เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1198 บ าเพ็ญเพียรแล้วสามารถท าอะไรได้บ้าง
พอเซียวเมิ่งฟังจบก็เอ่ยถามอย่างสงสัยเล็กน้อย “สิ่งที่พวกเขา
สอนมันแข็งแกร่งมากเหรอคะ?”
ฉู่ลั่ว “…ถ้าคุณบำเพ็ญเพียรก็จะแข็งแกร่งมากค่ะ”
เซียวเมิ่ง “…”
เธอไม่ค่อยชอบอะไรแบบนั้นเท่าไร จึงโบกมือแล้วพูด “ถ้าอย่าง
นั้นก็ไม่ต้องนับรวมฉันหรอกค่ะ”
[ไม่ทำอย่างนี้สิน้องสาว นี่มันจุดเริ่มต้นของพวกนิยายแนวผู้ชาย
เลยนะ!]
[ฉันได้หลักฐานเพิ่มอีกหนึ่งแล้วว่า คนบนโลกนี้ถูกกำหนดไว้
แล้ว พวกเราไปทำอะไรไม่ได้ ทำไมกันนะ? ทำไมถึงทำกับฉันแบบนี้?
ฉันจะกลายเป็นตัวเอกบ้างไม่ได้เลยเหรอ?]
[ดังนั้น…นิยายพวกนั้นก็ไม่ใช่เรื่องที่ปั้นแต่งขึ้นมาน่ะสิ หรือว่า
มันเขียนขึ้นมาจากเรื่องจริง? มันจะเป็นเรื่องจริงหรือเปล่าที่ตกลงไป
ในถ้าแล้วได้พบกับปู่เฒ่าหนวดขาวมาถ่ายทอดวิชาให้น่ะ!]
[ทำไมถึงไม่มอบให้ฉันล่ะ! ฉันอยากเรียน ฉันอยากบำเพ็ญเพียร
เอาให้ฉันสิ!]
[สวรรค์ โปรดมองฉันที!]
ช่องแสดงความคิดเห็นเต็มไปด้วยการคร่าครวญ
คำพูดที่แสดงความอิจฉาเต็มหน้าจอช่องไลฟ์ไปหมด
เซียวเมิ่งกลับยังคงโบกมือปฏิเสธ “ฉันไม่ได้อยากรับบทตัวเอกผู้
บำเพ็ญอะไรทั้งนั้นค่ะ ฉันแค่อยากรู้ว่าถ้าฉันบำเพ็ญเพียรแล้วจะไม่
สอบตกได้ไหมคะ?”
ฉู่ลั่วเม้มปากแล้วส่ายหน้า
เซียวเมิ่งถามอีก “ทำให้ฉันคำนวณเลขลอตเตอรี่ได้ไหมคะ?”
ฉู่ลั่วก็ส่ายหน้าอีก
เซียวเมิ่งจึงขมวดคิ้วอีกครั้งแล้วถาม “อย่างนั้นทำให้ฉันนอนอยู่
เฉย ๆ แล้วได้เงินเยอะ ๆ ได้ไหมคะ?”
ฉู่ลั่วตอบ “…ไม่ได้ค่ะ”
เซียวเมิ่งไม่พูดอะไรไปพักหนึ่ง จากนั้นใบหน้ารูปไข่อันงดงามก็
ปรากฏความไม่พอใจเล็กน้อย “อย่างนั้นถ้าบำเพ็ญเพียรแล้ว
สามารถทำอะไรได้บ้างล่ะคะ?”
“ถ้าบำเพ็ญเพียรได้ดี…ก็อาจจะมีอายุยืนยาวค่ะ”
เซียวเมิ่งเงียบไป
ความไม่พอใจบนใบหน้าของเธอเพิ่มมากขึ้น “ข้อดีของการมี
อายุยืนยาวคืออะไรคะ?”
ฉู่ลั่ว “…”
“ฉันก็คงยังไม่มีเงินเหมือนเดิม”
“ยังคงหาแฟนหล่อ ๆ ไม่ได้”
“อย่างนั้นฉันสามารถเอาสิ่งที่ฉันได้เรียนมา ไปสั่งสอนคนที่ทำ
ให้ฉันไม่พอใจได้ไหมคะ?”
ฉู่ลั่วตอบ “…ไม่ได้ค่ะ”
เซียวเมิ่งกางมือทั้งสองข้างออก “ถ้าอย่างนั้นฉันขอถามหน่อยว่า
ฉันจะได้อะไรจากมันบ้าง?”
ฉู่ลั่วตอบไม่ได้
เธออดไม่ได้ที่จะถามระบบในใจ “นายว่าคนเราจะบำเพ็ญเพียร
ไปเพื่ออะไรกัน? มันไม่ได้อะไรสักอย่างเลยนะ นายเป็นระบบของฉัน
แทนที่จะพาฉันไปบำเพ็ญเพียร สู้ตอนนั้นให้เงินฉันสักหน่อยแล้วให้
ออกห่างจากตระกูลฉู่ เท่านี้ทุกอย่างก็ได้รับการแก้ไขแล้วไม่ใช่
เหรอ?”
ระบบตะโกนอย่างบ้าคลั่งอยู่ในจิตธรรมญาณของเธอ [โฮสต์
คุณจะถูกเธอหลอกเอาไม่ได้นะ! ในตอนแรกที่คุณบำเพ็ญเพียรก็
เพื่อจะหลุดพ้นจากผลกระทบของลูกรักสวรรค์อย่างฉู่หร่านไง!]
ฉู่ลั่ว “…”
เธอเงยหน้าขึ้นมองเซียวเมิ่งที่สีหน้าดูสงบนิ่งอีกครั้ง
มิน่าอีกฝ่ายถึงถูกเลือก
เพราะเกิดมาพร้อมกับความสามารถในการหลอกล่อคนได้นี่เอง
แม้แต่ตัวเธอเองยังเกือบจะหลงเชื่อเลย
“ดังนั้น การที่ฉันไม่บำเพ็ญเพียรมันก็เป็นเรื่องปกติมากเลย
ไม่ใช่เหรอคะ?”
[พี่สาวพูดแบบนี้มันเหมือนกับว่า…]
[ไม่จริงน่า! การบำเพ็ญเพียรสามารถควบคุมดาบให้บินไปใน
อากาศได้ไม่ใช่เหรอ? สามารถฆ่าคนในอากาศก็ได้ไม่ได้เหรอ? แล้ว
การบำเพ็ญเพียรก็ทำนายดวงชะตาได้ด้วยไม่ได้หรือไง? แต่ไม่
สามารถคำนวณเลขลอตเตอรี่ได้หรอกเหรอ?]
[ความเห็นข้างบน การบำเพ็ญเพียรไม่เพียงแต่จะทำในสิ่งที่คุณ
พูดมาไม่ได้นะ แต่ยังมีข้อห้ามเยอะมาก ถ้าเกิดเข้าสู่เส้นทางของการ
บำเพ็ญเพียรแล้ว ก็จะมีกฎข้อบังคับมากมายจนคุณไม่อยากจะเชื่อ
เลยล่ะ อีกอย่างคือการบำเพ็ญเพียรไม่แน่ว่าจะประสบผลสำเร็จเสมอ
ไป มันน่าเบื่อมากแล้วก็มีข้อจำกัดเยอะมาก ๆ ด้วย]
[คนธรรมดาอย่าไปลองเลย]
รอพี่น้องฉันรวยเร็วก่อนมองเซียวเมิ่งอย่างตกใจ “เมิ่งเมิ่ง เธอ…
ที่แท้เธอก็เป็นนางเอกบนโลกใบนี้ที่ซ่อนตัวอยู่เหรอเนี่ย!”
ทั้งยังทอดทิ้งตัวตนของการเป็นนางเอกนี้อีก
เซียวเมิ่งกลอกตาอย่างหมดคำพูด “เธอไม่อยากรู้เรื่องสกัดกั้น
ภัยนั่นเหรอ?”
“อยาก ๆ ๆ เธอพูดต่อเลย”
เซียวเมิ่งจึงพูดต่อ “ก็พระกับนักพรตเต๋าเหล่านั้นมาปรากฏตัว
อยู่ในฝันของฉันเป็นครั้งคราว ฉันก็ไม่อยากไปสนใจพวกเขานัก”
“ต่อมามีอยู่วันหนึ่ง ฉันฝันว่าจะเกิดเรื่องขึ้นกับเป่ยเป่ย ในฝันฉัน
ร้อนใจมาก ๆ ก็เลยพูดว่าขอเพียงช่วยเหลือเป่ยเป่ยได้ จะให้ฉันทำ
อะไรก็ได้ทั้งนั้น”
“วันรุ่งขึ้นเป่ยเป่ยก็ตกลงไปในสระน้าเหมือนในฝันของฉันเลย
แต่ตอนนั้นฉันเรียกอาจารย์มาช่วยเป่ยเป่ยไว้”
“ต่อมาก็เกิดเรื่องขึ้นอีกสามสองครั้ง ฉันก็สามารถเตือนเรื่องที่
ฉันฝันว่าจะเกิดเรื่องขึ้นกับเป่ยเป่ยได้ตลอด”
“แต่ในช่วงนี้มันแปลกมากเลย ฉันเริ่มฝันเลือนรางแล้ว
เหมือนกับครั้งที่แล้วที่ฉันฝันเห็นแค่เป่ยเป่ยมีเลือดท่วมตัว แต่ไม่รู้ว่า
ทำไมเธอถึงมีเลือดท่วมตัวแบบนั้น”
YOU MAY ALSO LIKE
