หวนคืนสู่วันสิ้นโลกด้วยระบบวิวัฒนาการ - บทที่ 968 เริ่มทวงหนี้

บทที่ 968

เริ่มทวงหนี้

“วิจัยมานานแล้ว”

จี้ชิงเยว่ อธิบาย:

“นี่ไง พวกคุณเพิ่งฟื้นคืนชีพ ยังไม่ได้รับการปรับเปลี่ยนพันธุกรรมหลายอย่าง ทำให้คุณมีภูมิคุ้มกันต่อโปรตีนพรีออน เลยส่งพวกคุณมาที่นี่ก่อนไงล่ะ”

หวังคงดึง จี้ชิงเยว่ ไปด้านข้าง พูดเบาๆ:

“คำสั่งที่ผมได้รับไม่ใช่แค่เฝ้าดูอย่างเดียวนะ”

จี้ชิงเยว่ ยิ้มอย่างเข้าใจ

“ผมเข้าใจ ชักจูงใช่ไหม ให้เชลยยอมรับทฤษฎีการพัฒนาอย่างสันติของเรา ก่อนหน้านี้เราก็ลองแล้ว แทบไม่ได้ผล ดังนั้นภาระนี้ก็ต้องฝากคุณแล้ว”

หวังคงยิ้มพูด:

“ได้ คุณวางใจเถอะ”

ขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกัน ระบบ สตาร์ไฟร์ก็ส่งข่าวมา

“เตรียมรับเชลยสงคราม”

ทุกคนตกใจ รีบไปที่จุดรับ เห็นทีมปฏิบัติการจากยานมังกรเขียวลากชาวเมนาชีนับร้อยคนเข้ามา

“พวกนี้แหละ ฝากพวกคุณด้วย”

หวังคงชะงัก รีบถาม:

“ชาวเมนาชีบุกมาแล้วหรือ?”

“ไม่ใช่ อย่าเดาส่งเดช”

หลี่เฮา อธิบายว่า:

“พวกนี้เป็นแค่หน่วยสังเกตการณ์ของอารยธรรมเมนาชี มาสืบข่าว”

จัดการส่งมอบ ให้คนจัดการเรื่องห้องขังของพวกเขา

ตอนกักขัง ให้กักขังผู้สังเกตการณ์ไว้กับกองทัพสำรวจด้วยกัน

เมื่อเห็นความภาคภูมิใจทั้งหมดของเมนาชีกลายเป็นเชลย ผู้สังเกตการณ์จึงตกใจ

ไม่เพียงแต่พ่ายแพ้ แต่ยังกลายเป็นเชลยทั้งหมด!

นี่มันเกินไปแล้ว!

ในขณะเดียวกัน ความคิดที่น่าขนลุกก็ผุดขึ้นในใจ

อารยธรรมโลกไม่ได้ธรรมดาอย่างที่เห็นภายนอก

เงียบอยู่ก็เงียบไป พอลงมือก็ทำให้ตกตะลึง!

คงจะทำให้อารยธรรมเมนาชีเผชิญกับการพลิกผันครั้งใหญ่ที่ไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์

…

ในขณะเดียวกัน

ที่ดาวหลักของกาแล็กซี่ สภาเมนาชียังคงแตกแยกกันอยู่

สองตระกูลใหญ่ หยิงเหรินและ เทียนหม่าร่วมมือกับ ออดี้และตระกูลเล็กๆ จากแขนกาแล็กซี่อื่นๆ โจมตีตระกูลแขนกางเขนใต้ด้วยวาจา

ผู้ปกครองแขนกางเขนใต้ไม่พูดอะไร นิ่งเงียบรับฟังคำวิพากษ์วิจารณ์จากทุกคน

จนกระทั่งตระกูลแขนกางเขนใต้ส่งข่าวมา

“เงียบ”

ผู้ปกครองแขนกางเขนใต้ลุกขึ้นพูดในที่สุด และเชื่อมต่อกับระบบคอมพิวเตอร์หลัก เปิดเผยสถานการณ์ล่าสุด

“กองยานผู้สังเกตการณ์กาแล็กซี่ที่ตระกูลแขนกางเขนใต้ส่งไปเพิ่งสูญหายไป พวกคุณรู้ไหมว่านี่หมายความว่าอะไร?”

ทั้งห้องเงียบ จมอยู่ในความคิด

ระบบคอมพิวเตอร์หลักเปลี่ยนอีกครั้ง ครั้งนี้เป็นที่อยู่ของอารยธรรมโลก บริเวณระบบสุริยะในแขนนายพราน

ภาพค่อยๆ ขยาย จนโลกปรากฏ และขยายต่อ เมื่อเมืองปรากฏในสายตาทุกคน ภาพสแกนของคนเดินถนนคนหนึ่งถูกเปิดเผยทั้งหมด

“ดูให้ดี ผลสแกนจากคอมพิวเตอร์หลัก พวกเขาไม่ใช่มนุษย์ที่วิวัฒนาการตามธรรมชาติ ชาวโลกเป็นผลผลิตจากวิศวกรรมพันธุกรรมผสมที่อารยธรรมระดับสูงทิ้งไว้!”

ข้อมูลสแกน DNA มนุษย์:

มีสายเลือดของ บาคาลาดินี, อลามัต, แอตแลนติส, นิบิรุ และลำดับพันธุกรรมอีก 5 ชนิด

“พวกคุณคิดว่าพวกเขาเป็นคนป่าเถื่อน แต่หลังจากพวกเขาปลดล็อกพันธุกรรม พันธุกรรมจะวิวัฒนาการต่อไปเรื่อยๆ ถ้าให้เวลาชาวโลกมากพอ สิ่งมีชีวิตชนิดนี้จะวิวัฒนาการจากสิ่งมีชีวิตคาร์บอนไปเป็นสิ่งมีชีวิตระดับเทพ!”

“ดูให้ดี ชาวโลกธรรมดาๆ คนหนึ่งโดยเฉลี่ยก็เป็นสิ่งมีชีวิตคาร์บอนระดับ 5 แล้ว นี่มากกว่าคนป่าเถื่อนเป็นร้อยเท่า”

“พวกเขายังมีสติปัญญา เทคโนโลยี และการสืบทอดของอารยธรรมระดับสูง”

“การลุกฮือขึ้นของอารยธรรมแบบนี้ เป็นภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดต่อการปกครองกาแล็กซี่หลายร้อยล้านปีของเรา!”

“อย่าลืมว่าเราทำลายนิบิรุอย่างไร ต้องใช้เวลาหลายร้อยล้านปีกดดัน จึงทำให้พวกเขาถึงจุดพินาศในที่สุด”

“แต่เราพลาดไป แผนสำรองที่นิบิรุทิ้งไว้ก็คืออารยธรรมโลก”

“ตื่นได้แล้วทุกคน ถ้าเรายังไม่สามัคคีกันเอาชนะ อารยธรรมโลก สถานะการปกครองของอารยธรรมเมนาชีจะต้องสั่นคลอนแน่นอน!”

หลังจากคำปราศรัยอันเร่าร้อนของผู้ปกครอง แขนกางเขนใต้ ชาวเมนาชีทุกคนจมอยู่ในความคิด

ชีวิตที่สุขสบายหลายล้านปีกำลังจะถูกคุกคาม นี่ยอมรับไม่ได้เด็ดขาด!

หลังการประชุมสภา ผู้ปกครองทุกคนต้องรายงานกับหัวหน้าตระกูล และเตรียมส่งทหาร ปราบปรามอารยธรรมโลกในระบบสุริยะ ให้รากเหง้าแห่งหายนะที่นิบิรุทิ้งไว้ถูกทำลายอย่างสิ้นซาก

แม้แต่ออดี้ศูนย์สองก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น

เธอรีบกลับมาที่ที่พัก พบ สวี่หว่านชิง แล้วพูดตรงๆ:

“เปิดการสื่อสารทางไกล ฉันต้องวิดีโอคอลกับดยุกแห่งออดี้พี่ชายของฉัน”

สวี่หว่านชิง ไม่ได้ทำตาม แต่พูดอย่างเย็นชา:

“ก่อนจะคุย เธอมานั่งก่อน เราคุยกันหน่อย”

ออดี้ศูนย์สอง เดินอย่างรวดเร็วไปที่โต๊ะทำงาน เรียบเรียงความคิดสำหรับการสนทนาพลางตอบ:

“มีอะไรค่อยคุยทีหลัง ให้ฉันติดต่อพี่ชายก่อน”

สวี่หว่านชิง ไม่ขยับเป็นเวลานาน ทำให้ ออดี้ศูนย์สอง รู้สึกแปลกใจ

“เธอไม่ได้ยินที่ฉันพูดเหรอ?”

สวี่หว่านชิง พูดอย่างเย็นชา:

“เธอต่างหากที่ไม่เข้าใจสิ่งที่ฉันพูด”

ออดี้ศูนย์สอง รู้สึกโมโห ผู้ใต้บังคับบัญชาชาว บาคาลาดินีคนนี้ยิ่งทำตัวเหลิงเกินไปเรื่อยๆ ตอนนี้ถึงกับกล้าขัดคำสั่งเธออย่างโจ่งแจ้ง

ความดีความชอบมากเกินไป อย่าคิดว่าช่วยให้ตระกูล ออดี้ ขึ้นสู่จุดสูงสุดแล้วจะไม่ถูกเขี่ยทิ้ง

แต่ตอนนี้ยังมีประโยชน์อยู่ จึงอดทนไว้ก่อน มองตา สวี่หว่านชิง

“มีอะไรรีบพูดมา”

สวี่หว่านชิง โบกมือ เปิดสัญญาของสหพันธ์ฉบับหนึ่ง พูดอย่างจริงจัง:

“เอกสารฉบับนี้เธอดูก่อน ถ้าไม่มีปัญหาอะไร ช่วยยืนยันและจ่ายค่าตอบแทนให้ฉันด้วย”

“ค่าตอบแทน?”

ออดี้ศูนย์สอง งงมาก ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมพวกทาสเลี้ยงพวกนี้วันนี้ถึงมาเรียกร้องค่าตอบแทนกับเธอกะทันหัน

ตรวจดูสัญญาอย่างละเอียด เป็นสัญญากู้ยืมของตระกูล ออดี้ ที่เซ็นไว้ก่อนหน้านี้ รวมถึงข้อตกลงกู้ยืมที่เธอเซ็นด้วย

“ฉันดูแล้ว ยืนยันได้ เรื่องชำระคืนค่อยว่ากันทีหลัง ตอนนี้ฉันต้องติดต่อพี่ชายฉัน เดี๋ยวนี้!”

ออดี้ศูนย์สอง เน้นเสียง ต้องการใช้อำนาจอันสูงส่งของตนที่ไม่มีใครสั่นคลอนได้

สวี่หว่านชิง ยิ้มอย่างใจเย็น

“เธอยังไม่เข้าใจ ข้อกำหนดในสัญญานี้ระบุว่า ดอกเบี้ยเงินกู้ วันแรกจ่าย 1 วันที่สองจ่าย 2 เพิ่มขึ้นตามลำดับ…”

“ฉันรู้แน่นอน เธอต้องการพูดอะไรกันแน่?”

ออดี้ศูนย์สอง หมดความอดทนแล้ว

สวี่หว่านชิง ทำหน้าเคร่งขรึมทันที พูดเสียงเย็น:

“สิ่งที่ฉันต้องการพูดคือ พวกเมนาชีของเธอคิดว่าตัวเองเก่งกาจ แม้แต่คณิตศาสตร์ง่ายๆ ยังให้คอมพิวเตอร์หลักทำ นานๆ เข้าทำให้พวกเธอไม่รู้แม้แต่คณิตศาสตร์พื้นฐาน”

เปลี่ยนหัวข้อ สวี่หว่านชิง เริ่มใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์หลักคำนวณ

“หลัง 30 วันคือ 1073741823…”

ตัวเลขเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ มากขึ้นเรื่อยๆ ตาของ ออดี้ศูนย์สอง เบิกกว้างเท่าไข่ห่าน

จนกระทั่ง สวี่หว่านชิง พูดว่า:

“จริงๆ แล้วตั้งแต่วันที่ 89 ทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูล ออดี้ รวมกันก็ไม่พอชำระดอกเบี้ย แล้วนี่ผ่านไป 300 วันแล้ว”

ออดี้ศูนย์สอง อ้าปากค้างทรุดลงนั่งบนเก้าอี้

“นี่ เป็นไปไม่ได้ เธอต้องการอะไรกันแน่?”

สวี่หว่านชิง ในที่สุดก็แสดงเขี้ยวเล็บ พูดอย่างเย็นชา:

“ฉันไม่ต้องการมาก แค่เธอยอมรับข้อเรียกร้องของฉัน ตระกูล ออดี้ ก็ยังคงเป็นผู้ปกครองในนามของแขนเซนทอร์”

“ถ้าฉันไม่ยอมล่ะ?” ออดี้ศูนย์สอง ถาม

“ขอให้คอมพิวเตอร์หลักของสหพันธ์บังคับให้ตระกูล ออดี้ ชำระหนี้ ทุกอย่างที่ตระกูล ออดี้ มีตอนนี้จะเป็นของพวกเรา และพวกเธอต้องทำงานใช้หนี้ให้ฉันไปจนกว่าจักรวาลจะแตกดับ!”