เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 296 โชคลาภทางการเงินได้รับผลกระทบ
บทที่ 296 โชคลาภทางการเงินได้รับผลกระทบ
โยฮว้าหน้าซีดลงทันที “ผม… ผมไม่รู้นี่ครับ! พวกเขาไม่เคยบอกกฎแบบนี้กับผมมาก่อนเลย ถ้าผมรู้ ผมคงไม่เล่นพนันกับพวกเขาแน่นอน”
“ต่อให้คุณรู้ คุณก็จะเล่นอยู่ดีค่ะ ขอแค่เป็นคนที่ชื่นชอบความเสี่ยงและการเดิมพันเข้ากระดูก เวลาที่เจอกับผีพนัน ความรู้สึกนั้นก็จะขยายใหญ่ขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง… ความโลภที่จะชนะ” ผีพนันหนึ่งตนยังกระตุ้นความปรารถนาเช่นนี้ได้ ไม่ต้องพูดถึงผีพนันสามตนเลย
โยฮว้าเป็นคนที่ชอบความท้าทายมาตั้งแต่เกิด เขามีนิสัยของการพนันมาก เมื่อพบกับผีพนันทั้งสามตน ก็ถูกล่อลวงจนลืมกฎพื้นฐานไปเสียสนิท
“คุณชอบการเดิมพัน ทั้งยังมีความโลภ ไม่แปลกที่จะถูกพวกเขาดึงเข้ามาพัวพัน”
โยฮว้าสีหน้าขมขื่น “ถ้าอย่างนั้นต้องทำยังไงดีล่ะ? ถ้าอย่างนั้นผมควรทำยังไงดี? คุณเจ้าของช่องช่วยผมด้วย! คุณต้องช่วยผมนะครับ! หลายปีมานี้โชคของผมก็ไม่ได้ดีสักเท่าไหร่ ถ้าถูกพวกเขาขโมยไปอีก ผมจะตายหรือเปล่าครับ?”
ผีพนันสามตนได้ยินมาถึงตรงนี้ก็มองหน้ากัน พลางหัวเราะชอบใจ
ฉู่ลั่วขมวดคิ้ว “พวกคุณอยากให้เขาตายเหรอ?”
ศีรษะของผีพนันอ้วนเตี้ยเกือบจะลงมากองตรงหน้าอก เขาหันหน้ามาทางนี้ และพูดด้วยน้ำเสียงชวนระทึกว่า “เขาเล่นพนันเก่งขนาดนี้ ถ้าเขามาอยู่กับพวกเรา ต่อไปพวกเราก็จะไม่แพ้อีก”
โยฮว้าสะดุ้งโหยง “ฉันไม่อยู่กับพวกนายหรอกนะ ฉันมีชีวิตที่ดีอยู่แล้ว ฉันยังไม่อยากตาย!”
“คุณเจ้าของช่อง ตอนนี้จะทำยังไงดีครับ? คุณช่วยกำจัดพวกเขาได้ไหม?”
“ฉันกำจัดพวกเขาได้ค่ะ แต่คุณทำข้อตกลงสำเร็จแล้ว ต่อให้ฉันจัดการพวกเขา โชคของคุณก็จะหายไปเพราะข้อตกลงนี้อยู่ดี”
“หา! ถ้าอย่างนั้นผมจะทำยังไง?”
ฉู่ลั่วมองผีพนันจอมละโมบทั้งสามตน นิ้วของเธอเคาะลงบนโต๊ะเบา ๆ พลางเอ่ยถามโยฮว้าว่า “คุณเชื่อมั่นฝีมือการเล่นไพ่ของตัวเองไหมคะ?”
โยฮว้าชะงัก “อะไรนะครับ?”
“คุณคิดว่าฝีมือการเล่นไพ่ของตัวเองเป็นยังไง?”
สตรีมเมอร์หนุ่มครุ่นคิด “ก็พอได้ครับ! ตั้งแต่เด็กจนโตเวลาที่เล่น ก็ชนะมาหลายครั้ง เหมือนว่าแทบจะไม่แพ้เลยนะครับ!”
“ขอแค่คุณเล่นกับพวกเขาครบห้ารอบ ถ้าคุณชนะแล้ว ข้อตกลงก็เป็นอันสิ้นสุด พวกเขาจะทำอะไรคุณไม่ได้แล้ว”
โยฮว้าลังเล
ในสายตาของเขาก่อนหน้านี้ ผีพนันทั้งสามตนก็ดูปกติทั่วไป แต่ตอนนี้ทั้งสามตนนี้กลับดูน่าสยอง สายตามืดมนนั้นก็ทำให้เขาขนลุกชัน
“ยังมีวิธีอื่นอีกไหมครับ?”
ฉู่ลั่วครุ่นคิด “ฉันกำจัดพวกเขาได้ แต่คุณจะเสียโชคลาภไป ฉันให้ยันต์กับคุณได้ เพื่อเอาไว้ใช้กดข้อตกลงที่เป็นพลังหยิน ให้ข้อตกลงนั้นไม่ทำร้ายคุณจนถึงแก่ชีวิต”
“แต่โชคลาภด้านการเงินของคุณจะได้รับผลกระทบค่ะ”
เมื่อพูดประโยคนี้ออกมา สีหน้าของโยฮว้าก็เปลี่ยนไปทันที เขาพับแขนเสื้อพร้อมกับส่ายหน้า “ก็แค่เล่นไพ่กับผีไม่ใช่เหรอครับ? มีอะไรต้องกลัว โชคลาภด้านการเงินของผม ใครก็แตะต้องไม่ได้! แม้แต่ผีก็ไม่ได้!”
[แตะต้องอะไรก็ได้ แต่อย่ามาแตะต้องโชคด้านการเงินของฉัน!]
[มีเงินมาเกี่ยวข้องแบบนี้ ก็มาดิค้าบ!]
[เมื่อต้นปีนี้โยฮว้าเพิ่งไปไหว้เทพเจ้าแห่งเงินทองมาเอง]
[ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ตอนแรกเป็นหนังสยองขวัญ จู่ ๆ ก็กลายเป็นหนังตลกซะงั้น?]
[วิหารเทพเจ้าแห่งเงินทอง ฉันคุกเข่าไม่ยอมลุก แต่กับเฒ่าจันทราแห่งความรัก ฉันไม่แม้แต่จะสนใจ! ฮ่า ฮ่า ฮ่า!]
[เงินข้าใครอย่าแตะ ผีก็ไม่ให้!]
[ความจนกับผีอันไหนน่ากลัวกว่ากัน ตอนนี้ฉันคิดว่าผีก็น่ารักขึ้นเยอะเลย!]
[ขอแค่ให้เงินฉันได้ ต่อให้พวกเขาเป็นผีพนัน ก็ถือเป็นแขกคนสำคัญของฉัน!]
[เล่นดิ! อย่างนี้มันต้องเล่นแล้วป้ะ!]
ฉู่ลั่วอ่านความคิดเห็นเหล่านี้ ก่อนจะมองโยฮว้าที่มีท่าทางกระตือรือร้นอย่างเงียบ ๆ
ดูแล้วความจนน่าจะน่ากลัวยิ่งกว่าผี
ในหัวของเธอพลันนึกถึงตอนที่อยู่บ้านเด็กกำพร้า
ไม่มีเงิน ก็กินไม่อิ่ม นอนไม่อุ่น
ไม่มีเงิน แม้แต่มหาวิทยาลัย เธอก็ไม่ได้เรียน
ไม่มีเงิน เธอต้องอยู่ในห้องสำหรับคนคนเดียวที่ทั้งแคบและเล็ก
หากตอนนั้นมีคนมาบอกว่า มีผีอยากจะแย่งชิงโชคลาภด้านการเงินของเธอไป เธอก็คงเป็นเหมือนโยฮว้า ลุกขึ้นมาสู้กับผีแบบตายกันไปข้าง
ผีพนันทั้งสามตนที่ตอนแรกมีสีหน้าน่ากลัว เมื่อเห็นอารมณ์ที่เปลี่ยนไปกะทันหันของโยฮว้า ก็พากันชะงัก
“นายแน่ใจนะว่าจะเล่นไพ่กับพวกเรา?”
“เล่น! วันนี้ยังไงก็ต้องเล่น!” โยฮว้าวางกระเป๋าสะพายไว้ด้านข้าง หลังจากวางโทรศัพท์ไว้บนขาตั้งกล้องแล้ว เขาก็บีบข้อมือเบา ๆ “ไม่เล่นก็ต้องเล่น!”
ผีพนันทั้งสามตน “…”
กลิ่นอายแบบนี้!
ความรู้สึกแบบนี้!
ทำไมจู่ ๆ ก็รู้สึกว่ารัศมีพนันของพวกเขาถูกกดให้น้อยลงกันนะ?
โยฮว้าปูผ้าผืนหนึ่งแล้วเอากระเป๋ามาทำเป็นโต๊ะ “มาสิ! ยังจะรออะไรอีก! เสียเวลาไปหนึ่งวินาที ไม่แน่ว่าโชคลาภของฉันอาจจะหายไปหนึ่งวินาทีแล้วก็ได้ ความมั่งคั่งของฉันก็จะลดลง”
ผีพนันทั้งสามเข้าไปนั่งล้อมวงทันที
พวกเขาสามตนมองหน้ากัน ไอผีน่าขนลุกรุนแรงขึ้นแล้ว!
บรรยากาศโดยรอบอึมครึมราวกับสุสาน อุณหภูมิลดต่ำลงทั้งหุบเขา ชวนให้รู้สึกเย็นยะเยือก
ฉู่ลั่วพูดออกมาถูกเวลามาก “ในเมื่อบอกว่าตัดสินที่แพ้ชนะ ถ้าอย่างนั้นก็ห้ามเล่นตุกติก”
เธอโบกมือ ยันต์แผ่นหนึ่งก็ลอยทะลุเข้าไปในจอ ทันใดนั้นมันก็ปรากฏขึ้นในป่าที่พวกโยฮว้าอยู่
ยันต์สีเหลืองเปล่งแสงสีทอง ทำให้ไอผีของผีพนันทั้งสามตนหายไปไม่น้อย
ผีพนันอ้วยเตี้ยเบิกตากว้างมองที่หน้าจอมือถือ “นักพรตคนนี้ คุยกันดี ๆ ไม่ได้เลย!”
ฉู่ลั่วยักไหล่ “เพราะว่าฉันพูดคุยดี ๆ ถึงได้ให้เขาเล่นพนันกับพวกคุณ ถ้าฉันไม่พูดดี ตอนนี้คงกำจัดพวกคุณไปแล้ว พวกคุณจะทำอะไรฉันได้?”
ผีพนันอ้วนเตี้ยส่งเสียงไม่พอใจ “พวกเราไม่กลัวมนุษย์ ทุกครั้งที่ทำข้อตกลง ก็เป็นพวกเขาที่ยินยอมเอง”
“ยินยอมเอง? เพราะพวกนายล่อลวงฉันต่างหาก!” โยฮว้าแก้ต่างให้ตนเอง
ผีพนันอ้วนเตี้ยหัวเราะเยาะออกมา “พวกเราล่อลวงนายเหรอ? ถ้าจิตใจของนายไม่มีความโลภ นายจะถูกล่อลวงได้ยังไง?”
ผีพนันอีกสองตนที่อยู่ข้างผีพนันอ้วนเตี้ยพูดเตือนว่า “เอาละ ชัยชนะต่างหากที่สำคัญ”
YOU MAY ALSO LIKE
