เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1797 แสงสีขาวบนท้องฟ้า
ซู่เซี่ยงหยางพยักหน้าเบา ๆ แล้วเลียนแบบจิ่งเจียเหยียน ไปดู
อาวุธศักดิ์สิทธิ์สำหรับมนุษย์ที่อยู่เต็มห้อง
“มากมายขนาดนี้ ทั้งหมดเป็นขององค์กรเหรอครับ?”
“ของที่เหลือพวกนั้น…ฉันตั้งใจจะเก็บไว้ให้หูเสี่ยวหลี ให้เธอเอา
ไปขายบนอินเทอร์เน็ต ขายให้กับคนธรรมดาที่ต้องการ”
ซู่เซี่ยงหยางเอียงหน้ามองฉู่ลั่วแวบหนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าติด ๆ
กัน “สมแล้วที่เป็นหัวหน้าองค์กร”
ตอนแรกที่ผู้บัญชาการเฒ่าเลือกฉู่ลั่วตั้งแต่แรกเห็น ก็ไม่ใช่ว่า
ไม่มีเหตุผล
ฝ่ายซู่เซี่ยงหยางและจิ่งเจียเหยียนกำลังตื่นเต้นยินดีกับพวก
อาวุธศักดิ์สิทธิ์ ส่วนฉู่ลั่วเดินไปที่ห้องของเฉิงยวน
เชือกที่มัดร่างของเฉิงยวนคลายลงอีกแล้ว
ช่วงนี้เชือกที่มัดร่างสามารถควบคุมเธอเอาไว้ได้ในเวลาที่สั้นลง
เรื่อย ๆ
ดังนั้นมันคงถึงเวลาต้องไปแล้ว!
……
คืนนั้น
ม่านราตรีทอดตัว
บนท้องฟ้าเหนือมณฑลหนานมองไม่เห็นดาวสักดวง ไฟนีออน
บนพื้นดินดับลงทีละดวง เหลือเพียงไฟถนนเรียงรายที่ยังคงสว่างอยู่
ทันใดนั้น ไฟถนนก็กะพริบพร้อมกันหนึ่งครั้ง
คนเมาที่ดื่มจนงัวเงียสะลึมสะลือลืมตาขึ้นมองท้องฟ้า
“นี่มัน…อะไรกัน?”
ดวงตาที่เคยพร่ามัวเบิกกว้างทันทีเมื่อเห็นลำแสงสีขาวพุ่งผ่าน
ท้องฟ้า
ลำแสงสีขาวเหล่านั้นพุ่งไปทางทิศใต้ราวกับดาวตก ตกลงยัง
ตำแหน่งเดียวกันอย่างแม่นยำ
“ดาวตก!”
“ดาวตกนี่นา!”
ไม่เพียงคนเมาข้างทางเท่านั้นที่เห็น แม้แต่พวกคนนอนดึกก็ตก
ตะลึงกับภาพตรงหน้า ต่างรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายภาพและ
บันทึกวิดีโอ
แต่พวกเขาทั้งหมดต้องพบความจริงอย่างหนึ่ง
“ทั้ง ๆ ที่ถ่ายได้ แต่ทำไมในภาพถึงไม่มีอะไรเลยล่ะ?”
“ทำไมถึงไม่มีล่ะ? ฉันเห็นอยู่ชัด ๆ !”
ตาเปล่ามองเห็นได้ แต่อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์กลับถ่ายไม่ติดเลย
ณ องค์กร
“หัวหน้าซู่ มีสถานการณ์พิเศษ บนท้องฟ้ามีความผิดปกติครับ”
ซู่เซี่ยงหยางรีบร้อนมา
ระหว่างทางเขาก็สังเกตเห็นความผิดปกติบนท้องฟ้าแล้ว ต่าง
จากอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ทั่วไป อุปกรณ์ขององค์กรทั้งหมดล้วน
ผ่านการดัดแปลงพิเศษ มันจึงถ่ายภาพความผิดปกติบนท้องฟ้าได้
อย่างชัดเจน
บนท้องฟ้า ลำแสงสีขาวพุ่งผ่านราวกับดาวตก ตกลงสู่ที่แห่งหนึ่ง
“จุดตกอยู่ที่ไหน?”
“อยู่ในมณฑลหนาน เรากำลังค้นหาตำแหน่งที่แน่ชัดอยู่ครับ”
ในตอนนั้น หยวนเส้าหยินเดินเข้ามาจากด้านข้าง เขาเงยหน้า
ขึ้นมองลำแสงสีขาวบนท้องฟ้า “มันคือพลังวิญญาณ”
“อะไรนะ?”
“มันคือพลังวิญญาณ” หยวนเส้าหยินก้าวไปข้างหน้าอีกก้าว
“คือพลังวิญญาณที่บันทึกไว้ในคัมภีร์โบราณ ทำลายพลังฟ้าดิน
รวมพลังวิญญาณของภูเขาและแม่น้า”
“ลัทธิเต๋าไม่มีพลังวิญญาณแบบนี้ปรากฏมาหลายปีแล้ว”
“นับตั้งแต่…ลัทธิเต๋ามีการสืบทอดวิชา ก็ไม่มีพลังวิญญาณ
บริสุทธิ์แบบนี้อีกแล้ว พลังวิญญาณระหว่างฟ้าดินก็จะไม่ถูกลัทธิเต๋า
ใช้แบบนี้อีก”
การสืบทอดวิชา!
พอได้ยินสองคำนี้ ทุกคนเหมือนจะเข้าใจทันที
ซู่เซี่ยงหยางเบิกตากว้าง “นายจะบอกว่านี่เป็นฝีมือของฉู่ลั่ว
เหรอ? แล้วเธอจะทำอะไร?”
หยวนเส้าหยิน “ผมไม่รู้ แต่ว่าเจ้านิกาย…เก่งกว่าที่ผมเคยคิดไว้
เสียอีก”
ถ้าไม่ใช่เพราะเส้นทางสู่แดนเทพถูกตัดขาด ความสามารถแบบ
นี้ของเจ้านิกายจะต้องสามารถบรรลุขึ้นสู่แดนเทพได้อย่างแน่นอน
ไม่มีอาจารย์ ไม่ได้รับแดนเทพเป็นอาจารย์ ที่แท้…ก็มี
ความสามารถมากถึงขนาดนี้
ไม่เพียงหยวนเส้าหยิน ผู้คนจากลัทธิเต๋าก็ต่างพากันเดินออกมา
เงยหน้าจ้องมองแสงของพลังวิญญาณที่พาดผ่านท้องฟ้ายามค่าคืน
“นี่แหละคือผู้บำเพ็ญ”
“ผู้บำเพ็ญที่แท้จริง ควรจะเป็นแบบนี้”
“ฉู่ลั่ว!”
มีผู้บำเพ็ญบางคนที่เงียบและมองท้องฟ้า ตอนนี้พวกเขาไม่
สามารถบอกความรู้สึกในใจได้
แต่เดิมมนุษย์สามารถเก่งได้ขนาดนี้
แต่เดิมมนุษย์สามารถมีผู้ทรงพลังแบบนี้ได้มากมาย
แต่เดิมมนุษย์ไม่จำเป็นต้องอยู่ใต้แดนเทพ
แต่น่าเสียดาย…
หลายคนเดินออกมาจากห้อง มองแสงสีขาวตกลงบนโรงแรมสูง
ตระหง่าน
แสงสีขาวเหล่านี้เมื่อเข้าใกล้โรงแรมก็หายเข้าไปในพริบตา
ภายในโรงแรม จิ่งเจียเหยียนโอบกอดพวกเด็ก ๆ เอาไว้ ผลัก
พวกเขาทั้งหมดไปหาจิ่วฉาน
ส่วนจิ่วฉานกำลังนั่งขัดสมาธิสวดมนต์ แสงสีทองสายแล้วสาย
เล่าก่อตัวเป็นวงล้อมไม่ใหญ่ไม่เล็ก ล้อมรอบวิญญาณของซ่งเมี่ยว
เมี่ยวและคนอื่นทั้งหมด
YOU MAY ALSO LIKE
