เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1518 ซ่อนเขาเอาไว้ในความมืด

ส่วนผู้ชมในช่องไลฟ์สตรีมต่างก็ส่งข้อความแสดงความคิดเห็น

ขึ้นมาอีกครั้ง

[ไม่ใช่สิ นี่เป็นลมไปแล้วเหรอ?]

[เขาเป็นคนแรกเลยที่เป็นลมกลางไลฟ์สตรีม ไม่ได้เป็นลมเพราะ

ผีด้วยนะ แต่เป็นลมเพราะเงิน!]

[ถ้าฉันเป็นเขา ฉันก็เป็นลม! ฉันเอาเงินในอนาคตมาซื้อรถเพื่อ

อวดชาวบ้าน ใครจะรู้ว่ารถกลับเรียกความโชคร้ายมาให้ แถมยัง

ทำลายโชคลาภของฉันอีก ไม่มีเงินแล้ว!]

[ฮ่า ฮ่า ฮ่า! หัวเราะครั้งนี้ ไม่รู้ต้องเคาะปลาไม้ไปอีกกี่ปี!]

[ป๊อก! ป๊อก! ป๊อก! ฮ่า! เคาะหนึ่งที หัวเราะหนึ่งที ไม่เสียบุญ

บารมีที่สั่งสมมาแน่นอน]

ถึงการเชื่อมต่อจะตัดไปแล้ว แต่ฉู่ลั่วไม่ได้จบไลฟ์สตรีม

เธอพูดกับกล้องว่า “ลัทธิเต๋าย่อมมีวิธีการรวบรวมความมั่งคั่ง

แต่ความมั่งคั่งที่วิชาเต๋าพวกนี้รวบรวมมาให้ล้วนเป็นโชคลาภของ

พวกคุณเอง”

“ต่อให้ได้รับมาล่วงหน้า คุณก็ไม่สามารถใช้ได้”

“บางทีอาจจะเป็นเหมือนผู้โชคดีคนนี้ สุดท้ายก็ต้องตกต่าไร้โชค

ลาภเงินทอง”

เธอรู้ว่าเพื่อหาเงิน คนมากมายคงเลือกใช้วิธีลัด

วิธีทางลัดเหล่านี้บ้างก็นำโชคร้ายมาให้ บ้างก็ทำลายบุญบารมี

“เหมือนผู้โชคดีคนนี้ เขาฝ่าฝืนข้อห้ามในการขับรถ ถูกโชค

ร้ายตามรังควานรอบตัว ถ้าอยากกำจัดโชคร้ายเหล่านั้นออกไป มัน

ก็มีวิธีนะคะ”

ถึงตอนนี้เขาจะเป็นลมไปเพราะเงิน แต่เขา

“หาวันสักวันหนึ่งช่วงยามจื่อ*[1] ให้ดีที่สุดควรเป็นวันพิเศษ

อย่างช่วงตรุษจีนหรือวันเกิดของตัวเองจะดีที่สุดค่ะ นำไข่ไก่หนึ่งฟอง

ไปต้ม หลังจากนั้นเอามาถือไว้ในมือ อย่าให้คนอื่นเห็น แล้วให้แต้ม

ชาดไว้กลางฝ่ามือและหยดเหล้าข้าวที่เปิดใหม่เก้าสิบเก้าหยดลงไป

ผสมกัน”

“จากนั้นให้ทาลงบนเปลือกไข่”

“หาสถานที่โล่ง ๆ ที่ไม่มีหลังคาบัง แล้วกินไข่ลงไปให้หมด”

“เปลือกไข่ก็ไม่ต้องทิ้ง หลังกินไข่เสร็จ ให้ถือเปลือกไข่เดินไปใน

ทิศทางตรงข้ามกับบ้านของคุณหนึ่งร้อยก้าว ทิ้งเปลือกไข่ไว้แล้ววิ่ง

หนีไป โชคร้ายก็จะไม่มาตามรังความคุณอีกค่ะ”

หลังพูดจบ ฉู่ลั่วเห็นบางคนในช่องไลฟ์สตรีมพิมพ์ข้อความ

ทวนซ้า ๆ บางคนก็บันทึกหน้าจอเอาไว้แล้ว

เธอจึงพูดว่า “ถ้าอย่างนี้ไลฟ์สตรีมถึงแค่นี้นะคะ แล้วพบกันใหม่

ค่ะ!”

จากนั้นเธอก็ปิดไลฟ์สตรีมลง

หัวหว่านวิ่งตรงเข้ามาทันที “คุณหนู คุณขึ้นการค้นหายอดนิยม

อีกแล้วค่ะ”

ฉู่ลั่ว “…”

เธอขึ้นการค้นหายอดนิยมทุกครั้งที่ไลฟ์สตรีม หัวหว่านเองก็ชิน

แล้ว ทำไมครั้งนี้ถึงได้ตื่นเต้นขนาดนี้อีก

หัวหว่านทำหน้าเหมือนอยากจะซุบซิบ “แต่ว่าคุณหนูคะ ยังมีคน

การค้นหายอดนิยมอยู่อันดับก่อนหน้าคุณด้วยค่ะ”

ฉู่ลั่วยกแก้วน้าขึ้นมาจิบหนึ่งอึก

เธอไม่ได้สนใจการค้นหายอดนิยมพวกนี้

แต่ถึงเธอจะไม่สนใจ คนอื่นกลับตื่นเต้นมาก แต่ละคนต่างพากัน

วิ่งเข้ามา เกาะอยู่ที่โต๊ะตรงหน้าเธอ

“ลองเดาดูสิ ใครกันที่ขึ้นอันดับการค้นหายอดนิยมแซงหน้า

เจ้า?” ดวงตาแปลกประหลาดทั้งสองข้างของเฉิงยวนฉายแววตื่นเต้น

จนแทบจะกระดอนออกมาจากเบ้า

ฉู่ลั่วขมวดคิ้วเล็กน้อย

เฉิงยวนใช้มือข้างหนึ่งกดบ่าเธอไว้ “อย่าทำนาย ห้ามมองด้วย!

แค่เดา! เดาเฉย ๆ พอ!”

หล่อนเกือบลืมความสามารถของฉู่ลั่วไปแล้วเชียว

เมื่ออยู่ต่อหน้าฉู่ลั่ว ตราบใดที่เธอต้องการรู้ ก็ไม่มีอะไรน่า

ตื่นเต้นอีกแล้ว

ฉู่ลั่วก้มหน้าครุ่นคิดชั่วขณะ “ทำให้เธอตื่นเต้นได้ขนาดนี้ ต้อง

ไม่ใช่เรื่องเล็กแน่นอน”

“ถ้าเป็นคนอื่น เธอกับหัวหว่านต้องโกรธแน่นอน เพราะฉะนั้นคน

คนนี้ต้องเป็นคนที่พวกเรารู้จัก…”

เธอมองเฉิงยวนที่กำลังตื่นเต้น “เธอตื่นเต้นขนาดนี้ มีความ

เป็นไปได้เพียงอย่างเดียว…”

เธอมองข้ามกลุ่มคนไป สายตาจับจ้องไปที่ฮั่วเซียวหมิงซึ่งกำลัง

ประชุมผ่านวิดีโออยู่ตรงมุมห้อง

เขาวางคอมพิวเตอร์พกพาไว้บนหัวเข่า เคาะคีย์บอร์ดไปพลาง

พูดไปพลาง

แสงไฟไม่ได้เปิดจนสว่างมาก มีเพียงแสงสลัว ๆ เท่านั้น

เหมือนกับดึงตัวเขาออกมาจากความมืด แต่ก็เหมือนซ่อนเขา

เอาไว้ในความมืดเช่นกัน

ฮั่วเซียวหมิงคล้ายรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่าง เขาเงยหน้าขึ้น สบ

มองสายตาของฉู่ลั่วและยิ้มออกมา

*[1] ยามจื่อ 子时 เวลา 23.00-01.00 น.