เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2001 ก าจัดมารในใจ
เธอค่อย ๆ เดินไปในนั้น แต่แล้วก็มีเสียงหนึ่งเคลื่อนผ่านความ
ขาวโพลนมาอย่างรวดเร็ว
เธอไล่ตามเงาร่างนั้น รีบเคลื่อนไหวท่ามกลางสีขาว พอวิ่งผ่าน
ไปแล้ว ตรงหน้าก็คือประตูหน้าของคฤหาสน์เมฆใสเฝ้ามองตะวัน
ประตูใหญ่เปิดแง้มเล็กน้อย
เธอผลักประตูเข้าไป
“ทำไมช้าจัง?”
เป็นเสียงอันคุ้นเคยดังมาจากด้านหลัง
ฉู่ลั่วหันกลับไปอย่างรวดเร็วและเผชิญหน้ากับใบหน้าที่คุ้นเคย
ชายคนนั้นมีรอยยิ้มบาง ๆ บนใบหน้า ไฝใต้หางตาของเขาดูเย้า
ยวนมากขึ้นภายใต้แสงอาทิตย์ยามเย็นสีแดงเลือด
เสื้อสูทพาดไว้บนแขนตามความเคยชินของอีกฝ่าย
ดวงตาสีดำของเขามองมายังเธอ “วันนี้ทำไมคุณไม่เข้าไป? แต่
กลับเดินช้า ๆ ล่ะ?”
ฉู่ลั่ว “ฮั่วเซียวหมิง?”
ฮั่วเซียวหมิงมองด้วยความสงสัย “ใช่ ผมเอง เป็นอะไรเหรอ?”
ฉู่ลั่วถอยหลังไปก้าวหนึ่ง มองสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า
“คุณ…”
ฮั่วเซียวหมิงเห็นว่าเธอมีท่าทีระแวดระวังจึงอดถามไม่ได้ “เกิด
อะไรขึ้นกันแน่? มีปัญหาอะไรกับร่างกายของผมหรือเปล่า?”
เขาก้มลงมองตัวเอง
ฉู่ลั่วส่ายหัว จากนั้นค่อย ๆ พูดว่า “ฉันแค่ไม่เคยคิดมาก่อน”
ฮั่วเซียวหมิง “คิดอะไร?”
ฉู่ลั่วจ้องมองฮั่วเซียวหมิง มือที่อยู่ด้านข้างของเธอสั่นเล็กน้อย
“มารในใจของฉัน…ที่แท้ก็คือคุณ”
“มารในใจ? มารในใจอะไร?”
ฮั่วเซียวหมิงเห็นฉู่ลั่วมีสีหน้าสับสนเล็กน้อย จึงก้าวเข้าไป
ข้างหน้า เอ่ยเสียงอ่อนโยน “ลั่วลั่ว ถ้ามีเรื่องอะไรคุณต้องบอกผมนะ
ถึงแม้ว่าผมจะไม่สามารถช่วยคุณแก้ปัญหาได้ แต่ผมก็หวังว่าคุณจะ
บอกผม”
“ได้ไหม?”
เขายื่นมือออกมา นิ้วเรียวยาวลูบไล้แก้มของฉู่ลั่ว ก่อนจะเอามือ
ทาบลงบนใบหน้าเธอ “ได้หรือเปล่า?”
เขาถามซ้าอีกครั้ง
“กรี้ดดดด! พวกเจ้ากำลังทำอะไรกัน!”
เสียงกรีดร้องด้วยความตื่นเต้นดังขึ้นเฉิงยวนดังมาจากด้านข้าง
เธอวิ่งตรงเข้ามา
จิ่งเจียเหยียนที่ตามมาทีหลังมาโกรธจนเดินวนรอบพวกเขา “ลั่ว
ลั่ว ฉันบอกเธอแล้วไงว่าพวกเราไม่ควรตกหลุมรักใคร! ชีวิตมนุษย์
มันสั้นนะ…”
“พี่ลั่วลั่วกับพี่อาหมิงเหมาะสมกันจังเลย!”
“พี่ลั่วลั่ว…”
ซ่งเมี่ยวเมี่ยวพาเด็ก ๆ ตัวกลมหลายคนวิ่งเข้ามา
เถาซูเยียนกอดอกทำหน้าเชิด เดินตามหลัง “ก็แค่เรื่องความรัก
มีอะไรน่าดูกัน”
ยายาจูงมือจั่วโยวโยวมองดูด้วยความสุข
ฉู่ลั่วยืนยิ่งอยู่กับที่
ฮั่วเซียวหมิง “ทำไมสีหน้าคุณดูแย่ขนาดนี้ล่ะ?”
ฉู่ลั่วก้มหน้าลง หัวเราะเยาะตัวเองเบา ๆ “สมแล้วที่เป็นมารในใจ”
“คุณพูดถึงมารในใจตลอดเลยนะ มันคืออะไรกันแน่?” ฮั่วเซียวห
มิงถาม “ถ้ามีเรื่องอะไรที่แก้ไขไม่ได้จริง ๆ ก็บอกพวกเราได้นะ”
“พวกเราจะช่วยคุณคิดหาทางแก้เอง”
เฉิงยวนวางแขนบนไหล่ของฉู่ลั่ว “ถ้ามีเรื่องอะไร เจ้าก็อย่าปิดบัง
พวกเราเชียวนะ!”
จิ่งเจียเหยียน “ฉันฉลาดมาก ฉันต้องแก้ปัญหาของลั่วลั่วได้แน่”
ฉู่ลั่วก้มหน้าลงไม่พูดอะไร มือที่ห้อยอยู่ข้างตัวเธอยื่นออกไปมา
ดาบชิงเจวี๋ยพลันปรากฏทันที
ฮั่วเซียวหมิง “คุณจะทำอะไร?”
ฉู่ลั่วค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น สายตากวาดมองทุกคนที่อยู่ตรงนั้นทีละ
คน “พวกคุณทั้งหมดคือมารในใจของฉัน”
ฮั่วเซียวหมิงยิ้ม “ทำไมพวกเราถึงกลายเป็นมารในใจของคุณ
ล่ะ?”
เฉิงยวนยิ้มสดใส “ลั่วลั่ว พวกเราเป็นเพื่อนสนิทกัน เจ้าจะบอก
ว่าข้าเป็นมารในใจได้ยังไง”
จิ่งเจียเหยียน “ฉันไม่มีทางเป็นมารในใจของลั่วลั่วหรอก มารใน
ใจของลั่วลั่วมีแต่เขาคนเดียวเท่านั้น!”
เธอชี้ไปที่ฮั่วเซียวหมิงอย่างโกรธเกรี้ยว
ฉู่ลั่วกำดาบชิงเจวี๋ยแน่น ริมฝีปากเม้มกัด สายตากวาดมองพวก
เขา
“ฉันมาที่นี่เพื่อกำจัดมารในใจ”
ทันทีที่พูดจบก็ฟันดาบออกไป พลังวิญญาณอันทรงพลังแผ่
ออกมาจากดาบชิงเจวี๋ย
เพียงชั่วพริบตา ภาพที่เคยอบอุ่นกลมเกลียวเมื่อครู่ก็สลายไป
หมด เหลือเพียงซากศพเกลื่อนพื้น
ฮั่วเซียวหมิงล้มลงกับพื้น ดวงตาเบิกกว้าง เลือดข้น ๆ ไหล
ออกมาจากแผลบนคอ
เขาจ้องมองฉู่ลั่วตาไม่กะพริบ พยายามจะพูดอะไรบางอย่าง แต่
กลับมีเพียงเลือดพุ่งออกมาจากปากเขา
ฉู่ลั่วหันไปมองคนอื่น
ทุกคนตายหมดแล้ว
YOU MAY ALSO LIKE
