เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1054 ราชาภูตผีอีกตนหนึ่งมาแล้วค่ะ

บนโต๊ะไม้จันทร์ ตราประทับวางอยู่บนนั้น ยังคงมีออร่าสีดำทอง

หนาแน่นวนเวียนอยู่รอบ ๆ

ทั้งสามคนมองมันเป็นตาเดียว

ฉู่ลั่ว “เป็นตราประทับของยมโลกจริง ๆ ”

พลังหยินเข้มข้นแบบนี้ ทั้งยังโอบล้อมไปด้วยบุญบารมีอีก

ต้องเป็นตราประทับของยมโลกแน่นอน

ถังอวิ๋น “เป็นของจริงแน่นอนค่ะ ฉันจะหลอกพวกคุณทำไมกัน?”

หลินโจวอี้มองถังอวิ๋นที่ทำสีหน้าใสซื่อบริสุทธิ์ “เธอ…ทำไมถึง

กลายมาเป็นราชาภูติผีได้ล่ะ?”

ถังอวิ๋น “เรื่องมันยาว!”

“ถ้ายาวก็เล่ามาสั้น ๆ ”

ถังอวิ๋นใช้มือทั้งสองข้างประคองหน้าไว้ “ก็ฉันตายไปแล้วไม่ใช่

เหรอ? ฉันจึงติดตามเหล่าวิญญาณเร่ร่อน เพื่อหาวิธีไปยังยมโลก

เพื่อจะได้ไปเกิดใหม่ จนมาเจอสถานที่แห่งนี้เข้า…”

“คุณยังไม่ตาย แค่วิญญาณออกจากร่าง” ฉู่ลั่วเอ่ย

ถังอวิ๋นยักไหล่ “ตอนนั้นฉันไม่รู้นี่คะ คิดว่าตัวเองตายไปแล้ว!”

หลินโจวอี้หัวเราะเสียงเย็น “เธอไม่คิดจะต่อสู้ดิ้นรนหน่อยเหรอ?

ถึงเตรียมตัวจะไปเกิดใหม่แล้ว!”

ถังอวิ๋นมองหลินโจวอี้อย่างประหลาดใจ ก่อนทำสีหน้าไม่สบ

อารมณ์ “หรือนายอยากให้ฉันวนเวียนอยู่ในโลกมนุษย์ต่อไปล่ะ หาก

จิตใจของฉันไม่มั่นคง และได้รับแรงกระตุ้นจนกลายเป็นผีร้าย จะทำ

ยังไง?”

“นายอยากให้ฉันถูกนักพรตทุบตีจนกลายเป็นเถ้าถ่านเหรอ?”

เธอมองหลินโจวอี้พร้อมทำสีหน้าราวกับจะบอกว่า ‘ฉันไม่คิดเลย

ว่านายจะเป็นคนแบบนี้’

หลินโจวอี้ “…แต่เธอยังไม่ตาย”

เธอยักไหล่อีกครั้ง เอ่ยอย่างมีเหตุผลว่า “ก็ฉันไม่รู้”

“นายคิดว่าฉันไม่อยากกลับไปหรือไง? ตอนนั้นฉันติดตามพวก

วิญญาณเร่ร่อนไปได้ครึ่งทางแล้ว ก็คิดอยากจะกลับไปหาพวกนาย

แต่ว่า…”

เธอก้มหน้าลงอย่างเศร้าสร้อย “พี่ผีสาวเร่ร่อนตนหนึ่งในกลุ่ม

ของพวกเรา บังเอิญลอยผ่านบ้านเกิดของเธอพอดี เธอจึงอยาก

กลับไปเยี่ยมคนที่บ้านสักหน่อย”

“แต่ต่อมา…พอเธอกลับไปก็พบว่าแฟนหนุ่มของเธอมีแฟนใหม่

แล้ว ทั้งสองคนอยู่ด้วยกัน พี่ผีสาวเร่ร่อนถูกแรงกระตุ้น กลายเป็นผี

ร้าย ทำร้ายแฟนหนุ่มกับแฟนสาวคนใหม่ของเขาจนประสบอุบัติเหตุ

ทางรถยนตร์เสียชีวิต”

สีหน้าของหลินโจวอี้เปลี่ยนไป “เธอคิดว่าฉันจะเปลี่ยนใจเหรอ?”

“ปัญหาอยู่ที่เปลี่ยนใจหรือไม่เปลี่ยนใจเหรอ?” ถังอวิ๋นมองเขา

อย่างหมดคำจะพูด “หลังจากพี่ผีสาวเร่ร่อนกลายเป็นผีร้าย ก็มี

นักพรตปรากฏตัวออกมา กำจัดวิญญาณของพี่สาวคนนั้นจนสลาย

ไป”

“แต่นายรู้อะไรไหม?” ถังอวิ๋นเงยหน้า แม้จะเป็นเพียงวิญญาณ

แต่ใบหน้ากลับแสดงความปวดใจ “ที่จริง…มันก็ผ่านมาแปดปีแล้ว”

“แฟนหนุ่มของพี่ผีสาวเร่ร่อนเจ็บปวดมาตั้งแปดปี ต่อมาเขาได้

เจอกับแฟนสาวคนใหม่ ไม่ง่ายเลยกว่าเขาจะหลุดพ้นจากเรื่องนี้ได้

ทั้งสองคนหมั้นหมายและเตรียมจะแต่งงานกันแล้วด้วย…”

เล่ามาถึงตรงนี้ ถังอวิ๋นก็ส่ายหน้า “ฉันไม่อยากกลายเป็นแบบนี้”

“และฉันก็ไม่อยากให้คนรอบข้าง สูญเสียความสุขที่ควรได้รับไป

เพียงเพราะฉัน”

เธอมองหลินโจวอี้ “หลินโจวอี้ ฉันหวังว่าต่อให้ตัวเองตายไปแล้ว

นายก็ยังมีความสุข อยากให้นายได้สัมผัสความสุขบนโลกมนุษย์

แต่งงานมีลูก ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน มีความสุขกับ

ครอบครัว…”

“แม้ว่าความสุขเหล่านี้จะไม่เกี่ยวข้องกับฉันก็ตาม”

สีหน้าโกรธเคืองของหลินโจวอี้ค่อย ๆ หายไป เขาจับมือถังอวิ๋น

ทั้งโมโหและเหนื่อยใจ “เธอโง่หรือเปล่า ความสุขของฉันจะไม่

เกี่ยวข้องกับเธอได้ยังไง”

ถังอวิ๋น “…”

ทั้งสองคนสบตากันด้วยความรัก

ในตอนที่แววหวานซึ้งแผ่กระจายในดวงตาของพวกเขา เสียงตื่น

ตระหนกก็ดังมาจากด้านนอก

“ราชาภูตผี แย่แล้ว ราชาภูตผีอีกตนหนึ่งมาแล้วค่ะ!”

ถังอวิ๋นลุกขึ้นยืน “อะไรนะ!”

เธอตบโต๊ะอย่างแรงเสียงดังปัง “ฉันจะออกไปดูหน่อยว่าเขาคิดจะ

ทำอะไร!”

จากนั้นเธอก็ลอยออกไปทันที

ภรรยาทั้งหลายก็ลอยตามหลังเธอเดินออกไปอย่างยิ่งใหญ่

ฉู่ลั่วกับหลินโจวอี้เองก็ตามไปดูด้วย

จนกระทั่งมาถึงด้านนอกตำหนักเซียน ก็เห็นผีร้ายหลายร้อยตน

อยู่กลางอากาศ คนที่อยู่หน้าสุดมีร่างกายใหญ่โตกว่าใครอื่นและสี

หน้าดุร้าย

โดยเฉพาะกล้ามเนื้อบนร่างกายนั้น บวกกับลูกตุ้มดาวตก*[1]ใน

มือเขา ยิ่งทำให้ดูดุร้ายขึ้นไปอีก

หลินโจวอี้มองภาพนี้ด้วยความกังวล

[1] ลูกตุ้มดาวตก 流星锤 : เป็นอาวุธจีนโบราณชนิดหนึ่ง

ประกอบด้วยลูกตุ้มสองลูก ติดอยู่ที่ปลายทั้งสองด้านของเชือกหรือ

โซ่