เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 221 เหิงหว่านไป๋หายตัวไป
บทที่ 221 เหิงหว่านไป๋หายตัวไป
คนอื่น ๆ ต่างก็พากันถอยหลังออกไปด้วยความกลัว
ซ่งเมี่ยวเมี่ยวกลับเห็นเฉิงยวนเดินเข้าไป
“พี่ยวนยวน พวกเราเข้าใกล้ไม่ได้ไม่ใช่เหรอคะ?”
เฉิงยวนเดินไปหยุดข้างหัวหว่านที่ยืนอยู่หน้าประตูลานเล็ก
หัวหว่านหันมองเธอ “เธอเข้ามาได้ยังไง?”
“ฉู่ลั่วมีบางอย่างผิดปกติ”
หัวหว่านเอียงศีรษะด้วยความไม่เข้าใจ “ผิดปกติ มีตรงไหนผิดปกติเหรอ?”
“จากพลังวิญญาณของฉู่ลั่ว ไม่ควรใช้เวลาในการกำจัดสิ่งที่อยู่ในนี้นานขนาดนี้ นางควรออกมาตั้งนานแล้ว”
หัวหว่านมองเห็นพวกเฉิงยวนได้ แต่เธอไม่เข้าใจเรื่องของการบำเพ็ญพลังวิญญาณ “แต่คุณหนูไม่จำเป็นต้องถ่วงเวลาให้นานขนาดนี้ก็ได้สินะ”
“เพราะแบบนี้ข้าถึงบอกว่าฉู่ลั่วผิดปกติ”
เพิ่งพูดจบ เสียงกรีดร้องในลานเล็กก็ดังบาดหูยิ่งกว่าเดิม!
หัวหว่านยกมือขึ้นมาปิดหูตามสัญชาตญาณ แต่กลับเป็นเฉิงยวนขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม วินาทีต่อมาวิญญาณสาวในชุดฮั่นฝูก็ลอยเข้าไปในลานเล็กแล้ว
“เฉิงยวน เธอ…”
หัวหว่านร้องเรียกเพื่อนสาวแล้วรีบควบคุมตัวเองเอาไว้ ทำได้เพียงแค่เดินไปมาด้วยความร้อนใจ
รองผู้กำกับที่เห็นภาพนี้ก็ปิดหูเดินไปหยุดข้างอิ่นซาน และพูดออกมาโดยไม่รู้ตัวว่า “ก่อนหน้านี้ท่านปรมาจารย์ก็พูดกับอากาศ เมื่อกี้ผู้ช่วยคนนี้ของท่านปรมาจารย์ ก็เหมือนจะตะโกนใส่อากาศด้วย!”
อิ่นซานตอบเสียงเรียบ “เรื่องพวกนี้ พวกเราไม่ต้องยุ่งหรอกครับ”
รองผู้กำกับ “…”
เฉิงยวนลอยเข้ามาในลานเล็ก ก็เห็นฉู่ลั่วใช้ยันต์ควบคุมสิ่งชั่วร้ายเอาไว้
ศัตรูแปดเปื้อนไปด้วยจิตสังหาร มือทั้งสองข้างสร้างร่องรอยบนพื้นเอาไว้อย่างน่าสยดสยอง
แต่วิญญาณสาวไม่ได้สนใจ เพียงลอยไปหาเจ้านาย “ฉู่ลั่ว เจ้าไม่เป็นอะไรใช่ไหม!”
ฉู่ลั่วส่ายหน้าทันที “ฉันไม่เป็นอะไร”
เธอยื่นมือออกไป เก็บเอาสิ่งชั่วร้ายมาไว้บนมือ “ให้หัวหว่านเข้ามาเถอะ!”
เฉิงยวนตะโกนเรียก หัวหว่านก็รีบผลักประตูเข้ามา ทันทีที่เห็นสิ่งชั่วร้ายนั้น แม่บ้านของฉู่ลั่วก็ตกใจจนตาเบิกกว้าง
เธอติดตามฉู่ลั่วมานาน เคยเห็นสิ่งชั่วร้ายมาไม่น้อย
มีทั้งวิญญาณที่น่าทึ่งอย่างฮั่วเซียวหมิง และมีขยะอย่างแฟนเก่าของเธอด้วย
ทั้งยังมีผีสาวที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นอย่างถังเจียว
แต่สิ่งเหล่านั้นก็เทียบไม่ได้เลยกับภาพที่เห็นอยู่ตรงนี้
สิ่งชั่วร้ายที่อยู่ตรงหน้า มันแสยะยิ้ม ฟันแหลมคมดูไม่เหมือนฟันของมนุษย์ ดวงตาทั้งสองข้างแทบจะถลนออกมาจากเบ้าตา
ที่ทำให้ตกใจที่สุดคือนิ้วมือ นิ้วนั่นไม่ใช่นิ้วเลยต่างหาก แต่เป็นกระดูกสีดำขลับ สิ่งชั่วร้ายนั้นร่างกายบิดเบี้ยวโค้งงอ ราวกับมีคนตัดให้ขาดออกจากกันแล้วต่อขึ้นมาใหม่ แต่ละจุดของร่างกายต่างก็ไม่ต่อเป็นชิ้นเดียวกัน
“ผีร้ายงั้นรึ” เฉิงยวนที่อยู่ข้าง ๆ ถามฉู่ลั่วด้วยแววตาสงสัย
ครั้นเห็นเถ้าถ่านจากยันต์กระจายอยู่บนพื้น “ฉู่ลั่ว เจ้า…”
“เอาป้ายไม้ท้อมาให้ฉัน”
หัวหว่านรีบเอาป้ายไม้ท้อที่เตรียมไว้ในกระเป๋าส่งให้คุณหนู
ฉู่ลั่วสะบัดมือหนึ่งครั้ง ผีร้ายก็ถูกดูดเข้าไปในป้ายไม้ท้อ
ไอผีที่อยู่รอบลานเล็กกระจายหายไปในทันที ลมเย็นที่ปกคลุมรอบตัวทุกคนก็เลือนรางจนไม่รู้สึกถึงอีกแล้ว
ฉู่ลั่วเดินออกไปก่อน
หัวหว่านตามไปได้สองก้าว ก็หันกลับมามองเฉิงยวนที่ไม่ยอมขยับไปไหน พร้อมกับถามว่า “ไม่ไปเหรอ?”
เฉิงยวนรำพึง “ฉู่ลั่วผิดปกติมากจริง ๆ ด้วย”
หัวหว่านไม่เข้าใจ “อะไรผิดปกติเหรอ คุณหนูดูปกติมากนะ”
เฉิงยวนให้หัวหว่านเปิดกระเป๋าออก ในนั้นมีป้ายไม้ท้อแบบต่าง ๆ กระบี่ไม้ท้อ และยังมีเหรียญห้าจักรพรรดิด้วย
วิญญาณสาวเงียบงัน “…”
“ของพวกนี้ก่อนหน้านี้คุณหนูบอกให้ฉันเตรียมเอาไว้” หัวหว่านก้มหน้ามองของเหล่านั้น แต่ไม่รู้ว่าเป็นของที่ผู้บำเพ็ญใช้กันหรือเปล่า “ก็ปกติดีนี่”
“แค่ฉู่ลั่วให้เธอเตรียมของพวกนี้ ก็ไม่ปกติแล้ว…”
เฉิงยวนเผยสีหน้าสงสัยขณะรีบเดินออกไป
ด้านนอก ฉู่ลั่วกำลังบอกวิธีช่วยเหลือเหิงหว่านไป๋ให้พวกอิ่นซานฟัง
“สิ่งชั่วร้ายนี้เคยเห็นนักพรตที่จับตัวเหิงหว่านไป๋ไป มีกลิ่นอายของเธอติดไปกับตัวของอีกฝ่ายด้วย สามารถใช้ตามหาเหิงหว่านไป๋ได้”
อิ่นซานพูดอย่างร้อนใจ “ถ้าอย่างนั้นเราจะไปตอนนี้เลยไหมครับ? ถ้าอีกฝ่ายเป็นหยางชวนจริง ผมออกหน้าเองจะดีกว่า!”
ฉู่ลั่วพยักหน้า “ค่ะ”
คนเขียนบทที่อยู่ข้าง ๆ ก็ออกความเห็น “ฉันไปด้วยค่ะ ไอ้เดรัจฉานหยางชวนนั่น ถ้าเขากล้าไม่คืนเสี่ยวไป๋มา ฉันจะเปิดโปงเขา ให้ชื่อเสียงเขาย่อยยับ ให้อยู่ในวงการนี้ไม่ได้อีกเลย!”
อิ่นซานยังสงบใจได้อยู่ “ไปถึงก่อนค่อยว่ากัน”
YOU MAY ALSO LIKE
