เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 329 ไม่ใช่ลูกชายของฉัน
บทที่ 329 ไม่ใช่ลูกชายของฉัน
“…” พ่อเหลียงเงียบกริบ สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปแล้ว “คุณเจ้าของช่อง คุณหมายความว่ายังไง?”
ฉู่ลั่วเอ่ย “ทำไมลูกสาวคุณถึงไม่กลับมา คุณไม่ได้รู้ชัดอยู่แก่ใจเหรอ? คุณรักลูกชายมากกว่าลูกสาว หลังจากลูกสาวเกิดมา คุณก็ออกไปหาผู้หญิงอื่นข้างนอกแล้วพาลูกชายกลับมา ตอนที่ลูกสาวของคุณเริ่มเข้ามัธยมปลาย เธอก็หาเงินไปเรียนต่อเองแล้ว”
“หลังจากเธอสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ คุณก็อยากให้ลูกสาวลาออกมาแต่งงาน”
“เธอหนีไปเข้าเรียนมหาวิทยาลัย เพื่อไม่ให้คุณกับลูกชายสูบเลือดสูบเนื้อ แต่คุณก็ใช้แม่ของเธอมาบีบบังคับเพื่อเอาเงินทุนการศึกษากับเงินจากงานพาร์ตไทม์ทั้งหมดของเธอไป”
“พอเธอไม่ให้ พวกคุณก็ไปก่อความวุ่นวายที่มหาวิทยาลัย”
“ตอนที่ลูกสาวเรียนจบ พวกคุณจับเธอกลับมา และขายเธอให้เป็นภรรยาของผู้ชายอายุสี่สิบปีคนหนึ่งเพื่อเงินสองแสนหยวน เธอเลยหนีไป และตัดขาดการติดต่อกับครอบครัว”
“ครั้งนี้ที่คุณอยากตามหาเธอ เพราะลูกชายของคุณจะแต่งงานแต่ยังขาดเงินสินสอด ขาดเงินซื้อบ้าน”
ยิ่งฉู่ลั่วพูดนานไป สีหน้าของพ่อเหลียงก็ย่ำแย่ลงเรื่อย ๆ
ใบหน้าที่เคยดูใสซื่อในตอนแรก ค่อย ๆ เจือความดุร้ายขึ้นมาแล้ว
“ในฐานะพี่สาว เธอออกเงินค่าสินสอดให้น้องชายจะเป็นอะไรไป? ในฐานะพี่สาวเธอซื้อบ้านให้น้องชายแล้วยังไง?”
“เธอเรียนมหาวิทยาลัยแล้ว เงินเล็กน้อยแค่นี้จะหาไม่ได้เลยเหรอ?”
“ฉันรู้แต่แรกแล้วว่า เลี้ยงลูกสาวมีแต่สิ้นเปลืองเงิน!”
เมื่อพูดประโยคนี้ออกมา คนที่เคยเอาใจช่วยพ่อเหลียงในตอนแรกก็นิ่งค้างไปแล้ว
[ให้ตาย! นี่เป็นคนแปลก ๆ แบบไหนกันเนี่ย!]
[รักลูกชายมากกว่าลูกสาวว่าแย่แล้ว แต่ยังแกล้งทำตัวน่าสงสารอีก แสดงดีขนาดนี้ เอารางวัลนักแสดงยอดเยี่ยมไปเลยไหม!]
[คุณเจ้าของช่องบอกแล้วนี่ ดวงชะตาของเขาเป็นพวกตอแหล ตลบตะแลง! ให้ตาย! ไม่มีปัญญาเลี้ยงก็อย่าคลอดออกมาสิ!]
[บอกว่ามีลูกสาวแล้วเปลืองเงิน หมดนี่ดีไม่เท่าลูกสาวตัวเองด้วยซ้ำ พ่ออย่างหมอนี่มีดีอะไรบ้าง ถ้ามีปัญญาจริง ก็อย่าให้ลูกสาวออกเงินสิ! ถ้าลูกชายดีกว่าลูกสาวจริง ก็ให้เขาจ่ายค่าสินสอดเอง!]
[ยุคสมัยไหนแล้ว ยังมีคนรักลูกชายมากกว่าลูกสาวอีก!]
พ่อเหลียงอ่านความคิดเห็นเหล่านี้ เขาก็โกรธมาก “ลูกชายสืบต่อวงศ์ตระกูลได้ ลูกสาวล่ะ? ช้าเร็วก็ต้องเป็นของคนอื่น!”
“ลูกชายของฉันแค่โชคไม่ดีเท่านั้นเอง ต่อไปเขาต้องประสบความสำเร็จแน่นอน ต้องประสบความสำเร็จมากกว่ายัยนั่นแน่นอน!”
ฉู่ลั่วกล่าวต่อ “ชะตาของคุณถูกลิขิตมาให้มีลูกสาวเพียงคนเดียว”
“ยัยผู้หญิงตัวเหม็น เธอหมายความว่ายังไง? เธอแช่งลูกชายของฉันเหรอ?”
พ่อเหลียงโกรธจนด่าออกมายกใหญ่
ฉู่ลั่วมองพ่อเหลียงที่โกรธจนแทบจะฆ่าคนได้ เธอพูดว่า “ฉันบอกว่า ชะตาของคุณถูกกำหนดมาให้มีลูกสาวคนเดียว ไม่มีทางมีลูกชายได้ตั้งแต่แรก”
“อะไรนะ! เธอพูดอะไร!”
[ฮ่า ๆๆ! ฉันเข้าใจแล้ว! ฉันบอกเลยว่าเข้าใจได้ในทันทีเลยล่ะ]
[ฉันก็เก็ตแล้ว! ฮ่า ๆๆๆ!]
[ว้าย โดนสวมเขาแล้ว!]
[อ้าว แค่เป็นลูกชายก็พอไม่ใช่หรอ จะสนทำไมว่าเป็นลูกของใคร? มีลูกชาย ก็ดีกว่ามีลูกสาวไม่ใช่เหรอ! ตาแก่เขางอก!]
[คอมเมนต์บน ฉันแทบทนไม่ไหวอยู่แล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะหัวตาแก่มีเขา คงอยากตบเกรียนสักที!]
พ่อเหลียงก็เข้าใจแล้ว ทำเอานิ่งอึ้งไปทันที “เขา… ไม่ใช่ลูกชายฉันเหรอ?”
ฉู่ลั่วเอ่ย “ค่ะ”
แกร๊ก
ประตูไม้ด้านหลังพ่อเหลียงดังขึ้น เมื่อเปิดออก ก็เห็นผู้ชายวัยรุ่นรูปร่างผอมสูงคนหนึ่งเดินเข้ามา
“พ่อ เพื่อนของผมที่เมืองไห่ติดต่อพี่สาวได้แล้ว พวกเราไปหาพี่สาวตอนนี้เลยเถอะครับ!” เขาพูดไปพลางเคี้ยวหมากฝรั่งในปากไปด้วย ท่าทางดูเป็นคนเอ้อระเหยลอยชาย
“พวกเขาบอกว่า ตอนนี้พี่เขาซื้อบ้านให้ตัวเองที่เมืองไห่ แถมยังซื้อรถด้วย มีคนแบบนี้ที่ไหนกัน ซื้อบ้านซื้อรถให้ตัวเอง แต่ไม่ซื้อให้น้องชาย! ผู้หญิงซื้อบ้านซื้อรถให้ตัวเองคนเดียว ต่อไปถ้าแต่งงานจะทำยังไง ผู้ชายที่ไหนจะยอมแต่งงานกับผู้หญิงแบบนี้!”
เขาพูดอยู่นาน แต่พ่อเหลียงกลับไม่ขยับเลย “พ่อ…”
ตั้งแต่ที่ลูกชายเข้ามา พ่อเหลียงก็มองสำรวจอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้าอยู่ตลอดเวลา ตั้งแต่ดวงตามาถึงคาง เขามองสำรวจทุกส่วนอย่างละเอียด
ไม่มีตรงไหนเหมือนเขาเลยสักนิด!
ดวงตาไม่เหมือน จมูกไม่เหมือน แม้กระทั่งใบหน้ายาวที่ผอมแห้งนี้ก็ไม่เหมือนเขาเลยแม้แต่น้อย!
เมื่อครู่ตอนเจ้าของช่องบอกว่าไม่ใช่ลูกชายของเขา เขายังไม่เชื่อ
แต่ตอนนี้ความจริงปรากฏอยู่ตรงหน้าแล้ว ไม่มีเหตุผลที่จะไม่เชื่ออีก!
YOU MAY ALSO LIKE
