หวนคืนสู่วันสิ้นโลกด้วยระบบวิวัฒนาการ - บทที่ 758 กองทัพโคลน

บทที่ 758

กองทัพโคลน

หลังจากได้รับยานอวกาศแล้ว จ้าวซือหรุน ก็ไม่ลังเลเลยที่จะขับมัน และเตรียมบินไปยังดาวอังคาร แต่ก่อนที่เธอจะจากไป เธอเห็น จี้ซิงเยว่ ไล่ตามเธอ

“ไอดอลของผม จ้าวซือหรุน รอผมด้วย…”

“เกิดอะไรขึ้น?” จ้าวซือหรุน ถาม

“ผมเพิ่งได้รับคำทำนายอีกอย่างหนึ่ง ในนิมิตของผม คุณและผมกำลังแสดงร่วมกัน”

“งั้นก็ขึ้นยานไป”

จ้าวซือหรุน แสดงท่าทาง และ จี้ซิงเยว่ ก็ขึ้นเรืออย่างรวดเร็ว คาดเข็มขัดนิรภัยแล้วพูดว่า “ไปกันเถอะ ไปยังฐานทัพลับ”

จ้าวซือหรุน สตาร์ทเรือและพูดอย่างไม่เป็นทางการว่า “คุณรู้ไหมว่าฐานทัพลับที่ฉันจะไปอยู่ที่ไหน”

“ไม่มีความเห็น!”

“มันอยู่บนดาวอังคาร!”

“โห่”

ทันทีที่เธอพูดอย่างนั้น เรือก็พุ่งออกไปด้วยความเร็วแสงและหายไปในพริบตา

–

สนามรบหมื่นขุนเขาตะวันตก

หยางเซวี่ย ได้ยินมาว่าสถานการณ์ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือนั้นเลวร้าย ดังนั้นด้วยความรีบเร่งของเธอ เธอจึงตัดสินใจอย่างกล้าหาญ

“ยานรบทุกลำ ขึ้นสู่ท้องฟ้า เรากำลังปรับระดับภูเขาแสนลูก ฝังพวกมันให้หมด!”

“พี่สาวเซวี่ย คุณเป็นอะไร…?”

“ไม่มีเวลาอธิบาย ฝูงสัตว์กลายพันธุ์ไม่ล่าถอย ดังนั้นเราจะทำลายภูเขาแสนลูกและฝังพวกมันไว้ที่นี่ ทุกหน่วย เตรียมยิงตามคำสั่งของฉัน!”

“บูม บูม บูม”

ปืนใหญ่เลเซอร์ยิงออกไป จนทำให้ยอดเขาถล่มลงมาทีละแห่ง

การระเบิดเกิดขึ้นทุกหนทุกแห่ง ทำให้เกิดฝุ่นและหิน ท้องฟ้าก็ลุกเป็นไ

คลื่นกระแทกที่รุนแรงทำให้สัตว์กลายพันธุ์ที่ปกคลุมภูเขาหวาดกลัว ทำให้พวกเขาหนีด้วยความตื่นตระหนก ไม่กล้าก้าวต่อไป ส่วนใหญ่ก็แค่หมุนและวิ่ง

แต่พื้นที่กว้างของปืนใหญ่เลเซอร์นั้นมากเกินกว่าที่สัตว์กลายพันธุ์ไร้สติจะหลบหนีไปได้ ขณะที่ภูเขาพังทลายลง ก้อนหินขนาดใหญ่ก็ปลิวไปทุกทิศทุกทาง ฝังสัตว์กลายพันธุ์ที่อ่อนแอกว่าไว้ แม้แต่ผู้มีอำนาจก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงการถูกฝังได้

กองยานรบระดมยิงกันอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้พลังงานสำรองหมดไป แบตเตอรี่ของเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ถูกเปลี่ยนทีละก้อน จนกระทั่งในที่สุดภูเขาแสนลูกทั้งหมดก็ถูกปรับระดับ

หยางเซวี่ย โบกมือ “ไปกันเถอะ สู่สนามรบตะวันตกเฉียงเหนือ!”

ยานโอลีฟพร้อมด้วยยานคลาส F หลายพันลำพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า

–

ดาวอังคาร

ในขณะนี้ ดาวอังคารถูกรุมเร้าด้วยฟ้าผ่าและพายุที่โหมกระหน่ำ ฉากนอกเรือเป็นเหมือนจุดสิ้นสุดของโลก

จี้ซิงเยว่เบิกตากว้าง พึมพำด้วยความไม่เชื่อ “ฉันเห็นอนาคต แต่ฉันไม่เคยคิดเลยว่าฐานทัพลับจะอยู่บนดาวอังคาร?”

เรือแล่นไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วพุ่งเข้าสู่ถ้ำบนภูเขา ทิวทัศน์วาบวับทำให้ จี้ซิงเยว่ ปิดตาของเขาแน่น

ยานหยุดลง

โดยไม่ลังเล จ้าวซือหรุน ปลดเข็มขัดนิรภัยและออกจากยานอย่างรวดเร็ว

“รอผมด้วย.” จี้ซิงเยว่เดินตามหลังมาอย่างใกล้ชิด

พวกเขาลงจากยานและรีบไปที่ประตูรักษาความปลอดภัยสุดไฮเทค

หลังจากป้อนรหัสแล้ว ประตูที่มีแรงดันก็เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นทางเดินที่สว่างและบริสุทธิ์ ซึ่งเต็มไปด้วยเทคโนโลยี

ทั้งสองวิ่งผ่านสนามฝึกซ้อมที่ว่างเปล่า ห้องพักฟื้น และห้องนั่งเล่น

ในห้องนั่งเล่น พวกเขาเห็นร่างโคลนที่ฟื้นคืนชีพขึ้นมา แต่ละตัวยืนอยู่ในช่องกระจกที่ปิดสนิท เฝ้าดูทั้งสองที่เร่งรีบผ่านไป

“เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อค้นหาพวกเขาเหรอ?” จี้ซิงเยว่ถามด้วยความงงงวย

“เราไม่ได้อยู่ที่นี่เพื่อพวกเขา คนเหล่านี้ฟื้นคืนชีพได้สำเร็จ แต่พวกเขายังคงต้องใช้เวลาในการปรับตัวทางกายภาพและการฉีดแอนติบอดี พวกเขาไม่สามารถออกจากห้องได้เป็นเวลาสามเดือน ตอนนี้ไม่ใช่เวลา” จ้าวซือหรุน ตอบอย่างตรงไปตรงมา

“แล้วเรามาตามหาใครล่ะ”

จ้าวซือหรุน นำ จี้ซิงเยว่ ไปตามทางเดิน มุ่งหน้าไปยังชั้นใต้ดินที่หก

“อัตราความสำเร็จในการฟื้นคืนชีพของโคลนคือ 89% วิญญาณของบางคนปฏิเสธร่างโคลน ดังนั้นร่างโคลนจึงไม่สามารถยอมรับวิญญาณได้ คนที่เรามาที่นี่คือร่างโคลนที่ล้มเหลว”

“โคลนที่ล้มเหลวมีประโยชน์อะไร?”

“สำหรับคนอื่นๆ ร่างโคลนที่ล้มเหลวคือขยะไร้ค่า แต่สำหรับฉัน…”

จ้าวซือหรุน หยุดที่ประตูแล้วป้อนรหัสอย่างรวดเร็ว เมื่อประตูที่มีแรงดันเปิดออก พวกเขาก็ได้รับการต้อนรับจากชายและหญิงนับไม่ถ้วน ทั้งหมดลอยอยู่ในถังสารอาหาร

จ้าวซือหรุน ปิดตาของเธอ เปิดใช้งานการควบคุมจิตใจของเธอ

ในช่วงเวลาถัดมา ร่างโคลนที่ล้มเหลวทั้งหมดก็เคลื่อนไหวพร้อมเพรียงกัน ลุกขึ้นจากถังสารอาหารและออกไป การเคลื่อนไหวของพวกมันประสานกันอย่างสมบูรณ์แบบ

“พระเจ้า!” จี้ซิงเยว่ไม่เคยเห็นภาพที่น่าตกตะลึงเช่นนี้มาก่อน และสูญเสียคำพูดไปชั่วขณะ

ภายใต้การควบคุมของ จ้าวซือหรุน ร่างโคลนที่ล้มเหลวไร้วิญญาณได้เดินเข้าไปในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า สวมชุดฆ่าเชื้อสีขาว จากนั้นเข้าแถวตามทางเดินอย่างเป็นระเบียบ – ยืนอย่างมีระเบียบวินัยมากกว่าทหารผู้ช่ำชอง

“ไปกันเถอะ.”

จ้าวซือหรุน ลืมตาออกคำสั่ง เธอเป็นผู้นำทาง กลุ่มโคลนที่มีระเบียบวินัยจำนวนกว่าพันตัววิ่งจ๊อกกิ้งอยู่ข้างหลังเธอ ฝีเท้าของพวกมันเดินไปตามทางเดินเป็นจังหวะอย่างสมบูรณ์แบบ

จี้ซิงเยว่หลุดออกจากความงุนงง ในที่สุดก็ปิดปากที่อ้าปากค้างและรีบเข้าร่วมตรงกลางขบวน วิ่งกลับไปยังชั้นใต้ดินชั้นแรก

ฐานทัพลับบนดาวอังคารไม่ได้เป็นเพียงสถานที่โคลนนิ่งเท่านั้น แต่ยังเป็นห้องปฏิบัติการยีนและศูนย์พัฒนากลไกที่ใช้สำหรับทดสอบอุปกรณ์ของทหารที่ได้รับการปรับปรุงอีกด้วย มีกลไกที่ล้มเหลวและชำรุดมากมายที่นี่เช่นกัน

เมื่อก่อน “ขยะ” นี้ไร้ประโยชน์ แต่ตอนนี้พวกเขามีจุดประสงค์แล้ว

ภายใต้การควบคุมของ จ้าวซือหรุน กองทัพโคลนได้เข้าไปในห้องฝึกเครื่องจักร โดยเปลี่ยนอุปกรณ์เป็นกลุ่ม

จ้าวซือหรุน สำรวจสถานที่เกิดเหตุอย่างเย็นชาอย่างเงียบ ๆ

ผู้ที่เพิ่งฟื้นคืนชีพคือทุกคนที่ จ้าวซือหรุน เคยฆ่า การได้เห็นเธอทำให้เกิดความทรงจำถึงความตายของพวกเขา และทำให้พวกเขาโกรธเกรี้ยว

“จ้าวซือหรุน คุณวางแผนจะทำอะไรอีก?” พวกเขาล้อมรอบเธอ

“ฉันรู้ว่าฉันเคยทำผิดกับคุณมาก่อน แต่ตอนนี้ฉันกำลังรีบ ฉันจะขอโทษทีหลัง”

“ขอโทษเหรอ คุณฆ่าพวกเรา! คำขอโทษแก้ไขไม่ได้ ให้เราฆ่าคุณด้วย แล้วเราจะเท่ากัน!”

ผู้ฟื้นคืนชีพโดยไม่รู้ถึงวิกฤตบนโลก เผชิญหน้ากับ จ้าวซือหรุน อย่างท้าทาย

“ฉันไม่มีเวลาสำหรับเรื่องนี้ ออกไปให้พ้นทาง!”

“ไม่มีทาง ในเมื่อคุณกล้ามาที่นี่ คุณจะไม่จากไป”

ในฉากที่วุ่นวาย จี้ซิงเยว่ตะโกนอย่างรวดเร็ว: “อย่าหุนหันพลันแล่น เรามีเหตุฉุกเฉิน โลกกำลังถูกโจมตี และเราจำเป็นต้องนำผู้คนมาต่อสู้ ไม่ว่าคุณจะมีความขัดแย้งอะไร เราก็จะจัดการทีหลังได้ โอเค?”

การประกาศนี้จุดประกายการอภิปรายในหมู่พวกเขา แม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบนโลก แต่การส่งกำลังทหารที่ได้รับการปรับปรุงแล้วทำให้เกิดวิกฤติครั้งใหญ่

“เราก็ไปเหมือนกัน สวมอุปกรณ์แล้วกลับมายังโลกเพื่อการต่อสู้กันเถอะ!”

โดยให้ความสำคัญกับสิ่งที่ดีกว่า สมาชิกสตาร์ไฟร์จึงละทิ้งความขัดแย้งกับ จ้าวซือหรุน เพื่อเผชิญหน้ากับศัตรูที่มีร่วมกัน

แต่ จ้าวซือหรุน จ้องมองไปที่ จี้ซิงเยว่

“คุณแค่ต้องเอาจมูกไปทุกที่ หุบปากแล้วคุณจะไม่ถูกจับตามอง!”

หลังจากตำหนิเขา เธอสั่งให้ร่างโคลนที่ล้มเหลวรวบรวมและออกเดินทางอย่างรวดเร็ว

หลังจากที่ร่างโคลนสุดท้ายออกไป จ้าวซือหรุน ก็ปิดผนึกทางออกทั้งหมด โดยกักขังบุคคลที่ฟื้นคืนชีพคนอื่นๆ ด้วยความตั้งใจที่เป็นอิสระอยู่ข้างใน

“จ้าวซือหรุน ฉันรู้ว่าคุณมีเจตนาซ่อนเร้น! ให้เราออกไป!”

โดยไม่สนใจคำสาปแช่งของพวกเขา จ้าวซือหรุน นำกองทัพโคลนออกเดินทางครั้งใหญ่ ในขณะที่บุคคลที่ติดอยู่ตะโกนตามหลังพวกเขา