เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1372 เจ้าอยากให้พวกเราท าอะไร
ฉู่ลั่วพยักหน้ารับทราบ “ทำตามแผนการพวกนี้ได้เลยค่ะ ต้องทำ
อะไรบ้างคุณก็ติดต่อไปหาซู่เซี่ยงหยาง หรือต้องการให้ฉันออกหน้า
เมื่อไหร่ ก็แจ้งฉันมาได้เลย”
ซู่เซี่ยงหยางที่อยู่ข้าง ๆ ก็พยักหน้า “พวกเราจะทำตามที่ประธาน
ฮั่วบอกทั้งหมดครับ”
……
ตกกลางคืน
เงามืดหลายสายเคลื่อนผ่านท้องฟ้า บนพื้นยังมีเงาที่หลบเลี่ยง
การสอดแนมไปอย่างรวดเร็ว เพื่อมุ่งตรงไปยังเส้นขอบของอิ๋งเซียง
ค่ายกลที่ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์หลางกานสร้างขึ้น ไม่สามารถออกไป
ได้ง่าย ๆ
แต่เงาหลายสิบสายนี้กลับผ่านค่ายกลไปและออกนอกอิ๋งเซียงได้
โดยตรง
ไม่นานก็มาถึงสถานที่เป้าหมาย เงาหลายสิบสายแปลงร่างเป็น
มนุษย์ บางส่วนยังอยู่ในรูปลักษณ์ของสัตว์เช่นเดิม พวกเขาหยุด
ฝีเท้าลงพร้อมกัน
ริมสระน้ารกร้าง เงาร่างหนึ่งยืนอยู่โดยที่มือพาดหลังไว้
“ฉันได้ยินมาว่าฉู่ลั่วกลับมาแล้ว?”
“กลับมาวันนี้” ปีศาจหมาป่าผิวสีเทาตนหนึ่ง สีหน้าดูดุร้ายน่า
กลัว “เจ้าเรียกพวกเรามาทำไม? รู้ทั้งรู้ว่าฉู่ลั่วกลับมาแล้ว ยังเรียก
พวกเรามาอีก?”
เงาร่างนั้นค่อย ๆ หันมา เขาคือปี้ฮั่นอินนั่นเอง
เขามองปีศาจหลายสิบตนที่อยู่ตรงหน้า แล้วหัวเราะพลางเอ่ย
ถามว่า “ฉู่ลั่วหลอกลวงเหล่าปีศาจนับแสนตน ให้ภูติดอกไห่ถังที่ยัง
แปลงร่างไม่ได้มาเป็นราชาปีศาจ เผ่าปีศาจอย่างพวกแกไม่โกรธหรือ
ไง?”
“เผ่าปีศาจจะโกรธก็เป็นเรื่องของเผ่าปีศาจ” หมาป่าสีเทามองปี้
ฮั่นอินตั้งแต่หัวจรดเท้า “เจ้านับเป็นอะไรได้ ถ้าเหมือนกับฉู่ลั่วคนนั้น
ก็ว่าไปอย่าง แต่เจ้าไม่มีความสามารถอย่างที่นางมี”
“นางคิดจะควบคุมปีศาจนับแสน แต่ความสามารถของเจ้า
ควบคุมได้แค่พวกเรา”
ปีศาจตนอื่นกระซิบกระซาบเสียงเบา บางตนยังมองปี้ฮั่นอินด้วย
ความหวาดกลัว
ปี้ฮั่นอินยังคงมีแววตาสงบนิ่งเหมือนเคย แต่มือข้างหนึ่งดึงปีศาจ
หมาป่าขนเทาเข้าไปไว้ในมือ จากนั้นจึงออกแรงเล็กน้อย แต่มันกลับ
บีบหมาป่าขนเทาจนหน้าเขียวคล้า
ปีศาจตนอื่นหวาดผวามาก แต่ไม่มีตนใดกล้าขยับ
“นิสัยของปีศาจยากจะแก้จริง ๆ ฉันหวังดีกับเผ่าปีศาจ แต่แก
กลับตำหนิฉัน จะไร้มารยาทเกินไปหน่อยหรือเปล่า!”
ปีศาจหมาป่าขนเทาถูกบีบจนมือเท้ากลายเป็นรูปร่างแบบเดิม
แล้ว หูหมาป่าทั้งสองข้างโผล่ออกมา
ในตอนที่เขาคิดว่าตัวเองต้องถูกบีบจนตาย ก็ถูกโยนออกไป
เสียก่อน
ปี้ฮั่นอินมองปีศาจหลายสิบตนที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวด้วย
สายตาเย็นชา “พวกแกต้องคิดให้ชัดเจน ฉู่ลั่วนิสัยโหดเหี้ยมทารุณ
ถ้าเธอควบคุมเผ่าปีศาจไว้ได้ เผ่าปีศาจะมีจุดจบที่ดีเหรอ?”
ปีศาจหลายสิบตนมองหน้ากัน
ปีศาจกระต่ายที่อยู่ในนั้นแปลงร่างกลับเป็นร่างเดิม ดวงตาสีแดง
กะพริบปริบ ๆ มันพูดอย่างระมัดระวังว่า “แต่ถ้าล่วงเกินฉู่ลั่วเข้า พวก
เราจะมีจุดจบที่ดีได้ยังไง?”
ทันทีที่ปีศาจกระต่ายเอ่ยปาก ปีศาจตนอื่นก็พากันซูบซิบเสียง
เบา
“เจ้าบอกเองนี่ว่าฉู่ลั่วโหดเหี้ยมทารุณ ถ้านางรู้ว่าพวกเรายุยงอยู่
เบื้องหลัง ไม่รู้ว่านางจะทำยังไงกับพวกเรา?”
“เพื่อให้ภูติดอกไห่ถังในสังกัดของตัวเองได้เป็นราชาปีศาจ ฉู่ลั่ว
ถึงกับบีบบังคับให้ปีศาจจิ้งจอกพันปีกับปีศาจงูร้อยปี ออกไปจากอิ๋ง
เซียวด้วยตัวเอง เรื่องนี้คงไม่ต้องพูดถึงพวกเราแล้ว”
“ยังมีมังกรดำหมิงคุนกับเทพเอกเก้าญาณนั่นอีก พวกเขาทรง
พลังระดับไหน ก็ยังพ่ายแพ้ให้กับแผนการลับของฉู่ลั่ว”
ในทางกลับกันเหล่าปีศาจไม่เชื่อว่าหมิงคุนกับเทพเอกเก้าญาณ
จะแพ้ให้กับภูติดอกไห่ถัง ยิ่งไม่เชื่อว่าพวกเขาจะแพ้เพราะพิษอัน
น้อยนิดของภูติดอกไห่ถังด้วย
แม้จะเห็นด้วยตาตนเองและวิดีโอการแข่งขันก็ถูกคนพวกนั้นเปิด
ซ้าไปมา แต่พวกเขาก็ยังไม่เชื่อ
ปี้ฮั่นอินเห็นปีศาจพวกนี้ขี้ขลาดตาขาว ก็เผยความรังเกียจ
ออกมาจากแววตาเล็กน้อย “ถ้าอย่างนั้นพวกแกก็ปล่อยให้ฉู่ลั่ว
ควบคุมเผ่าปีศาจไปเถอะ นับจากนี้ไปเผ่าปีศาจก็กลายเป็นสัตว์เลี้ยง
ของมนุษย์แล้ว”
เมื่อพูดประโยคนี้ออกมา ปีศาจที่อยู่ที่นี่ก็เริ่มไม่พอใจทันที
หลังหมาป่าขนเทาฟื้นกลับคืนมาได้เล็กน้อย เขาก็ไอสองครั้ง
“เจ้าอยากให้พวกเราทำอะไร? พูดมาตามตรงซะ ไม่ต้องมาพูดจาไร้
สาระให้มากความ”
YOU MAY ALSO LIKE
