เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1012 แมวตัวผู้แมวตัวเมีย
[ฮ่า ๆๆ เขาตามมันหนี ต่อให้ติดปีกมันก็หนีไม่ได้หรอก!]
[เมื่อก่อนเจ้าหญิงน้อยสงบเสงี่ยมมากเลยนะ! เห็นโผล่มาในคลิป
ตั้งหลายครั้งก็สงบมาก ๆ ทำไมครั้งนี้ถึง…]
[ตลกเป็นบ้า ไม่รู้ทำไมฉากนี้มันถึงตลกขนาดนี้]
[ไม่ไหวแล้ว ๆ!]
ผู้ชมในช่องไลฟ์ต่างหัวเราะกันยกใหญ่โดยไม่มีความสงสารเห็น
ใจเลย
ท่ามกลางการต่อสู้ไล่จับแมวอย่างดุเดือดนั้น จู่ ๆ ฉู่ลั่วก็เอ่ยปาก
ขึ้นมา “ฉันรู้แล้วค่ะว่าทำไมนิสัยของมันถึงเปลี่ยนไปมากขนาดนี้”
ท่านเทพที่แท้ทรูที่อยู่ในไลฟ์ตกตะลึง
ความคิดเห็นในช่องไลฟ์ก็หยุดชะงักไปเช่นกัน
ฉู่ลั่วมองกระดาษที่หูเสี่ยวหลียกขึ้นมาแล้วพูดอย่างช้า ๆ “มัน
ไม่ใช่แมวของคุณค่ะ อีกอย่าง…”
“คุณไปทำลายคืนแต่งงานของมันด้วย”
ท่านเทพที่แท้ทรู “ห้ะ”
ผู้ชมในช่องไลฟ์ “…?”
ช่องแสดงความคิดเห็นในไลฟ์กลายเป็นโลกแห่งเครื่องหมาย
คำถามทันที
“ไม่ใช่แมวของผมเหรอครับ?”
“ไม่น่าจะเป็นอย่างนั้นนะ นี่คือเจ้าหญิงน้อยนี่!”
“ขนแมวนี่ แล้วก็…”
เขาขมวดคิ้ว ไม่ใช่เพราะโกรธ แต่หันไปมองทางเจ้าหญิงน้อย
หลังจากที่ฉู่ลั่วบอกมา เจ้าหญิงน้อยก็ไม่คลั่งเท่าเมื่อกี้แล้ว แวว
ตาสวย ๆ นั้นจ้องเขม็งมาที่มือถือของเขาแล้วกระดิกหางไปมาอย่างดี
ใจ
ท่านเทพที่แท้ทรู “…”
เขาวางมือถือลงบนโต๊ะอย่างช้า ๆ
และในเสี้ยววินาที เจ้าหญิงน้อยก็พุ่งมาตรงหน้าจอมือถือราวกับ
จรวด
ใบหน้าของเจ้าแมวเหมียวแนบไปกับหน้าจอมือถือและส่งเสียง
ร้องเหมียว ๆ ไม่หยุด
น้าเสียงนั้นทั้งเศร้าและร้อนรน
หางของมันก็เคาะกับโต๊ะส่งเสียงดังอยู่ตลอด
คราวนี้…
อย่าว่าแต่ท่านเทพที่แท้ทรูเลย แม้แต่ผู้ชมที่อยู่ในช่องไลฟ์ก็มอง
ออกว่ามันผิดปกติ
ท่าทีร้อนรนนี้
สีหน้าดูกังวลนี้
มันยากที่จะไม่สงสัย!
[คือว่า ก่อนหน้านี้ฉันยังสงสัยอยู่บ้าง แต่ว่าตอนนี้… ท่านเทพ
คุณแน่ใจเหรอว่าคุณไม่ได้อุ้มกลับมาผิดตัว?]
[ท่าทางแบบนี้เหมือนเด็กถูกลักพาตัวมาเลย! ฉันปวดใจจัง]
[เอ่อ… ฉันมองเห็นความคับข้องใจบนใบหน้าของแมวเลย]
ฉู่ลั่วหรี่ตามองตัวหนังสือที่หูเสี่ยวหลีเขียนอยู่ตรงข้าม แม้ว่ามัน
จะอ่านยากแต่เธอก็เข้าใจความหมายโดยทั่วไป
เธอพูดกับเจ้าแมวสีขาวตัวนั้น “แกใจเย็นก่อนนะ เดี๋ยวฉันจะให้
เขาพาแกกลับไปส่ง”
แมวสีขาวตัวนั้นก็ยังคงร้องเหมียว ๆ อยู่
“ฉันรู้แล้ว แต่ว่า… ตอนนี้เขาคิดว่าแกเป็นแมวของเขา เขาไม่
ปล่อยแกออกไปหรอก แกปล่อยมือถือก่อนนะแล้วไปนั่งรอข้าง ๆ ดี ๆ
ฉันจะคุยกับเขาให้เขาปล่อยแกไปเอง”
แมวสีขาวตัวนั้น “…”
ผู้ชมที่อยู่ในช่องไลฟ์ “…”
[เดี๋ยวนะ เทพธิดาคงไม่ได้คิดว่าแมวเข้าใจสิ่งที่เธอพูดจริง ๆ
หรอกนะ!]
[เทพธิดาปลุกทักษะใหม่ ๆ ในตัวขึ้นมาอีกแล้วเหรอ?]
[ก็แค่ทำท่าไปอย่างนั้นเอง เห็นเธอแกล้งท่าแบบนั้นฉันก็รู้สึก
คลื่นไส้ขึ้นมาแล้ว เดี๋ยวก็จับผี เดี๋ยวก็ดูฮวงจุ้ย…พอมาตอนนี้
กลายเป็นสัตวแพทย์ไปเสียแล้ว แถมยังพูดกับสัตว์รู้เรื่องอีก เหอะ ๆ
ๆ…เก่งจริงเลยนะ!]
[เดี๋ยวนะ พวกเธอเชื่อจริง ๆ เหรอว่าฉู่ลั่วคุยกับสัตว์รู้เรื่อง? คนโง่
ยังไม่เชื่อเลยเหอะ! เห็นชัดเลยว่าเป็นสคริปต์!]
ท่านเทพที่แท้ทรูเองก็ค่อนข้างสงสัยเช่นกัน
พอเขากำลังจะเอ่ยปากพูดก็เห็นเจ้าหญิงน้อยที่กอดมือถือไว้ไม่
ยอมปล่อยนั้น ยอมออกห่างจากมือถือแล้ว
แถมยังนอนอยู่บนโต๊ะอย่างเชื่อฟังอีกด้วย
“?”
[ห้ะ นี่มันอะไรกันเนี่ย?]
[ให้ตายสิ!]
ท่านเทพที่แท้ทรู “…”
เขาอุ้มแมวมาผิดตัวจริง ๆ เหรอ?
ในขณะที่ทุกคนกำลังตกตะลึงอยู่นั้น ฉู่ลั่วก็พูดออกมา “มัน
ไม่ใช่แมวของคุณค่ะ อีกอย่าง… มันไม่ใช่แมวตัวเมียด้วย คุณไม่เห็น
เหรอคะว่ามันเป็นแมวตัวผู้?”
ท่านเทพที่แท้ทรูกะพริบตาปริบ ๆ
แล้วก็รู้สึกว่าตรงหน้าของตัวเองมีเครื่องหมายคำถามลอยมา
เหมือนในช่องความคิดเห็นเลย
มะ… แมวตัวผู้!
แมวสีขาวตัวนั้นราวกับว่าเข้าใจในสิ่งที่ฉู่ลั่วพูด มันยกขาหลัง
ขึ้นมาโดยอัตโนมัติอย่างภาคภูมิใจ โชว์ให้หน้าจอได้เห็นกันอย่าง
ชัดเจน
ความคิดเห็นมีแต่คำอุทานขึ้นมาเต็มจอ
เอาล่ะ แน่ใจแล้วว่าอุ้มมาผิดตัวจริง ๆ
แถมยังผิดแบบชัดเจนขนาดนี้อีก!
YOU MAY ALSO LIKE
