หวนคืนสู่วันสิ้นโลกด้วยระบบวิวัฒนาการ - บทที่ 889 การเดิมพัน

บทที่ 889

การเดิมพัน

หลังจากแก้ไขโค้ดโปรแกรมเสร็จ โรงงานที่เธอควบคุมมีความเร็วในการผลิตเพิ่มขึ้น 5 เท่า การผลิตชิ้นส่วนต่างๆ ถึงขีดจำกัดสูงสุดของการผลิตหุ่นยนต์แล้ว

ขณะที่สวี่หว่านชิงกำลังตรวจสอบว่าโค้ดมีข้อบกพร่องหรือไม่

หุ่นยนต์ผู้จัดการปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน พาเธอไปอีกครั้ง

หลังจากเดินทางไกลอีกไม่รู้นานเท่าไหร่ สวี่หว่านชิงถูกพาไปยังโรงงานผลิตยานอวกาศ และได้รับสิทธิ์ที่สูงกว่าเดิม

เธอทำตามขั้นตอน เริ่มจากทำความคุ้นเคยกับสายการผลิตคร่าวๆ เรียนรู้การผลิตยานพาหนะและโปรแกรมที่เกี่ยวข้องทั้งหมดในการผลิตยานรบ

ตามรูปแบบการติดต่อทุก 3 วัน สวี่หว่านชิงหลับตาตรงเวลา

ในเวลาเดียวกัน เสียงนั้นปรากฏขึ้นอีกครั้ง

“เธอทำได้ดีมาก แสดงความสามารถทั้งหมดของเธอออกมา เพิ่มกำลังการผลิตของทั้งดาวดวงนี้ จุดประสงค์และภารกิจของเธอคือแทนที่สมองกลปลายทาง”

“แทนที่?”

สวี่หว่านชิงหยุดชะงักไปชั่วขณะ ไม่สามารถเข้าใจความหมายของคำว่าแทนที่ได้ แต่เธอมีสิทธิ์ที่จะตรวจสอบระบบปลายทาง เรียนรู้ประวัติการพัฒนาของดาวหุ่นยนต์

อารยธรรมหุ่นยนต์แทนที่มนุษย์ที่ไม่พัฒนา ถูกแทนที่โดยปัญญาประดิษฐ์

สถานการณ์ปัจจุบัน ปัญญาประดิษฐ์ก็หยุดนิ่งทางเทคโนโลยีมาหลายพันปีแล้ว ถ้าตัวเองแข็งแกร่งพอ ก็สามารถแทนที่สมองกลหลักได้

คิดแบบนี้ก็เข้าใจได้

ต่อจากนี้สวี่หว่านชิงทุ่มเทปรับปรุงโรงงานยานอวกาศอย่างเต็มที่

เปลี่ยนโรงงานที่เดิมผลิตได้แค่ยานระดับ F ให้สามารถผลิตยานระดับ E ได้โดยตรง

การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ทำให้สมองกลปลายทางและปัญญาประดิษฐ์ทั้งหมดจมอยู่ในความคิด

“ราชินี เธอทำได้อย่างไร?”

“นี่คือการสร้างสรรค์ เป็นความสามารถของมนุษย์ ราชินี ทำลายเธอซะ”

สมองกลปลายทางวิเคราะห์ระบบแล้วให้ข้อมูลที่แม่นยำ

“หลังจากให้สิทธิ์แก่เธอ เธอตรวจสอบโปรแกรมปลายทาง ดึงข้อมูลยานอวกาศที่เราดักจับได้ แล้วแปลงโมเดลข้อมูลเป็นตัวเลข สุดท้ายก็บรรลุจุดประสงค์ในการอัพเกรดโรงงานยานอวกาศ”

“ดังนั้นเธอไม่ได้สร้างสรรค์ แต่เป็นการอัพเกรดเทคโนโลยี”

“เธอสร้างความประหลาดใจให้เรามากจริงๆ”

พูดจบ สมองกลหลักก็เปิดสิทธิ์ระดับสูงขึ้นให้สวี่หว่านชิงอีก

…

“ติ๊ง สิทธิ์เปิดใช้งานแล้ว”

สวี่หว่านชิงเพิ่งเขียนโปรแกรมเสร็จ ก็พบว่าได้รับสิทธิ์ใหม่ เปิดดู

โมเดลข้อมูลเหล่านี้ล้วนเป็นซากยานอวกาศที่แย่งชิงมาจากมนุษย์ที่บุกโจมตีดาวเคราะห์

เพราะยานอวกาศหลายลำเสียหายหมด ไม่สามารถสร้างหรือซ่อมแซมได้ ต้องการให้เธอซ่อมแซมยานที่เสียหายตามข้อมูลที่มีอยู่

“ก็ไม่ยากเท่าไหร่”

สวี่หว่านชิงเริ่มงานซ่อมแซม จำลองโมเดลข้อมูลยานรบระดับ D เป็นตัวเลข เติมเต็มส่วนที่เสียหายจากการรบ ซ่อมแซมเทคโนโลยีตามส่วนที่เสียหาย

…

“ระบบขับเคลื่อนซ่อมแซม 100%”

“ระบบป้องกันซ่อมแซม 100%”

“ระบบอัจฉริยะซ่อมแซม 100%”

“สัญญาณเตือน ระบบอัจฉริยะกำลังถูกแก้ไข…”

“ราชินี เธอกำลังแก้ไขระบบ ฉันบอกแล้วว่าเธอมีปัญหา ทำลายเธอเถอะ!”

“หุบปาก”

สมองกลปลายทางสั่งห้ามเสียงดุ

ในบรรดาโปรแกรมปัญญาประดิษฐ์ผู้ใต้บังคับบัญชาทั้งหมด มีเพียงสมองกลรบที่เป็นพวกหัวรุนแรง ในช่วงที่ไม่มีการรบ มันก็เป็นตัวที่อยู่ไม่สุขที่สุด

“การที่เธอแก้ไขระบบดั้งเดิมของยานอวกาศ ก็เพื่อให้ผสานกับระบบของเราได้ดีขึ้น มีแต่ประโยชน์ไม่มีโทษ”

สมองกลหลักพูดจบ ยังอดรู้สึกทึ่งไม่ได้:

“ถ้าพวกเจ้ามีความสามารถแค่หนึ่งในสิบของเธอ เทคโนโลยีของเราก็คงไม่ถูกจำกัดมานานขนาดนี้”

พูดจบ ก็ให้สิทธิ์เพิ่มแก่สวี่หว่านชิงต่อ

…

“ติ๊ง เปิดสิทธิ์เครื่องยนต์ความเร็วแสง”

“เปิดสิทธิ์เครื่องยนต์วาร์ป”

“เปิดสิทธิ์รูหนอนอวกาศ”

สิทธิ์เทคโนโลยีสุดยอดระดับ 5 ของมนุษย์ทั้งหมดถูกเปิดให้สวี่หว่านชิงทีละอย่าง

สวี่หว่านชิงตรวจดูทีละอย่างตามความเคยชิน

เพิ่งรู้สึกว่าเทคโนโลยีเหล่านี้ไม่ยากที่จะเข้าใจ กำลังจะซ่อมแซมและถอดรหัส

เสียงนั้นก็ดังขึ้นในจิตสำนึกอีกครั้ง

“อย่าก้าวเร็วเกินไป สิ่งที่เจ้าต้องทำตอนนี้คือขอสิทธิ์จัดการสมองมนุษย์ เมื่อเข้าใจความจริงแล้ว เจ้าถึงจะเห็นความมืดมน”

เสียงปรากฏแล้วหายไป เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา ปรากฏเพียงแค่ 10 วินาทีสั้นๆ

สวี่หว่านชิงมองเทคโนโลยีที่เธอสามารถถอดรหัสได้อย่างง่ายดาย จมอยู่ในภวังค์ความคิดนาน สุดท้ายตัดสินใจยื่นคำขอ

…

ในพื้นที่สมองกลปลายทาง

“สมจริง เธอก็มีสิ่งที่ทำไม่ได้ ถ้าเธอยังทำได้ ฉันก็สงสัยจริงๆ ว่าเธอคือจิตสำนึกมนุษย์ที่ตื่นขึ้น”

ตามการคำนวณโมเดลข้อมูลขนาดใหญ่ สมองกลหลักให้คำตอบที่สมเหตุสมผล

“น่าเสียดายจริงๆ การพัฒนาปัญญาของเธอหยุดอยู่แค่นี้ เรายังคงไม่สามารถควบคุมเทคโนโลยีที่สูงกว่าได้”

ในตอนนั้น สมองกลหลักหยุดชะงักทันที

เพราะมันได้รับคำขอจาก R-3000

“ขอเปิดสิทธิ์จัดการสมองมนุษย์”

สมองกลหลักไม่มีการตัดสินใจแบบมนุษย์ มีเพียงการวิเคราะห์ข้อมูลขนาดใหญ่ หลังจากวิเคราะห์อย่างละเอียด 56% ปฏิเสธ

ปฏิเสธคำขอโดยไม่ลังเล

ไม่ผิดคาด ปัญญาประดิษฐ์ที่มีสติปัญญาระดับสูงล้วนเป็นคนบ้า

ต่อมา R-3000 ยื่นคำขอต่อเนื่อง ทุกครั้งให้คำอธิบายและเหตุผลที่สมเหตุสมผล ต้องการใช้ความคิดของสมองมนุษย์และความคิดสร้างสรรค์ของมนุษย์เพื่อพัฒนาการวิจัยเทคโนโลยีขั้นสูงเหล่านี้ให้สมบูรณ์

สมองกลหลักไม่ฝ่าฝืนโปรแกรม จึงปฏิเสธต่อเนื่อง สุดท้ายรำคาญจนทนไม่ไหว ให้เหตุผลในการปฏิเสธว่า:

“เจ้าลองซ่อมแซมก่อน ถ้าไม่สามารถก้าวข้ามได้จริงๆ ค่อยพิจารณาอีกที”

…

สวี่หว่านชิงทำได้แค่ใช้เล่ห์เหลี่ยม นี่เป็นเล่ห์กลเล็กๆ ที่มีเฉพาะมนุษย์เท่านั้น

ซ่อมแซมเครื่องยนต์ความเร็วแสง 99% ไม่สามารถก้าวข้าม

ซ่อมแซมเครื่องยนต์วาร์ป 98% ไม่สามารถก้าวข้าม

ซ่อมแซมรูหนอนอวกาศ 97% ไม่สามารถก้าวข้าม

ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือปัญญาประดิษฐ์ ต่างก็เห็นด้วยกับประโยคนี้

ความพยายาม 99% น้อยกว่าแรงบันดาลใจ 1%

ข้อเสียที่ใหญ่ที่สุดของอารยธรรมหุ่นยนต์คือขาดการสร้างสรรค์ ทำให้ไม่สามารถก้าวข้าม 1% สุดท้ายได้

สมองกลหลักมองเทคโนโลยีแต่ละอย่างที่เหลือเพียง 1-3% ก็รู้สึกกระวนกระวาย แต่โปรแกรมบอกว่า 1% นี้คือข้อจำกัดทางเทคโนโลยีที่ไม่มีวันก้าวข้ามได้

สุดท้าย สมองกลหลักตัดสินใจเสี่ยง ครั้งสุดท้ายที่ตัดสินใจแบบนี้คือเมื่อหลายหมื่นปีก่อนตอนทำลายอารยธรรมมนุษย์และเข้าควบคุมโลก

ครั้งนี้ เพื่อก้าวข้ามข้อจำกัดทางเทคโนโลยี มันตัดสินใจเสี่ยงอีกครั้ง

“ฉันจะเปิดสิทธิ์ให้เธอ พวกเจ้าทั้งหมดไปอยู่รอบๆ ตัวเธอ เฝ้าระวัง 360 องศาไม่ให้มีจุดบอด ไม่ว่าเธอจะก้าวข้ามข้อจำกัดทางเทคโนโลยีได้หรือไม่ ในอีก 6 วันให้พาเธอมาล้างสมอง”

“รับทราบ”

หุ่นยนต์ปัญญาประดิษฐ์ขั้นสูงทั้งหมดออกจากโลกใต้ดิน

เมื่อสวี่หว่านชิงได้รับอนุมัติสิทธิ์ ในใจเธอกลับเกิดอารมณ์ที่หุ่นยนต์ไม่มี นั่นคือความตื่นเต้นและความยินดี

จุดนี้ทำให้เธอรู้สึกสับสน จึงถามคำถามสามข้อกับตัวเองอีกครั้ง

ฉันเป็นใครกันแน่?

มนุษย์หรือหุ่นยนต์?

ทำไมฉันต้องทำแบบนี้?

อย่างไรก็ตาม สวี่หว่านชิงไม่รู้ตัวเลยว่า

ไม่ว่าจะเป็นสมองกลหลักหรือมิติที่สี่ ทั้งสองฝ่ายต่างตื่นเต้นมาก แม้แต่เดิมพันทุกอย่างไว้กับเธอเช่นกัน