อัจฉริยะหญิงเทพสมุนไพร - ตอนที่ 396 หนุ่มน้อยหน้ามน

ตอนที่ 396 หนุ่มน้อยหน้ามน
ทั้งสี่คนช่วยกันเก็บดอกไม้แล้วถึงไปเก็บสมุนไพรที่คุณนายผู้เฒ่าน่าหลาน
จำเป็นต้องใช้กลับไป
พอไปถึงเรือนเล็กของสองผู้อาวุโส สวีเสี่ยวเจิงกับครอบครัวศาสตราจารย์
หลินก็เดินออกมาจากด้านใน
ข้างหลินเฮ่าชุนยังมีเด็กหนุ่มที่ดูดีสะอาดสะอ้านเหมือนตัวละครในการ์ตูน
สองพี่น้องน่าหลานเห็นเขาก็พูดขึ้นพร้อมกัน “ทำไมกลับมาแล้วล่ะอวิѺนไค”
“ลุงใหญ่ พ่อ ครึ่งเดือนกว่าผมโทรกลับมาไม่ได้คุยกับย่าเลย ผมไม่สบายใจก็
เลยกลับมาดูหน่อย ย่าถูกพิษทำไมคนในบ้านไม่มีใครบอกผม พี่ใหญ่ แล้วก็
น้องเลยล่ะครับ”
“เอ่อ พวกเราก็แค่…จริงสิ พวกเราไปเมืองเย่ว์ตูเชิญลูกศิษย์คนเล็กของหมอ
เทวดาหยวนมา มีผู้สืบทอดตระกูลถังด้วย พามารักษาย่า อีกไม่นานก็หายแล้ว
ล่ะ”
“เมื่อกี้ปู่บอกผมแล้วครับ สองท่านนี้คือหมอเทวดามู่กับผู้สืบทอดตระกูลถังใช่
ไหมครับ” น่าหลานอวิѺนไคมองมู่เถาเยากับถังถัง
“สวัสดีค่ะ น่าหลานอวิѺนไค ฉันชื่อมู่เถาเยา”
“ฉันถังถัง เรียกแค่ชื่อก็พอนะ ผู้สืบทอดตระกูลถังอะไรนั่นมันยาวไป” ถังถังยิ้ม
พูด
“ครับ เก็บสมุนไพรกลับมาแล้วเหรอครับ รีบบอกผมหน่อยว่าต้มยังไง”
อวี้อวีѺยิ้มพูด “อวิѺนไค พรุ่งนี้เรายังต้องกลับไปเรียนที่เมืองหลวง เรื่องต้มยายก
ให้เป็นหน้าที่ป้ากับแม่เราเถอะ ยังมีน้าฟางอีกคนด้วย”
น่าหลานรั่วหงพยักหน้า “ใช่ เราน่ะกลับไปตั้งใจเรียนเถอะ ไม่ต้องกังวลทาง
บ้าน”
น่าหลานอวิѺนไค “ผมลามาหนึ่งสัปดาห์ครับ วันอาทิตย์หน้าค่อยกลับ”
น่าหลานรั่วหง “เด็กคนนี้นี่! ในบ้านมีผู้ใหญ่อยู่ตั้งเยอะแยะ ไม่ถึงขนาดต้องให้
เด็กอย่างเรามาเป็นห่วงหรอก”
ลูกชายมีความกตัญҚู สวีเสี่ยวเจิงก็ดีใจ แต่ในบ้านก็ไม่ถึงกับต้องให้เด็กมา
ช่วยต้มยากับดูแลคนป่วย เธอจึงพูดขึ้น “อวิѺนไค พรุ่งนี้กลับไปเถอะลูก อีกครึ่ง
เดือนก็ถึงวันชาติแล้ว พอถึงตอนนั้นลูกก็กลับมาพร้อมกับอวิѺนจืออวิѺนหร่าน ย่า
ก็คงดีขึ้นแล้ว”
คนอื่นๆ ในตระกูลน่าหลานต่างก็ต้องการแบบนั้น
“แม่ครับ พ่อครับ ลุงใหญ่ป้าสะใภ้ใหญ่ ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมเรียนทัน”
น่าหลานรั่วเซิง “…เอาเถอะ ในเมื่อเรียนทัน ไหนๆ ก็กลับมาแล้ว งั้นก็อยู่บ้าน
ไป อาทิตย์นี้เรื่องต้มยายกให้ลูกแล้วกัน”
“ครับ” น่าหลานอวิѺนไคพยักหน้าให้พ่อเสร็จก็หันไปหามู่เถาเยาอีกครั้ง “คุณ
หมอเทวดา ช่วยสอนผมต้มยาด้วยครับ”
“ได้ค่ะ”
น่าหลานรั่วหงกับน้องชายปลดเข่งลงจากบ่า
มู่เถาเยากับถังถังเทสมุนไพรลงบนพื้น แยกประเภท คุณนายผู้เฒ่าต้องใช้
สมุนไพรชนิดไหนก็แยกออกมา
ทำไปก็พูดไป เมื่อจัดแบ่งเสร็จแล้วคนของตระกูลน่าหลานก็รู้แล้วว่าต้องต้มยา
ยังไง จากนั้นน่าหลานอวิѺนไคก็หยิบสมุนไพรเดินเข้าห้องครัวพร้อมหร่วนฟาง
“นอกจากสมุนไพรของคุณนายผู้เฒ่าแล้ว สมุนไพรที่เหลือพวกนี้หนูกับพี่ถัง
ถังจะเอากลับเมืองเย่ว์ตูไปทำยา ไว้ถึงเวลาจะมาแจกให้คนละเม็ดนะคะ ใน
บ้านมีทั้งหมดกี่คนคะ”
น่าหลานรั่วหงถาม “เสี่ยวเยาเยา แม่อายังต้องกินยาล้างเอ็นคลายเส้นอีก
ไหม”
มู่เถาเยาส่ายหน้า “ไม่ต้องกินซํ้าค่ะ”
“งั้นก็ให้พวกเราเม็ดสองเม็ดพอ ตรงนี้มันจะทำได้กี่เม็ดเหรอ”
“วางใจเถอะค่ะ มีพอ สายหลักของตระกูลน่าหลานมีกี่คนคะ”
“คนที่วรยุทธ์ไม่แข็งแกร่งก็กินได้ไหม อย่างอาอวีѺ อาเจิง สองคนนี้ได้แค่วิชา
ป้องกันตัว”
ภรรยากับน้องสะใภ้เพิ่งมาฝึกตอนแต่งเข้าตระกูลน่าหลานแล้ว ถึงแม้ฝีมือของ
พวกเธอจะดีกว่าคนทั่วไป แต่สำหรับตระกูลฝึกยุทธ์อย่างพวกเขาแบบนี้ไม่
ถือว่ามีวิทยายุทธ
มู่เถาเยา “ได้ค่ะ ยาล้างเอ็นคลายเส้นช่วยขับขยะในร่างกายทั้งหมดได้ รวมถึง
โรคเล็กน้อยที่แฝงอยู่ อีกทั้งยังจะช่วยให้กล้ามเนื้อกับกระดูกแข็งแรงด้วยค่ะ”
น่าหลานรั่วหงบอกจำนวนแบบเกรงใจ
“หนูจะเผื่อมาให้สิบเม็ดไว้สำรองนะคะ ถ้าในบ้านมีเด็กที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะก็
รอโตก่อนค่อยกิน เพราะเด็กเล็กยังมีขยะในตัวไม่เยอะ ยาจะออกฤทธิѻได้ไม่
เต็มที่เสียของเปล่าๆ ค่ะ”
คนตระกูลน่าหลานพร้อมใจกันพยักหน้า
น่าหลานรั่วเซิงถาม “เสี่ยวเยาเยา ยานี้เก็บไว้ได้นานเท่าไร เก็บไว้ได้ถึงรุ่น
หลานไหม”
“มากสุดสิบปีค่ะ นานกว่านั้นจะไม่เป็นผลแล้ว คุณอาทั้งสองคะ บนเขาน่าจะยัง
มีดอกหลานหลัวอีก ขอแค่หาสมุนไพรพวกนี้ได้ก็เอามาที่เมืองเย่ว์ตูนะคะ หนู
จะช่วยทำยาให้”
น่าหลานรั่วหงพูดด้วยความดีใจ “งั้นก็ดีเลย! ต่อไปไม่ว่าจะทำยาได้เท่าไรก็
แบ่งเป็นสามส่วน เธอ ถังถัง ตระกูลน่าหลาน”
“อาใหญ่คะ หนูกับพี่ถังถังเอาส่วนเดียวมาแบ่งคนละครึ่งก็ได้ค่ะ”
“แพทย์โบราณ สำนักซย่าโหว คนสำนักตระกูลถังมีกันอยู่ไม่น้อย พวกเธอสอง
คนแบ่งกันแค่นั้นน้อยเกินไป”
“พอค่ะ พวกเรามีวิธีอื่นที่ช่วยให้อายุยืนยาวได้ค่ะ”
น่าหลานรั่วเซิงสนใจ เขาถาม “เสี่ยวเยาเยา แล้วผู้เฒ่ากับคุณนายผู้เฒ่าบ้าน
อาปกติเหมาะที่จะกินสมุนไพรบำรุงแบบไหนเหรอ”
มู่เถาเยายิ้มตอบ “ท่านผู้เฒ่ากับคุณนายผู้เฒ่าร่างกายแข็งแรงใช้ได้ เสริมมาก
ไปก็ไม่ดีค่ะ กินอาหารที่ดีต่อกระดูกให้มากหน่อยก็พอ ไว้คราวหน้าหนูทำยา
ให้ที่บ้านจะทำเยอะหน่อย เผื่อท่านผู้เฒ่ากับคุณนายผู้เฒ่าด้วยค่ะ”
“จะทำแบบนั้นได้ยังไง พวกเราขอซื้อดีกว่า”
“ก็ได้ค่ะ” มู่เถาเยาไม่อยากเถียงต่อ อย่างไรเสียตระกูลน่าหลานก็มีเงิน แถม
เธอก็ไม่ได้จะเรียกแพงอะไร
อวี้อวีѺยิ้มถาม “เสี่ยวเยาเยาจ๊ะ มีพวกสมุนไพรบำรุงขายไหม พวกเราอยากซื้อ
กลับมาต้มนํ้าแกงกิน หรือพวกชาอะไรแบบนั้น”
“หมู่บ้านพวกเราอยู่ติดกับป่าเซียนโหยวค่ะ อยากได้อะไรก็มีหมด เป็นของที่
ไร้ต้นทุน แค่เสียเวลาไปเก็บหน่อย ถ้าพวกคุณอาต้องการเดีѺยวหนูให้คนส่ง
พัสดุมาให้ค่ะ หรือจะไปเอาเองก็ได้นะคะ ดีไม่ดีเข้าป่าเซียนโหยวครั้งหน้าไป
ด้วยกันก็ได้นะคะ”
คนตระกูลน่าหลาน “…”
ถังถังหลุดขำ “ตอนนี้ยาบำรุงที่พวกเรากินไม่ใช่แค่ฟรีนะคะ ยังมีแต่ของดีทั้ง
นั้น พวกของราคาแพงที่ขายตามท้องตลาดสู้ไม่ได้เลยค่ะ”
้
น่าหลานรั่วหง “…งั้นคราวหน้าถ้าพวกเธอจะเข้าเขตป่าชั้นในช่วยส่งข่าว
หน่อยนะ พวกเราไปเก็บสมุนไพรด้วย”
มู่เถาเยาพยักหน้า
สวีเสี่ยวเจิงดวงตาเป็นประกาย “เสี่ยวเยาเยายังมีของดีอะไรอีก พรุ่งนี้น้าไปส่ง
พวกเธอกลับจะซื้อมาตุนเยอะๆ เลย!”
“หนูมียาจื่อตันค่ะ ขายให้ได้สองเม็ด เป็นของดีที่ช่วยเพิ่มกำลังภายในให้
อย่างน้อยหนึ่งเท่า อีกทั้งถ้ากำลังภายในยิ่งสูงจะยิ่งเพิ่มได้เร็ว”
ดอกจื่อตันเป็นของในเผ่าหมาป่าพระจันทร์ ให้ฟรีไม่ได้ ไม่ขายยังไม่เท่าไร
แต่ถ้าขายเงินก็ต้องเข้าคลังของเผ่า
คนตระกูลน่าหลานอึ้งกับคำว่า ‘เพิ่มกำลังภายในให้หนึ่งเท่า’ ไปชั่วขณะ
ผ่านไปหลายนาทีกว่าน่าหลานรั่วเซิงจะได้สติกลับมาแล้วถามขึ้น “เสี่ยวเยา
เยา ขอถามได้ไหม ตอนนี้กำลังภายในของเธอกี่ปีแล้ว”
“สี่ร้อยกว่าปีได้ค่ะ อารองกับอาใหญ่ บวกท่านผู้เฒ่าอีกคน มาสู้กับหนูสามต่อ
หนึ่งก็สู้ไม่ได้ค่ะ”
สองพี่น้องน่าหลานถึงกับช็อก
ถึงจะรู้สึกเหลือเชื่อ แต่พวกเขาไม่คิดว่าสาวน้อยคนนี้พูดโกหก
สวีเสี่ยวเจิง “เสี่ยวเยาเยาจ๊ะ ยาจื่อตันนั่นทำยากไหม พวกเราซื้อเยอะกว่านั้น
ได้ไหมจ๊ะ”
“ทำไม่ยากค่ะ แต่ดอกจื่อตันหายาก สมุนไพรวิเศษแบบนี้อาจมีแค่ที่เผ่า
หมาป่าพระจันทร์ อีกทั้งยังมีจำนวนน้อย ดังนั้นหากขายก็ขายให้ได้ไม่มากค่ะ”
อวี้อวีѺ “ของจากเผ่าหมาป่าพระจันทร์เหรอ งั้นเธอขายจะยุ่งยากไหม”
“ไม่ค่ะ ถ้าอาใหญ่กับอารองอยากเข้าเขตป่าชั้นใน ทางที่ดีกินยาจื่อตันไว้ก่อน
ค่ะ รอปีหน้าเดือนกรกฎาสิงหา…จะขายให้ได้อีกสามเม็ด วันหน้าก็อาจไม่มี
แล้วจริงๆ ค่ะ”
ดอกจื่อตันไม่เหมือนเถาวัลย์หลินเจี่ย ถ้าตัดออกมามันก็ไม่งอกใหม่แล้ว
มันอ่อนแอมาก แค่บาดเจ็บนิดหน่อยก็ตาย จากนั้นก็เน่าเร็ว ต้นที่ถอนมาทั้ง
รากเก็บได้แค่ประมาณหนึ่งสัปดาห์
อีกทั้งยังไม่สามารถตากเก็บแบบสมุนไพรตัวอื่นได้
เอาใจยากสุดๆ