เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1733 ไม่คิดจะลงมืออีกแล้วเหรอคะ

ทำไม? ทำไมต้องเป็นเธอ?

ดวงตาของจางเจี่ยวเย็นเยียบลง เขาตวัดแส้ในมืออีกครั้ง “เธอ

บังอาจล่วงล้าโลกอื่นทั้งที่แบกรับวิถีสวรรค์ไว้แล้ว นี่ถือเป็นการ

ล่วงเกิน ฉันสามารถฆ่าเธอได้!”

ฉู่ลั่วย้อนถาม “คุณก็คิดจะฆ่าฉันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอคะ?”

จางเจี่ยวชะงักไป

ฉู่ลั่วยกดาบชี้จางเจี่ยว “สิ่งที่คุณต้องการ ไม่ใช่การเป็นตัวแทน

ของวิถีสวรรค์แห่งโลกใบนี้ แต่คุณต้องการเป็นตัวแทนของวิถีสวรรค์

ของโลกเดิมต่างหาก!”

จางเจี่ยวเงียบงัน

“คุณปลุกปั่นความปรารถนาในโลกเดิม หลอกล่อปรโลก สร้าง

ปรโลกย่อยขึ้นมา ทำให้เกิดการเข่นฆ่าจากความปรารถนาชั่วร้าย

นับครั้งไม่ถ้วน!”

“และคุณก็ได้หลอมรวมกับวิถีสวรรค์ในโลกอื่น เปิดประตูเชื่อม

สองโลก ส่งผ่านพลังอาฆาตทั้งหมดจากโลกนี้ไปยังโลกเดิม ก็เพื่อใช้

วิธีเดียวกันในการหลอมรวมกับวิถีสวรรค์ของโลกเดิม”

ฉู่ลั่วเอ่ยถึงแผนการทั้งหมดของจางเจี่ยวด้วยน้าเสียงราบเรียบ

แต่สายตาของเธอกลับฉายชัดถึงความดูแคลน สิ่งนี้ทำให้แววตาของ

จางเจี่ยวมืดครึ้มลง

“น่าเสียดาย คุณคงไม่คิดว่าวิถีสวรรค์จะเลือกฉัน”

“และคุณ การวางแผนนานนับพันปีของคุณก็ล้วนกลายเป็น

เพียงหมอกควัน”

ใบหน้าของจางเจี่ยวเรียบนิ่ง ไร้ความรู้สึกราวกับรูปสลักหิน แต่

ความโกรธแค้นในดวงตาของเขากลับยิ่งทวีคูณ ทันทีที่ฉู่ลั่วพูดจบ

ความมืดรอบข้างก็พลันแปรเปลี่ยนเป็นคมดาบนับหมื่นนับแสนเล่ม

พุ่งเข้าโจมตีเธอราวกับพายุ

“ถ้าอย่างนั้นก็ให้วิถีสวรรค์ของเธอออกมาช่วยเธอสิ!”

ระบบ [ระวังด้วย]

ฉู่ลั่ว “ฉันรู้ ถึงแม้นายจะเป็นวิถีสวรรค์ แต่ฉันก็ไม่ได้คาดหวัง

อะไรจากนายมากนักหรอก”

พอถูกประชดอีกครั้ง ระบบจึงเงียบเสียงลงด้วยความโมโห

ดาบมากมายพุ่งเข้าใส่ฉู่ลั่ว เธอปัดป้องพวกมันทั้งหมด ในขณะ

ที่จางเจี่ยวมองเหตุการณ์ด้วยความเยือกเย็น

ทันใดนั้น แววตาของเขาก็เปล่งประกายวูบไหว

มือกวัดแกว่งแส้ปัดในมือ โจมตีเข้าใส่ฉู่ลั่วอย่างรวดเร็ว

แต่ฉู่ลั่วกลับหมุนตัวลง ชักดาบขึ้นรับการโจมตีของเขา

ฉึก!

เลือดสด ๆ สาดกระเซ็น

ดาบสั้นเล่มหนึ่งแทงทะลุอกของฉู่ลั่ว เธอก้มลงมอง เห็นปลาย

ดาบอันแหลมคมแทงออกมาจากอกของตัวเอง หยดเลือดหลั่งลงพื้น

เป็นทาง

จางเจี่ยวที่อยู่ตรงหน้าพลันเลือนหายไป กลายเป็นเพียงภาพลวง

ตา จางเจี่ยวตัวจริงปรากฏอยู่ด้านหลังเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

“ดูเหมือนว่าแม้แต่วิถีสวรรค์ก็ไม่อาจช่วยเธอได้อีกต่อไปแล้ว!”

ดาบสั้นถูกดึงออก เลือดสดซ่านกระเซ็น

ร่างของฉู่ลั่วอ่อนระทวยล้มลงกับพื้น ขณะจางเจี่ยวแค่นหัวเราะ

แล้วหมุนตัวจะเดินจากไป

แต่พอหันหลัง กลับพบว่าฉู่ลั่วกำลังยืนอยู่ตรงหน้าเขา

เขาหันขวับไปมองร่างของฉู่ลั่ว แล้วมองกลับมาที่ฉู่ลั่วซึ่งยืนอยู่

ตรงหน้า

“เธอ…”

ฉู่ลั่ว “คุณดูสิว่าวิถีสวรรค์ของฉันจะช่วยฉันได้จริงหรือเปล่า!”

เธอหัวเราะเบา ๆ ด้วยท่าทีท้าทาย

จางเจี่ยวมีสีหน้าเคร่งขรึม ยกดาบขึ้นแทงอีกครั้ง

มันยังคงเป็นการแทงที่ทำให้ตายภายในครั้งเดียว

แต่ชั่วพริบตานั้น ฉู่ลั่วก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง

เธออยู่ในสภาพสมบูรณ์ ไม่มีบาดแผลใด ๆ

ดาบแล้วดาบเล่า ศพแล้วศพเล่า

จนกระทั่งตรงหน้ากลายเป็นกองศพของฉู่ลั่วนับสิบร่าง แต่เมื่อ

จางเจี่ยวหันกลับมา ฉู่ลั่วก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง

เขาไม่ได้ลงมืออีก แต่มองฉู่ลั่วด้วยสายตาเย็นชา

ฉู่ลั่ว “ไม่คิดจะลงมืออีกแล้วเหรอคะ?”

จางเจี่ยว “…”

“ถ้าอย่างนั้นก็ให้ฉันลองดูวิถีสวรรค์ของคุณดีกว่า! ว่าวิถีสวรรค์

ของคุณจะช่วยคุณได้ไหม!” ดาบชิงเจวี๋ยปรากฏขึ้นในมือของเธอ

ทันที ฉู่ลั่วเคลื่อนไหวเพียงชั่วพริบตา ร่างของเธอก็มาอยู่ตรงหน้า

จางเจี่ยวแล้ว

ไม่ทันที่จางเจี่ยวจะตอบสนอง ดาบชิงเจวี๋ยก็แทงทะลุหน้าอกของ

เขา

ไม่มีเลือดสด ๆ พุ่งออกมา มีเพียงอักขระที่คืบคลานออกมาจาก

ดาบชิงเจวี๋ย ค่อย ๆ กัดกร่อนร่างกายของจางเจี่ยวไปทีละน้อย

เขาก้มลงมองก่อนจะตาเบิกกว้างทันที หันไปมองศพของฉู่ลั่วที่

ล้มอยู่บนพื้น และกลับมามองฉู่ลั่วที่ตรงหน้า

ลมหายใจเขาติดขัด “มันเป็นภาพลวงตา!!”

แค่ฉู่ลั่วดึงดาบออก ทั่วร่างของเขาก็ถูกอักขระปกคลุมไปทั้งตัว

แล้ว เขาพยายามรวบรวมพลังวิญญาณ แต่กลับพบว่าพลังวิญญาณ

รอบกายไม่อาจเรียกใช้งานได้อีกต่อไป