เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 331 เลือกได้แค่หนึ่งคน
บทที่ 331 เลือกได้แค่หนึ่งคน
หนานฉีเดินตามหัวหว่านเข้ามาในบ้าน
ลานหน้าบ้านมีขนาดกว้างมาก ภายในประตูบ้านตกแต่งสไตล์จีน รอบกำแพงบ้านก็คือบ่อเลี้ยงปลาขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็กบ่อหนึ่ง
ฉู่ลั่วกำลังนั่งให้อาหารปลาอยู่ที่ริมบ่อ
ชุดกระโปรงเรียบ ๆ ปิ่นหยก ไม่ว่าดูอย่างไรก็เป็นสาวงาม…
ภาพตรงหน้านี้ดูราวกับงานจิตรกรรม
หนานฉีที่เคยเห็นสาวงามมานับไม่ถ้วน เมื่อเห็นภาพนี้ เขาก็ชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะได้สติกลับมาเพราะเสียงเตือนของหัวหว่าน
ฉู่ลั่วยังคงให้อาหารปลาอยู่ “พูดมาสิ!”
น้ำเสียงเย็นชาและไว้ตัว
ทั้งที่อายุน้อยกว่าเขา แต่กลับมีท่าทีเย็นชาและเย่อหยิ่ง
หนานฉีไม่รู้ว่าเพราะอะไร ทั้งที่ควรจะโกรธ แต่ภายใต้น้ำเสียงเช่นนี้ เขากลับรู้สึกอ่อนแอขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
“ผมคิดว่าท่านปรมาจารย์น่าจะยังจำผมได้ ผมกับกู่ชิวอิ่งเพิ่งแต่งงานกันเมื่อสองเดือนก่อนครับ”
ฉู่ลั่วเอ่ย “ยินดีด้วย”
สีหน้าของหนานฉีย่ำแย่ “แต่ว่า ตอนนี้เธอหายไปแล้วครับ ผมอยากรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน!?”
คนฟังเงียบงัน “…”
“ท่านปรมาจารย์ ขอแค่คุณตามหาเธอให้ผม ต้องจ่ายเท่าไหร่ก็ได้ทั้งนั้นครับ!” หนานฉีพูดอย่างร้อนใจ “เธอท้องแล้ว แต่กลับจากไปโดยไม่บอกสักคำ ผมตามหามาหลายที่ แต่ก็หาเธอไม่เจอเลย”
คำพูดเหล่านี้ ปกติหนานฉีไม่มีทางพูดออกมา
แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าฉู่ลั่ว เขาก็ปริปากออกมาหมดแล้ว
“ผมไม่เข้าใจ ก่อนหน้านี้เธออดทนได้ ทำไมหลังจากแต่งงานแล้ว ถึงทนไม่ได้! ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้ว่าแม่ผมนิสัยยังไง!” หนานฉีลูบผมของตนเอง “ผมก็ไม่เคยทำเรื่องอะไรผิดต่อเธอด้วย”
“เมื่อก่อน ต่อให้ผมหมั้นหรือแต่งงาน เธอก็ทนได้ ทำไมตอนนี้กลับทนไม่ได้แล้ว?”
พูดจบ หนานฉีก็ตระหนักได้ว่าตนเองพูดอะไรออกมา จึงปิดปากเงียบ
“ท่านปรมาจารย์ คุณช่วยผมตามหาเธอด้วยนะครับ”
“ผมรู้กฎดี”
หนานฉีหยิบเช็คจำนวนสิบล้านออกมาหนึ่งใบ ยื่นให้แม่บ้าน
หัวหว่านมองคุณหนูเป็นนัยคำถาม ฉู่ลั่วพยักหน้า หัวหว่านจึงรับมา
เด็กสาวยกมือขึ้นมาคำนวณ ก็หาที่อยู่เจอแล้ว
หนานฉีดวงตาเบิกกว้าง “เธออยู่ที่นี่เองเหรอครับ ใกล้แค่นี้เองเหรอ!”
พูดจบ ชายหนุ่มก็เตรียมจะออกไป
ฉู่ลั่วพูดไล่หลังเขามาว่า “คุณหนาน ฉันทำนายอย่างหนึ่งให้คุณฟรี”
หนานฉีหันหลับมามอง
“ดวงชะตาของภรรยาคุณกับแม่คุณเข้ากันไม่ได้ ระหว่างพวกเธอสองคน คุณเลือกได้แค่หนึ่งคน”
สีหน้าของหนานฉีที่เคยมีความหวังถอดสีขึ้นมาทันที
หัวหว่านส่งหนานฉีกลับไปแล้ว เมื่อกลับมาที่บ่อในสวน ก็เห็นฉู่ลั่วยังให้อาหารปลาอยู่
“คุณหนานดูเหมือนจะลำบากใจนะคะ ไม่รู้ว่าเขาจะเลือกยังไง?”
ฉู่ลั่วยิ้มโดยไม่พูดอะไร
ผ่านไปสักพักหนึ่ง กริ่งที่ประตูก็ดังขึ้นอีกครั้ง
หัวหว่านเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของฉู่ลั่วชัดขึ้น เธอก็เอียงศีรษะอย่างอธิบายไม่ถูก ก่อนจะเดินไปเปิดประตู
จนกระทั่งเห็นผู้หญิงที่ยืนอยู่หน้าประตู เธอก็มีสีหน้าเข้าใจขึ้นมาทันที
กู่ชิวอิ่งดึงกระโปรงของตนเอง “ฉันขอพบท่านปรมาจารย์ได้ไหมคะ?”
หัวหว่านหลีกทางให้ และทำท่าเชิญให้เธอเข้าไป
“เชิญค่ะ!”
กู่ชิวอิ่งตามหัวหว่านเข้าไป ก็เห็นฉู่ลั่วที่อยู่ข้างบ่อเลี้ยงปลา
“ท่านปรมาจารย์!”
หัวหว่านเหลือบมองกู่ชิวอิ่ง พลางคิดในใจเงียบ ๆ ว่า ‘สมกับเป็นสามีภรรยากัน’ แม้กระทั่งตำแหน่งที่มายืนยังที่เดียวกันเป๊ะ ๆ
หากไม่ได้เปลี่ยนคน เธอคงคิดว่าเล่นภาพซ้ำ
ฉู่ลั่วหว่านอาหารปลา เธอเอาแต่มองเหล่าสัตว์เลี้ยงที่อยู่ในบ่อ “พูดมาสิ”
หัวหว่านตาปรือ “…”
ถ้าเดาไม่ผิด มันคือการเล่นฉากเมื่อกี้นี้ซ้ำอีกครั้ง
กู่ชิวอิ่งก้มหน้า มือของเธอลูบท้องอย่างแผ่วเบา “ท่านปรมาจารย์คะ เรื่องก่อนหน้านี้ ฉันต้องขอโทษพี่ชายของคุณด้วยค่ะ แต่ว่า…”
“ตอนนั้น ฉันอยากตัดขาดกับหนานฉีแบบหมดเยื่อใยจริง ๆ นะคะ ฉันถึงได้ไปนัดดูตัวกับพี่ชายของคุณ”
ฉู่ลั่วไม่พูดอะไร “คุณลองถามใจตัวเองดู ถ้าไม่มีอะไรให้ละอายใจ ก็ไม่จำเป็นต้องอธิบายให้ฉันฟัง”
“…” กู่ชิวอิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยต่อ “ฉันรู้กฎของท่านปรมาจารย์ดีค่ะ นี่เป็นเงินสิบล้าน”
เธอยื่นเช็คใบหนึ่งให้หัวหว่าน อีกฝ่ายก็รับมา
“ฉันกับหนานฉีแต่งงานกันแล้วค่ะ” กู่ชิวอิ่งสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ น้ำเสียงไม่มีความดีใจเลย มีเพียงความกดดัน “ฉันอยากให้ท่านปรมาจารย์ทำนายให้ฉันค่ะ ฉันกับหนานฉีจะได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขหรือเปล่า?”
ฉู่ลั่วตอบเสียงเรียบขณะชมปลาในบ่อน้ำ “จะมีความสุข”
กู่ชิวอิ่งได้ยินครึ่งแรกก็เผยสีหน้าดีใจออกมา
แต่วินาทีต่อมาหญิงสาวก็ต้องก็ทำหน้าเศร้าสลด เมื่อฉู่ลั่วพูดต่อว่า “แต่หลังเผชิญอุปสรรคสิบปี!”