หวนคืนสู่วันสิ้นโลกด้วยระบบวิวัฒนาการ - บทที่ 948 ประจบประแจง

บทที่ 948

ประจบประแจง

ท่ามกลางวิกฤตรอบด้าน ไม่มีนักรบที่ใช้การได้ ดยุกออดี้จึงต้องไว้ใจลูกนอกสมรส สั่งการต่อหน้าธารกำนัลให้ลูกนอกสมรสบัญชาการยานรบ ไปปราบปรามการกบฏที่ดาวมังกรทะเล

“รับคำสั่งค่ะ!”

หลังจากรับคำสั่ง ลูกนอกสมรสก็จากไปทันที

แต่ออดี้เจ็ดสิบเอ็ดซึ่งตอนนี้เป็นออดี้สิบเอ็ด รู้สึกตกใจ

เขาเป็นคนที่เข้าใจสถานการณ์ของตระกูลออดี้มากที่สุดในตอนนี้ น้องสาวของเขาเปลี่ยนไปมาก เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไม่เห็นปัญหา

เขาตามลูกนอกสมรสออกมาจากห้องประชุม ดึงตัวน้องสาวไว้แล้วถามว่า:

“น้อง คนเก็บขยะทำอะไรกับเธอ ทำไมเธอถึงเปลี่ยนไปแบบนี้?”

ลูกนอกสมรสยิ้มอย่างลึกลับ พูดอย่างเฉยชาว่า:

“พี่อยากรู้คำตอบอะไรหรือ?”

รอยยิ้มนี้ทำให้ออดี้สิบเอ็ดตกใจจนเหงื่อเย็นไหลไปทั้งตัว

ลูกนอกสมรสก้าวเข้ามาใกล้ กระซิบว่า:

“พี่ยังไม่พบอีกหรือว่า ชายชราเก็บขยะไม่ได้อยู่บนดาวดวงนี้แล้ว?”

“นี่…”

ออดี้สิบเอ็ดงุนงงไปหมด พอเขาตั้งสติได้ ลูกนอกสมรสก็เข้าไปในท่าอวกาศ ควบคุมยานรบทั้งหมด ออกจากดาวหลักไปแล้ว

ท้องฟ้าแจ่มใส มองเห็นอวกาศได้ด้วยตาเปล่า

บนดาวหลัก ไม่เคยมีภาพเช่นนี้มาก่อน ต้องรู้ว่าจอดอยู่นอกดาวหลักมียานอวกาศเป็นแสนลำ ถ้าไม่ถึงแสนก็หลายหมื่นลำ

แต่ตอนนี้ไม่เหลือสักลำ นี่มันไม่ถูกต้องแน่ๆ!

ออดี้สิบเอ็ดเข้าใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่มียานอวกาศ หมายความว่าตระกูลออดี้ติดอยู่บนดาวหลัก ไม่สามารถออกไปไหนได้

เขารู้สึกขนลุก เหงื่อไหลไม่หยุด

รีบวิ่งกลับไปที่ห้องประชุม กำลังจะรายงาน พบว่าทั้ง ดยุกและขุนนางต่างๆ กำลังตรวจสอบทรัพย์สินของตัวเอง

นี่คือความมั่งคั่งที่ทุกคนใฝ่ฝันมานาน ตอนนี้ได้มาง่ายๆ ทุกคนต่างมึนเมาไปกับมัน

“ท่านดยุก!”

ออดี้สิบเอ็ดเข้าไปรายงาน แต่ดยุกก็จมอยู่ในความปลื้มปีติอันยิ่งใหญ่ ทรัพย์สมบัติมหาศาลที่ตกลงมาจากฟ้า ทำให้พวกเขาสูญเสียวิจารณญาณพื้นฐาน แม้แต่การติดอยู่บนดาวหลักนี้ ก็ไม่รู้ตัวเลย

“เลิกประชุม วันนี้เฉลิมฉลองต่อ ฉลองที่ตระกูลออดี้ของเราได้เป็นตระกูลขุนนางอันดับหนึ่งของแขนเซนทอร์!”

“ท่านดยุก!”

เสียงของออดี้สิบเอ็ดถูกกลบด้วยเสียงโห่ร้องดังกึกก้อง

……

ดาวหลักของกาแล็กซี

เมื่อออดี้ศูนย์สองเห็นทรัพย์สินที่เธอสามารถจัดการได้ เธอก็งุนงงไปหมด ไม่เข้าใจเลยว่าตระกูลออดี้ที่เพิ่งเป็นตระกูลขุนนางใหญ่ ไปหาทรัพย์สินมหาศาลขนาดนี้มาจากไหน

แต่ยังไม่ทันที่เธอจะตั้งสติได้ พอเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นคนเข้าแถวยาวเหยียด

คนที่นำหน้าคือสวี่หว่านชิง เธอกำลังเจรจากับหุ่นยนต์แนะนำสินค้า ซื้อท่าอวกาศระดับ A ทั้งหมดที่หุ่นยนต์แนะนำโดยไม่ลังเล

เงินจำนวนมหาศาลถูกโอน แต่ก็เป็นเพียงเศษเสี้ยวของทรัพย์สินตระกูลออดี้ แต่ออดี้ศูนย์สองเหมือนเป็นเพียงเครื่องมือ ได้แต่นั่งดูทรัพย์สินมหาศาลถูกใช้ไปทีละนิด

“ขอขัดจังหวะหน่อย คุณซื้อยานรบระดับ A ไปแล้ว 99 ลำ ตระกูลของเราต้องการยานรบมากขนาดนี้จริงๆ หรือ?”

สวี่หว่านชิงทำธุรกรรมกับปัญญาประดิษฐ์แนะนำสินค้าไปพลางอธิบายไปพลางว่า:

“นี่มันเรื่องอะไรกัน อย่าลืมสิว่าตอนนี้คุณเป็นขุนนางใหญ่แล้ว ไม่ใช่ขุนนางเล็กๆ อีกต่อไป สิ่งที่เมื่อก่อนซื้อไม่ได้ ครอบครองไม่ได้ ตอนนี้ก็ต้องครอบครองสิ”

“นี่แค่ยานรบระดับ A 99 ลำเอง แจกจ่ายให้ขุนนางใหญ่ที่เก่งกล้าสามารถในตระกูลออดี้ของคุณ คุณคิดว่าพอหรือ?”

“เอ่อ…”

คำตอบชัดเจนว่าไม่พอ แต่ออดี้ศูนย์สองรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง

สวี่หว่านชิงไม่ให้เวลาเธอคิดมากนัก

“ยานรบเหล่านี้คือทุนสำหรับการผงาดขึ้นของตระกูลออดี้ของพวกคุณ มีกองยานรบที่แข็งแกร่ง ตระกูลออดี้ของคุณถึงจะสามารถเทียบชั้นกับสี่ตระกูลใหญ่ของแขนกาแล็กซีได้”

“ไม่มีกำลังรบ มีเงินแต่ไม่มีอำนาจ พวกคุณก็แค่เศรษฐีใหม่เท่านั้น จะไม่ได้รับการเคารพนับถือหรอก”

ถูกสวี่หว่านชิงหว่านล้อมแบบนี้ ออดี้ศูนย์สองคิดว่าก็จริง จึงปล่อยให้สวี่หว่านชิงซื้อของใหญ่

แต่เธอก็ยังคิดไม่ออกว่า ทำไมตระกูลออดี้ถึงยอมให้เธอจัดการทรัพย์สินมากมายขนาดนี้

ด้วยสมองของเธอ คงคิดไม่ถึงว่ามีคนกำลังจัดการอยู่เบื้องหลัง ยิ่งคิดไม่ถึงว่าคนที่จัดการเบื้องหลังนั้นสามารถแก้ไขโปรแกรมของสมองหลักได้ด้วย

ใช่แล้ว คนคนนี้ก็คือสวี่หว่านชิง ตอนนี้เธอกำลังใช้ประโยชน์จากทรัพย์สินมหาศาลของตระกูลออดี้ เพื่อซื้อยานรบให้โลกและเฉินเทียนเซิง

เมื่อความจริงเปิดเผย ทั้งกาแล็กซีจะไม่มีใครกล้าโจมตีระบบสุริยะ นี่คือแผนการของเฉินเทียนเซิง ลอบขนทัพผ่านเมืองเฉินโดยไม่ให้ใครรู้

……

ในเวลาเดียวกัน

ในดาวเคราะห์ที่ควบคุมโดยแขนเซนทอร์ทั้งหมด ขุนนางที่เคยเทียบชั้นกับตระกูลออดี้ เห็นตระกูลออดี้รุ่งเรืองขึ้นมา พวกเขาก็เริ่มกระสับกระส่าย

ไม่รู้ว่าได้ข่าวภายในมาจากไหน รู้วิธีการพนันในการแข่งขันต่อสู้สัตว์แบบนี้ พวกเขาก็พยายามหาเงินอย่างไม่ยั้ง

ฉวยโอกาสที่การแข่งขันต่อสู้สัตว์กำลังร้อนแรงบนดาวของตน ขุนนางทุกคนต่างหมกมุ่นอยู่กับมัน

อย่างไรก็ตาม คนที่พนันกับพวกเขาคือสวี่หว่านชิงที่แฝงตัวอยู่ในเงามืด เธอใช้ตลาดมืดที่คนเก็บขยะวางแผนไว้อย่างลับๆ ควบคุมธุรกิจใต้ดินเกือบทั้งหมดในแขนเซนทอร์

เมื่อการแข่งขันต่อสู้สัตว์จบลง พวกขุนนางโง่เขลาที่คิดว่าตัวเองฉลาดเหล่านั้น จะไม่เหลืออะไรเลย และทรัพย์สินของพวกเขาจะถูกโอนย้ายอย่างถูกกฎหมายทั้งหมด กลายเป็นทรัพย์สินของนักรบ 56 เผ่าพันธุ์

ต้องรู้ว่า การที่เฉินเทียนเซิงฝึกฝน 56 เผ่าพันธุ์อย่างลับๆ นั้น ไม่ได้หมายถึงแค่ 56 คน แต่มีนักรบ 56 เผ่าพันธุ์ ไม่นับชายชรา เด็ก คนป่วย และคนพิการ จำนวนนักรบมีมากถึง 2,000 กว่าคน ยิ่งไปกว่านั้นยังมีชนพื้นเมืองของดาวฮามิลด้วย

เมื่อแผนการลอบขนทัพผ่านเมืองเฉินของเฉินเทียนเซิงถูกเปิดเผย กองกำลังที่ซ่อนอยู่เหล่านี้จะยิ่งใหญ่มาก ไม่เพียงแต่ควบคุมทั้งแขนเซนทอร์ แม้แต่แขนกาแล็กซีอื่นๆ ก็มีคนของพวกเขาอยู่ทั่วไป

……

อารยธรรมเมนาชียังไม่ตระหนักว่า พวกเขากำลังจะเผชิญกับวิกฤตที่ไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์

เพราะกลุ่มต่างๆ ในอารยธรรมเมนาชี ต่างก็จับตาดูการต่อสู้ภายในของสองตระกูลใหญ่คือหยิงเหรินและเทียนหม่าตลอดเวลา

ในกาแล็กซี

ยานรบของสองตระกูลใหญ่พร้อมแล้วทั้งหมด หลังจากเตรียมพร้อม สงครามกาแล็กซีก็ใกล้จะปะทุ

ตระกูลเทียนหม่าเริ่มโจมตีก่อน โจมตี แขนดาวเพอร์ซิอุสของหยิงเหริน

สงครามครั้งนี้ดุเดือด ตั้งแต่เริ่มต้น ทั้งสองฝ่ายใช้อาวุธทำลายล้างดาวเคราะห์จำนวนมาก ทำให้ทั้งสองฝ่ายมีการสูญเสียอย่างหนัก

เสือสองตัวต่อสู้กัน ย่อมมีตัวหนึ่งบาดเจ็บ สงครามของสองตระกูลนี้แทบจะทุ่มสุดตัว สู้กันถึงตายหรือเป็น

ในขณะที่การต่อสู้ของทั้งสองฝ่ายอยู่ในสภาวะคาราคาซัง ผู้บริหารของตระกูลเทียนหม่าจากแขนดาวคนเซนทอรัส ได้พบกับออดี้ศูนย์สอง ตกลงตามข้อเรียกร้องที่ไม่สมเหตุสมผลของสวี่หว่านชิง

“ตระกูลเทียนหม่าของเราสัญญาว่า ถ้าช่วยเราทำลายตระกูลหยิงเหริน เราจะยกแขนดาวนายพรานให้ตระกูลออดี้ของคุณโดยไม่มีเงื่อนไข ให้พวกคุณครอบครองและบริหารจัดการ”

“ดี ขอให้ความร่วมมือของเราราบรื่น!”

สวี่หว่านชิงจับมือกับขุนนางเทียนหม่า

แต่ขุนนางเทียนหม่าไม่มีทางคิดฝันเลยว่า คำสัญญานี้จะทำให้ตระกูลเทียนหม่าตกต่ำไม่มีวันกลับ

เพราะว่าสิ่งที่สวี่หว่านชิงเรียกว่าความเป็นกลางนั้น ไม่ได้สมรู้ร่วมคิดกับแค่ตระกูลเทียนหม่า แต่ยังสมรู้ร่วมคิดกับตระกูลหยิงเหรินด้วย เธอเล่นเกมสองหน้าอย่างชำนาญ แม้แต่ออดี้ศูนย์สองที่มีส่วนร่วมตลอดก็ยังมองไม่ออกถึงจุดประสงค์ที่แท้จริง