เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1480 ฮั่วเซียวหมิงขึ้นเวที
“นายแน่ใจนะว่าตัวเองรักษาโรคมะเร็งในคนได้?”
“ได้ครับ! แถมยังรักษาโรคหัวใจได้ด้วย ชะลอความแก่ได้ด้วยนะ
ครับ ช่วยการไหลเวียนโลหิตและการเจริญเติบโตของกล้ามเนื้อ…”
แมลงสาบมองฉู่ลั่วด้วยความคาดหวัง “ท่านปรมาจารย์ แมลงสาบ
อย่างพวกเราเก่งจริง ๆ นะครับ พวกคุณจะรังแกแมลงสาบอย่างพวก
เราแบบนี้ไม่ได้”
ฉู่ลั่วพยักหน้า “ฉันรู้แล้ว”
แมลงสาบสุดหล่อเบิกตากว้าง ต้องมองฉู่ลั่วด้วยสายตามี
ความหวัง
ฉู่ลั่วก้มหน้าครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะกวักมือเรียกเจ้าหน้าที่คน
หนึ่งเข้ามา “ช่วยบอกให้ซู่เซี่ยงหยางติดต่อไปหาคนจากองค์การ
แพทย์ทีค่ะ ก่อนหน้านี้องค์การแพทย์บอกว่าอยากร่วมงานกับพวก
เรามาตลอดไม่ใช่เหรอคะ?”
เจ้าหน้าที่รีบติดต่อไปทันที
แมลงสาบสุดหล่อที่ทำหน้าร้องไห้มีสีหน้าเปลี่ยนไปแล้ว
กลุ่มปีศาจเห็นว่าฉู่ลั่วยอมออกหน้าช่วยแมลงสาบ แต่ละตนก็ทน
ต่อไม่ไหวพากันวิ่งกรูเข้าไป “ท่านปรมาจารย์ พวกเราเองก็มีเรื่องคับ
ข้องใจเหมือนกัน!”
“ท่านปรมาจารย์ คุณจะเมินพวกเราไม่ได้นะ!”
“ฮือ ฮือ ฮือ! ฉันก็ร้องไห้ได้! ฉันร้องไห้เก่งกว่าเขาเสียอีก!”
“ทำไมหนูอย่างพวกเราถึงถูกเรียกว่าเป็นสามอันตรายล่ะ!”
“มีสิทธิ์อะไรมาไล่ฆ่าช้างอย่างพวกเรา!”
“ท่านปรมาจารย์…”
กลุ่มปีศาจทั้งร้องไห้ทั้งตะโกน สนามหญ้าแห่งนี้จึงกลับมา
วุ่นวายอีกครั้ง
ไม่ว่าฉู่ลั่วจะกวัดแกว่งดาบชิงเจวี๋ยอีกกี่ครั้งก็ไม่มีใครหยุดส่ง
เสียง
“พอเจ้านิกายอยู่ต่อหน้าปีศาจพวกนี้ก็ไม่น่ายำเกรงสักเท่าไหร่
แล้วสินะ!”
“โชคดีนะที่เป็นเจ้านิกาย ถ้าเปลี่ยนเป็นคนอื่น ต้องไม่สนใจ
ปีศาจพวกนี้แล้วแน่นอน”
“แน่นอนว่าถ้าเปลี่ยนเป็นคนอื่น ปีศาจพวกนี้ก็ไม่กล้ากำเริบเสิบ
สานขนาดนี้แน่หรอก”
ตอนที่ปีศาจกำลังร้องทุกข์อยู่รอบตัวฉู่ลั่ว ซู่เซี่ยงหยางก็พา
เจ้าหน้าที่สองคนซึ่งมีความสามารถโดดเด่นจากองค์การแพทย์เข้า
มา คนหนึ่งเป็นแพทย์แผนตะวันตก อีกคนหนึ่งเป็นแพทย์แผนจีน
พวกเขามีสีหน้าตื่นเต้นเล็กน้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นร่าง
จริงของปีศาจทั้งหลายที่อยู่ตรงนั้นซึ่งเป็นปีศาจที่อยู่ในร่างของสัตว์
พวกเขาก็ยิ่งตื่นเต้นจนหน้าแดงก่าดวงตาวูบไหว
จนกระทั่งฉู่ลั่วพาแมลงสามมาอยู่ตรงหน้าพวกเขา
แมลงสาบอยู่ในร่างเดิมต่อหน้าพวกเขาก่อนจะกลายร่างเป็น
มนุษย์
สองผู้อาวุโสตื่นเต้นยิ่งกว่าเก่า พวกเขาจับมือปีศาจแมลงสาบไว้
คนละข้าง “คุณบอกว่าสารพิษและผลการรักษาจากตัวคุณ มีผลลัพธ์
แข็งแกร่งกว่าแมลงสาบทั่วไปใช่ไหม?”
“แน่นอนสิ! ผมเป็นปีศาจแมลงสาบนะ ผมมีชีวิตอยู่มานานมาก
ๆ ด้วย” ปีศาจแมลงสาบเท้าเอวด้วยท่าทางภาคภูมิใจ
ผู้อาวุโสทั้งสองจับมือเขาคนละข้าง “ถ้าอย่างนั้นก็ตามพวกเรา
ไปเถอะ!”
พวกเขาแทบจะลากปีศาจแมลงสาบออกไปทันทีแล้ว
ปีศาจแมลงสาบยังถามด้วยหน้าใสซื่อว่า “ถ้าอย่างนั้นพวกคุณ
จะโหวตให้แมลงสาบไหม?”
“โหวต ๆ ๆ วางใจเถอะ! พวกเราต้องโหวตให้แน่นอน”
“ทำให้ผมขึ้นไปอยู่ที่สิบอันดับแรกได้ไหม?”
“พวกเราจะพยายาม ต้องพยายามแน่นอน!”
ปีศาจแมลงสาบแทบจะถูกดึงให้เดินออกไป
ปีศาจตัวอื่นเห็นแบบนี้ก็ตื่นตระหนกแล้ว
“ท่านปรมาจารย์ นี่มันขี้โกงนะ! ทำแบบนี้ได้ยังไง!”
“แบบนี้จะเรียกว่าโกงได้ยังไง! ถ้าบอกว่าโกง เจ้าสัตว์กินเหล็กตัว
นั้นต่างหากที่โกงจริง ๆ มันมีสิทธิ์อะไรไปอยู่อันดับหนึ่ง!”
กลุ่มปีศาจโวยวายขึ้นมาอีกครั้ง
ฉู่ลั่วพูดเกลี้ยกล่อมอยู่พักหนึ่ง เมื่อเห็นว่าไม่ได้ผลจึงเตรียมจะ
แกว่งดาบชิงเจวี๋ย
ฮั่วเซียวหมิงซึ่งยืนอยู่ข้างหลังเธอเหมือนตุ๊กตามาสคอตมา
ตลอดเดินออกมา เขากดข้อมือของเธอไว้ “ตอนนี้พวกเขารู้แล้วว่า
คุณไม่มีทางลงมือจริง ๆ แต่แค่ขู่ให้พวกเขาตกใจเท่านั้น คุณแกว่ง
ดาบต่อไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก”
“แต่จะปล่อยให้พวกเขาเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้นะคะ!”
เขาเดินออกไปหยิบไมโครโฟนที่อยู่ด้านข้างขึ้นมา “เงียบ”
ตลอดมาฉู่ลั่วใช้เสียงของตัวเอง ส่วนไมโครโฟนมีไว้เป็นของ
ประดับเท่านั้น
ฮั่วเซียวหมิงปรับเสียงไมโครโฟนให้ดังที่สุด เสียงจึงก้องไปทั่วทั้ง
สนาม
ปีศาจทุกคนเงียบเสียงลงแล้ว
ฮั่วเซียวหมิงเอ่ย “ผมคือโฆษกของฉู่ลั่ว ปรมาจารย์ฉู่ พวกคุณมี
คำถามอะไรก็มาถามผมได้!”
“มนุษย์คนนี้เป็นใคร?”
“ดู ๆ ไปแล้วเหมือนจะเป็นคนธรรมดา บนตัวไม่มีพื้นฐานการ
บำเพ็ญเลยสักนิด”
“ฉันรู้แล้ว! เขาเหมือนจะเป็นคู่หมั้นของท่านปรมาจารย์นะ ใน
อินเทอร์เน็ตมีข่าวเกี่ยวกับเขาด้วย”
“ที่แท้ก็เป็นคู่หมั้นของท่านปรมาจารย์นี่เอง!”
“ต่อให้เป็นคนธรรมดาก็ต้องไว้หน้าเขาบ้างแล้วล่ะ”
YOU MAY ALSO LIKE
