เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1805 ลูกของเธอกับฮั่วเซียวหมิง
“จริงสิ นี่คือสิ่งที่ท่านฮั่วฝากให้ข้าเอามาให้ท่านก่อนจะมาที่นี่”
ฮั่วเซียวหมิง?
ฉู่ลั่วรับกล่องขนาดกลางที่เฉิงเฉิงซุนยื่นมาให้
พอเปิดกล่องดู มันเป็นนาฬิกาพกฉลุลวดลายประณีต พอเปิด
นาฬิกาพกออก ด้านหนึ่งเป็นนาฬิกา อีกด้านหนึ่งเป็นรูปถ่าย
ทะเบียนสมรสของพวกเขาสองคน
ฉู่ลั่วจ้องมองรูปถ่ายอยู่พักหนึ่ง “เขาพูดอะไรไหม?”
เฉิงเฉิงซุนคิดสักครู่ “ท่านฉั่วบอกว่าที่บ้านทุกคนสบายดี ขอให้
ปรมาจารย์วางใจ”
ทุกคนสบายดีสินะ!
ฉู่ลั่วใช้นิ้วลูบรูปถ่ายบนนาฬิกาพก เธอเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย มอง
ความผิดปกติบนฟากฟ้า
ถ้าทุกอย่างดีจริง ๆ เขาก็ไม่ต้องส่งของมาให้เธอ
ทุกอย่างล้วนดี แต่ความคิดถึงนั้นยากจะคลาย
ฉู่ลั่วหัวเราะเบา ๆ แล้วสวมสร้อยนาฬิกาพกไว้ที่คอ “ฉันจะไป
ตามหาของแล้ว พวกเธอทำงานต่อเถอะ”
เธอควรจะรีบสักหน่อย รีบให้มากกว่านี้
ด้วยวิธีนี้เธอจะได้กลับไปเร็ว ๆ กลับไปปลอบประโลมความทุกข์
จากความคิดถึงที่ยอมรับว่าทุกอย่างเป็นไปด้วยดี
เวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า สมบัติล้าค่าที่หาเจอก็มากขึ้นเรื่อย ๆ
ระบบการเวียนว่ายตายเกิดของปรโลกได้ถูกกำหนดจนเสร็จสิ้น
แล้ว
ชายชราจ้องมองวิญญาณที่ลอยล่องอยู่ในท้องฟ้า
ราวกับว่าได้รับการเรียกร้อง พวกมันทั้งหมดมุ่งหน้าไปยัง
สถานที่แห่งหนึ่ง
ยมทูตน้อยที่กำลังถือสมุดบันทึกอยู่ในมือ ขยี้ผมตัวเองอย่าง
หงุดหงิด
แม้จะกลายเป็นผีแล้ว แต่ก็หนีไม่พ้นปัญหาผมร่วง!
“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมยังมีวิญญาณที่ไม่ตอบสนองต่อการ
เรียกร้องอีกล่ะ? ทำไมพื้นที่ที่ถูกเรียกร้องถึงเล็กขนาดนี้?”
ยมทูตอีกคนหนึ่งโยนหมวกยมทูตของตัวเองไปด้านข้าง นิ้วมือ
พิมพ์ตัวอักษรอย่างรวดเร็ว “ส่วนที่นายต้องรับผิดชอบคือวิญญาณที่
ไม่ตอบสนองต่อการเรียกร้อง ส่วนของฉันสามารถถูกเรียกร้องไป
ทั้งหมด”
ขณะพูด ยมทูตก็ถือสมุดบันทึกวิ่งไปหากว่านหว่านเป็นครั้งที่
หนึ่งร้อยแปด เมื่อเข้าใกล้กว่านหว่าน เขาก็คุกเข่าลงกับพื้นทันที
พลางพนมมือเหนือศีรษะ “พี่สาวกว่าน พี่สาวกว่านรบกวนหน่อย
ครั้งนี้ผมแก้ไขโปรแกรมแล้วจริง ๆ แต่ไม่รู้ทำไมวิญญาณของคนเป็น
ยังคงสัมผัสได้”
กว่านหว่าน “…”
เธอมองร่างกายของตัวเองที่นอนอยู่บนพื้น แล้วมองยมทูตที่
กำลังคลานอยู่บนพื้น ถอนหายใจอย่างจนปัญญา “อย่า…”
“ช่างเถอะ!”
คำพูดนี้ เธอเบื่อที่จะพูดแล้ว
กว่านหว่านกลับเข้าร่างของตัวเอง แล้วไปตามหาสมบัติล้าค่า
ของสวรรค์และโลกต่อ
ยมทูตสิบกว่าคนรวมตัวกัน พูดคุยเรื่องระบบการเวียนว่ายตาย
เกิดกันต่อไป
ใครจะรู้ว่ากว่านหว่านที่เดินไปไกลจะเดินกลับมา เธอยืนอยู่
ตรงหน้าฉู่ลั่ว จ้องมองฉู่ลั่วจากบนลงล่าง สุดท้ายสายตาก็หยุดอยู่ที่
ท้องของฉู่ลั่ว
ฉู่ลั่วก็ค่อย ๆ ก้มหน้าลงมองท้องของตัวเอง
สุดท้ายก็เงยหน้าขึ้นสบตากับกว่านหว่าน
กว่านหว่าน “ไม่แน่ใจ ฉันขอดูอีกที มันแปลก ๆ ค่ะ”
ฉู่ลั่ว “…”
“ไม่มีอะไรแปลกหรอก” ชายชราเดินมาอย่างสบายอารมณ์ “แม้
ที่นี่จะมีวิญญาณ แต่ไม่มีวิญญาณของคนเป็น ถึงแม้ทารกในท้อง
ของนางจะอยู่ที่นี่ก็ไม่สามารถก่อร่างได้”
“ถ้าไม่ใช่เพราะตัวตนพิเศษของนาง ตั้งแต่วันแรกที่เธอมา ชีวิต
เล็ก ๆ นี้คงดับสูญไปนานแล้ว”
ถ้าเป็นคนธรรมดา ทารกที่ไม่มีวิญญาณก็เป็นเพียงซากไร้ชีวิต
เท่านั้น
ฉู่ลั่ว “ฉันมาที่นี่ตั้งนานแล้ว ทำไมถึงเพิ่งมีปฏิกิริยาตอนนี้ล่ะ?”
“เพราะว่า…สวรรค์สร้างวิญญาณ” ชายชราเงยหน้ามอง “นี่คือ…
วิญญาณแรกที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติในโลกนี้”
จากนั้นเขาก็มองไปที่ฉู่ลั่ว “อยู่ในท้องของเจ้า”
นี่คือโชคชะตาหากไม่ใช่เพราะฉู่ลั่วตั้งครรภ์สิ่งมีชีวิตไร้
วิญญาณอยู่ในท้อง แม้โลกนี้จะมีวิญญาณสวรรค์ก็คงไม่มีที่ให้อาศัย
อยู่
หากไม่ใช่เพราะร่างกายของฉู่ลั่วเป็นผู้บำเพ็ญที่ทรงพลัง คงไม่
สามารถโอบอุ้มทารกที่ตายแล้วโดยไม่แท้งได้
ช่างเป็น…
ชายชราถอนหายใจเบา ๆ “วิถีสวรรค์ของโลกนี้ยังคงชอบเจ้า
อยู่”
ฉู่ลั่วนึกถึงวิถีสวรรค์ที่เกิดใหม่ซึ่งถูกจางเจี่ยวหลอก
นึกถึงวิถีสวรรค์ที่ต้องการให้เธออยู่ในโลกใบนี้
เธอยื่นมือออกไปลูบท้องของตัวเองเบา ๆ
ช่างน่าอัศจรรย์จริง ๆ
เธอเองก็มีลูกแล้ว
ลูกของเธอกับฮั่วเซียวหมิง
YOU MAY ALSO LIKE
