อัจฉริยะตัวน้อยกับคุณพ่อสุดโฉด - ตอนที่ 513 สิ่งที่ไม่คาดคิด
ตอนที่ 513 สิ่งที่ไม่คาดคิด
“ต้าเฉียง คุณต้องคิดดี ๆ นะ อย่าทำแบบนี้เลย!” แม่ของเหอเฉ่ายังคงพูดต่อ
แต่อันโหรวกลับไม่ได้กังวล จิ่งเป่ยเฉินรู้ตำแหน่งของเธอแล้ว เขาจะต้องมาโดยเร็วแน่นอน ถึงจะยังไม่ได้มาด้วยตัวเอง แต่คนของเขาจะต้องมาทันทีแน่ ๆ
อยากจะพาเธอไป คิดว่ามันง่ายอย่างที่เขาพูดยังงั้นเหรอ
เธอกล้ายืนยันว่าพวกเขาไม่มีทางออกไปจากโรงพยาบาลนี้ได้ แต่ว่าเหอเฉ่ากับแม่ของเธอนั้นปกป้องเธอจนซาบซึ้งใจจริง ๆ
“พี่สะใภ้ ครอบครัวของพวกเราล้มละลายกลายเป็นภาพลักษณ์ที่ย่ำแย่แบบนี้ก็เพราะเธอ ทำไมถึงยังไปช่วยมันอีก!” เหอเฉียงมองเธอด้วยสีหน้าที่เยาะเย้ย
เรื่องครอบครัวเหอเธอเคยได้ยินมาเหมือนกันว่าเฉาลี่เฟยเป็นคนทำ ผู้หญิงคนนั้นไม่เคยดีกับคนอื่นอยู่แล้ว
เหอเหมียวเองก็ไม่ได้อยากมีลูกกับโอวหยางลี่ เธอจึงทำลายลูกทิ้ง วิธีการแบบนั้นเท่ากับโรยเกลือทำให้เฉาลี่เฟยนั้นเจ็บใจอย่างไม่ต้องสงสัย เธอไม่มีทางปล่อยเหอเหมียวไปง่าย ๆ แน่
สำหรับธุรกิจของตระกูลเหอเป็นสิ่งที่ไม่คาดคิด
“เรื่องครอบครัวพวกคุณไม่เกี่ยวกับฉัน การเสียชีวิตของเหอเหมียวก็ไม่เกี่ยวกับฉัน ฆาตกรตัวจริงนั้นก็ถูกจับได้แล้ว คุณโจมตีใส่ฉันแบบนี้ถือว่าเป็นความผิด” อันโหรวพูดด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสงบ
“เธอคิดว่าฉันจะกลัวงั้นเหรอ?” เหอเฉียงวางสายทันทีหลังจากที่ติดต่อกับจิ่งเป่ยเฉิน เขาจะต้องคิดหาทาง
สิ่งสำคัญในตอนนี้คือพาเธอไป
หากไม่พาเธอไป เงินของเขาก็จะหายไปด้วย
“คุณไม่กลัว ก็พอมองออกว่าคุณคงไม่ได้กลัวตาย” เธอพอจะมีลางสังหรณ์ผลที่ตามมาของเขาอยู่
“เหอะ! ฉันไม่ได้กลัวตายอยู่แล้ว พวกเธอมันฆาตกร ฆ่าคนต้องชดใช้ด้วยชีวิต แต่ฉันเป็นพระเจ้า ล้างแค้นเพื่อเหมียวเหมียวลูกของฉันเท่านั้น!” เหอเฉียงมองเธอด้วยสีหน้าโกรธเล็กน้อย “เหม่ออะไร ไม่ต้องไปสนใจพวกเขา จับคนตรงกลางมา”
“ต้าเฉียง! อย่าเลย!” แม่ของเหอเฉ่าขวางหน้าอันโหรวไว้
“คุณป้าคะ ฉันไม่เป็นอะไร ไม่ต้องสนใจฉัน ร่างกายของคุณไม่ค่อยดีอยู่” เธอไม่รู้ว่าเธอยืนอยู่ตรงหน้าเป็นยังไง แต่เธอยังเป็นสาว และเรื่องนี้ก็มุ่งเป้ามาที่เธอ จะให้คุณป้ามายืนขวางเธอตรงหน้าได้ยังไง
“คุณหนูอัน คุณมีบุญคุญกับพวกเรา ฉันควรที่จะทำ” เธอยืนกรานขวางหน้าอันโหรวไว้ ยังไงก็ไม่ให้ออกไปเด็ดขาด
คนตรงหน้าเริ่มลากเธอโดยใช้แรงอย่างไม่เกรงใจ
“แม่!”
“เหอเฉ่า เธอก็ไม่ต้องสนใจฉัน ฉันไม่เป็นไร ฉันจะตามพวกนายไป อย่าทำร้ายพวกเขา” ตาสองข้างของอันโหรวอยู่ในความมืด เธอมองไม่เห็นสถานการณ์ตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย
ถ้าหากว่าเห็นเธอคงจะสงบมากกว่านี้ ยิ่งไม่เห็นยิ่งรู้สึกหวาดกลัวอย่างอธิบายไม่ได้ แต่ว่าเธอยังคงสงบ ไม่ทำให้พวกเขาทั้งคู่รู้ว่าเธอกำลังหวาดกลัว
“พี่อัน!” เหอเฉ่ามองเธออย่างเป็นกังวลและยังคงไม่หนีไปไหน ยังคงรั้งแขนของเธอเอาไว้
“ลุงสองแค่ต้องการเงินเท่านั้น งั้นก็รอให้ประธานจิ่งเอาเงินมาให้ก็พอแล้ว ไม่ต้องพาพี่อันไปหรอก ที่นี่โรงพยาบาลจะพาเธอไปแบบนี้ได้ยังไง” เหอเฉ่าเงยหน้ามองเขา ถ้าถูกจับไปจริง ๆ จะต้องบอกกับทางโรงพยาบาลทันที เธอออกไปจากที่นี่ไม่ได้
“เธอจะมาสนใจอะไรนักหนา นี่เธอเป็นครอบครัวเดียวกับฉันหรือว่าคนในครอบครัวตระกูลอันกันแน่ ฉันยังสงสัยว่าเธอเป็นดาราได้ยังไง ที่แท้ก็ประจบสอพลอ เป็นสุนัขเลียขา! เหอะเหอะ! วัน ๆ แสร้งทำเป็นสูงส่งแต่ตัวเองกลับไม่มีความสามารถ!” เหอเฉียงพูดและมองเหอเฉ่าอย่างเย็นชา แม้พวกเขาจะเป็นคนในครอบครัว เป็นญาติสนิทกัน แต่ความสัมพันธ์นั้นไม่ดีเอาซะเลย
ตัวเขาเองมีนิสัยบางอย่างของตัวเอง เริ่มเปิดบริษัทหาเงินและเป็นเจ้านายตัวเอง พี่ชายของเขานั้นไม่มีความสามารถ ทำงานมาทั้งชีวิตเรื่องฐานะรวยจนนั้นห่างกันไกล ความสัมพันธ์ของพวกเขาจึงไม่ได้ดีกันนานแล้ว
แต่ตอนนี้!
อาการป่วยของพี่สะใภ้ใกล้จะดีขึ้นแล้ว เหอเฉ่าเองก็เป็นดาราแล้ว แต่ครอบครัวพวกเขากลับล้มละลาย ตอนนี้ลูกสาวก็มาตายอีก!
ครอบครัวที่ดี ๆ ตอนนี้กลับตกต่ำกลายเป็นแบบนี้ เขาจะไม่โกรธได้ยังไง
เขาได้ยินว่าความสัมพันธ์ระหว่างเหอเฉ่ากับอันโหรวนั้นสนิทกัน เขาจึงจับตาคอยเฝ้าดูที่โรงพยาบาลอยู่ตลอด ไม่คิดเลยว่าจะต้องยอมแพ้ แต่สุดท้ายก็ปรากฏตัวออกมาตอนที่เหอเฉ่าออกจากโรงพยาบาล
“ลุงสอง คุณพูดแบบนี้กับฉันได้ยังไง ฉันทำแบบนี้เพราะหวังดีต่อคุณ” หรือว่าเขาไม่เคยได้ยินว่าจิ่งเป่ยเฉินเป็นคนยังไง?
ไม่คิดเลยว่าจะกล้าขู่เขา!
“เธอจะไปรู้เรื่องอะไร เรื่องทรัพย์สมบัตินั้นเรื่องใหญ่ ฉันทำก็เพื่อชีวิตครึ่งหลังต่อจากนี้ ลูกสาวฉันไม่อยู่แล้ว ไม่มีใครดูแลยามแก่! ถ้าฉันไม่ได้เงิน เรื่องนี้จะไม่จบแน่!” เหอเฉียงมองพวกเขาด้วยสีหน้าท่าทางที่โกรธเคือง
“ฉันไม่ได้ขาดเงิน เงินของฉันก็มีมากมาย แต่ว่า…..ไม่ได้แบ่งให้” เธอไม่มีเงิน แต่จิ่งเป่ยเฉินมีเงินเยอะ!
เยอะจนใช้ไม่หมด แต่ว่าถึงจะเยอะมากแค่ไหนก็ไม่ให้คนอย่างเขา
“เธอจะภูมิใจอะไรนักหนา อยู่นี่ก็เสียเวลาเปลืองน้ำลาย รอให้สามีเธอเอาค่าไถมาให้เถอะ! เอาเธอมาให้ฉัน” เหอเฉียงหมดความอดทนที่จะอยู่ในห้องผู้ป่วยนี้แล้ว!
จิ่งเป่ยเฉินอาจจะมาแล้วก็ได้ ถ้ายังไม่พาออกไปแล้วโดนล้อมเอาไว้ เงินของเขาจะทำยังไง!
แม่ของเหอเฉ่ากับเหอเฉ่ายังไงก็เป็นผู้หญิงสองคน จะให้พวกเขาเอาชนะผู้ชายได้ยังไง และอันโหรวก็เป็นคนยอมเองด้วย
“ฉันจะไปกับพวกนาย” เธอมองไม่เห็น จึงทำได้เพียงแค่ขยับตัวช้า ๆ
เหอเฉียงเผยรอยยิ้มขึ้นมาบนใบหน้า ก่อนจะหันตัวไปอย่างพอใจ ทั้งคู่จับแขนเธอไปไว้ด้านหลัง
ทันใดนั้นการเคลื่อนไหวของทั้งสองคนที่อุ้มอันโหรวก็หยุดลง เธอที่หลับตาอยู่นั้นรู้สึกได้ถึงเหอเฉียงที่เดินก้าวถอยหลังมา
“ไม่ต้องไปแล้ว!” เขายังคงเดินถอยหลังมาอีกครั้ง
เหอเฉียงมองชายชุดดำตรงหน้าด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม เขานั้นตกใจกลัวจนฉีราดกางเกง สิ่งที่เขาข่มขู่อันโหรวเมื่อครู่นั้นได้หายไปทันที
บอดี้การ์ดของประธานจิ่ง!
ยังไม่ทันได้เห็นประธานจิ่ง เขาก็ตกใจกลัวอย่างมาก สมควรตาย เป็นเพราะเหอเฉ่าแท้ ๆ สองแม่ลูกนั่นถ่วงเวลาเขา ไม่อย่างนั้นคงจะไม่เกิดเรื่องแบบนี้
ตอนนี้เขาควรที่จะพาอันโหรวออกไปถึงจะถูก ตอนนี้กลับถูกล้อมเอาไว้เสียได้ อยากจะหนีไปก็หนีไม่ได้
“พวกแกอย่าเข้ามานะ! นายของพวกแกยังอยู่ในมือของฉันนะ!” เหอเฉียงแสร้งทำเป็นเคร่งขรึมใส่พวกเขา เขาคนเดียวแบบนี้สามารถที่จะทำให้เขาล้มได้!
ตอนนี้สิ่งที่เขาต่อรองได้ก็มีเพียงผู้หญิงที่อยู่ด้านหลังเท่านั้น อย่าให้เธอหนีไปได้เด็ดขาด ไม่งั้นตัวเขาได้ตายแน่
อันโหรวสงบนิ่ง แต่ว่ากลิ่นสีน้ำมันบนร่างกายนั้นดมแล้วทำให้รู้สึกไม่สบายเอาเสียเลย เธอไม่ชอบ
หนึ่งในบอดี้การ์ดเดินเข้ามาหาเหอเฉียงตรงหน้าอย่างไร้อารมณ์ คนอื่น ๆ ก็เดินตามเขามาจนล้อมรอบระเบียงนอกห้องผู้ป่วยไว้หมด
ฝีเท้าด้านหลังของพวกเขาที่มั่นคงนั้นเริ่มเดินมาอย่างร้อนรน ใบหน้าอันโหรวที่เปื้อนสีนั้นยิ้มพลางหัวเราะ
จิ่งเป่ยเฉินมองเหอเฉียงที่อยู่ด้านหน้าของอันโหรว ภาพนั้นทำให้เขารู้สึกเหมือนว่ามีดได้แทงเข้ามาในใจของเขา เขามองอันโหรวอย่างอ่อนโยน ไม่คิดเลยว่าคนอื่นจะทำกับเธอแบบนี้
สีน้ำมันสีแดงบนตัวเธอนั้นเหมือนว่าเป็นเลือด เขาเจ็บจนแทบจะหายใจไม่ออก เมื่อเลื่อนสายตามองไปที่เหอเฉียง สายตาของเขานั้นไม่ปกปิดเจตนาฆ่าเลยสักนิดเดียว
YOU MAY ALSO LIKE
