เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1915 เขา…สบายดีไหม
“สาปแช่งพวกแก พวกเราขอสาปแช่งพวกแก!”
เสียงกรีดร้องของคนตระกูลหยางดังไปทั่วทั้งอาคาร
หมี่สวิ้นไม่แสดงอาการใด ๆ สั่งให้เจ้าหน้าที่พาคนตระกูลหยาง
ออกไป “ถ้าพบความผิดปกติก็กำจัดได้เลย”
“ครับ!”
เจ้าหน้าที่พาคนตระกูลหยางจากไป
ในบ้านของตระกูลหยางเหลือเพียงหมี่สวิ้นและฉู่ลั่ว
ฉู่ลั่วมองหยางถิงที่นอนอยู่บนพื้นแล้วถามว่า “การบูชาเทพจะทำ
ให้เทพลงมาเหรอ?”
หมี่สวิ้นเหลือบมองใบหน้าของฉู่ลั่วแล้วตอบ “เทพไม่สามารถลง
มาได้เพราะขาดความศรัทธา เมื่อวิญญาณร้ายอาละวาด มนุษย์ไม่
อาจต่อต้านได้ก็จะต้องขอความช่วยเหลือจากเทพเจ้า”
“มณฑลหนานมีวิญญาณร้ายมากมาย”
ฉู่ลั่วถาม “เป็นเพราะเทพ?”
หมี่สวิ้นยิ้มเยาะแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ข้าง ๆ “ถ้าอยากรู้ คุณก็รอดู
สักพัก แล้วจะเข้าใจเองครับ”
ฉู่ลั่วพิงผนัง รอคอยเหมือนกับหมี่สวิ้น
จนกระทั่งความมืดปกคลุม แสงสุดท้ายที่ขอบฟ้าหายไป
ผู้คนในมณฑลหนานเกือบทั้งหมดกลับเข้าไปในอาคารแล้ว
ฉู่ลั่วที่หลับตาอยู่ตลอดเวลา จู่ ๆ ก็ลืมตาขึ้น เธอจ้องมองร่างไร้
วิญญาณของหยางถิงที่อยู่บนพื้น
จากร่างกายของหยางถิงมีกลิ่นอายชั่วร้ายแผ่ออกมา ลอย
ออกไปด้านนอก
หมี่สวิ้นไม่ได้ขยับตัว เพียงแค่เปิดหน้าต่าง มองไปยังทิศทางที่ไอ
ชั่วร้ายล่องลอยไป รอจนกระทั่งร่างของหยางถิงกลายเป็นผงธุลีโดย
อัตโนมัติ เขาจึงกระโดดไปตามทิศทางของไอชั่วร้ายนั้น
ฉู่ลั่วก็ตามไปด้วย
ไม่ใช่แค่ไอชั่วร้ายจากหยางถิงเท่านั้น ทั่วทั้งมณฑลหนานมีไอ
ชั่วร้ายลอยออกมาไม่น้อย ทั้งหมดมุ่งหน้าไปในทิศทางเดียวกัน
ระหว่างทาง พวกเขาเจอกับเจ้าหน้าที่องค์กรที่กำลังมุ่งหน้าไป
ทางเดียวกัน
เจ้าหน้าที่องค์กรเห็นหมี่สวิ้นก็แสดงสีหน้าไม่ค่อยดี “หัวหน้าหมี่
เป็นเขตตะวันตกครับ”
หมี่สวิ้น “ผมรู้แล้ว”
ทันทีที่ทุกคนมาถึงเขตตะวันตก ฉู่ลั่วก็เข้าใจเหตุผลที่ทำให้หมี่
สวิ้นมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก
เขตตะวันตกถูกปิดล้อมด้วยรั้วไฟฟ้า บนรั้วไฟฟ้าเต็มไปด้วย
อักขระและในเวลานี้ รั้วไฟฟ้าทั้งหมดกำลังส่งเสียงดังซ่า ๆ อักขระบน
รั้วไฟฟ้าก็ค่อย ๆ กลายเป็นเถ้าธุลี
หมี่สวิ้นโยนกระดาษยันต์นับร้อยแผ่น ลอยเข้าไปในรั้วไฟฟ้า
ไม่นานยันต์ก็ลอยกลับมา ไม่หายไปแม้แต่ใบเดียว
“หนีไปแล้ว!”
“หนีไปหมดแล้ว!”
สีหน้าของเจ้าหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว “รูปเคารพหนัง
มนุษย์ชั่วร้ายที่สุด หัวหน้าหมี่ เมื่อกี้พวกเราสอบสวนตระกูลหยาง
แล้ว ไม่ใช่แค่ครอบครัวพวกเขาที่เคยกราบไหว้รูปเคารพหนังมนุษย์
นี้ ญาติและเพื่อนบ้านของพวกเขาก็เคยกราบไหว้ด้วย”
“หัวหน้าหมี่พวกเราควรยกระดับความอันตรายของมณฑล
หนานหรือเปล่าครับ”
“ให้ประชาชนอยู่แต่ในบ้านไหม?”
หมี่สวิ้นมีสีหน้าลังเล
“หัวหน้าหมี่ เขตตะวันตกเป็นที่อยู่ของปีศาจทั้งหมด ตอนนี้พวก
มันหนีไปหมดเพราะรูปเคารพหนังมนุษย์ แม้ว่าก่อนหน้านี้พวกปีศาจ
อาจจะไม่คิดทำร้ายคน แต่ตอนนี้…ไม่แน่แล้ว”
หมี่สวิ้นเงยหน้ามองท้องฟ้ายามค่าคืน
ทันใดนั้น เขาหันไปมองฉู่ลั่ว “ไม่ทราบว่าปรมาจารย์ฉู่คิดยังไง
ครับ?”
“เรื่องอะไรคะ?”
“การยกระดับความอันตรายของมณฑลหนาน จำเป็นต้องเพิ่ม
พลังของค่ายกล เมื่อเพิ่มพลังของค่ายกลแล้ว จะต้องดึงพลังจำนวน
มากจากคนที่ผูกติดกับค่ายกล”
เขาจ้องมองฉู่ลั่ว “ปรมาจารย์ฉู่อาจจะยังไม่รู้ ค่ายกลทั้งหมดใน
มณฑลหนานล้วนผูกติดกับประธานฮั่ว ฮั่วเซียวหมิง”
ดวงตาของฉู่ลั่วเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย
หมี่สวิ้นถาม “ปรมาจารย์ฉู่คิดว่าควรยกระดับความอันตรายไหม
ครับ?”
ฉู่ลั่ว “ค่ายกลทั้งหมดในมณฑลหนานเหรอ? รวมถึงค่ายกลที่
ได้มาด้วยหรือเปล่า?”
เธอชี้ไปไกล ๆ
หมี่สวิ้นมองตามไป แล้วพยักหน้า “ใช่ครับ”
นิ้วมือของฉู่ลั่วที่ตกอยู่ข้างลำตัวสั่นเทาเล็กน้อย วินาทีถัดมาก็
กำมือแน่น “เมื่อพวกคุณถามฉัน ฉันได้แต่บอกว่า ไม่ต้องเพิ่มระดับ
อันตรายค่ะ”
หมี่สวิ้น “แต่วิญญาณร้ายหนีออกไปแล้ว ถ้าไม่เพิ่มระดับ
อันตราย ถึงแม้ประชาชนจะอยู่ในบ้านก็ไม่ปลอดภัย”
“การป้องกันอย่างเดียวโดยไม่โจมตี จะไม่มีทางปลอดภัยหรอก
ค่ะ”
หมี่สวิ้น “…”
“หัวหน้าหมี่ วิญญาณร้ายในเขตตะวันตกมีมากขนาดนี้ พวกเรา
คนไม่พอหรอกครับ!”
ฉู่ลั่ว “พวกคุณคนไม่พอ แต่ยังมีผู้เข้าแข่งขันไม่ใช่เหรอคะ?”
เธอไม่ได้มองหมี่สวิ้น แต่มองไปทางข้างในมณฑล “เขา…
สบายดีไหม?”
YOU MAY ALSO LIKE
