เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1088 ช่างท าเครื่องกระดาษ*[1]

ฉู่ลั่วเห็นอีกฝ่ายเงียบไปจึงเอ่ยว่า “ตอนนี้คุณยังรับมือพวกมันได้

เป็นเพราะสิ่งที่เป็นพลังหยินยังมีน้อยอยู่ เมื่อไหร่ที่มันมีมากขึ้น เกรง

ว่าคุณคงรับมือไม่ไหวแล้ว”

ผมอยากรวยในเร็ววัน “…”

เขาลังเล ก่อนจะพูดเสียงเบา “ช่วงนี้ปรัชญาลัทธิเต๋ากำลัง

แพร่หลายไม่ใช่เหรอครับ? ตอนที่ผมกลับบ้านเกิด ก็เห็นว่ามีร้านทำ

เครื่องกระดาษ แต่ในตัวเมืองยังไม่มีร้านแบบนี้ ผมจึงอยากเปิดร้าน

ทำเครื่องกระดาษออนไลน์ในเมือง”

“ผมเรียนวาดรูปมา ดังนั้น กระดาษที่ผมทำออกมาย่อมดีกว่า

ช่างฝีมือที่บ้านเกิดแน่นอนครับ”

“กิจการของผมก็ราบรื่นดีมากจริง ๆ ต่อให้เป็นธุรกิจออนไลน์ที่

เปิดในแพลตฟอร์ม ผมก็ยังทำเงินได้ถึงเดือนละแสน!”

อีกทั้งต้นทุนที่ทำยังต่ามากด้วย

เขาพูดจบก็มองฉู่ลั่วด้วยท่าทางระมัดระวัง “เทพธิดาน้อย ผมทำ

แบบนี้ไม่ได้เหรอครับ?”

ฉู่ลั่วถอยหายใจ “คุณรู้ไหมว่าการทำเครื่องกระดาษในพื้นบ้าน

เรียกว่าอะไร?”

“เรียกว่าอะไรครับ?”

“เก็บเกี่ยวเงินผี ดาบของเพชณฆาต การตัดแปะของช่างทำ

กระดาษ เข็มกับด้ายของช่างทำเครื่องหนัง ไม้สำหรับทำโลงศพ”

ฉู่ลั่วพูดออกมาเสียงเบา “ทั้งหมดนี้เป็นคำที่ชาวบ้านไว้เรียกอาชีพที่

เก็บเกี่ยวเงินจากผี”

“คนที่ทำอาชีพนี้ ไม่ใช่แค่ต้องเป็นคนดวงแข็ง แต่ยังต้องเข้าใจ

กฎของอาชีพนี้เป็นอย่างดีด้วย”

ทั้งที่คำพูดเหล่านั้นเป็นคำพูดพื้นบ้านทั่ว ๆ ไปไม่กี่ประโยค แต่

เมื่อถูกบอกเล่าจากปากของฉู่ลั่ว กลับทำให้ผู้คนรู้สึกเย็นวาบขึ้นมา

จากฝ่าเท้า

ผมอยากรวยในเร็ววันริมฝีปากสั่นระริก

เขามองไปที่ห้องทำงานของตัวเองโดยไม่รู้ตัว

ประตูห้องทำงานเปิดแง้มออกมาเล็กน้อย เผยให้เห็นสิ่งของ

หลากสีสันที่อยู่ข้างใน

ทั้งที่ก่อนหน้านี้ เขาไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติเลย แต่ตอนนี้…

เขากลับรู้สึกกลัวขึ้นมาแล้ว

“เทพธิดาน้อย ผม…ผมเคยดูดวงมาแล้วนะ! ผมดวงแข็งมาก!

ผม…ผม…”

ฉู่ลั่ว “ดวงแข็ง สามารถเป็นช่างทำกระดาษได้ค่ะ แต่คุณรู้กฎ

ด้วยหรือเปล่า?”

“กฎ?”

“ข้อห้ามใหญ่หนึ่งประการ ข้อควรระวังสองประการ และข้อห้ามสี่

ประการของช่างทำกระดาษ”

ผมอยากรวยในเร็ววัน “…”

เขาส่ายหน้า

“ข้อห้ามใหญ่หนึ่งประการ ก่อนเผาห้ามลืมตา หมายถึงตอนที่

เผากระดาษในระหว่างการเคลื่อนศพ ทั้งสี่ส่วนได้แก่หู ตา ปากและ

จมูก ต้องใช้เข็มแทง แต่กับคนกระดาษจะวาดตาให้มันสุ่มสี่สุ่มห้า

ไม่ได้”

“ห้ามวาดตาบนกระดาษ ถ้าวาดตาผีจะตามตัว”

ฉู่ลั่วพูดจบ ก็ถามเขาว่า “คุณวาดตาให้คนกระดาษใช่ไหมคะ?”

ผมอยากรวยเร็ววันตอบเสียงสั่น “วาดครับ! ผมนึกว่าทำมันให้

เหมือนตุ๊กตาตัวเล็ก ๆ ก็พอ มีตุ๊กตาที่ไหนไม่มีตาบ้างล่ะครับ!”

แต่ไม่วาดดวงตาสิถึงจะน่ากลัว

อีกอย่าง เขาพัฒนาสิ่งดีอยู่แล้วให้ดีขึ้นไปอีก คนกระดาษทุกอัน

ล้วนทำออกมาได้สวยงามมาก ทั้งยังวาดออกมาราวกับมีชีวิต

โดยเฉพาะดวงตา เขาตั้งใจกับมันอย่างเต็มที่

แต่ตอนนี้…

“ข้อควรระวังสองประการคือ สีของคนกระดาษที่เป็นเด็กชาย

เด็กหญิง ผู้ชายต้องเป็นสีแดง ผู้หญิงต้องเป็นสีเขียวเท่านั้น”

“และม้ากระดาษวัวกระดาษที่เผาคู่กัน ผู้ชายต้องเผาม้าขาว

ผู้หญิงเผาวัวเหลือง เพราะผู้ชายเป็นหยาง สอดคล้องกับสัญลักษณ์

ฟ้า และสัตว์ที่เป็นตัวแทนสัญลักษณ์ฟ้าก็คือม้า ส่วนผู้หญิงเป็นหยิน

สอดคล้องกับสัญลักษณ์ดิน สัตว์ที่เป็นตัวแทนของสัญลักษณ์ดินคือ

วัว”

ยิ่งเธอพูด สีหน้าของผมอยากรวยในเร็ววันก็ยิ่งย่าแย่

เขานึกถึงคนกระดาษหลากสีสันที่ทำขึ้นมาเหล่านั้น เพื่อให้มันดู

สวยงาม เขาจึงทำออกมาหลายสีสันมาก

ยังมีสัตว์พวกนั้นอีก เขาไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้เลย

บวกกับการที่เขาเรียนศิลปะ จินตนาการกว้างไกล สัตว์ที่ชาย

หญิงขี่จึงมีมากมายหลายชนิด ทั้งกระต่าย หมาป่า สิงโต…มีอยู่ในนี้

ทั้งหมด

“ข้อห้ามสี่ประการ ประการแรกไม่ทำให้หญิงตายทั้งกลม สองไม่

ทำให้ผู้หญิงที่ตายเพราะปากร้ายใจหยาบ สามไม่ทำให้คนตายที่ทำ

อาชีพเป็นเก็บเกี่ยวเงินแบบเดียวกัน สี่ไม่ทำให้คนที่ตายในเทศกาล

เชงเม้ง”

เธอพูดจบ ก็มองผมอยากรวยในเร็ววันซึ่งตอนนี้ใบหน้าไม่มี

แม้แต่สีเลือด “นี่คือกฎของช่างทำเครื่องกระดาษ”

“ข้อเดียวก็ผิดพลาดไม่ได้ ไม่อย่างนั้นจะถูกผีตามหลอกหลอน”

*[1] ช่างทำเครื่องกระดาษ 纸扎铺หรือ ช่างทำกระดาษผี คือคน

ที่ใช้กระดาษมาทำเป็นของสำหรับเผาให้คนตาย เช่น เงิน ตุ๊กตา

เด็กชายเด็กหญิง ม้าหรือวัวกระดาษสำหรับไว้ทุกข์ เป็นต้น เป็น

อาชีพที่มีมาตั้งแต่สมัยโบราณ