เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1642 ข้าอยากเป็นเพียงสวีจิ้น
จนกระทั่งเฉิงยวนตบตีสวีจิ้นอีกครั้ง เธอโกรธจัดจนกัดฟันกรอด
สวีจิ้นกอดศีรษะตัวเองไว้ แล้วมองเธออย่างระมัดระวัง “เจ้าอย่า
โมโหมากนักสิ! ผีสาวพันปีที่อารมณ์แปรปรวนมากเกินไปอาจจะ…”
“แล้วเจ้ายังมาทำให้ข้าโกรธอีกเหรอ!” เฉิงยวนตะโกนลั่น
สวีจิ้น “…”
เมื่อเห็นเฉิงยวนกำลังโกรธเกรี้ยว สวีจิ้นพลันรอยยิ้มเล็ก ๆ ใน
แววตา เขากำลังจะเอ่ยปาก แต่แล้วก็มีประกายดาบอันคมกริบพุ่งทะลุ
ประตูเข้ามา
เงาร่างหนึ่งที่ตามหลังดาบนั้นมาด้วย “คุณเฉิง คุณไม่เป็นอะไร
ใช่ไหม!”
หยวนเส้าหยินถือดาบยืนขวางหน้าเฉิงยวนไว้ “คุณ…”
เมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าคือสวีจิ้น หยวนเส้าหยินก็ชะงักไป
แต่เฉิงยวนยิ่งตกตะลึงกว่านั้น
เธอมองประตูห้องที่พังเสียหาย แล้วมองหยวนเส้าหยินที่กำลังถือ
ดาบ จากนั้นก็มองสวีจิ้น แล้วสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะ
“ออกไป!”
หยวนเส้าหยินบอกเธอ “ผมรู้สึกถึงคลื่นพลังวิญญาณที่แรงมาก
แถมได้ยินเสียงของคุณเฉิงอีก ผมเลยคิดว่า…”
“ออกไป พวกเจ้าทุกคนออกไปให้หมดเลย!”
พลังวิญญาณทั่วร่างของเธอเดือดพล่าน ดวงตายิ่งแดงก่า เส้นสี
ผมดำปลิวสยายราวกับเข็มแหลม
หยวนเส้าหยินดึงสวีจิ้นออกไปทันที พอเดินไปได้ไม่กี่ก้าวเขาก็
หันกลับมา “ผมจะแจ้งทางโรงแรมมาเปลี่ยนประตูใหม่ให้คุณนะ!”
สิ่งที่ตอบกลับมาคือประตูที่มีรูโหว่ถูกปิดกระแทกอย่างแรง
กระทบกำแพงจนดังสนั่น
หยวนเส้าหยินรีบดึงสวีจิ้นออกไป พอเดินห่างออกมาได้แล้ว เขา
จึงค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจ “คุณเฉิงอารมณ์ร้ายจริง ๆ”
สวีจิ้น “ข้าเป็นคนทำให้นางโกรธเอง”
หยวนเส้าหยินหันไปมองสวีจิ้น “พวกเราเคยพบเจี่ยซีกันมาก่อน
ไม่ว่าชาติก่อนคุณจะเป็นใคร ก็ไม่สามารถเปลี่ยนความจริงที่ชาตินี้
คุณคือเจี่ยซีได้”
“การแต่งงานของคุณกับตระกูลสั่วยังไม่ได้ยกเลิกใช่ไหมล่ะ!”
สวีจิ้น “…”
“ตระกูลสั่วกับครอบครัวของคุณเห็นด้วยกับการกระทำแบบนี้
ของคุณเหรอ? ร่างกายอยู่ที่เจี่ยซีกับสั่วอิง แต่วิญญาณอยู่ที่สวีจิ้น
กับคุณเฉิง”
สวีจิ้นก้มหน้าลง
“คุณรู้หรือเปล่าว่าตัวเองต้องการอะไรกันแน่?”
“คุณคิดให้ดี ๆ นะ!”
หยวนเส้าหยินไม่สนใจสวีจิ้นอีก หมุนตัวหันหลังเดินจากไป
คุณเฉิงเหมือนจะไม่ใช่คนที่จะยอมเป็นตัวเลือกของใครได้ง่าย ๆ
ถ้าปล่อยให้เรื่องนี้ยืดเยื้อต่อไป ก็น่ากลัวว่าความผูกพันนับพันปี
อาจจะกลายเป็นความเคียดแค้นเสียแล้ว
พนักงานโรงแรมรีบเปลี่ยนประตูให้เฉิงยวนอย่างรวดเร็ว
เฉิงยวนนอนคว่าอยู่บนหัวเตียง เล่นโทรศัพท์มือถือไปพลาง
แกว่งเท้า จนกระทั่งร่างวิญญาณหนึ่งมาปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่าง
กะทันหัน
เธอเงยหน้าขึ้นมา สบสายตากับใบหน้าของสวีจิ้นพอดี
“มีอะไร?”
“ข้าอยากเป็นเพียงสวีจิ้น” สวีจิ้นย่อตัวลงให้สายตาอยู่ระดับ
เดียวกับเฉิงยวน “ยวนยวน ตั้งแต่ต้นจนจบข้าก็แค่อยากเป็นสวีจิ้น”
แสงจากโทรศัพท์มือถือส่องผ่านร่างของทั้งสอง ทำให้ใบหน้า
ของพวกเขาดูเลือนรางยิ่งนัก
“แต่ตอนนี้เจ้าคือเจี่ยซี”
“ข้าไม่จำเป็นต้องเป็นเจี่ยซีก็ได้”
เฉิงยวนยิ้มเล็กน้อย หมุนตัวไปอีกทาง ไม่มองสวีจิ้นอีก “เจ้า
แน่ใจหรือ? เจ้าสามารถไม่เป็นเจี่ยซีได้จริง ๆ หรือ?”
สวีจิ้น “…ข้าทำได้”
เฉิงยวนยกยิ้มมุมปาก “ข้าเชื่อเจ้านะ! ถ้าอย่างนั้นตั้งแต่นี้เป็นต้น
ไป เจ้าก็เป็นสวีจิ้นเถอะ!”
สวีจิ้นตาเป็นประกายขึ้นมา เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่
กลับได้ยินเฉิงยวนพูดช้า ๆ ว่า “ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็เป็นได้แค่สวีจิ้น
เท่านั้น อย่าคิดจะเป็นเจี่ยซีอีกเลย”
สวีจิ้น “อืม!”
เช้าวันรุ่งขึ้น
ซุนหย่าจิ้งไม่สนใจความรู้สึกที่วิญญาณถูกดึงดูดอีกต่อไป เธอ
วิ่งเข้าไปในห้องของเฉิงยวนทันที แล้วตะโกนว่า “ยวนยวน เกิดเรื่อง
ใหญ่แล้ว คนตระกูลสั่วพาสั่วอิงมาหาปรมาจารย์แล้ว พวกเขาบอก
ว่า…”
คำพูดทั้งหมดหยุดชะงักเมื่อเห็นสวีจิ้นอยู่ในห้อง “คุณ…นี่พวก
คุณ…”
“พวกคุณอะไรกัน! พวกเราเป็นผีกันหมดแล้ว จะยังมีความรู้สึก
เป็นเจ้าของอะไรอีกหรือ? อยู่ในห้องเดียวกันอย่างบริสุทธิ์ใจทั้งคืน”
เฉิงยวนพูดจบก็หันไปยิ้มให้สวีจิ้น “ไปกันเถอะ! พวกเราไปดูกัน
ว่าตระกูลสั่วต้องการทำอะไรอีก!”
YOU MAY ALSO LIKE
