสัญชาตญาณ โดยขาดความกล้าที่จะเผชิญหน้ากับการระเบิดที่ใกล้เข้ามา

แม้แต่นายพลปีศาจขาวเอ็ดเวิร์ดก็ยังตื่นตระหนกและกระพือปีกอย่างบ้าคลั่งในขณะที่เขาหนีไปและสาปแช่งอยู่ตลอดเวลา

“คนบ้า พวกเขามันบ้ากันหมด!”

“โห่ โห่ โห่”

หัวรบนิวเคลียร์ตกลงมาด้วยความเร็วมหาศาล ราวกับติดตั้งเครื่องขับดัน ตกลงมาเหมือนเกี๊ยว

“บูม!”

แสงวูบวาบจนน่าตะลึง เมฆรูปเห็ดลอยขึ้นมาทีละก้อน

คลื่นกระแทกจากการระเบิดของนิวเคลียร์มีพลังอย่างไม่น่าเชื่อ สั่นสะเทือนและทำให้เมืองทั้งเมืองกลายเป็นไอ เหลือเพียงฝุ่นเท่านั้น

พลังระเบิดนิวเคลียร์รวมกันนับร้อยครั้งนั้นยิ่งใหญ่มาก เมฆรูปเห็ดแตกกระจายผ่านเมฆปกคลุมและมองเห็นได้แม้ในอวกาศอันกว้างใหญ่

คลื่นรังสีนิวเคลียร์แผ่กระจายไปทั่วเมืองที่มีทุ่งหญ้า ทำให้วัชพืชรกทั้งหมดที่มันผ่านไปก็เหี่ยวเฉาและกลายเป็นเถ้าทันที

อาฟเตอร์ช็อกยังคงกระเพื่อมออกไปด้านนอกเป็นระยะทางนับหมื่นไมล์ เมฆรังสีหนาแน่นถึงแนวหน้าด้านตะวันตกเฉียงเหนือ

จากชายแดน มองเห็นควันสีดำกลิ้งลอยไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว กลืนกินฝูงซอมบี้ที่ไม่มีที่สิ้นสุดในเวลาไม่นาน และยังคงแพร่กระจายและปกคลุมแนวหน้าทั้งหมด

นี่ไม่ใช่แค่พายุฝุ่น แต่เป็นคลื่นรังสีจากการระเบิดของนิวเคลียร์ – ภัยพิบัติร้ายแรงสำหรับมนุษยชาติ

เหล่านักรบที่เกราะดำถูกรบกวนด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าไม่มีชุดป้องกัน ผิวหนังที่เปลือยเปล่าของพวกเขาถูกไหม้เกรียมและกลายเป็นสีแดงทันทีด้วยความร้อนอันแรงกล้า ทำให้แม้แต่การหายใจยังต้องดิ้นรน

“ถอยออกไป นี่คือรังสีนิวเคลียร์! ทหารที่ไม่มีชุดเกราะดำ ปกป้องพลเรือนและอพยพ!”

ในขณะที่คลื่นรังสียังคงแพร่กระจายต่อไป นักรบชุดเกราะดำก็ละทิ้งตำแหน่งของตน ยอมแพ้ในการต่อสู้กับซอมบี้ และเปิดใช้งานโฮเวอร์บอร์ดบินด้วยความเร็วสูงสุดเพื่อช่วยเหลือพลเรือนให้ได้มากที่สุดและหนีออกจากชายแดน

“ฮู้ฮู้ฮู้ฮู้…”

ทหารชุดเกราะดำวิ่งแข่งกับคลื่นกระแทก ต่อสู้กับเวลา

อยู่ในเงื้อมมือของรังสี

ไชจุนหู ทนทุกข์ทรมาน แต่เขาปฏิเสธที่จะจากไป ยืนอย่างเด็ดเดี่ยวและมีขวานอยู่ในมือ

“ในนรกที่ล่มสลายนี้ ฉันจะไม่ลืมหน้าที่ของฉันต่อประเทศชาติ แม้ว่าไม่มีใครรู้จักฉันในฐานะวีรบุรุษ ฉันจะปกป้องชายแดนตราบลมหายใจสุดท้าย ตราบใดที่ฉันหายใจเข้า สัตว์ร้ายจะไม่มีวันก้าวข้ามเส้นนี้ไป !”

ภายใต้คำประกาศอย่างเร่าร้อนของ ไชจุนหู ออร่าของเขาก็ระเบิดออกมา

เขาได้รับการกลายพันธุ์และวิวัฒนาการทางพันธุกรรม ปลดล็อคความสามารถพิเศษที่เหนือกว่าระดับ 6

ขวานรบของเขากวาดผ่านฝูงสัตว์ คลื่นกระแทกที่จุดประกายฝุ่นกัมมันตภาพรังสี เผาฝูงซอมบี้ที่ไม่มีที่สิ้นสุด

–

การล่าถอยของทหารเกราะดำนั้นทันเวลา โดยกองกำลังชายแดนถอนตัวออกไป และพลเรือนทุกคนก็อพยพได้อย่างปลอดภัย โดยไม่ได้รับผลกระทบจากรังสีนิวเคลียร์

อย่างไรก็ตาม ภัยคุกคามยังไม่สิ้นสุด เนื่องจากกลุ่มเมฆรังสียังคงรุกคืบอย่างไม่ลดละ

เมื่อทุกคนรู้สึกว่าถึงวาระแล้ว เมฆรังสีที่ท่วมท้นก็หยุดความก้าวหน้าของพวกเขาทันที

ลมที่รุนแรงได้ก่อให้เกิดสิ่งกีดขวางเพื่อแยกรังสีออกจากกันโดยสิ้นเชิง

ดวงตาที่ตื่นตระหนกหันไปทางด้านหลัง ซึ่งมีทหารชุดเกราะสีดำจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว

“นี่คือหน่วยรบพลังพิเศษที่เป็นจุดสูงสุดของกองกำลังของเรา!”

กำลังเสริมมาถึงทันเวลา ทีมรบพลังพิเศษรีบเร่งไปยังชายแดนตะวันตกเฉียงเหนือทันทีที่การรบสิ้นสุดลง ทันเวลาที่จะได้เห็นสถานการณ์ที่กำลังเปิดเผยนี้

ความสามารถด้านพลังพิเศษอันทรงพลังของลัวหลง และ ลัวเฟิงได้รับการปลดปล่อยออกมา โดยช่วยในการพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะยับยั้งการแพร่กระจายของเมฆรังสี

แม้ว่าหมอกกัมมันตภาพรังสีจะแผ่กระจายออกไป เสียงคำรามของซอมบี้ที่น่าสะพรึงกลัวก็ดังก้องมาจากภายใน