เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1672 ร่างอวตารสวรรค์
จี้ไจ่เป็นคนแรกที่ตอบสนองกับพูดนี้ของฉู่ลั่ว
“ก่อนหน้านี้สั่วเหลียงเพียงแค่ต้องการให้ตระกูลเฉิงล่มสลาย เขา
ไม่ได้คิดถึงเรื่องที่จะเกิดขึ้นหลังจากนั้นเลยแม้แต่น้อย แต่ภายหลัง
เขาพบว่าเฉิงยวนถูกผนึกไว้ในสุสาน เธอไม่เพียงไม่ได้กลายเป็นผี
ร้าย แต่ยังบรรลุวิชาผีด้วยตัวเองและก้าวเข้าสู่การเป็นผีผู้บำเพ็ญ
อย่างเป็นทางการ”
“เพื่อป้องกันไม่ให้เฉิงยวนค้นพบความจริง”
“พวกเขาจึงได้วางแผนนี้ขึ้นมาในภายหลัง”
แผนการนี้ไม่เพียงแต่ล่อลวงเฉิงยวนเท่านั้น แต่ยังล่อลวงไปถึง
ลัทธิเต๋าด้วย
“แล้วตอนนี้จะทำอย่างไรดีล่ะ? สั่วเหลียงมีบุญกุศลและการ
บำเพ็ญเต็มตัวขนาดนั้น ใครฆ่าเขา คนนั้นก็จะต้องแบกรับ
บาปกรรม!” ไจ๋โหรวรู้สึกอยากจะด่าสวรรค์อีกครั้ง
“แค่ทำลายวิธีบดบังทางสวรรค์ของเขาก็พอแล้ว” ฉู่ลั่วลุกขึ้นยืน
เอ่ยกำชับว่า “อย่าให้เฉิงยวนติดต่อกับสั่วเหลียงเด็ดขาด และอย่า
บอกเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ให้เธอรู้ด้วยนะคะ”
ทุกคนพยักหน้าเข้าใจ
ฉู่ลั่วรีบลุกขึ้นและเดินไปที่ประตู พลางเหลือบมองซู่เซี่ยงหยา
งแวบหนึ่ง
ซู่เซี่ยงหยางเข้าใจทันที เขาก้าวเท้าตามมาและถามอย่าง
ระมัดระวังว่า “มีอะไรเหรอครับ เป็นเรื่องสำคัญอะไรหรือเปล่า?”
“ตอนนี้รุ่ยอวิ๋นโจวอยู่ที่ไหนคะ?”
ซู่เซี่ยงหยาง “…ครับ?”
รุ่ยอวิ๋นโจวก็เป็นบุคคลที่องค์กรให้ความสนใจเป็นพิเศษ จึงต้อง
พาเขามาที่มณฑลหนานด้วยเหมือนกัน
เพียงแต่ที่มณฑลหนานนี้ยังไม่ได้จัดเตรียมสถานที่พิเศษเอาไว้
พวกเขาจึงต้องยืมใช้สถานพักฟื้นที่เพิ่งสร้างเสร็จแต่ยังไม่ได้เปิดใช้
งาน
เมื่อฉู่ลั่วไปถึงที่นี่ ท้องฟ้าก็เริ่มมืดลงและมีเมฆสีแดงส้มล่องลอย
อยู่ตรงขอบฟ้าแล้ว
เธอเดินทางมาถึงห้องของรุ่ยอวิ๋นโจวได้โดยไม่มีอุปสรรคใด ๆ
เขายังคงนอนนิ่งเงียบอยู่บนเตียงราวกับกำลังหลับ แต่กลับไร้สติ
รับรู้เหมือนเช่นเคย
เธอปิดประตูลง แล้วสร้างค่ายกลขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย เพื่อ
ป้องกันไม่ให้ใครแอบมองหรือได้ยินเสียง
เธอยืนอยู่ข้างเตียง จ้องมองรุ่ยอวิ๋นโจวที่นอนอยู่บนเตียงนั้นด้วย
สายตาเย็นชา
ฉู่ลั่วเอ่ยปากขึ้นเบา ๆ “นายคือวิถีสวรรค์หรือเปล่า?”
ภายในห้องเงียบสนิท ไม่มีสุ้มเสียงใด ๆ เลย
ฉู่ลั่ว “ตอนที่สวรรค์ส่งสายฟ้ามาเพื่อลงโทษไจ๋โหรว นายจะมี
การเคลื่อนไหวมากที่สุด และจะสั่นสะเทือนพร้อมกับอสนีบาตสวรรค์
อย่างแม่นยำทุกครั้ง”
ในห้องยังคงเงียบสนิท
ฉู่ลั่ว “นายไม่ใช่ระบบจากโลกอื่น นายก็ไม่ใช่รุ่ยอวิ๋นโจวจาก
ต่างโลก นายคือวิถีสวรรค์”
“วิถีสวรรค์ของที่นี่”
“จริงหรือเปล่า ระบบ?”
แม้สายตาของเธอจะจับจ้องไปทางรุ่ยอวิ๋นโจว แต่กลับพูดกับ
ระบบในจิตธรรมญาณของตัวเอง
ระบบ [โฮสต์ เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอครับว่าอย่าพูดถึงผมต่อ
หน้าคนอื่น เราใช้จิตธรรมญาณสื่อสารกันก็พอแล้ว]
ระบบ [อีกอย่าง ผมก็ไม่ใช่วิถีสวรรค์อะไรนั่นสักหน่อย! ผมจะ
เป็นวิถีสวรรค์ได้ยังไงกันครับ?]
ระบบ [ฮ่า ๆ ๆ โฮสต์ ข้อหัวสนทนานี้ตลกมากจริง ๆ !]
ฉู่ลั่วนั่งลงตรงขอบเตียง ก้มมองรุ่ยอวิ๋นโจวที่นอนอยู่บนเตียง
เอ่ยว่า “นายคือวิถีสวรรค์ ถ้าอย่างนั้นเขาเป็นใครกัน? ทำไมเขาถึง
สามารถส่งเสียงในจิตธรรมญาณของฉันได้”
เธอวางปลายนิ้วแตะบนปลายนิ้วของรุ่ยอวิ๋นโจว พลังวิญญาณ
สายหนึ่งหลั่งไหลออกมาจากปลายนิ้วของเขา
“ตอนอยู่ในต่างโลกก็เป็นอย่างนี้ เขาเป็นคนธรรมดาสามัญ มี
รากฐานทั่วไป แต่กลับมีพลังวิญญาณที่ไม่มีวันหมดสิ้น”
“แม้แต่ในโลกนี้ที่ขาดแคลนพลังวิญญาณ พลังของเขาก็ยังคง
เต็มเปี่ยมราวกับมีมากมายมหาศาล ใช้เท่าไหร่ก็ไม่มีวันหมด”
“เขาเป็นใครกันแน่?”
ระบบ […]
ฉู่ลั่วขมวดคิ้ว “รุ่ยอวิ๋นโจวคือใครกันแน่?”
เธอหยุดมือ ก่อนจะก้มหน้าลง “อย่าบอกฉันนะว่า เขาคือร่าง
อวตารของสวรรค์”
ระบบ […]
ฉู่ลั่วพลันหัวเราะเยาะ “เพราะอย่างนั้น เขาจึงเป็นร่างอวตาร
สวรรค์จริง ๆ เพื่อบีบให้ฉันกลับมาที่นี่ ทรยศฉัน และแทงฉันจาก
ด้านหลังในตอนที่ฉันกำลังต่อสู้กับแม่ทัพปีศาจ”
“เหอะ!”
ฉู่ลั่วยิ้มเยาะตัวเอง “ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง!”
ทุกอย่างที่เธอไม่เคยเข้าใจ ในที่สุดก็กระจ่างชัดแล้ว
เธอไม่เคยเข้าใจเลยว่าทำไมทั้งที่เธอช่วยรุ่ยอวิ๋นโจว ต่างคนต่าง
ใช้ชีวิตร่วมกันในโลกอื่นเป็นเวลาร้อยปี พวกเขาสองคนคอย
ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ผ่านพ้นอุปสรรคมากมายมาด้วยกันตลอด
แต่ว่าเขากลับทรยศเธอ