เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1195 มีชีวิตอยู่ได้ไม่เกินอายุยี่สิบสี่ปี
หลังกำชับเรียบร้อย ฉู่ลั่วก็เริ่มเชื่อมต่อกับคนที่สองคือ [รอพี่น้อง
ฉันรวยเร็วก่อน]
ทันทีที่เชื่อมต่อสำเร็จ จออีกด้านก็เผยให้เห็นใบหน้าของเด็ก
สาววัยเยาว์สะสวยคนหนึ่ง
เธอคลี่ยิ้มส่งให้กล้อง แล้วโบกมือไปมาอย่างร่าเริง “สวัสดีค่ะ
เทพธิดา ไม่คิดเลยว่าชื่อฉันจะถูกจับได้ ฉันจะโชคดีเกินไปแล้ว!”
ฉู่ลั่วทักทายเธอ ก่อนจะถามตามระเบียบ แล้วก็เห็นรอพี่น้องฉัน
รวยเร็วก่อนกำลังโบกมือปฏิเสธระรัว “ที่จริงฉันไม่มีอะไรจะถามหรอก
ค่ะ”
“ฉันรู้สึกว่าตัวเองที่เป็นอย่างตอนนี้ก็ดีมากแล้ว”
“อดีต ปัจจุบัน หรืออนาคต ฉันไม่อยากรู้อะไรทั้งนั้นค่ะ”
เธอหัวเราะคิกคักเบา ๆ
[อ๊าก ๆ ๆ ทำไมชื่อคนแบบนี้ถึงโดนจับชื่อได้นะ เธอไม่อยาก
เชื่อมต่อก็อย่ามาแย่งกันสิ]
[น่าโมโหชะมัดเลย!]
[นี่หรือที่เขาว่า คนไม่อยากได้มักจะโดนเสมอ]
[ฉันพูดคำว่าอิจฉาจนเหนื่อยแล้ว]
[เกลียดคนประเภทอวดเบ่งไร้สาระแบบนี้ที่สุดเลย]
รอพี่น้องฉันรวยเร็วไม่แยแสกับคอมเมนต์เหล่านั้น เธอหัวเราะ
พลางเอ่ย “ก็ฉันอยากเชื่อมต่อกับเทพธิดา อยากให้เทพธิดาคุยกับ
ฉัน ทำไม่ได้อย่างนั้นเหรอ”
ฉู่ลั่ว “…”
คนดูในช่องไลฟ์สตรีม […]
“ถ้าไม่มีเรื่องที่อยากฟัง ฉันขอตัดการเชื่อมต่อนะคะ” ฉู่ลั่วทำท่า
จะกดปิด แต่ก็เห็นรอพี่น้องฉันรวยเร็วรีบเอ่ยขึ้นอย่างร้อนรน
“อย่าเพิ่งตัดค่ะ ฉันมีธุระ มีธุระที่อยากจะพูดอยู่ค่ะ”
เธอขมวดคิ้วไตร่ตรองอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตบมือเอ่ยบอก “ใช่
แล้ว! เป็นเรื่องเพื่อนผู้หญิงของฉันค่ะ”
“เธอมีของน่ะ”
รอพี่น้องฉันรวยเร็วทำสีหน้ามีเลศนัย
ฉู่ลั่ว “…”
คนดูในช่องไลฟ์สตรีมก็เหมือนทำหน้าไม่เชื่อ รอพี่น้องฉันรวย
เร็วกลัวฉู่ลั่วจะตัดการเชื่อมต่อจริง ๆ จึงรีบบอก “เหมือนมีของจริง ๆ
นะคะ”
“พวกเราโตมาด้วยกัน เธอบอกกับฉันตั้งแต่ประถมว่าเธอชอบ
ฝันบ่อย ๆ ทั้งฝันถึงเทวดา ฝันถึงพระพุทธองค์ เหล่าทวยเทพยังบอก
ให้เธอรู้ถึงความลำบากที่เธอต้องพบเจออีกด้วยค่ะ”
“อย่างตอนเด็ก ๆ ก็บอกเธอว่าจะเจอพวกค้ามนุษย์”
“ไหนจะตอนมัธยมต้น ที่เธออาหารเป็นพิษจากของกินในโรง
อาหาร”
“ไม่กี่วันก่อนก็เกิดเรื่อง…”
รอพี่น้องฉันรวยเร็วก่อนขยับเข้ามาใกล้หน้ากล้อง เธอเอ่ยด้วย
ท่าทางลึกลับ “จู่ ๆ เธอก็โทรหาฉันตอนเที่ยงคืน บอกว่าสองสามวันนี้
ให้ฉันระวังตัวไว้หน่อย”
“เธอบอกว่าฝันเห็นฉันเลือดเต็มตัว ตอนแรกฉันไม่เห็นเป็นเรื่อง
ใหญ่โตอะไร ใครจะรู้ว่าเมื่อสองวันก่อนระหว่างทางกลับหอ ฉันกลับ
ถูกนักศึกษาที่ขี่จักรยานผ่านมาเผลอชนเข้า”
“หัวฉันกระแทกพื้นจนเลือดไหลอาบเต็มตัวเลยค่ะ”
เธอดึงหมวกของตัวเองออก เผยให้เห็นศีรษะที่เต็มไปด้วย
ผ้าพันแผล พร้อมกับยกขาขึ้น แสดงหัวเข่าที่เต็มไปด้วยรอยถลอก
ฟกช้าทั้งหมด
[…เดี๋ยวสิน้องสาว เธอเป็นขนาดนี้แล้ว ทำไมถึงรู้สึกว่าตัวเองไม่
มีเรื่องให้ต้องถามล่ะ]
[เห็น ๆ อยู่ว่าเธอมี]
[นักศึกษาสมัยนี้ซื่อบื้อขนาดนี้กันหมดเลยเหรอ]
[พี่สาวคนสวย ฉันว่าเรื่องที่พี่ถามได้มีอยู่ถมเถไปเลยละ]
[เธอให้ปรมาจารย์ช่วยดูให้อย่างละเอียดเถอะ]
รอพี่น้องฉันรวยเร็วก่อนกะพริบตาปริบ ๆ “มีอะไรต้องดูเหรอคะ
มันก็เป็นแค่รอยแผลจากการหกล้มทั่วไปนี่ ฉันเองก็โตมาแบบนี้
ตั้งแต่เด็กแล้ว”
“เด็กคนไหนจะไม่โตมาแบบหกล้มคลุกคลานบ้างล่ะคะ”
ฉู่ลั่วส่งเสียงขึ้น “คุณเคยเกิดอุบัติเหตุตอนหนึ่งขวบ สามขวบ
หกขวบ สิบสองขวบ และสิบแปดปี”
รอพี่น้องฉันรวยเร็วก่อนตาโต ปรบมืออย่างชื่นชม “เทพธิดา
เก่งกาจสมคำร่าลือจริง ๆ มองฉันปราดเดียวก็รู้ทุกอย่างเลย”
เทียบกับความชื่นบานของรอพี่น้องฉันรวยเร็วก่อน สีหน้าของ
ฉู่ลั่วกลับขึงขังสุด ๆ “คุณป่วยหนัก และมีชีวิตอยู่ได้ไม่เกินอายุยี่สิบสี่
ปี”
รอพี่น้องฉันรวยเร็วก่อนที่ตอนแรกยังมีหน้าตาดีอกดีใจ ตอนนี้
ใบหน้าค่อย ๆ แข็งทื่อลง แต่สีหน้าเธอกลับไม่ได้ฉายแววแปลกใจ
อะไร ทว่าฝืนเหยียดยิ้มมุมปากเท่านั้น
YOU MAY ALSO LIKE
