เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1193 ยกเลิกพันธสัญญาญาติบุญธรรม
ทันทีที่ต่อสายติด เขาก็โพล่งถามทันที
แม่ของสวรรค์ย่อมตอบแทนคนเพียรฟังแล้วรีบบอก “ใช่แล้ว
ก่อนหน้านี้แม่เคยบอกแล้วไง ตอนนี้ครอบครัวพวกเขาย้ายไปอยู่ใน
เมืองศูนย์กลางของมณฑลแล้ว”
“เมื่อก่อนบ้านเราให้เงินพวกเขาไปจำนวนหนึ่งใช่ไหม พวกเขา
สองสามีภรรยาได้เอาเงินนั้นไปทำธุรกิจเล็ก ๆ ในเมือง”
“ไม่คิดเลยว่า ที่ตั้งร้านจะอยู่ในเขตรื้อถอน จึงได้บ้านในเขตเมือง
ไปที่หนึ่ง แล้วก็เงินอีกจำนวนหนึ่ง”
แม่ของสวรรค์ย่อมตอบแทนคนเพียรยิ่งพูดยิ่งรู้สึกอิจฉา “พวก
เขาโชคดีจริง ๆ เงินที่ได้ก็เอาไปซื้อบ้านเก่าแห่งหนึ่งของศูนย์กลาง
มณฑล ผ่านไปไม่ถึงปีบ้านเก่าหลังนั้นก็ถูกรื้อถอน ได้เงินชดเชยมา
มากมาย แล้วก็บ้านอีกหลายหลังต่อมา พริบตาเดียวก็กลายเป็นคน
รวยไปแล้ว”
สวรรค์ย่อมตอบแทนคนเพียรเอ่ย “…แม่ครับ ไม่ใช่ว่าพวกเขา
โชคดี ผมต่างหากที่โชคดี”
เขารีบเล่าเรื่องที่ฉู่ลั่วบอกให้แม่ตัวเองฟัง
หลังแม่ของสวรรค์ย่อมตอบแทนคนเพียรรู้เรื่อง ก็อุทานเสียงหลง
“เรื่องแบบนั้นจะเป็นไปได้ยังไง”
แม้น้าเสียงจะเต็มไปด้วยความกังขา แต่ในใจเธอก็เริ่มเชื่อบ้าง
แล้ว
“ยังไงนายเหลียนตาบอดก็คงไม่หลอกเราหรอก เขามีความ
น่าเชื่อถือมากในย่านที่พวกเราอยู่…แต่ไหนแต่ไรมาเขาก็ทำนายได้
แม่นยำเสมอ”
สวรรค์ย่อมตอบแทนคนเพียรตอบ “ทำนายแม่นแค่ไหนแต่จะ
เทียบปรมาจารย์ฉู่ลั่วได้เหรอครับ”
คิดมาถึงนี่ สวรรค์ย่อมตอบแทนคนเพียรก็ชักละเหี่ยใจ “แม่ครับ
ผมเคยบอกตั้งนานแล้วใช่ไหมว่าอย่าไปยุ่งเรื่องไร้สาระพรรคนั้น ถ้า
ไม่ใช่ว่า…”
ถ้าไม่ใช่ว่าแม่อยากเปลี่ยนดวงให้เขา ตนเองก็คงไม่มีทางเป็น
อย่างทุกวันนี้
“ลูกเอ้ย แม่ก็ไม่รู้นี่! แม่แค่อยากให้ลูกมีชีวิตราบรื่นขึ้น” ลูกชาย
เธอเรียนมหาวิทยาลัยชื่อดัง คบแฟนที่เป็นคนจากเมืองใหญ่
ไม่ว่าเรื่องไหนล้วนเอาไปพูดโอ้อวดได้
เธอแค่อยากให้ลูกชายมีชีวิตที่ดีขึ้นเท่านั้น ไม่คิดเลยว่า…
“ไม่ได้การ ฉันต้องไปหานายเหลียนตาบอดแล้ว ต้องไปถามเขา
สักหน่อยว่าทำไมต้องทำร้ายลูก ทำไมต้องทำร้ายครอบครัวของเรา”
ฉู่ลั่วเอ่ยปากห้ามทันที “เขารู้ชะตาแปดอักษรของลูกคุณแล้ว ถ้า
คุณทำให้เขาโมโหเข้า อาจนำพาหายนะใหญ่หลวงกว่านี้มาสู่ลูกคุณ
ได้นะคะ”
ชะตาแปดอักษรเป็นสัญลักษณ์ดวงที่ควบคุมชะตาคนคนหนึ่ง
สวรรค์ย่อมตอบแทนคนเพียรก็หยุดแม่ตัวเองไว้เช่นกัน หลัง
ปลอบโยนเธอจนสงบลงแล้วเขาก็กดตัดสายไป และถามฉู่ลั่วด้วย
ท่าทางร้อนใจ “เจ้าของช่องครับ ตอนนี้ดวงผมถูกยืมไปแล้ว พอจะมี
วิธีแก้ไขไหมครับ”
“ถ้าคุณแค่ถูกคนอื่นยืมดวงไป ความจริงก็ไม่ได้เสียหายอะไร
มากมายนัก แค่คุณตัดขาดสัมพันธ์กับคนพวกนั้น ดวงก็จะกลับมา
หาคุณเองค่ะ”
“แต่ไม่ใช่แค่ถูกยืมดวงไป คุณถูกยืมดวงโดยญาติบุญธรรม
ระหว่างที่ยอมรับเป็นญาติบุญธรรมกัน คุณได้ขอให้เทวดาฟ้าดินเป็น
พยาน สร้างพันธสัญญาการเป็นญาติบุญธรรมไว้”
สวรรค์ย่อมตอบแทนคนเพียรถามขึ้น “แล้วผมยกเลิกพันธ
สัญญาญาติบุญธรรมนี้ไม่ได้เหรอครับ”
“คุณยกเลิกฝ่ายเดียวได้เหรอคะ” ฉู่ลั่วย้อนถาม “อีกฝ่ายจะ
ยินยอมยกเลิกให้คุณเหรอคะ”
สวรรค์ย่อมตอบแทนคนเพียร “…”
แน่นอนว่าไม่ยอม
“ถ้าอย่างนั้นก็หมดหนทางแล้วเหรอครับ”
ฉู่ลั่วตอบ “ตอนที่รับเป็นญาติบุญธรรมกันน่าจะมีพันธสัญญาอยู่
ในเครื่องประดับที่ให้มาน่าจะมีกลอนอยู่ด้วย”
“ตั้งโต๊ะหมู่บูชา เผาพันธสัญญาต่อหน้าเทวดาฟ้าดิน แล้วนำ
กุญแจมาไขกลอนก็พอค่ะ”
สีหน้าสวรรค์ย่อมตอบแทนคนเพียรย่าแย่ลงเรื่อย ๆ เขาฉีกยิ้มที่
น่าเกลียดยิ่งกว่าร้องไห้อย่างหดหู่ “พันธสัญญาถูกเผาไปนานแล้ว
ครับ แม่ผม…”
“ไม่รู้แม่ผมไปฟังมาจากไหน ว่ามีแต่เผาพันธสัญญาไปเท่านั้น
ความเป็นญาติบุญธรรมถึงไม่สามารถยกเลิกได้”
“เนื่องจากกุญแจที่ใช้ไขกลอนเป็นทองคำ แม่ผมเห็นว่าพวกเขา
น่าสงสาร จึงให้พวกเขาไปครับ”
ตอนนั้น แม่เขาไม่เคยคิดเรื่องยกเลิกความเป็นญาติบุญธรรม
เลย
หรือก็คือ พันธสัญญาไม่เหลือแล้ว
กลอนและกุญแจก็อยู่กับอีกฝ่าย
เขาไหล่ตก หัวเราะเย้ยหยันตัวเอง “ชีวิตนี้ของผมคงต้องเป็น
แบบนี้ต่อไปใช่ไหมครับ”
“ถ้าไม่มีของสองสิ่งนี้ ดวงที่ถูกยืมไปคงไม่มีทางเอาคืนมาแล้ว
ค่ะ”
สีหน้าสวรรค์ย่อมตอบแทนคนเพียรไม่เหลือพลังชีวิตสักนิด
สายตาเขานิ่งค้าง คิ้วตก ไม่อยากพูดอะไรอีก
ทั้งยังคิดว่าจะตัดการเชื่อมต่อไปทั้งอย่างนี้
“คิดจะเอาดวงที่ถูกยืมไปคืนนั้นเป็นไปไม่ได้ แต่คุณสามารถ
ขัดขวางไม่ให้เขายืมดวงคุณไปอีกได้ค่ะ”
สวรรค์ย่อมตอบแทนคนเพียรแหงนสายตาฉับพลัน มองกล้อง
แล้วเขยิบเข้าไปด้วยอารมณ์เต็มตื้น หน้าเต็มจอไปหมด “ขัดขวางได้
เหรอครับ”
“ได้ค่ะ แต่ดวงในอดีตเอาคืนมาไม่ได้แล้ว”
“เอาคืนไม่ได้ก็ไม่ได้ครับ” สวรรค์ย่อมตอบแทนคนเพียรพ่นลม
หายใจ ในที่สุดก็เริ่มมีรอยยิ้มระบายบนหน้า “ขอแค่ความพยายาม
ของผมไม่เสียเปล่าอีกก็พอ”
ไม่เหมือนอย่างตอนนี้ ไม่ว่าเขาพยายามทำดีขนาดไหน สุดท้าย
คนที่ได้รับประโยชน์ไปกลับไม่ใช่เขา
“ถ้าอย่างนั้นก็ดีค่ะ ฉันจะบอก คุณจดตามนะคะ”
“เริ่มจากเตรียมกระดาษสีแดงคุณภาพดีมาทำเป็นตุ๊กตากระดาษ
แล้วเขียนชะตาแปดอักษรพร้อมทั้งข้อมูลอื่น ๆ ของคนคนนั้นบน
กระดาษอย่างละเอียด ตัดผมตัวเองกระจุกหนึ่งผูกไว้กับตุ๊กตา
กระดาษ แล้วตั้งมันด้วยธูปสี่ก้าน นอกจากนี้ ยังต้องเตรียมชาดหนึ่ง
ตำลึง เงินตำลึงกระดาษ กิ่งหลิวสามก้าน เหล้าเหลืองหนึ่งขวด และ
จอกเหล้าสามจอก”
“เดี๋ยวก่อนครับ ปรมาจารย์รอก่อนครับ” สวรรค์ย่อมตอบแทน
คนเพียรตื่นเต้นจนเปลี่ยนสรรพนาม “ผมขอใช้ปากกาจดไว้ก่อน
ครับ”
เมื่อเขายกมือ ถึงรู้ตัวว่าแขนอีกข้างของตัวเองใส่เฝือกอยู่จึงนิ่ง
ไป
[ฮ่า ๆ ๆ ลืมไปเหรอว่ามือขวาตัวเองเข้าเฝือกอยู่น่ะ]
[สีหน้าของเขาตลกชะมัด]
[วางใจได้ พวกเราบันทึกหน้าจอกันหมด ถึงเวลาก็ต้องมีคลิปอยู่
บนออนไลน์มากมาย แทนที่คุณจะจดด้วยปากกา สู้บันทึกหน้าจอไว้
เลยดีกว่า ถึงเวลาจะได้เปิดดูซ้า ๆ]
สวรรค์ย่อมตอบแทนคนเพียรตบศีรษะตัวเอง “ผมนี่สมองเลอะ
เลือนจริง ๆ ถึงคิดวิธีนี้ไม่ออก”
เขารีบกดบันทึกหน้าจอ พลางเอ่ยอย่างขวยเขิน “ปรมาจารย์
ครับ คุณช่วยพูดซ้าอีกครั้งได้ไหมครับ”
ฉู่ลั่วพูดทวนอีกครั้งแล้วถึงเอ่ยต่อจากประโยคนั้น
“รอให้ถึงเที่ยงคืนซึ่งเป็นช่วงที่พลังหลั่งไหลผ่านแดนแบ่งหยินห
ยาง ให้คุณเดินไปอยู่กลางสวน ห้ามอยู่ในห้องเด็ดขาด ต้องอยู่ในที่
เปิดโล่ง ถ้าไม่มีสวน ก็ให้ไปตรงจุดกึ่งกลางในสถานที่เปิด แน่นอนว่า
เป็นศูนย์กลางสวนบ้านของตัวเองจะดีที่สุด ต่อให้ไม่ใช่สวนที่บ้าน ก็
ไม่ควรไปไกลจากบ้านมากนักค่ะ บ้านของคุณเข้ากับสนามพลังของ
คุณที่สุดแล้ว”
สวรรค์ย่อมตอบแทนคนเพียรพ่นลมหายใจ “บ้านเกิดผมมีสวน
อยู่ครับ”
เรื่องนี้ไม่มีปัญหา
“จากนั้นใช้ชาดวาดวงกลมแล้วนำตุ๊กตากระดาษไปวางใน
วงกลมนั้น สิ่งที่เตรียมไว้ก่อนหน้านี้ก็ต้องจัดวางให้เป็นระเบียบ จุด
ไฟ จุดธูป รินเหล้าให้เสร็จในรวดเดียวนะคะ”
“ถึงเวลานั้น คุณต้องคุกเข่ากับพื้น ภาวนาด้วยความศรัทธา ถ้า
ให้ดีที่สุดต้องตั้งจิตอธิษฐานเกินสิบนาทีค่ะ รอจนสำเร็จแล้วค่อยเผา
ตุ๊กตากระดาษให้เป็นจุณ แบบนี้ก็จะระงับสถานการณ์ที่ถูกยืมดวงได้
ค่ะ”