เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1944 ฉู่ลั่วสังหารเทพ

ในชั่วพริบตา พลังวิญญาณรอบตัวสีไคพุ่งสูงขึ้น อาวุธเวทของ

เขาก็แข็งแกร่งขึ้นเพราะเขาเป็นเทพเจ้า

ตอนนี้เขาถือแส้ พุ่งเข้าหาฉู่ลั่วราวกับเงาแสง

ฉู่ลั่วยกดาบขึ้นป้องกัน สะบัดมือหนึ่งครั้ง ปัดแส้ที่หนักอึ้งออกไป

สีไค “…”

ผู้ชมในไลฟ์ […]

ฉู่ลั่วยืนอยู่กับที่ มือข้างหนึ่งไพล่หลัง อีกมือถือดาบ สีหน้ายังคง

เรียบเฉย “มาอีกสิ”

เธอดูผ่อนคลาย ไม่ได้ขยับเท้าแม้แต่น้อย แววตาเฉยเมย ราวกับ

กำลังมองเด็กอนุบาล

สีไคก้มมองแส้ในมือของตัวเอง แล้วตรวจสอบพลังวิญญาณ

รอบตัว

เขาเป็นเทพเชียวนะ!

อาวุธเวทของเขาก็ผ่านการยกระดับมาแล้ว!

ทำไม?

ทำไมเขาถึงสู้ฉู่ลั่วไม่ได้?

ฉู่ลั่ว “กลัวหรือ?”

“ใครจะกลัวเธอกัน! เธอยัง…เธอยังไม่มีคุณสมบัติพอที่จะฝ่าด่าน

เคราะห์ด้วยซ้า”

ไม่รู้ว่าประโยคนั้นของฉู่ลั่วไปกระตุ้นอะไรบางอย่างในตัวสีไค

เขาถึงพุ่งตัวไปหาฉู่ลั่วทันที

ร่ายคาถา

บีบบังคับ

โจมตี

ถูกปัดป้อง

การโจมตีทุกครั้งของเขา ล้วนถูกฉู่ลั่วทำลายได้อย่างง่ายดาย

ไม่ว่าจะเป็นวิชาอาคมหรืออาวุธเวทที่เสริมพลังเทพ ทั้งหมดก็

ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉู่ลั่ว

สู้เธอไม่ได้เลย

สีไคถูกฉู่ลั่วใช้ดาบสะกัดออกไปอีกครั้ง เขายืนห่างออกไปไม่กี่

ก้าว เบิกตากว้าง “เป็นไปไม่ได้! มันเป็นไปไม่ได้!”

เขาตะโกนอย่างเสียสติ

“เธอไม่มีคุณสมบัติแม้แต่จะฝ่าด่านเคราะห์ แล้วจะเอาชนะเทพ

ได้ยังไง! ฉันเป็นเทพนะ!”

ฉู่ลั่ว “ยังมีกระบวนท่าอื่นอีกไหม?”

สีไคจ้องเธอตาเขม็ง

ฉู่ลั่วหันกลับไปมองผู้คนในค่ายกล แล้วพูดกับหัวหว่านว่า “เข้า

ระบบบัญชีของฉัน เปิดไลฟ์”

หัวหว่านรีบเข้าสู่ระบบบัญชีของฉู่ลั่วและเปิดไลฟ์ทันที

“คุณหนู เปิดไลฟ์แล้วค่ะ”

สีไคเริ่มเกิดความกลัวขึ้นในใจ “ฉู่ลั่ว เธอจะทำอะไร?”

ฉู่ลั่ว “แก้แค้น”

สิ้นเสียง เธอก็พุ่งเข้าหาสีไคราวกับลำแสงสีขาว

ฉับพลัน

เพียงแค่ดาบเดียว

สีไคยืนอยู่กับที่ ก้มมองร่างกายของตัวเองที่ถูกแทงทะลุ และ

วิญญาณที่ค่อย ๆ สลายไป

“เป็นไปไม่ได้!”

“นี่มันเป็นไปไม่ได้!”

ไลฟ์ของสีไคปิดลงพร้อมกับการสลายของวิญญาณและการดับ

สูญของร่างกาย

ขณะที่ไลฟ์ของฉู่ลั่วมีผู้คนหลั่งไหลเข้ามาไม่น้อย

จำนวนคนกำลังเพิ่มขึ้น แต่กลับไม่มีความคิดเห็นอะไรเลย

จนกระทั่งมีความคิดเห็นหนึ่งผ่านมา

[ฆ่าคนไม่ผิดกฎหมายหรอ? ฉู่ลั่วฆ่าคนในไลฟ์เชียวนะ!]

ฉู่ลั่วที่ถือดาบอยู่เหมือนจะคาดการณ์ไว้แล้วว่าจะมีคำถามนี้ เธอ

มองกล้องแล้วเอ่ย “กฎหมายใช้กับมนุษย์ แล้วจะใช้กับเทพได้เหรอ?

เทพก็อยู่ภายใต้กฎหมายด้วยเหรอคะ?”

ไม่มีใครตอบ

สีไคมาฆ่าฉู่หลัวอย่างโจ่งแจ้ง เพราะคิดว่าตัวเองเป็นเทพเจ้า ฆ่า

คนไม่ผิดกฎหมาย

แต่ตอนนี้เขาเป็นฝ่ายถูกฆ่า ก็ถือว่าไม่ผิดกฎหมายเช่นกัน

ฉู่ลั่วสังหารเทพแล้ว!

ขณะที่ผู้ชมในไลฟ์ต่างตกใจกับการที่ฉู่ลั่วสังหารเทพ เมฆดำ

ทะมึนก็กดทับลงมาจากท้องฟ้า

[นี่มันบทลงโทษจากสวรรค์]

[ฉู่ลั่วสังหารเทพเจ้า บทลงโทษจากสวรรค์มาแล้ว!]

[สวรรค์ไม่มีทางปล่อยเรื่องนี้ไปแน่]

[การฆ่าเทพเจ้าต้องชดใช้ด้วยชีวิต]

[มนุษย์ผู้ต่าต้อยจะกล้าฆ่าเทพเจ้าได้ยังไง?]

ผู้ชมในไลฟ์สดที่เคยตกใจกับการลงดาบของฉู่ลั่ว ต่างก็รอคอย

ที่จะเห็นบทลงโทษจากสวรรค์รวมตัวกันอยู่เหนือศีรษะของเธอ

บทลงโทษจากสวรรค์ครั้งนี้รุนแรงกว่าเคราะห์กรรมครั้งก่อน

ภายในเวลาไม่กี่สิบวินาที ทั้งมณฑลหนานก็ตกอยู่ในความมืดมิด

จิ่งเจียเหยียนรู้สึกกังวลเล็กน้อย “บทลงโทษจากสวรรค์ครั้งนี้ดู

รุนแรงไม่หน่อยนะ”

เทพเอกเก้าญาณได้กลับคืนสู่ร่างเดิม นอนคว่าอยู่บนพื้น

เขาเป็นพาหนะของเทพ โดยธรรมชาติแล้วจึงเกรงกลัวเทพเจ้า

และยิ่งหวาดกลัวการลงทัณฑ์จากสวรรค์ ตอนนี้เขาพยายามกดข่ม

ความกลัวเอาไว้ พูดด้วยเสียงสั่นเครือว่า “การฆ่าเทพเป็นบาปมหันต์

มนุษย์ธรรมดาไม่มีสิทธิ์ลงโทษเทพ แม้เทพจะทำผิด ก็ต้องรายงานไป

ยังเผ่าเทพ รอให้เผ่าเทพเป็นผู้ลงโทษเองเท่านั้น”

หมิงคุนก็ตกใจกับการลงทัณฑ์จากสวรรค์เช่นกัน แต่ไม่รุนแรง

เท่าเทพเอกเก้าญาณ

“เทพสามารถลงโทษมนุษย์กับปีศาจได้ตามใจชอบ แต่พอมนุษย์

และปีศาจจะลงโทษเทพบ้างกลับต้องรายงานก่อน เหอะ!”

ไม่มีใครตอบเขา

แต่ทุกคนต่างมองฉู่ลั่วที่อยู่ใต้การลงทัณฑ์จากสวรรค์ด้วยความ

กังวล