อสูรข้ามฟ้า - ตอนที่ 250 การต่อสู้ใต้ทะเล
ตอนที่ 250
“ห๋า?! ข้าหรือ ติดต่อไปตั้งแต่เมื่อสองเดือนก่อน... นี่เจ้าพูดเรื่องอะไร?!” น้ำเสียงของผู้ที่อ้างตนว่าเป็น จักรพรรดิแห่งอสรพิษ เต็มไปด้วยความฉงนสนเท่…
จ้าวอสรพิษทะเล ดวงตาเบิกโพลงในทันที แม้จะยังอยู่ในท่าทีที่ก้มหน้าอธิบาย… ด้วยคำพูดที่ตอบกลับมาเพียงแค่นั้น ก็มากพอจะทำให้ทราบแน่ชัดเลยว่า ตนกำลังถูกเด็กหนุ่มมนุษย์ล่อลวง จ้าวอสรพิษทะเล จึงเงยหน้าขึ้นโดยพลันพร้อมถลึงตาดุร้ายฉายแววตาอาฆาต
ทว่า…
เบื้องหน้าของ จ้าวอสรพิษทะเล เห็นแค่เพียงอัญมณีเนตรมรกตที่ตกอยู่บนพื้นสะท้อนภาพฉาย… และเหล่าอสรพิษทะเลระดับสูงตนอื่น ๆ กำลังก้มหน้าหมอบคลานแสดงความเคารพ แม้จะหันซ้ายหันขวา แต่ก็ยังไม่เห็นแม้เพียงเงาของมนุษย์คนก่อนหน้านี้…
“บัดซบ!! เจ้านั่นมันหนีไปแล้ว!!” ทันทีที่เสียงถูกตวาดดังขึ้น อสรพิษทะเลตนอื่น ๆ ที่เอาแต่ก้มหน้าต่ำก็ค่อย ๆ เงยหน้าชูคอ และแน่นอนว่าทุกตนประจักษ์แก่ใจ ว่า ซุน ได้อาศัยช่วงเวลาที่ทุกตนกำลังหวาดหวั่นต่อจักรพรรดิแห่งอสรพิษ ได้แอบหลบหนีไปเพราะแผนการแอบอ้างทั้งหมดได้ถูกเปิดเผย
“ตามไปลากคอมันกลับมา!!” จ้าวอสรพิษทะเล คำรามแผดกังวานจนวังอสรพิษแห่งนี้สะท้านสะเทือน... ทายาทอสรพิษเกล็ดมรกตเพลิง เป็นตนแรกที่พวยพุ่งออกไป หอบเอาความเจ็บแค้นใจจากก่อนหน้านี้ที่ตนถูกตำหนิดูแคลน หมายมั่นจะฉีกร่างของ ซุน ให้เป็นชิ้น ๆ
ตามไปด้วยเหล่าแม่ทัพอสรพิษทะเล และทหารระดับสูงตนอื่น ๆ ที่ติดตามไปเป็นพรวน จนเกิดเป็นความโกลาหลภายในวังอสรพิษทะเลอย่างมิอาจหลีกเลี่ยง…
ในวังเวลานี้ เหลือก็แต่เพียง จ้าวอสรพิษทะเล และราชินีอสรพิษทะเล ที่แม้จะเดือดดาลเช่นกัน แต่ก็มิอาจเสียมารยาทออกไปจากวังแห่งนี้ได้ในขณะที่จักรพรรดิแห่งอสรพิษยังคงมีภาพเงาอยู่… “ขะ…ขออภัยท่านจักรพรรดิ เกิดเรื่องบางอย่างขึ้นกับดวงเนตรของท่าน ทำให้พวกเราถูกมนุษย์ล่อลวง”
แต่แทนที่จักรพรรดิแห่งอสรพิษ จะเผยความไม่พอใจในความโกลาหลนี้… ตรงกับข้าม!! กลับเต็มไปด้วยเสียงวาจาที่กลั้วเสียงหัวเราะขบขัน แว่วดังออกมาผ่านภายฉายดังกล่าว… “อุ วะ ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า! มนุษย์งั้นหรือ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าอาณาจักรใต้ทะเลที่หลบซ่อนอย่างมิดชิดของพวกเจ้า จะถูกมนุษย์เข้ามายุ่มย่ามรังควานได้ พวกมนุษย์มันมากันกี่คน มีเยอะหรือไม่เล่า?!”
“เอ่อ… คะ…คนเดียวขอรับ เป็นเด็กหนุ่มคนหนึ่ง”
จ้าวอสรพิษกล่าวด้วยน้ำเสียงที่รู้สึกอับอายในใจ
“คนเดียว?! เด็กหนุ่มคนเดียวเนี่ยนะ!! ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า! พวกเจ้านี่มันไม่ได้เรื่องจริง ๆ แต่ข้าชักจะสนใจเสียแล้วสิ ทำเอาข้านึกถึงเจ้าสารเลวน้อยตัวหนึ่งในอดีตขึ้นมาเลย ไหนลองเล่ามาให้ละเอียดแล้วข้าจะไม่ตำหนิพวกเจ้า…” จักรพรรดิแห่งอสรพิษ กล่าวขึ้นราวกับกำลังจะได้ยินเรื่องน่าสนุก
……………………………………………
ซุน เมื่อฉวยโอกาสครั้งสำคัญหลบหนีออกมาจากวังอสรพิษทะเล ก็ขับขานปราณวารีเสริมส่งความเร็วในการแหวกว่ายเคลื่อนตัว พุ่งตรงไปยังทิศทางที่เคยเข้ามาอันเป็นปากถ้ำที่สลับซับซ้อน แม้ว่ารอบด้านจะมีอสรพิษทะเลอยู่ไม่น้อย แต่ทุกตนเหล่านั้นส่วนมากจะเป็นสัตว์อสูรระดับต่ำ ชนชั้นลมปราณสีน้ำเงินและสีเขียวเสียเป็นส่วนใหญ่
ดังนั้นเมื่อ ซุน แผ่รัศมีลมปราณสีเหลืองขั้นกลางที่น่ากริ่งเกรงออกมา ผสานเข้ากับกลิ่นอายดุร้ายของราชันย์พยัคฆ์ขาว อสรพิษทะเลระดับต่ำเหล่านั้นก็เผยท่าทีหวาดกลัว ขอเพียงมิใช่อสรพิษทะเลระดับสูงชนชั้นลมปราณสีเหลือง หากคิดจะเข้ามาเผชิญหน้า ซุน ก็ยังพอจะต่อสู้ได้ จากความแตกต่างของระดับชั้นพลัง…
ความเร็วของ ซุน แม้จะเหนือกว่ามนุษย์ทั่วไปเมื่ออยู่ใต้ทะเล หากแต่ก็ยังห่างชั้นกับอสรพิษทะเลระดับสูงพวกนั้นหลายเท่า… เมื่อ ซุน สัมผัสได้ถึงการติดตามของกองกำลังที่เขย่าคลอนโลกใต้ทะเล ชายหนุ่มก็ยิ่งต้องกัดฟัน ยอมเสียสละดึงเอาร่างศพหลอมระดับต่ำออกมา…
ด้วยความที่ในจุดนี้เป็นเขตความลึกระดับ 4 ฉะนั้นแล้ว ร่างศพหลอมระดับต่ำไหนเลยจะสามารถทนต่อแรงกดดันของมวลน้ำอันมหาศาลนี้ ทันทีที่ศพถูกดึงให้ปรากฏ ร่างศพหลอมก็แตกระเบิดจากแรงดันที่บีบอัด จนกลายเป็นละอองโลหิตกระจัดกระจาย ศพแล้วศพเล่าที่ ซุน นำออกมาสภาพก็ไม่ต่างกัน
ทว่า เป้าหมายของ ซุน มิใช่การนำศพหลอมออกมาเพื่อสู้รบ แต่นำออกมาเพื่อกลบเกลื่อนกลิ่นมนุษย์ของตนเองต่างหาก!! และเมื่อซากศพเหล่านั้นถูกบีบอัดจนแตกกระจาย เหล่าสัตว์ทะเลจำนวนมากก็เริ่มมารวมตัวกันตามกลิ่นเลือด กลายเป็นปราการที่ปกปิดทัศนวิสัยที่มืดมิดอยู่แล้ว ให้ขุ่นมัวมากยิ่งขึ้นไปอีกระดับ
ซุน อาศัยโอกาสนี้ รีบหนีเข้าไปในโพลงถ้ำที่สลับซับซ้อนทันที…
“นายท่าน!! ทางนี้!!” วิญญาณดวงหนึ่ง ชี้เส้นทางการหลบหนี
“ขอบใจมาก เจ้าเองก็รีบกลับมาก่อน...” ซุน ยกป้ายสะกดวิญญาณขึ้น วิญญาณดวงนั้นก็รีบกลับเข้ามาในโลกวิญญาณใบเล็กทันที… ตลอดเส้นทาง ยังมีดวงวิญญาณอีกหลายสิบดวง ที่คอยชี้นำเส้นทางการหลบหนีให้กับ ซุน ซึ่งทั้งหมดเป็นดวงวิญญาณที่ ซุน ได้ทิ้งเอาไว้ ในช่วงที่ถูกพาตัวมาที่นี่ เพราะ ซุน ได้วางแผนเอาหลบหนีเอาไว้แต่แรกแล้ว และหากเมื่อถึงยามคับขันจะได้มีผู้ชี้นำเส้นทางอันมืดมิดและสลับซับซ้อน...
ทางด้านอสรพิษทะเลระดับสูงหลายสิบตน ที่เวลานี้พุ่งทะยานมาด้วยความเร็วสูง จนเกิดมวลน้ำวนบ้าคลั่งตามหลัง แม้ว่าบางส่วนถูกล่อลวงไปกลิ่นที่กระจัดกระจาย บางส่วนก็ถูกก่อกวนด้วยสัตว์ทะเลขนาดเล็กจำนวนมาก... หากแต่มีอสรพิษทะเลอยู่ตนหนึ่ง ได้ดิ่งทะยานฝ่าอุปสรรคทั้งหมดมาเป็นตัวแรก และมีสัมผัสอันคมกล้ารู้จักพื้นที่ในอาณาจักรทุกซอกทุกมุมจากการเป็นอดีตแม่ทัพ ทำให้ยังคงติดตามมา ซุน ไปได้ในเส้นทางที่ถูกต้อง…
ซึ่งนั่นก็คือ ทายาทจ้าวอสรพิษทะเลตนปัจจุบัน อสรพิษเกล็ดมรกตเพลิง… ดวงตาของมันแดงก่ำจากโทสะ แสยะคมเขี้ยวพร้อมกับแหวกว่ายผ่านโพลงถ้ำอย่างรวดเร็ว จนอสรพิษทะเลตนอื่น ๆ ล้วนตามไม่ทัน…
“เจ้ามนุษย์กระจ้อยร่อย!! วันนี้ข้าจะฉีกร่างเจ้าเป็นหมื่น ๆ ชิ้น!!”
ณ ใต้ทะเลแห่งนี้ถึงแม้ว่าสัมผัสลมปราณทั้งหมดจะถูกปิดกั้น แต่ ซุน ยังรับรู้ได้ถึงจิตสังหารที่ทิ่มแทงมาจากด้านหลังได้ด้วยสัญชาตญาณ ใบหน้าของชายหนุ่มมืดดำอย่างถึงที่สุด ก่อนจะขับขานอาคมกระตุ้นรอยสักเบญจสารสัตว์…
“นาคามณีมรกต!!”
ดวงวิญญาณแห่งสัตว์เทพ กู่ร้องพร้อมเผยเงาร่างขนาดใหญ่ออกมาจากรอยสักด้านหลัง ความแข็งแกร่งของนาคามณีมรกต เติบโตไปพร้อมกับซุนที่ส่งมอบตบะพลังวิญญาณให้สัตว์เทพตนนี้กลืนกิน จึงทำให้เวลานี้เงาร่างของนาคาน้อยตัวดังกล่าว จึงมีขนาดพอ ๆ กับ อสรพิษทะเล ขนาดย่อม ๆ ตัวหนึ่ง…
“ประทับร่าง!!”
ซุน ทำการทรงร่างดวงวิญญาณนาคาตนนี้ ส่งผลให้ ซุน แผ่ซ่านไปด้วยกลิ่นอายที่แตกต่างไปจากเดิม อีกทั้งนาคามณีมรกตเดิมทีก็เป็นสัตว์เทพแห่งสายน้ำอยู่แล้ว จึงกระตุ้นความเร็วของ ซุน ให้เพิ่มมากยิ่งขึ้นไปอีกหลายขั้น แหวกว่ายประดุจโบยบิน พริบตาเดียวก็แตะย่างเข้าสู่เขตความลึกระดับ 3 แรงกดดันจากมวลน้ำ จึงยิ่งลดต่ำลง…
หากคิดจะต้องปะทะกับ อสรพิษทะเลระดับสูง ซุน ประเมินความสามารถของตนเองเอาไว้แล้ว ว่าอย่างน้อยต้องไปให้ถึงเขตความลึกระดับ 1 เพื่อให้ใกล้ผิวน้ำมากที่สุด ร่างกายจึงจะสามารถขยับคล่องได้เพียงพอสำหรับการต่อสู้
อสรพิษเกล็ดมรกตเพลิง เห็นอีกฝ่ายเพิ่มความเร็วขึ้นอย่างกะทันหัน ก็เผยท่าทีเดือดดาลขึ้น… อ้าปากกว้างกางคมเขี้ยว ก่อนจะระเบิดกระบวนท่าผสานลมปราณของสัตว์อสูร อันเป็นทักษะเฉพาะของสายพันธุ์และการฝึกฝน ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับทักษะวิชายุทธของมนุษย์
“คมเขี้ยววารีอสรพิษ!!”
คลื่นใต้น้ำก่อตัวเป็นเงาร่างของอสรพิษที่สยายเขี้ยว พวยพุ่งขึ้นไปยังตำแหน่งของ ซุน… ชายหนุ่มสัมผัสได้ถึงวิกฤตที่รุนแรง หากร่างกายโดนกระบวนท่านี้เต็ม ๆ อาจถึงขั้นต้องบาดเจ็บสาหัส และคงส่งผลต่อความเร็วในการหลบหนี
ซุน จึงหยิบเอากระบี่ทองไร้เอกลักษณ์ออกมา แต่ก็ยังไม่หยุดท่วงท่าที่แหวกว่ายหลบหนี… ในมือกำกระบี่ไว้แนบแน่นเฝ้ารอจังหวะโดยยังไม่ปลดปล่อยกระบวนท่าใด ๆ และเมื่อเงาร่างของวารีอสรพิษนั้นเข้ามาใกล้ ซุน จึงค่อยตวัดกระบี่ฟาดฟันออกไปในระยะประชิด…
“วังวนกระบี่ไร้สิ้นสุด!!”
ตูม!!
การปะทะเพื่อหักล้างในครั้งนี้เกิดการระเบิดที่รุนแรงขึ้นใต้ทะเล… และด้วยความที่เป็นการระเบิดในระยะประชิด จึงทำให้ ซุน ได้รับผลกระทบสำลักโลหิตออกมาจำนวนหนึ่ง บาดเจ็บภายในจนลมปราณในร่างปั่นป่วน ทว่าชายหนุ่มกลับอาศัยแรงระเบิดดังกล่าว ยอมบาดเจ็บเพื่อเพิ่มพูนความเร็วในการหลบหนีที่มากยิ่งขึ้น จนทำให้เข้าสู่เขตความลึกระดับ 2 ได้ในไม่กี่อึดใจ…
อสรพิษเกล็ดมรกตเพลิง เบิกตากว้างอีกครั้ง จากที่ตั้งใจจะหยุดยั้งอีกฝ่าย กลับกลายเป็นการเสริมส่งผลักดันให้อีกฝ่ายหลบหนีห่างไกลออกไปอีกขั้น มันไม่เคยรู้สึกเจ็บแค้นใจผู้ใดได้เท่านี้มาก่อน ต่อให้เป็นมนุษย์ระดับยอดฝีมือชนชั้นลมปราณสีส้มขึ้นต้น หากเป็นการต่อสู้ใต้ทะเล อดีตแม่ทัพเผ่าอสรพิษทะเลตนนี้ ก็ยังเคยสังหารมาแล้ว…
“สารเลวเอ้ย!! ข้าจะฆ่าเจ้า!!”
อสรพิษเกล็ดมรกตเพลิง ไม่กล้าโจมตีสุ่มสี่สุ่มห้า แต่ใช้พลังทั้งหมดไปกับการเพิ่มพูนความเร็วเพื่อแหวกว่ายติดตาม ความเร็วของทั้งสองฝ่ายห่างชั้นกันเกินไป จนในที่สุดอสรพิษทะเลตนนี้ก็ตาม ซุน มาได้ในระยะแค่เอื้อม ปลายหางของอสรพิษ ถูกยกตวัดราวกับเป็นแส้ขนาดใหญ่แหวกผ่ามวลน้ำจนเกิดเป็นอำนาจที่ฉีกกระชากมวลคลื่น
ซุน ไม่มีทางเลือก จึงกัดฟันฟาดกระบี่ทองเข้าตั้งรับ… แต่พละกำลังของมนุษย์และสัตว์อสูรก็ยังมีความต่างชั้น กระบี่ทองแม้จะไม่เสียหาย แต่ก็ได้หลุดออกจากมือในทันที… อีกทั้งยังมิอาจหยุดยั้งปลายหางของอสรพิษทะเลตนนี้ จึงได้กระแทกเข้าใส่ร่างของ ซุน อย่างรุนแรง…
ตูม!!
แม้จะขับขานอาคมคงกระพันชาตรี แม้จะใช้ทักษะผิวปราณโลหะ หรือแม้แต่วิชากระดูกเหมันต์เสริมความแข็งแกร่ง… แต่สุดท้ายร่างของ ซุน ก็ยังถูกทะลวงการป้องกันทั้งหมดจนบาดเจ็บสาหัส ชายหนุ่มสำรอกโลหิตอีกหลายคำออกมา ซี่โครงหักไม่น้อยกว่า 3 ซี่ อวัยวะภายในถูกกระทบกระเทือนรุนแรง จนทำให้การโคจรลมปราณขาดช่วง
และเมื่อลมปราณโคจรติดขัด สภาวะที่ขาดอากาศหายใจจึงทำให้ ซุน ตกอยู่ในวิกฤตรุนแรงถึงตาย… ดวงตาของชายหนุ่มแดงฉานขึ้น หากแต่ยังแฝงเร้นไปด้วยความเด็ดเดี่ยว ในเมื่อการป้องกันถูกทำลายไปแล้ว ก็มีแต่จะต้องต่อสู้เท่านั้น!!
ซุน ดึงเอากระบี่ดำราชวงศ์ออกมา อาศัยในตอนที่อสรพิษตนดังกล่าวกำลังตวาดหางกลับ ซุน ได้เสียบกระบี่ดำไปยังช่องว่างระหว่างเกล็ดเหล่านั้นอย่างแม่นยำ ก่อนจะใช้กระบี่ดำเป็นจุดหยั่งเท้า ดีดตัวเพื่อเพิ่มความเร็วพุ่งตรงไปยังศีรษะของ อสรพิษเกล็ดมรกตเพลิง ในพริบตา
ซุน ใช้สายสัมพันธ์ของตนและจิตวิญญาณแห่งกระบี่ทอง เพื่อดึงกระบี่กลับเข้ามาไว้ในมือ และเสือกแทงเข้าไปที่ดวงตาข้างหนึ่งของ อสรพิษเกล็ดมรกตเพลิง จนโลหิตสีน้ำเงินสาดกระเซ็น!! แม้จะบาดเจ็บเจียนตาย แต่ ซุน ก็ไม่ยินยอมที่จะเจ็บเพียงฝ่ายเดียว
อสรพิษเกล็ดมรกตเพลิง ส่งเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด… ใบหน้าของ ซุน เย็นชาอย่างถึงที่สุด ก่อนจะบิดข้อมืออย่างรุนแรง และทะลวงกระบี่ให้ลึกลงไปอีกระดับ ความเจ็บปวดทรมานของอสรพิษเกล็ดมรกตเพลิง แตะไปถึงระดับที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต...
“บิดาเจ้าตาบอดข้างนึงนี่นะ!! ในเมื่อเจ้าเป็นทายาท ก็จงมีสภาพเฉกเช่นเดียวกับบิดาเจ้าไปก็แล้วกัน!!”
…………………………………………
YOU MAY ALSO LIKE
